Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

werp me op

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.510
tast me af stil mijn angst les de dorst van mijn huid bet het vocht van mijn tranen lik mijn oren met je muziek streel de lippen van mijn zwijgen wis de duisternis met jouw ogen zoet de geur van mijn lijf slecht de ruimte tussen ons deel met mij dat we zijn verenig adem met adem werp me op de lucht in laat me vallen…

"Zeg nooit, ...."

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Een woord dat niet meer kan, te vaak gebruikt, het is vergrijsd, een oude man, al haast verijsd, vroeger had het praats, adem en energie genoeg, ging het vaak buitengaats, ruimte scheppend voor de scherpe boeg, aangesneden in het kolkend schuim, gebogen in het ongerijmde licht, heden in een tijdelijk ruim, sloeg het boek weer…
pama17 oktober 2008Lees meer >

Novembertempo

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
Al wat nog overtollig is weer eigenhandig teruggesnoeid kijk, dat geeft buiten lucht en licht als was het ruimte in mijn soms tobbend leven De kale bomen langs het pad verraden weer de weg naar huis voor ieder die zich spoedt naar warmte En evenals het blad verstilt ga ik vanzelf andante spelen het tempo van mijn leven gelukkig zo…
annabel7 november 2008Lees meer >

poreus

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
poreus hier in deze kamer is stilte een ruimte waarin we ons verschuilen zo breekbaar als de dunne doorzichtigheid van haar schaal veilig is niet het woord verte ligt altijd op de loer het verdwalen in datumloze dagen wachtend op het onheil dat een plek zoekt om te gebeuren het uur waarop de rui zich aankondigt de vleugels…

verborgen vrijheid

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 903
onzichtbaar, zonder woorden vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart onkundig het meestal te uiten soms zo ver en angstig verborgen als achter vuile of beslagen ruiten als ik jou dan wil roepen mij wat ruimte te geven wil het speeksel in mijn mond de schreeuw bijvoorbaat snoepen gelijk een niet afgegane lont een schot in de loop bevriest…

Pijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Tijdloos is iedere vorm van gevoel al is het niet zoals je het had gewild ook al wist je hoe het wel kan zijn het tij kan nog altijd voor je keren als je tijd de ruimte geeft. Je hart kan slechts kloppen voor hetgeen dat jou vreugde geeft wetende dat elke geschiedenis nooit vergeten kan worden maar niet altijd tot vreugde leidt.…

Darkroom

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 988
Tegen betaling kunnen bezoekers van de Jaarbeurs in de ruimte seks hebben met anderen……

zomaar een gesprek

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
Kijk daar komt een wolk voorbij, met de lucht in onderhandeling he laat voor mij ook wat ruimte vrij dacht dat jij hier al genoeg hing Zeg laat me met rust moet voor water zorgen, bromde de wolk ontevree pff zei de lucht dat kan ook morgen daar heb je ze daar beneden niet mee oke oke dan morgen maar wat gooien maar reken erop dat ik het dubbele…
wim...15 juni 2010Lees meer >

Oude liefde roest niet

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.480
We spreken woorden die we willen horen in ruimte alleen bestemd voor deze tijden die ons daarin brengen extase tussen harten en adem luisterend naar elkanders liefde brengend ons gevoel tot zinderend verlangen in eenvoud slechts enkel woord gedreven door hartstocht hunkerend om weerzien wat wij waren voor elkaar in jonge…

op eigen kracht

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
laten we gaan struinen in het veen tussen veengras en modder tot de enkels wegzakken in een zompig land onder de schrale zon in de stilte van de namiddag komen zintuigen op scherp alle poriën open vogels houden zich stil wij ademen ruimte en elementen vinden steun aan de wallekant op eigen kracht * herziene versie…
annabel30 oktober 2010Lees meer >

BONUSKAART

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 880
de nachtvorst hangt wazig wit over de weiden het vee staat nog op stal het oogt er kil wat ganzen duiden er de ruimte de lage winterochtendzon flikkert bomenschaduw op mijn bril Noord Hollands uitzicht staat niet op mijn kaartje als bonus toegevoegd roert het me stil de conducteur meldt dat de trein rijdt tot Den Helder hij…

Belofte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Hemel beluister de doodskreet van je kinderen hoor de geboortelach en voel het gefluister goedemorgen dood goeiemorgen leven huis vol lege kamers en ruimte pijnlijk vol gedroomd op melodie van de eeuwigheid kinderen neuriën aan open graven adios mijn leven adios mijn dood en warmen verlangend hun koude lichamen aan het eeuwig wachten…
Hein Pierik10 september 2011Lees meer >

Filosofietje

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Wij zijn gevangen in de tijd De ruimte is aan ons gegeven En zodoende het beleven Van de hang naar eeuwigheid Door sterf’lijkheid die ligt besloten In ons ondermaanse lot Creëerde iedereen zijn god Om de kansen te vergroten In de eeuwigheid te komen Zodat dit leven waarde heeft Met een doel om naar te streven Maar eeuwigheid kent dat…

Als een roos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 756
Wilde ruimte mezelf ontplooien leven in het heden door liefde omarmd aanvaarden dat verdriet ook hoort bij het bestaan. Nu in de herfst van mijn leven koester ik de liefde om me heen mijn blik richting de zon om als een roos nog even te kunnen bloeien…

Rusteloos

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Tussen rusteloze spinsels dwaalt de slaap verloren rond kan geen ruimte vinden voor een echte eigen plek In de luwte van de chaos waar geen maanlicht valt probeert het schaduwbeest de nacht te overleven Met zware zwarte vleugels vliegt het dwars door de tijd naar het land van bloemenhoning waar een zoete rust zal wachten met de morgen…
geeraardt25 november 2011Lees meer >

'Sur place'

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 828
Wanhopig stilstaan in onmeetbare ruimte en begrensde tijd. De aanloop van een nieuw begin, in een lichaam dat lijdt. Denken aan wat kon. Maar er is niets, niets begon. Dan ook geen gemis. Zon, zee, wind, voor niks niet bang. Denken en spelen als kind, bloedend, kermend met slepende gang. De toeschouwers houden zich in.…

Plof

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 643
Onduidelijk is hoeveel ruimte de kippen voortaan krijgen.…
trawant15 april 2012Lees meer >

Dorstig dromen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 550
ik aanschouw de vleugels van vrijheid en voel, proef het pure leven in het speelse manoeuvreren op het zuchten van de wind ervaar de schoonheid van de bewegende ruimte tussen het blauw, de wolkenpracht het sluimerlicht zo zacht waardig fluister ik: “Mag ik mee, zweven, beleven?”…

jij lieve reiziger

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 666
Er zwerft een reiziger door mijn hart niet wetend of hij hier dan 'wel' wil blijven Er zwerft een reiziger door mijn hart, hij maakt om de seconde een uitstapje, zo dwars door mijn hoofd Er zwerft een reiziger door mijn hart waar in de ruimte veel te klein, om als geboren reiziger een ware reiziger te kunnen zijn Lieve ware reiziger ik weet…
JLR23 juli 2012Lees meer >

Dodenherdenking.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 756
Vier mei kracht voorbij want stille woorden vullen de ruimte. Samen één bij het denken aan gevallen helden stilstaan bij onschuldige burgers twee minuten- ja...twee... Stilte voor alle mensen en het leed dat zij hebben moeten dragen en nog voelen na zoveel jaar.…
Sanne L13 april 2013Lees meer >

Schaduwstilte

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
Met jouw ademtocht in werkelijkheid vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied om het schaduwland te betrekken innemend door dappere drift in mijn dromen vertolk jij stilte van afscheid nabij de landsgrenzen tegen de horizon herschreven niet uit te wissen in bezinning door de ruimte van jouw eenvoudige komaf laat jij de schaduwstilte zwijgen…

Alsof lezen zo bedoeld was

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
lezen op het strand waar ik niet lees terwijl ik lees waar ik ben luchtschappen driften rustig wind wappert m'n haren en fladdert aan m'n vel golven rollen door m'n oren vogel gekir zonder zin alles is natuur en alles is en alles is weg behalve dat boek, die letters, die ruimte ... alsof lezen zo bedoeld was…
AJ Meer5 februari 2014Lees meer >

De waarheid...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Geen tijd, noch Eeuwigheid, ruimte tot in oneindigheid, maar dat niets meer blijkt dan leegte. En zo zijn filosofen op zoek naar de waarheid en niet alleen zij, maar ook velen die leven in een maatschappij waarin streven naar een doel zinloos schijnt te zijn. Men wil doordringen tot de kern, het wezen wat dat ook mag zijn.…
martin valk26 september 2014Lees meer >

Straalden in begroeten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
mijn hele leven heb ik achterom gekeken of ik een schaduw had die bevestigde dat ik er was jarenlang heb ik gedacht dat in de ruimte achter anderen de echte toekomst voor mij lag tot ik jou ontmoette en wij straalden in begroeten vond het heerlijk bij je te zijn onze schaduwen op een lijn jouw liefde leerde mij dat je niet echt kunt…
wil melker9 augustus 2015Lees meer >

De zonnewind

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
ik heb het spel van sterren en planeten gezien in de zwart galactische ruimte gedragen op vleugels van de zonnewind heb ik geboorte en groei gadegeslagen massa en aantrekkingskracht in een spectaculaire balans geregisseerd door hogere macht in een kleine oneindigheid ontwaarde ik het bekende blauw groen als een schitterende parel van…

In alle openheid

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
wanneer kan stilte eindelijk weer spreken over zaken waar wij liever niet over praten in de immense veelheid van woorden ontgaat ons vaak het onderwerp van gesprek men haakt in neemt snel over eindigt lachend op een doodlopende weg stilte is niets zeggen samen bouwen aan fundamenten van vertrouwen om dan in alle openheid ruimte…
wil melker16 december 2016Lees meer >

kattig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
vensterbank zetelend als een sfinx met groen grijze ogen kijkt hij hautain mij en de wereld neer op en voorbij nederigheid speelt hij de ochtend enkel als honger knagend de lege voederbak klagend bedelend hem miauwen doet stil overigens zwijgt hij het weten betuigend de voordeur ja die nog delen wij in overig de ruimte slechts…

Foto

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
Er staan boeken in de kast nooit gelezen, niemand tot last een roestige rommelstoel in de ruimte niemand die daarin nog past zijn levensradar staat op nul en helt over naar negatief hij vindt alles maar gelul heeft het leven nog maar weinig lief dan ziet hij een vergeelde foto staan hij herkent niet veel maar ziet vaag zijn lief het was…

In wederzijdse dromen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
ik heb nog achterom gekeken hoop dat schaduwen toch niet zijn meegegleden de stille openheid van ons contact is het contract dat wij zijn aangegaan in ons bestaan altijd breekbaar in het hectisch manoeuvreren niet voor grenzen maar om de ruimte te proberen een enkel woord of klein subtiel gebaar is soms niet genoeg om misverstanden…