2969 resultaten.
Een duizendkunstenaar
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.765 Hij kan een hand vol zand
leeg laten lopen op het strand
uitkijkend op de golven
die elkaar steeds weer bedelven.
Hij kan een meisje aanzien
met zoveel liefde in zijn blik
dat zij zich tot hem richt
en vuur vraagt voor haar sigaret.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1993.…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de woelige zee
het strand…
Mijn hond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
867 Gewoon een blokje om
Naar het bos of strand en zee
Lekker wandelen met z'n twee!
Genieten van de zon en wind
Rennen door de modderplas
Regendruppels op mijn jas
Altijd een goed humeur
Rustig lopend aan mijn zij
Lieve trouwe vriend ben jij!…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 het was een vreemde
die mij de hand reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 In de verte een wit gewaad,
blote voeten op het strand.
Vertederend en kwetsbaar zoals
zij daar staat en kijkt naar de
horizon.
Haar blik onverdroten gericht
op die einder.
Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.…
Droom mij vandaag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
897 Mij met jou hand in hand
de golven volgende langs het strand
samen lekker uitwaaiende op een pier
in de zon die schijnt op ons plezier
Zo uitgelaten als een kind
waarin ik mezelf en de liefde vind
Het leven belevende zoals het mag
met jou zo samen op deze dag
Dichter bij jou bij eb en vloed
met jou in zee want dat voelt goed…
S.O.S.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
825 De wereld is in rep en roer
Hij kraakt aan alle randen
De krakers lagen op de loer
En breken nu de wanden
De aarde is op zijn retour
De bol begint te stranden
Een kaper lijkt er aan het roer
Geeft hij het nog uit handen?…
Schelpen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 Op het strand, vlak bij de zee
Neem ik altijd weer wat schelpen mee
Als souvenir van mijn lievelingsplek
Is dat ook niet zo gek
Ze hebben prachtige vormen en kleuren
Eentje met ribbels, de ander glad en dan hun geuren
Een mossel, die nog is gevuld
Zeewier dat krult
Oesters met hun grillige vormen
En dan een heel aparte met paalwormen…
Zelfgesprek op Callantsoog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 Ik doe mijn briefje aan jou
Vandaag op de flessenpost,
Geef het over aan
De schuimende branding op
Het Callantsoger strand,
En laat het gaan,
Ik hoop dat het
Je ooit bereiken zal,
En zal rusten in je
Opengevouwen hand,
En dat ik je
Zal leren kennen,
Ook al ken ik
Mezelf nog niet -
Misschien helpt mijn
Noodkreet aan jou ook…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
rookglas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
441 gedachten vinden er beschutting
zich bladerend door de wind
vastgelegd met woorden
die niemand ooit geschreven vindt
wat door gewonde dijken is omarmd
lijkt leeg te lopen in waterrijk land
tot een koninkrijk in hersencellen
grenzeloos ijsveld, witter dan het strand
tot buiten de tuin met deze
waardplant uit het binnenaardse
tot evenbeeld…
Windkracht 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
519 gewapend met graafmachines
is het gevecht losgebarsten
omheining is niet meer
of wordt uit de grond getrokken
om de kustlijn te beschermen
tegen wind en zeewater
mensen worden gezandstraald
terwijl zij zich een weg banen tegen
de wind in, zand zit overal
mascara loopt uit
golven beuken op de kust
knabbelen zand van
het smalle strand…
Ontembaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 zij die dachten de golven te kunnen temmen
trokken gezamenlijk naar het strand
met hun windsurfboard onder hun arm
klaar om de strijd met Moeder natuur aan te gaan
in pakken gehesen, gingen ze vol adrenaline
de schuimkoppen tegemoet
golven bleken huizen hoog
het schuim te onverbiddelijk, en zo verloren
vijf jonge mannen de krachtmeting…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…
Homo ludens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een enorme
blauwe bal
zwiert over
het hek om te
stranden in een
bloeiende sierkers
een wolk
bloesemblaadjes
schudt zich los
uit de boom
Sniej! roept het
kind verrukt
ja, sneeuw!…
Valentijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 als jij mijn roos was
dan zou ik jouw zon zijn
jou regenbogen schilderen
wanneer het regenen gaat
als jij mijn wereld was
zou ik jouw maan zijn
als stille beschermer
de nachtlamp in het duister
als jij mijn eiland was
dan zou ik de zee zijn
die het strand streelt
bij elke wisseling van getij
omdat jij mijn liefde bent
ben ik jouw…
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Hierdoor kwamen de
golven schuimend het
strand op. Het zou fraai
geweest zijn als er een
"cappuccinolaag" over
de zee zichtbaar was
geweest.
Een verpletterend einde
van de zonsondergang,
was in volle gang.…
Schurend woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Een dichter die schrijft
op schuurpapier
dicht daarmee
voor het volgzame volk
schrijnende wonden
in woorden en steekt
zijn zin als hij spreekt
als een dodende dolk
door het hart van de macht
overdenk het doel
van al het doen
een stap op het strand
spoelt altijd weg
een stap op de maan
zal eeuwen staan
ondanks de macht…
Nachtwacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 Op het strand,
Bij de eeuwige branding,
Wacht hij op haar,
Die vertrok, niet keerde weer.
Meeuwen krijsen,
De branding breekt de golven,
Vloed komt, eb gaat,
De zee deint in eeuwigheid.…
Op een dag als deze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Op een dag als deze
krijg ik van hem
een foto van de plek
waar destijds alles
echt beginnen kon
Mijn verlangen
brandend als de zon
wat ik had bedacht
landend in zijn ogen
op dat zomers strand
Van buiten naar binnen
zoals dat heet
geblakerd als het vers
ontdooid zuiver vlees
op die smeulende hitte
Van zo’n toen
dat nooit meer…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp jaarribben kweken
rijpen aan de tekenende stranden…
spiegelzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
118 het strand ligt vol nachtelijke
schelpen
kiezels en korrels
houden zich in het water schuil
kalkhoudend, zo stelt dit
moment zich voor
nog altijd prikkelarm
maar terdege aanwijsbaar
je kunt hier niet staan
daarvoor is een maanzee te diep…
als hij kijkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Vanaf de allereerste zoen
heeft hij zich stilletjes afgevraagd
wat hem zo aantrekkelijk maakt
waarom hij over het strand rollen wil
samen het zout van hun lijven spoelen
hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt
Het moeten wel zijn ogen zijn
want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen
en om zijn karakter nou op te hemelen
dat zou werkelijk te…
Maagdenvlies
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
756 breek lucht en wolken
achter strand en water
in een overgevoelig
zwijgen
geef wind en regen
een onverbloemde naam
over het lichte veld
van doodse
droefheid
hemel maagden
met weergalmende onschuld
in ongemerkte pijn
van de aarde
sterf aan het eind
van ieder woord
tussen de duinen
van mijn melaatse buik
maar wuif me geen…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?
Niet tussen de lakens
waar ik de stilte slik als medicijn
en mij meegeef met de laatste trein.…
drenkeling
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.276 het schuim op mijn lippen
is zee
het zout op mijn huid
zijn tranen
haar ogen
de oceanen
waarin
ik langzaam verdrink
het haar in beweging
is duin
de wind om mij heen
haar adem
de afstand
nog slechts één vadem
waarin
ik telkens verdwaal
haar lichaam in ruste
is strand
de hand uitgestrekt
een baken
die hartstocht
weer doet ontwaken…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
verre liefde.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.194 Toe neem me nog één keer mee
naar warme steden en lieve stranden.
Waar licht in ons op zal bloeien
door gouden straten en stralende zeeën.
Verlos me van alle pijn in de verte,
door jou, door de liefde die vergankelijk bleek.…