2332 resultaten.
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Bomen in volle bloei, toch zijn er vele
takken stuk.
Door wind geknakt of soms geheel weg-
gerukt.
Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 Wanneer zal op mijn morgensprei
het bloeien wit en rood,
en schud ik, springende in de rei,
De rozen uit mijn schoot?…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Toont de wereld schoonheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 mooie roos
laat je niet knakken
door de giftige afvalsappen
uit de blik die naar je kijkt
jouw bloei
kent nog een eindeloos respijt
in wiegen op de wind
het krijgen van een kind
gegroeid
door zon en licht
de plicht van dorens rond je stam
toen jij gedwongen afstand nam
hij moest bukken
om jouw roos te kunnen plukken
maar heeft tot…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere gebaren
en je laat nachtbloemen verwelken
omdat ze niet blijven bloeien…
Een Spaans volkslied
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.226 In de gezegende dagen
Van jubelen en van bloeien
Wanneer de hartstochten schroeien
En hun dorst naar de lippen slaat,
Wordt soms ons geluk door vlagen
Van sombre weedom verdorven:
Dat zijn liefden, lang gestorven,
Die beschuldigen van verraad.…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
Al bloeiende
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
746 In volle rijpheid
mag je bloeien, fris
mint geurig jouw adem
vermengd met
tedere woorden
die je mij influistert...
bij jou mogen ze groeien.
Kom dichter
bij de dichter
geef je gevoelens prijs
zo intens en puur
je het leven beleeft
niemand brengt
jou van de wijs...
Kus mij zwevend lichter.…
Schikten in liefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
728 jij hebt
je laten gaan
in blauwwitte wolken
wiegde in prilgroene wind
ik was het kind dat
mocht spelen met jou
samen plukten we
wildere bloemen dan ooit
schikten in liefde
ons mooiste boeket
jij koos de kleur en ik
liet de bloei zacht ontwaken
wij waren samen
gaven de uren
de meest lieve namen
niemand heeft ons gemist
alleen…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
Vaderdagsgedichtje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
847 Je ziet het aan
die kinderen die groeien en bloeien
en wijs en blij en verstandig zoals
jij,
je voelt je rijk en
verwonderd blijf je achter
als zij dan weer gaan.…
Te langzaam
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
541 Of denk je soms dat er door mij geen
krokussen meer bloeien? Terwijl ik nota
bene de ambassadeur van sneeuwklokjes ben!
Ook al ben ik een slak, ik ben wel een
betrouwbare slak met het hart op de juiste
plek. In de war, maar wie is dat niet? Kijk
anders diep mee in de leegte van mijn ziel.…
strakken groen van de cypressen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
928 helling zindert zomer
druiven bollen zon
loof wordt geel en slomer
takken bruinen houtig krom
ranken hadden lente vastgezet
in het bloeien tot een vrucht
hun werk is al neergelegd
de wijngaard oogst in rust
licht maakt nu een schilderij
met wolken als een schaduw
bomen staan er wat verlaten bij
in de lucht een boerenzwaluw…
is voorzichtigheid troef
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
967 ik zie je zon
in een heldere hemel
geniet van haar stralen
jij staat daar vrij
ik kom met verhalen
bloei op in je raken
jouw lucht is zo helder
wil dat in eigen vrijheid vertalen
maar er zijn angels en klemmen
die vliegen tot onzin bestemmen
ik land heel vertraagd want
natuurlijk wordt er gejaagd
op mijn pad is
voorzichtigheid troef…
LIEVEVROUWEBEDSTRO
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Bij de eerste kreetjes van Jezus begonnen ze te bloeien en vanaf toen mochten de plantjes witte bloemetjes dragen en hun prachtige naam.…
zo ondeugend als ik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.247 je lach en je blik
bent net zo
ondeugend als ik
met een twinkeling
in mijn ogen heb ik
de waarheid voor even
verbogen om samen te zijn
je stem raakt
waar anderen falen
je handen weten feilloos
het beste uit me te halen
je lippen zijn zacht
als zijde zo puur
jouw kus heeft de hemelse
duur van een eeuwig herhalen
weer bloei…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt en geurt zoals de roos
die ook na ’t bloeien weer zal zwijgen.
Maar ons wacht eindeloze vreugde
al zien we dat ook hier nog niet;
de voorsmaak ligt in wat verheugde
wanneer we zingen ’t levenslied.…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven
de aarde rond, verzamelen
in de zee, de zalmen zwemmen
heen en weer, het sneeuwt en regent
de hazelaar staat in bloei…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en water
je wist precies hoeveel
en je won keer op keer
terwijl ik steeds weer
stierf in mijn bloei
ik weet niet eens meer
wat voor kleuren jouw bloemen hadden…
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Hij kan bloeien zo hij wil
en hij geniet,
samen met zijn mooie vlinder.…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
voor de vrouw in jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.578 dit moment niet schikken
na het jarenlange stikken
in verdragen van elkaar
complimenten en geschenken
hadden slechts een doel
ze waren niet voor jou
bezit werd je, zijn vrouw
geen oog meer voor je eigenheid
het kleine leven onder zijn gelijk
je bent herboren in het licht
dat ogen richt op zachte kanten
open je en laat je vrouwzijn
bloeien…
elkaar ontmoeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 uitgewoond
aan de tijd voorbij
zullen wij dan elkaar ontmoeten
in de wilde wintertuin
waar alleen maar
blauwe bloemen bloeien
draag je nog je lange zilveren haren
uitgewaaierd over je ranke blanke schouders
kraken je gewrichten nog altijd
harder dan de mijne
kijk ik nog
door watervalgordijnen
dreigt het altijd donker nog
of zijn wij…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het uitzicht
de gaarde die ik al vroeg had verkend
waar zij ontplooide tot haar volle bloei…
Geweten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Open oren open ogen
open hart niet te vergeten
dan openbaart zich ongelogen
het zo goddelijk geweten
dat eenieder kan doorgronden
die immers immer zelf nadenkt
zonder ooit te zijn gebonden
en ook de waarheid nimmer krenkt
Scherpe woorden kunnen schuren
zo gaan banden eroderen
wat ooit nog voluit mocht bloeien
zal verbaal geschroeid…
Zomers middagritueel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
159 Zij bloeien overvloedig.
Een paradijs voor bijen
en atalanta's.
Soms een dagpauwoog
of een gekartelde aurelia.
Minder koolwitjes en citroentjes,
die zoeken andere plekken op.
Gisteren viel mijn oog
op een reuzenbij, dacht ik.
Haar vleugels bewogen
tegen een duizelingwekkend tempo.
Nooit gezien.…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…