Alle inzendingen over tuin

2495 resultaten.

Sorteren op:

Avond valt

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
Zware wind bruist door boom en kruin schaduwen dansen spelend, vliegend zon en blad, op de wind wiegend stoeien en sterven in Eden's tuin Groter wordt de donkere projectie het opent nieuwe perspectieven ontrafelt onderliggende motieven en ontsluit een tedere affectie Licht wordt donker natuur wordt poëzie ontdaan van alle schijn blijft…
James Turnip15 november 2006Lees meer >

Communie

netgedicht
2.7 met 88 stemmen aantal keer bekeken 9.090
Soms zien haar ogen hetzelfde als hij een huis op het platteland met een tuin eromheen. Een man die uien snijdt voor het eten, een vrouw die tussendoor nog even haar moeder belt. Dan horen haar oren hetzelfde als hij muziek van Chopin en Bach.…

Duizend scherven

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 919
Ik zoek mijn stem in een kamer vol boeken, waarin tranen werden beschreven maar die heel wat jaren verborgen bleven Ik zoek mijn stem in een tuin vol beelden, die gebeiteld werden uit duizend scherven Ik zoek mijn stem in oude kinderschoenen, die stampvoetend een weg zochten langs nachtelijke gedrochten Ik zoek mijn stem in elk murmelend…

ijs en weder

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.685
de tuin lag er nog in de paden waren de plassen hard aangevroren met de voet maakte ik vriezen dat het kraakte je was niet meegegaan te koud, nog veel te doen en zo kon je niet meenemen in het zakje van mijn vest - Harris tweed met de hand gemaakt bij de vijver lag het ijs in een vliesdunne laag over helft van het oppervlak alsof…

De bunker

gedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.087
Geluidloos duikt het op, achter iemand met wie ik praat, of in de tuin tussen bloemen, het bevriest de glimlach, legt de hand stil op het papier, verdwijnt weer snel en laat geen sporen na. ------------------------- uit: Tirade, nr. 200.…
Aad Nuis18 oktober 2025Lees meer >

Imperfectum

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Het begon al met het geloei van varkens in de vensterbank dat hoorde niet op vrije dagen met grote plannen De klanten waren in goede handen achtergelaten dat zou ik later wel merken Ik hoefde alleen maar een paradijs van de tuin te maken en een oeuvre van mijn passie De dagen begonnen echter met druipende vensterbanken De zee van…

rozenpad

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 812
je leeft stil in jouw stilleven meisje met je zwarte haar je bent er toch maar even of droom je al menig jaar om je eigen geluk te weven mijn hand reik ik je aan niet om te bezeren of om jouw bloemen te plukken ik begeleid je naar mijn tuin mijn warmte zal je verrukken het zal je waarachtig heel goed gaan kom mijn lieve zie toch ons…

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek.…

Schoonheid

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.434
De schoonheid van de natuur zo mooi, zo echt, zo puur Laat zij haar mooiste bloemen bloeien ik zag schitterende dahlia’s groeien Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen alsof de natuur mij wilde zoenen mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet vergeet in al je zorgen het mooie niet Het mooie in de natuur om je heen is van een schoonheid…
Meta Oost17 september 2006Lees meer >

Bij 'Rood huis in het park' van August Macke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Het pad in de bloeiende tuin is een rode loper, die aan het einde opklimt en vervloeit met het huis, het huis van rode aarde. Geschilderd in zijn laatste jaar lijkt het huis mij een voorschouw op de bloedige terugkeer naar de rose moederschoot de dood. Een vredig droombeeld, het huis dat staat als een Chinees kamerscherm.…

Geheim gedicht

gedicht
2.3 met 501 stemmen aantal keer bekeken 53.470
Toen je eindelijk sliep, drukte ik de zoen met mijn lippen in een doosje vol watten en liep naar de tuin. Daar groef ik een graf van twee monden diep onder de beuk.…
Ingmar Heytze29 september 2025Lees meer >

De wereld leeft

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
bomen staan rijzig in een laan sierlijkheid toont zich rond elk uitlopend blad de aardse tuin stift haar kleuren rond de genomen stap krakend op het grindpad haagwindes groeien hechten zich vast aan schilferende dakranden verdoezelen het oud vogels figureren in schaduwvleugels rond het hemelruim dalen neder in het lindehout…

Op dwars gelegde latten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb het huis gezien met voeten in het water maar de kelder droog ramen die veel uitzicht geven een grote tuin vol leven vloeren blinken van generaties stappen op dwars gelegde latten in lichte plekken op behang groeit de familiestamboom al zo lang de trap is sleets kreunt en steunt de tijd uit het verleden op zolder galmt…

Mij te heet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
de hemel jankt boven het zand met valse felle schorpioenen laat mij betijen in mijn eigen huis en tuin beneden waterspiegel aan de dijk waaraan ik woon want als ik toch verdrogen of verdrinken moet dan liever in mijn eigen hitte, thuis.…

terwijl ik gazonzaad strooi

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
de tuinen in de wijde omgeving van tjernobyl, de kerkhofgraven in de concentratiekampen van breendonk tot buchenwald. bloed en drek kan je onder schoffelen. leed blijft eeuwig invreten. verdriet verstikt de hoop dat liefde ooit nog wonderen kan doen.…

droogte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
nu koude voeten geen thuis meer vinden onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich tot in de borders van mijn tuin tussen wederik en Zeeuwse knoopjes knoopt de dag zich op in regenloze vruchten schaars gekleed door lege zuchten sterft magnolia in mei ik schenk water tussen tenen waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt de vlinders…

SPOEDIG VERHUIZEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Vier mensen staan voor hun aanstaande woning broer en zus bespeuren achter het grote raam vage zwevende dievenvingers die blij verleden stelen verlatenheid driftig wenken leegte vergroten de verwilderde tuin blaast beiden honingadem tegemoet waarin verzwakt bijengezoem de stem laat horen van arbeidende vrijheid uitzien naar daagse…
Han Messie10 augustus 2011Lees meer >

Het roodborstje

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Werk ‘k in de tuin zie ik je kruin je hipt me voor de voeten. Blijf maar heel lang en wees niet bang ik wil je graag ontmoeten!…

uitgestorven onbekendheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
een kleine zwerm onbewust van de gevaren strijkt steeds westelijker neer boeren worden weer onrustig en bang voor dit onbekende, zoals in vroeger tijden er zat er één in mijn tuin wat heb ik een hekel aan die vliegers sluw als ik ben, was hij snel gevangen gevuld met gekruid gehakt smaakte hij heerlijk……
enrico15 januari 2012Lees meer >

In de oude buurt

gedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.222
Wij hadden vroeger in de tuin een hele ouwe schutting waar ik met pijltjes op gooide maar er zat een gat in en op een novemberdag gooide ik er door en trof de buurman dodelijk.…

Verbaasd

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 6.087
Dat het verwijderen van een tegel, jaren geleden in de tuin gelegd, toont hoeveel leven zich aan het oog onttrekt. Wetende en toch steeds weer verbaasd dat zelfs wie dagelijks de dood voorspelt nooit aan het eigen graf staat.…

DICHTERBIJ

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
op hoge poten verlaten herinnering en verwachting de werkelijkheid mijn troebele, immer aanwezigen verdringen elkaar buitelend in de coulissen klaar om me naar alweer een ander doolhof te leiden om beurten klaren ze de klus vergelijking en voorstelling staan te trappelen en werpen zich in de strijd met zwier leiden ze me om de tuin de niet gekende…

seconde

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
nu de zon heel even kijkt of alles wel is, in mijn tuin tel ik kristallen, alle zeven en hun licht dat doorgeslagen dwars door regen prijkt een hartsmoment in koude dagen binnen is het warm en vraagt de kat om aandacht, boven kaarslicht kleurt haar lach mijn hele leven lang ik ben niet bang om weg te gaan want overal is zij, ze laat…

Kopland

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.034
De tuin bij avond heeft een droom verzwegen alles wat werkelijk gebeurde heeft getreurd om de dood toen ik je zag verzamelde je schilderijen voor een reizende tentoonstelling in het hoofdland bij het moeras en in alle talen werd de dood gehesen zelfs de eenzaamheid van liefde had een vooraf bepaald kompas.…
mobar16 juli 2012Lees meer >

Lieve Alex, beste prins...

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 957
Dat u in de tuin kunt staan om er zomaar wat te bloeien. En een tentje op kunt slaan om met Máxima te stoeien.…

Eeuwige droom

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Wandelen door een tuin waar vogels geuren als bloemen en bloemen zweven als vogels... Vertoeven in dat magisch oord waar vreugde zingt en eeuwigheid danst...…

TEER MAAR DAPPER

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 593
Papaver bloeit op ruw terrein Langs spoorbanen en duinen Ook vind je haar in tuinen Breekbaar als porselein Haar rode vlaggetjes, ragfijn Willen steeds rondbazuinen De oorlog kost fortuinen Kleurt velden karmozijn Hier spreekt een pronte pionier Staand op verstoorde gronden Schenkt ze aan honingbijen vocht Pluk je die kleine krijgsbanier…

Zoals insecten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Zoals insecten het ruiken naar de andere sekse en de tastzin nodig hebben ook wij mensen onzichtbaar de geur van de huid en de weerstand gepaard aan de wellust in de basale registraties van neuzen en vingers die als het ware de ziel aftasten maar de zo positief weergegeven oergenoten fata morgana leidt me om de tuin - met vijver van…

TAFELTJE DEK-JE....

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
Mijn lentes zijn gevuld met zang van merel,lijster .....vink en mees Het zijn kille winters die ik vrees hun stille afwezigheid in tuinen,langs bermen Het zijn m'n oren die ik wijd open zet zo ook mijn hart bij klanken van voorjaar Hoeveel herfsten.... dalen vogels neer om zich te voeden aan het rood van bessen?…

Sarabande

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
- Och lief, ik kan eenmaal de tuin in lopen, ik spaarde al mijn krachten voor dit later. De oude dame steunde op mijn schouder en schuifelt bevend door de glazen deuren. Op de drempel zegt ze: -het wordt weer kouder, maar de oude lelie begint te geuren Hoor! Hoor! Ze stommelt richting de warande.…
mark3 januari 2015Lees meer >