12739 resultaten.
Opklaring
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
757 De lucht breekt open
het kanaal glimlacht naar mij
de opklaring staat…
Lucht, licht en leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
460 Leven is vooral
Laten leven
Laat het toe -
Lucht, licht
Met af en toe
Een lichte bries
En je ziet het meteen -
De schepping lacht je toe
zaterdag 16 juni 2012…
De wind door mijn haar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 De wind door mijn haar
De zon in mijn hoofd
De lucht in mijn longen
Adem mijn adem
Ik leef
------------------------------------------------------------
(Regel 4: geïnspireerd door de songtekst van Peter Schaap)…
Tot ziens
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.087 Bijna onzichtbaar
een ooievaar in de lucht
die "tot ziens" kleppert.…
Die normaal gesproken zwijgt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.646 Hoop gloort als
Alles is verloren
Lucht komt als
Verstikking dreigt
Niet altijd is hij verloren
Die normaal gesproken zwijgt
Diaconessenhuis Meppel, vrijdag 6 juli 2012
In liefde opgedragen aan mijn schoonbroer Anton van der Giessen, bewoner van de Sleutelbloem, Stichting Van Boeijen, Havelte, verzorgingshuis voor mensen met verstandelijke…
Leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
661 Buiten straalt de lucht
binnen gaat een zucht
een vogel vliegt voorbij
een kind het maakt lawei
de oude hond rust zacht
die jonge houdt de wacht
het leven is zo mooi
ook met hier en daar een bui…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
Schaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
622 Als ik op het gras lig
onder de bomen
en ik kijk naar boven
kijk ik ook naar binnen
bij mezelf
Zie ik een wirwar aan natuur
wel ook wat dode takken
die mogen best gesnoeid worden
kan de rest beter doorgroeien
Opgelucht slaak ik 'n zucht
sta ik op en roep:
"geef hier die schaar"!…
Smog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Er zwieren berkenpollen door de lucht
Saharazand en fijnstof uit het oosten
Terwijl wij op de vroege lente proosten
Loert er gevaar bij elke diepe zucht
Blijf doodstil zitten op uw canapé,
Gelukkig heb ik daar geen moeite mee.…
Zomer
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.911 De lucht betrekt over het vee -
wanneer het licht zo donker wordt
licht fel het wit van koeien op.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 Anima, Spiritus -
Ziel en geest die
Ten diepste in dit
Lichaam wonen en mij
Maken tot de mens
Die ik ben -
Worden geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte…
Laaggebergte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 ruig land is sprakeloos
versmelt zijn gemoed
met glooiende kleuren
hier laat vaste grond
zich graag omarmen
door oneindig zicht
het oog is onooglijk
in zichzelf gevangen
tussen binnendeuren
door verzonnen orde
voorbij verwondering
over het levende licht…
VERLIEFDHEID...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
731 Verliefdheid is:
de geur
de kleur
de deur
die smachtend, lief lachend opengaat
Tot je de tocht gaat voelen
je de deur aarzelend sluit
of wagenwijd openlaat staan
voor die warme liefdeslucht!!…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 die daar roerloos staat
Hoog in de ijle lucht?
O geen aards hart, met smart besmet,
Stijgt in zó steile vlucht
Te zingen voor de troon van God...!
Wij horen 't zwijgend aan...:
En vat gij niet de zin, mijn hart?
Eéns zult ook gij verstaan!'…
VAART......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 Over water
kun je varen
door de lucht
met een ballon
Door de ruimte
kun je varen
wie had er gedacht
dat dit eens kon?…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Als sporen van zijn stroom
vervagen,
slaat hij wanhopig terug,
maar in lucht
is er geen houvast.
Paniek’rig het laatste woord,
Maar geruisloos
was zijn val.
De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
heimwee vreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
502 als er niks meer zal zijn dan
een lucht waarin
wolken grijs zuchten
bomen met naar beneden
ruisende twijgen
hun laatste streven tonen
stil uitgestrekte schraalheid
waarin de ziel
nog nauwelijks praat
omstrengel mij
heimwee vreemd
en sterker dan de dood…
Meeuw.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Staren naar de lucht,
luisteren naar de stilte,
dan een meeuw die krijst.…
In krullend water
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
475 ik wist de zee
in krullend water
zag de kleuren later
het witte schuim
schreef keurig schuin
zijn regels op het zand
in grijsblauwe tinten
lijkt de hemel te blinken
aan een verre horizon
waar lucht en aarde
elkaar nevelig raken
licht regen helder op
donkert een zware bui
zijn schaduwstrepen in
het eindeloos ruime sop…
Schouwspel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige rust
met blauwe…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?
noch 't zout ontzilt deze luchtenzee
regen ademt water tot
waanzin telkens…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
Ademnood
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.832 Geef mij lucht.…
Met de witte stok
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 De lucht,
nooit zag ik er kastelen in.
Waarom iets rekken
dat al is doorgeknipt
en niet uit doolhoven leidt?
Met de witte stok sla ik mij.…
Mensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Delen van je zorgen, geeft een beetje lucht.…
De verlichting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 De zwarte takken
verbrokkelen de witte lucht,
net verdorde grond.
De witte lucht
barst, breekt open,
de avond puilt eruit.
Halfstok hangt de zon
aan de horizon,
klaar om met rode kaken
het hazenpad te kiezen.
De sterren stellen gerust:
morgen komt er weer zon.
Op zijn beurt barst en valt
de zwarte lucht in duigen.…
Draaiend en kerend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 draaiend en kerend: de vlinders
om en rond, de vlinders vliegen
fladderend om bij mekaar te komen
de vlinders raken mekaar niet
in de lucht dwarrelende pigmenten
langzaam verdromend tot een schilderij
voor morgen wanneer ze er niet meer zullen zijn
wat vandaag is opgewonden
zal morgen zijn uitgetold…
Het liefdespad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
945 vernauwen zich doorgaans de paden,
herinneringen, ja de gedachten
die het bewustzijn besprenkelen,
nog altijd enthousiasme opwekken
tegelijkertijd broos in werkelijkheid zijn,
verbeelden oneindige luchten
die wij ooit bewonderden, ontdaan van
slaap en met dauw benevelde ogen.…