4932 resultaten.
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 Alsof zijn best doen is
wat er van hem
verwacht wordt.
Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu en dan
tevreden,
tussen het dichten door.
—————-…
Stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 Alsof zwijgen
iets is
om bang voor te zijn.
Ik dacht dat vroeger ook.
Tot ik naast iemand zat
die niets zei.
Geen vragen.
Geen verhalen.
Alleen
de rust
dat ik niets hoefde uit te leggen.
Toen begreep ik
dat stilte
niet leeg is.
Soms
is het de enige taal
waarin je je echt
begrepen voelt.…
Hartendief
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
3.026 'Drie keer letterwaarde’, gil
je met een stem die juicht
alsof je hottentotten-
tentententoonstelling hebt
neergelegd. Ik controleer het
woord. Het klopt. Je lacht
(me tussen haakjes uit).
Ik stond erbij en ik keek er naar.…
De lijster weer
gedicht
2.8 met 27 stemmen
14.121 Die was geen avond
het spoor bijster:
z'n soundtrack
tussen de huizen
liep feilloos synchroon
met het in deze
werkelijkheid on-
ontkoombaar effekt
van wolken, lucht en
dalende zon,
en terwijl ik me hield
alsof ik voor dood lag,
floot hij.…
Leven na de dood
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.048 Beroeren kon ik haar,
en 't was alsof ze zei,
't is goed mijn kind,
wees maar gerust,
geen twijfel meer voor jou.
Want na de dood,
gaat alles voort,
is leven niet voorbij.…
Zeemeerminnen kind
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.785 Zuiver in de meest kristalheldere beek
Doorzichtig als pas geblazen breekbaar glas
Beweegt ze met sierlijke tred door het water
Alsof ze een echte zeemeermin was
Lange haren nat glimmend in het ochtendlicht
Haar huid prachtig mooi lichtbruin getint
Ze droomt over later als ze een vrouw zal zijn
Maar nu is ze nog…. een zeemeerminnen kind…
Theo van Gogh
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
2.564 Een hartaanval, een hersenbloeding
leek mij jou wel toevertrouwd, maar zo
alsof men een lucifer uitblaast
is iets wat mij en anderen verbaast
Haast hoor ik je nog zeggen
dat het zo heeft moeten zijn
het kon niet anders dan
dat geschiedenis van jou
een eigen filmpje maakt
zich niet stoort aan recht en krom
liefst had jij dat zelf gekraakt…
Vergeten
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
848 De nacht is donker
en lente brengt de zon
laten wij ontwaken
en leven alsof de bloesem komt.…
amour perdu
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.544 ik kijk versuft naar wat je achterliet
een half gerookte sigaret, het lege glas
wat kruimels op de keukenvloer
hoor nog de toon waarop je sprak
de deur die zacht gesloten werd
zelfs de hond bleef onbeweeglijk
liggen in zijn mand
alsof je even om een boodschap liep
nooit echt verdwenen bent…
Jouw ogen staren
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.596 Jouw ogen staren
In de mijne
Jouw lach
Trekt mondhoeken omhoog
Jouw blik
Zo eerlijk
Onbevangen
Alsof de wereld nooit bewoog
Zo zou jij
Altijd moeten blijven
Zo zou het
Eeuwig moeten zijn
Stol dit moment
Blijf het bewaren
Een ritueel
Zo groots en teder
Zo ontwapenend
Zo fijn…
Suites voor Annemieke XXVII
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 moe van het zwemmen
het spikkeltje in zee
waar drijft het heen
terug in de tijd
naar het huis van geboorte
van zee en duinen
lassche la cafee
lachende cacao bloesem
een vertrouwd raadsel
gewoon doen alsof
ze er nog is de keuken
of boodschappen doet
zeker onzeker
buitengesloten luchten
op het grasveldje…
opgeruimd
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.227 en zonder spijt of aarzeling
gooit hij zijn voorbije jeugd
in enkele schamele dozen
kleding, knuffels en cd's
trofeeën van de sportclub
passen niet in 't nieuwe leven
alsof vroeger nooit bestond
niet de spullen zal ik missen
maar het aanklevend gevoel
die opflitsende beelden
uit ons kringloopgeheugen…
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…
Veilig schuilen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.220 De wind die rukt mij aan de haren
de hond zelfs houdt zich stil
alsof we mijlen van elkander waren
stroomt water dat niet over-bruggen wil.
Ontmoeting per mail in het hier en nu?
is mijn betrouwbaarste paraplu.…
Volwassen worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 ik pel de lagen af
van mijn huid
alsof ik een ui ontdoe
van zijn vertrouwde jas
de trui uittrek,
die moeder ooit
goedbedoeld
voor mij kocht
ondergoed
zuiver ik met Dreft
vellen verdwijnen
één voor één
in de afvalemmer
onder de gootsteen
vinden zij rust
tussen wortelresten
en zuur geworden melk…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
...Voor even...
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.081 Voor even was jij alles voor mij
Jij deed alles voor mij
Voor even kon ik naar je kijken
Zoals jij keek naar mij
Voor even kon ik genieten van je aanwezigheid
Lekker met je knuffelen
Voor even konden we een paar keer zoenen
Alsof er niemand anders in de buurt was
Voor even kon ik je hand vasthouden
Voordat je weer weg ging...…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.098 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
bron
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Zijn ogen nors
Zijn neus glimt
Zijn wangen fors
Zijn mond wijd open
alsof hij alles
in zijn geheugen prent.
Hij aarzelt niet
en braakt liters water,
terwijl iedereen het ziet
spuit hij onverminderd voort,
de sater.…
Twist
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
461 de klap die jij uitdeelde
voelde harder dan dat 'ie was
valse toon was gezet
mijn wang kleurde rood
schichten vlogen over en weer
alsof de woordenstroom nog
niet genoeg was deed het
de gemoederen koken
slaande deuren waren een
voorteken van ijle rust
wat me deed verstillen
langzaam telde ik de uren…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
Weldra onderweg
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.342 Hij was er met zijn gedachten
niet meer bij, aan het oog onttrokken
achter de heuvels van een afwezige blik,
als zag hij een prachtig visioen,
waarin zijn blik zich verloor;
verloren geraakt in een stortvloed
van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen,
uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen;
het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte,
om…
ik ben het, mama
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
3.321 alsof ik besta
uit cellofaan
zo kijk je naar mij
staar je mij aan
dwars door me heen
noemt me mevrouw
je weet niet eens mijn naam
ik kom naar je toe
maar wat kom ik hier zoeken
je kamer is bezaaid met stukjes jou
maar in je stoel zit een vreemde vrouw
elke keer een stukje meer dood
sterven lijkt erger bij beetjes…
Het zomert zo uitbundig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
590 Het zomert zo uitbundig,
zo zonder maat of tijd,
alsof weer alles goed kan zijn:
heel even weg de zorg en pijn.
Het zomert zo uitbundig,
de mensen zijn zo blij,
de kinderen heel vrolijk
en jij en ik daarbij.
Het zomert zo uitbundig,
geen wolkje aan de lucht,
de bloemen menigvuldig
en 't hart plots zonder zucht...…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
787 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…
Praten en praten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 vloeken zijn z’n taal geworden,
steeds verbaal,
alsof er niets anders geleerd is dan
ketteren en
afgeven op een ander.
Normaal spreken, normaal praten,
ach het is hem niet aan te rekenen,
want wat je nooit geleerd hebt,
kun je blijkbaar niet meer aanleren.…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 gisteren ontmoette ik een dichter, die me
(alsof hij het allemaal netjes uitgedacht had)
vertelde hoe de zaken in elkaar zaten
'ginds aan de horizon, waar dit pad
de hemel pleegt te kussen:
daar vatten wij het onbereikbare en
proeven van de waarheid, toch?'…
Luisteren (4)
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
924 waarom nog luisteren
naar dit ontdane lijf
het spreekt alleen maar kwaad
heeft je toch in de steek gelaten
het denken gaat zijn eigen gang
is verre van te stoppen
het voelen klopt niet meer
alsof niet goed geaard
laat niemand je nu nog vertellen
dat het zo goed is voor jezelf
dichtbij je lijf te blijven
je bent het even kwijtgeraakt…
Mistige morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
515 In die ene bocht
is vergetelheid blijven steken
het kleurde anders mooi
bij jouw jas
Al had het
op andere plekken geleken
wist het pas echt zeker
toen ik daar was
honderden keren
heb ik mij naar hier gebracht
om te kijken of ik jou
hier hervond
vele lange uren
heb ik hier tevergeefs gewacht
't was alsof je
niet langer bestond…
Mogelijkerwijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 Het gaat om het scheppen van mogelijkheden
het zelf op vele manieren te zijn
Je herkent het aan de pijn van steeds
opnieuw afscheid nemen en niet tevreden
met wat is en zich schept in het heden
Weer terug te komen en het voelen
alsof je niet bent weggeweest
Jij blijft maar in een toekomst geloven
ik houd me bij het nu en wat voorbij is
schuilt…