3465 resultaten.
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
"Zeg nooit, ...."
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 Een woord dat
niet meer kan,
te vaak gebruikt,
het is vergrijsd,
een oude man,
al haast verijsd,
vroeger had het
praats, adem en
energie genoeg,
ging het vaak
buitengaats,
ruimte scheppend
voor de scherpe boeg,
aangesneden in
het kolkend schuim,
gebogen in het
ongerijmde licht,
heden in een
tijdelijk ruim,
sloeg het boek
weer…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.
Je hart kan slechts kloppen
voor hetgeen dat jou vreugde geeft
wetende dat elke geschiedenis
nooit vergeten kan worden
maar niet altijd tot vreugde leidt.…
Darkroom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
988 Tegen betaling kunnen bezoekers van de Jaarbeurs in de ruimte seks hebben met anderen……
zomaar een gesprek
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
649 Kijk daar komt een wolk voorbij,
met de lucht in onderhandeling
he laat voor mij ook wat ruimte vrij
dacht dat jij hier al genoeg hing
Zeg laat me met rust moet voor water zorgen,
bromde de wolk ontevree
pff zei de lucht dat kan ook morgen
daar heb je ze daar beneden niet mee
oke oke dan morgen maar wat gooien
maar reken erop dat ik het dubbele…
Oude liefde roest niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.480 We spreken woorden
die we willen horen
in ruimte alleen
bestemd voor deze tijden
die ons daarin brengen
extase tussen harten
en adem luisterend naar
elkanders liefde brengend
ons gevoel tot zinderend
verlangen in eenvoud
slechts enkel woord
gedreven door hartstocht
hunkerend om weerzien
wat wij waren voor elkaar
in jonge…
op eigen kracht
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
713 laten we gaan struinen in het veen
tussen veengras en modder
tot de enkels wegzakken
in een zompig land
onder de schrale zon
in de stilte van de namiddag
komen zintuigen op scherp
alle poriën open
vogels houden zich stil
wij ademen ruimte en elementen
vinden steun aan de wallekant
op eigen kracht
* herziene versie…
BONUSKAART
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
880 de nachtvorst hangt wazig
wit over de weiden
het vee staat nog op stal
het oogt er kil
wat ganzen duiden er de ruimte
de lage winterochtendzon
flikkert bomenschaduw
op mijn bril
Noord Hollands uitzicht staat
niet op mijn kaartje
als bonus toegevoegd
roert het me stil
de conducteur meldt
dat de trein rijdt tot Den Helder
hij…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
Filosofietje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Wij zijn gevangen in de tijd
De ruimte is aan ons gegeven
En zodoende het beleven
Van de hang naar eeuwigheid
Door sterf’lijkheid die ligt besloten
In ons ondermaanse lot
Creëerde iedereen zijn god
Om de kansen te vergroten
In de eeuwigheid te komen
Zodat dit leven waarde heeft
Met een doel om naar te streven
Maar eeuwigheid kent dat…
Als een roos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
756 Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.
Nu in de herfst van mijn leven
koester ik de liefde om me heen
mijn blik richting de zon om als
een roos nog even te kunnen bloeien…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Wanhopig stilstaan in
onmeetbare ruimte en begrensde tijd.
De aanloop van een nieuw begin,
in een lichaam dat lijdt.
Denken aan wat kon.
Maar er is niets,
niets begon.
Dan ook geen gemis.
Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.…
Plof
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
643 Onduidelijk is hoeveel ruimte de kippen voortaan krijgen.…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”…
jij lieve reiziger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Er zwerft een reiziger door mijn hart
niet wetend of hij hier dan 'wel' wil blijven
Er zwerft een reiziger door mijn hart,
hij maakt om de seconde een uitstapje, zo dwars door mijn hoofd
Er zwerft een reiziger door mijn hart
waar in de ruimte veel te klein, om als geboren reiziger
een ware reiziger te kunnen zijn
Lieve ware reiziger ik weet…
Dodenherdenking.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Vier mei
kracht voorbij
want stille woorden
vullen de ruimte.
Samen één
bij het denken
aan gevallen helden
stilstaan bij
onschuldige burgers
twee minuten-
ja...twee...
Stilte voor
alle mensen
en het leed
dat zij
hebben moeten dragen
en nog voelen
na zoveel jaar.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 Met jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
Tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Niet te bevatten die ruimte.…
De waarheid...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Geen tijd, noch Eeuwigheid, ruimte
tot in oneindigheid, maar dat niets
meer blijkt dan leegte.
En zo zijn filosofen op zoek naar de
waarheid en niet alleen zij, maar ook
velen die leven in een maatschappij
waarin streven naar een doel zinloos
schijnt te zijn.
Men wil doordringen tot de kern, het
wezen wat dat ook mag zijn.…
Straalden in begroeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 mijn hele leven
heb ik achterom gekeken
of ik een schaduw had
die bevestigde dat ik er was
jarenlang heb ik gedacht
dat in de ruimte
achter anderen de
echte toekomst voor mij lag
tot ik jou ontmoette
en wij straalden in begroeten
vond het heerlijk bij je te zijn
onze schaduwen op een lijn
jouw liefde leerde mij
dat je niet echt kunt…
De zonnewind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 ik heb het spel van
sterren en planeten gezien
in de zwart galactische ruimte
gedragen op vleugels
van de zonnewind heb ik
geboorte en groei gadegeslagen
massa en aantrekkingskracht
in een spectaculaire balans
geregisseerd door hogere macht
in een kleine oneindigheid
ontwaarde ik het bekende blauw groen
als een schitterende parel van…
In alle openheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
602 wanneer kan stilte
eindelijk weer spreken
over zaken waar wij
liever niet over praten
in de immense
veelheid van woorden
ontgaat ons vaak het
onderwerp van gesprek
men haakt in
neemt snel over
eindigt lachend op
een doodlopende weg
stilte is niets zeggen
samen bouwen
aan fundamenten
van vertrouwen
om dan in alle
openheid ruimte…
kattig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 vensterbank zetelend
als een sfinx
met groen grijze ogen
kijkt hij hautain
mij en de wereld
neer op en voorbij
nederigheid speelt hij
de ochtend enkel
als honger knagend
de lege voederbak
klagend bedelend
hem miauwen doet
stil overigens zwijgt hij
het weten betuigend
de voordeur ja
die nog delen wij
in overig de ruimte
slechts…
Foto
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
630 Er staan boeken in de kast
nooit gelezen, niemand tot last
een roestige rommelstoel in de ruimte
niemand die daarin nog past
zijn levensradar staat op nul
en helt over naar negatief
hij vindt alles maar gelul
heeft het leven nog maar weinig lief
dan ziet hij een vergeelde foto staan
hij herkent niet veel maar ziet vaag zijn lief
het was…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…