2537 resultaten.
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
de vogels in de lucht
een vlinder in de zon
fladderend op geuren.
Ik leef, want ik zie
groen gevulde velden
zonnebloemen, die wuiven
op golven van de wind.
Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.…
Behoefte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
540 ik mis handen door mijn haren
zoenen in mijn nek
zou dat gevoel willen bewaren
op een bijzondere plek
waar ik me eraan te goed kan doen
aan hoe het vroeger ook weer was
mooie herinneringen aan toen
lavend aan de geur van vers gras
stroomt liefde door mijn lijf
ontpoppen vlinders geheel spontaan
wanneer ik over mijn buik wrijf
kan er weer…
Uitgesproken lente
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
569 sprekende verzen
zij las ze als kleurige bloemen
hij bracht ze als vlinders tot leven
luisterrijke klanken
als van zingende vogels
kunstvol bij elkaar gebracht
zo dichterlijk zacht
dwarrelde hoop
in allerliefste dromen voorbij
als een bloesemregen
rijkelijk florerend, echter
kwetsbaar als beginnend mei
* dichterlijke vrienden…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…
Het dodenboek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
990 In het boek der doden
speelt weer die jongen
die voor zijn sterven
de zon toelachte
in het dodenboek
waar een vlinder droomt
over levenloze nachten
zonder bezoek van dagen
die de dood verzachten
met het blonde, lieve meisje
dat na hem ging naar de wolken
in een eenzaam dood vertolken
in het boek tekent stilte
het droevig einde…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
Zij bracht mij de stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Het was een prachtige dag
Waarop zij aan kwam waaien
Met haar bries die mij zacht streelde
Landden vlinders in mijn buik
Ze proefde honingzoet de bloem
Waardoor ik dan ook totaal ontluik
In haar natuur het wonderschone
De zuivere geur die zij mij brengt
Tilt zij mij op boven het gewone
In het zweefmoment dat zij mij schenkt
Dagen…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…
Bloemenvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 De bloemen nooit
in onsterfelijke bloei
tussen het malse
gras op jouw graf
onze vriendschap
is niet overleden
als een vlinder
of veulen in draf
hier geuren seringen
in ‘t serene zwijgen
onder sombere wolken
lopen kleine insecten
op zoek naar verpozen
ik overdenk mijn defecten
die zonnestralen bedreigen
nu de dood jou heeft…
De waarde van regenwormen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
884 Anders dan jij
hecht ik geen waarde aan verzonnen vlinders
waarmee de ratio wordt weggeveegd.
Ik wil niet vastgeprikt in een glazen huis.
Geef mij maar aarde, dan maak ik vingers
vuil zoals het weerbarstig joch
dat maar wat aanmoddert en het gewicht
van regenwormen in z’n handen weegt.…
Een tikje masculien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 heb je de hand gedrukt
voelde warmte en geluk
van mensenliefde
een tikje masculien misschien
de speelse ondeugd in je ogen
heb ik zonder onderscheid genoten
jij raakt alle snaren
in aantrekkelijk zijn zonder
te lopen op de vrouwelijke lijn
herken mezelf in jou
zie alle vlinders vliegen aan man
en vrouw geef jij je mensenliefde…
Ontvangen...verlangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
622 vanwaar de maan
haar stralen zendt
blikt mijn oog omhoog
milde prikkels
ik ontvang ze met
een open hand
breng ze op het land
naar een mooie bloem
die de vlinder boezemt
daar waar de zon
de aarde raakt
spreekt het verlangen
blijven woorden
op mijn lippen hangen
ik zal ze bewaren
eens misschien
zal mijn adem ze spellen…
schrijlings
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 Ik koester je,
mijn liefste,
schrijlings genesteld in mijn schoot
drink ik verliefdheid uit je mooie ogen,
streel je gezicht
met vlinderende vingers.
De glooiing van je rug
ligt soepel in mijn arm,
de knusse welving van je borsten
tegen me aan gedrukt.…
Niemand zoals jij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 beredeneert niet
als een oude man
dat er een verschil is
tussen lust en liefde
wanneer jij mij uitdaagt
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen dommelen
maar dat zegt niets
over de hartstocht
van mijn verlegen verlangen
wanneer ik jouw tedere foto zie
ben ik als een verliefde puber
een onbevangen minnaar
met fladderende vlinders…
Mijn lief...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
755 Mijn lief kan zo mooi zingen
en heeft geen noten op haar zang
ze streelt en kust de dag wakker
ze is het beste dat me overkwam
Ik heb haar liever dan een villa met 10 kamers
of een zak vol met goud
mijn lief is werkelijk onbetaalbaar
ze is gesneden uit het fijnste hout
Mijn lief is vinding- en kleurrijk
als de vleugel van een vlinder
ze…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 Niet in mijn belang
noch voor het overleven van
een vlinder meer of minder
of wat je hier ook zou moeten kunnen vinden.…
aquarel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
163 een koperkleurige dag
licht zo teer beroert de wind
het lindeboom blad
een laagje bladgoud
partituur van een hymne
schrijf in witte inkt
wie draagt de hemel
het wemelen van de dag
de dansende lucht
als schemering valt
de dingen van overdag
tussen de ceders
het gesloten boek
het zinderen van woorden
vlinders achter glas…
Zo groot je maar wil zijn
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.921 Dansen met een vlinder
op de middelmaat van vragen
waar jij groter wilde lijken
dan wat paste in je hand
kleine emmertjes met zand
zo licht gedragen naar het water
zomaar tranen zou verslikken
in weerschittering van jaren
Zoveel dingen die jij anders zag
maar niet meer terug kon draaien
niet voor hem - die kleine man
met wie jij vlinderde…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Warm licht over gras
vlinders tekenen de lucht
de berm zingt zacht mee
Het veld opent zich in kleuren
die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte
tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel
hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen.…
Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.168 Het is nu een uur geleden
ik heb aan niets anders gedacht
waar moet ik aan denken,
mijn hoofd en mijn blik
zij gaan haast ten onder
aan zwermen vliegende vlinders
Het is een uur geleden
mijn wangen nog steeds rood gloeiend
en mijn ogen knipperen
alsof het een droom was
maar ik ruik nog steeds,
je vertrouwde geur
Het is iets meer dan…
betrapt ? waarop?
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
16.328 de vlinders vlogen door m'n maag
de wereld draaide om ons heen
de hartstocht overwon de angst
voor ouders, of erger, zusjes
een moment stilte, alleen jij ik en de kus
ineens een schel stemmetje: Betrapt!
het is je zus
Ik denk alleen, betrapt? Waarop?
gewoon..... een kus
11-11-2001…
Zwaar geschonden
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.217 Vertrouwen zwaar geschonden
harde woorden sneden diep
fladderende vlinders vermoord
zodat mijn hart een wond opliep
Mijn gevoel werd gevangen
ver weggestopt in een kooi
van pijn en stromende tranen
het was alles, behalve mooi
Vertrouwen zwaar geschonden
nooit gedacht dat je zo zou zijn
ik droomde fonteinen van liefde
maar belandde in…
poëzie is net een circus
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
974 bewegingen
rechtopstaand balancerend
bibberend op de springplank
publiek in vervoering
jonglerende woordkunstenaars
verdringende zinnen
op wippende schommels
geacht publiek en
de toeschouwers krommen
snijdende ringen
jongleurs swingen
de clown een ware virtuoos
grootsvermakend de massa
goochelaars met vlinderende…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
Besta ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.048 de verte lijkt het op een vlucht
kan ik er komen
de ruimte schijnt er
onlosmakelijk
verbonden
met waarnaar ik op zoek ben
het is er licht en onverwacht is het bereik
een leegte, door mij opgevuld nu
hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond
tuimel en verlicht
iets welt in mij op en
tilt mij over dat éne moment heen
vlinders…
op papier
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
800 misschien
in die ene dag van liefde
zal ik omhoog kijken
of omlaag
naar de zeemeermin
die tussen vlinders
zwemt
en alleen ’s nachts terugkeert
naar de genadeloze waanzin
van papieren bootjes
gevouwen op zwarte golven
die ze uitspuugt
steeds kleiner
tot wrakhout stroomt
in ogen, mijn ogen
onleesbaar
in de weerspiegeling
van…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
het geluid van heimwee
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
749 nooit meer, m ’n lief
zal je nog gedichten in mijn ogen
lezen
woorden
en een nieuwe dag
een avond die nog eenmaal naar je toe
zou keren
op hol geslagen is de stilte
het ongeboren kind, midden op
de weg
gekromd, het schrijven
naar het licht
de aura die als een vlinder
door de kamer
speelde
wij hebben geschreven, m ’n…
Zonbeminnaars
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
992 We beminnen de vlinders
vogel en vrij en de bijen
en bloemen die gonzen van zoemen
en zij
zij en mij
dichten de dagen
zingen en zagen en zwijgen
tot zomers verlangen
de vlammende tijd
steels en onbevangen
ons opnieuw verleidt.…