3340 resultaten.
(kanker 13) Imagine Dragons
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 zoveel verder deel ik jouw muziek
repliek, tot in het uiterste
een tranendal
een bal vol vreemde passen en
de teksten van jouw werkelijkheid
ik ben het kwijt hoeveel
ik in mijn eigen woorden wilde
gieten
steevast nieten zich
jouw woorden in
mijn eigen wil en wat zij ook
niet weten kan
ik hoor jouw frases en
ik hoor jouw lach…
Opplakdeur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
422 te laten,
Te eindigen met een kristalhelder
Licht dat deze dag beschijnt -
En door de mist in dit
Doorleefde hoofd neem
Ik onverwacht de voordeur
Uit het verleden waar dat
Me zo eigen was, maar door
De mist grotendeels onzichtbaar
Geworden, en met een verlicht hart
Stap ik mijn eigen huis in
Dat tot voor kort alleen
Een vreemde…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
Geboorte
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Reeds was in haar het afscheidnemen
Begonnen tussen haar hart en het kind,
Misschien zou ze in 't licht als een vreemde
Aanschouwen, die ze in 't donker had bemind.
Zij dacht aan het wonder, dat ze open
Zou wezen en wijd voor leven en dood.
Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen
Op het kind en God was één en was groot.…
Ik dacht.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 Een ruit waarin men niet kan spiegelen
slechts doorkijken, mits gezeemd
een spiegel echter, voorgehouden
is de toekomst niets meer vreemd.…
Dichters
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
691 ik ken er slechts twee
in levende lijve
meer heb ik er
nooit geschreven
of ontmoet
toch lijkt het alsof
ze mij allemaal kennen
en zo te lezen
erg goed
mijn dagelijkse beslommeringen
staan beschreven
in menig gedicht
vreemd om dat
te ervaren
ik ken ze niet eens
niet bij naam
of gezicht
wijs mij aan als de gek
om wat…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
Waar gaat dit heen …
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
626 Hoe eenzaam kan je samen zijn
Twee levens naast elkaar
Twee golven uit fase
Hoe leeg kan samen zijn
Hoe kan je praten met elkaar
Zonder ook te luisteren
Zonder begrip of inleving
Hoe kom je tot elkaar
Opeens kan je vervreemden
Twee handen op twee buiken
Twee zielen twee gedachten
Opeens ben je twee vreemden
Een samenspel twee keer…
naam-gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
685 nu je niets meer hebt,
zeg je
dobbel je elke nacht
met de waanzin
je trekt je jas aan
en weer uit
en weet niet waar je de binnenkant
moet laten
je rolt je op
en de vrouw die je geworden bent
beschermt de vrouw die je zou geweest zijn
als die spreekwoordelijke vuisten
zouden gezwegen hebben
het is zo vreemd
zeg je
de leegte…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Neem me met je mee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
437 Neem me met je mee
Waar ik kan rennen door de straten
En kan vrijen in het park
En mijn zorgen achter laten
Neem me met je mee
Naar een talkshow zonder gasten
Waar het virus niet bestaat
Net als dashboards en fantasten
Neem me met je mee
Waar de oude mensen dansen
En de jonge en de vreemden
En de mensen kunnen sjansen
Neem me met…
de mastodont ( Rutte )
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
555 hij vertolkt de wederdiensten
die zijn zelf gestroomlijnde
effecten buiten het genormaliseerd
volk naar de buitenrand van deze
aarde duwen
alles is hem vreemd, zelfs
de tandheugel waar zijn
slipkoppeling de riemen
doet gillen van pijn deert
hem niet, hij vervlucht
telkens in zijn demonische lach
hij is zelfs de tijd meester
en draagt…
Same old blues
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
781 .'
De volgende morgen werd ik
wakker in een vreemde roes
's middags zette ik een cd op
van J.J. Cale hij zong: 'Same old blues'.
Ze zei: 'Hier scheiden onze wegen'
ik was een weeffout in haar patroon
verder had ik nog meer gebreken
mijn mondharp had geen halve toon.…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie ik ook de levens
van mijn naasten, van vreemden…
Mijn vader
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Niet in het dagelijks leven,
Daar zag ik hem nooit meer,
In mijn dromen keert hij weer,
Hij is dan jonger ik nu ben,
Maar dat voelt helemaal niet zo,
Hij is gewoon mijn pa als toen,
Vinden we beî helemaal niet gek,
Alleen de situaties we verkeren,
Zijn volstrekt vreemd, ongewoon,
Maar in mijn droom doodgewoon!…
Decadentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Zoals dat altijd al was
Grote rijken zijn groot
dankzij een groot leger
dat efficiënt (niets te danken)
vreemden koloniseert
en ook het eigen volk
daarvoor laat betalen…
Onbereikbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
305 Kleine erupties in een zee van tijd
onbereikbaar voor jouw nijverheid
waar bloemen in wildernis dansen
via breekbare momenten schuldbewust
in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief
door onuitputtelijke drang reeds uitgerust
schaduwen verborgen door zilte wind
onbereikbaar voor harde werkelijkheid
in eigen fantasie een vreemde bemind…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
stevig aangedaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik heb het
zien gebeuren
hoe zij de condens
in de lucht wist
te kleuren met
een beweging
van haar hand
we lachten
maar wat naar
elkaar als getuige
van dit uiterst
vreemde fenomeen
voelde ons
even ontheemd
weg van de
eigen wereld
verbaasd en
licht wazig liep
ik naar je toe
drukte jou
tegen mij aan
in de hoop
daarna weer…
Ze beeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.610 Ze heeft het altijd koud of warm
en ze vertrouwt geen vreemde arm
want het is moeilijk evenwicht te houden.
En ze wankelt op alle vlakken.
Sleept zich starend door het slopende
en slaapt in het gapen van de dag
Wil geen kruimels morsen
want in haar betoverde kamer
huizen muizen
en een vlieg wordt rat-gelijk.…
vromigheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
612 resultaten
dat hij
boekt kijk
wat zijn
kerkganger flikt
Jezus verbood
het geweld
Petrus zijn
geliefde vriend
dacht hiermee
Hem van
de marteldood
te redden
geen verstandige
zet
het afgesneden
oor van
de soldaat
werd aan
zijn gewonde
hoofd Goddelijk
gezet
deze strenge
kerk heeft
zich ook
afgezonderd al
van de
PKN vreemd…
Mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.415 In het lover zingt de eerste vogel
En een bries vertelt me een vreemd verhaal
Over stilte en over vriendschap en
Over ijs dat kraakt.
Je bent mooi
Zo mooi dat ik je niet raken kan
Maar dat hoeft ook niet
Want door jou wordt telkens weer
Een dag gemaakt.…
Drijven op de woordenstroom...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.057 Ik wilde schrijven
in de woordenstroom
die als in een droom
boven kwam drijven;
vreemd hoe het begon…
Het werd een vloedgolf
van emoties en indrukken,
waar ik me niet van los kon rukken,
mezelf eigenlijk onder bedolf.
Spraakwater maar
dan geschreven want
alleen zo heb ik mezelf
nog enigszins in de hand.…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 wees zuinig op het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden…
Pontificaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 ik verschoot
in het bos
waar bomen
hun stammen
ineens anders
kleurden en
perspectief in
een vreemd
licht overging
toch was ik
niet ontheemd
voelde me snel
thuis in het
tussenwortels leven
waar tot verbazing
nemen en geven
met heel ander
ogen werd bekeken
omhoogkijkend
verdwijnt de
vervreemding alsof
daar alle werelden
samen…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.
En verder zal alles blijven
bij het oude.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 vers en nog roze
het stel onthaarde benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Zo gebeurden er vreemde dingen. Een kindje
zomaar verloren dweilend langs de lindelaan,
een hinde,
als het hertje uit mijn sprookjesboek.
Een doek over haar smalle hoofd en zangers
uit het bos die haar toezongen alsof ze
de prinses was, maar ze was mei en zomertonen.…