2552 resultaten.
Avondmijmeringen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Maar alles is toch goed nu, ook het falen
dat wegen kan en zwaar moet meegesleurd,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken. Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Willie Nelson
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
626 in zijn stem
hoor ik leven, bloed
aarde, de melancholie
de openbaring van een ziel
soms zo zacht zoet
dan weer aangescherpt, wel
mild, verstild
zo het was, zo het nog moet
ook de vader van gedachten
althans waarop ik zal wachten
die diepte en klank
heb ik altijd gewild
besnaard op hout met rondingen
een klankkleur met mondingen
naar een…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 toonde aderen
van bejaarde schoonheid
de hoge zetel waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf vertoonde
de voorbode van droogte
doch haar stem was luid
en zuiver van klank…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 In de breedste symfonie van het woord
stromen je klanken door mijn aderen
siddert je kus het opgebolde kippenvel
voelt je lichaam als een fluwelen laken.
Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.…
Scheppingsmuziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Klanken als geïmproviceerde sonate
Een fuga aanzwellend in tonen
Afrollend tot golvende cantate
Een compositie die dagen vult met rust
En mijn gedachten zweven mee
Als dwarrelend herfstblad in de wind
Kleurend zinnen en woorden
Tollend en draaien in zwierige maat
Begeleid door deinde akkoorden
Die klinken van storm tot zachte bries
En…
Juist in contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
413 zonder recept
zijn woorden zinloos
die zwart witte toetsen
trachten te raken op
een piano die geen
muziek wil maken
niet eens een
melodie zonder
ritme en klank in
een zielloos slaan
zonder ooit noten
te kunnen kraken
zelden klinkt
genialiteit in de ijlte
van grote concerten
juist in contrast
geeft de meester gas
om uitmuntend…
Denkend in taal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Denkend en schrijvend in taal
zet ik klanken in betekenis
zend ik mijn boodschap uit naar jou
mijn lezer en mijn luisteraar
voor wie het allemaal
een hoorbaar teken van leven is
ik speld jou nooit iets op je mouw
zoekend naar het eeuwige waar
ik heb mijn best ervoor gedaan
om jou met mijn gedachten
mee te laten voelen
denk jij…
gevangen zomerdagen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
554 Gevangen zomerdagen
Ze weckt verhalen, moezend
Appels, bramen, de geur van regen
De kleur van zon en stille zomerwind
De smaak van warme dagen
Wandelend langs vergeten klanken
Romans gestapeld onder het gebint
Moes, in zwierig handschrift
Ze roert, vangt de zomers in kleuren
En wekt het seizoen in bleke winters
Ik open haar verhalen…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Bemin de klanken eerder dan de zin.
Bevrijd op tijd van kwijl en nijd je bek.
Zie elk eind als van iets ergers het begin.
Verzaak bezit, jij zit daar zelve in.
Breng warmte daar waar nu een ander rilt.
Geef nooit een ja als jij er niets van wilt.
Breng je lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.…
De kleur van beweging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 in jouw
nabijheid
klonk muziek
in alles wat
de kleur van
beweging maakte
smaakte een
kleine melodie
die symfonisch
harmonieerde
met andere klanken
van diverse kanten
lichte tonen
komen uit
het mimisch
gedeelte de wat
gedragen stukken
uit lichaamstaal
niet ieder kan
meteen de partituur
lezen om preludes
een goed aandeel…
Remmende voorsprong
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
576 ik heb klanken
geschreven
stukjes textiel
ermee in gewreven
het laten drogen
aan de lucht
die in kleur haar
dankbaarheid drukt
in de wollige
melodie van de
windregenbogen
kleurt het mystieke
spel van lichte tonen
waarbij het totaal
aan frequentie wit is en
decibellen stilte benaderen
waar in het aardse
extremen elkaar
naderen…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
696 Ik heb het licht hier
Maar soms ook het donkerte
Er zijn vrienden die naar mij luisteren
Ook is er hier een mooie bos achter mijn appartement
Waar ik soms in wandel
En soms in dwaal
Als een stille dromer
Die de wereld soms draagt
En ik anderen en mijzelf soms daarin uitdaag
De muziek die ik nu hoor
Is als rust voor mijn lichaam
De klanken…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Vraagt ze me plots
Ik lach en drink mijn zwarte drank
Weer één met grove naam en klank
Slik ik ze in, zon, huid en bank
En vraag haar of ze koffie wil…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 Het rijdende bed
geeft een zacht tikkende klank
op maat van de voeten
der verzorgende vrouwen
die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zag de
strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als reusachtige zeearenden
landen en elkaar begroeten
kakelen hoge opgewonden
klanken over het water
naar de ondergaande zon.…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot
een geheel van woorden en zinnen waar je verliefdheid en wederzijds
ontleedt tegelijk zwemmen echte ware gevoelens in een bad vol geuren en smaken.…
proloog (in vrijheid geschreven)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
405 ik blijf kijken in de bodemloze leegte
van de dagen en van de nachten
en zal moeten aanvaarden dat ik
mijn geluiden nodig heb
mijn woorden om de rust te bewaren
met klem op toon en stijl
en als ‘t moet de klanken
de kleuren en de grove streken
en zinnen op ‘t onbenoembare
hopen op de verlossing van akkoorden
en gedeelde gevoelens in ritmes…
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 ik kijk niet eens om
wil de klanken inhalen
eer zij de hoek om dansen
naar het noorden
daar waar geluid nog
ruimte kent en woorden
nog stilte vinden, vind
ik onvoorwaardelijk
aanvaarding
beide armen
schuin in de lucht
reiken spijt en vergeten
naar diep geslagen
wonden, ik luister
maar het blijft stil
zo stil…
verpakt in wat rood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 nog luiden klokken
in de dorpen het weten
lopen boerinnen met eten
verpakt in wat rood
naar de koelte van bomen
vlak langs de sloot
boodschappen tijd voor
hen die de uren vergeten
in wijding aan werk
de handen zo nijver
zichzelf niet wetend
in een toomloze ijver
donkeren klanken van rouwen
tingelen trouwen en luiden als
geestelijke…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij te gaan in het bestaan
de klare kansen, de bonte kleuren,
de vrolijke klanken…
prelude
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.730 als woorden behoorden
tot verafgelegen oorden
en stilte de ruimte
zou zijn van het hier
zouden dan mijn gedachten
nog langer wachten
om als melodie te klinken
als prelude van vertier
de tonen zouden dansen
op een verkwikkend ritme
van scheppende kansen
klanken speels en stuwend
in de open speeltuin
van mijn innerlijk heelal
met onzegbare…
verscholen jij
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.069 als ik kan zingen
zing ik over jou
de prachtigste klanken
verwoorden jou
als ik kan schrijven
schrijf ik over jou
de prachtigste zinnen
beschrijven jou
als ik kan schilderen
schilder ik jou
iedere strelende strijk
is van jou
als ik kan fotograferen
fotografeer ik jou
de wonderschoonste plaatjes
zijn van jou
je…
Zwoel gedoe
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.818 Fuchsia klokjes klinken kleuren
zwoele klanken om rood te fleuren
ze schuifelen zacht mijn ogen toe
ze stoeien nacht vol woel gedoe
Amaryllis staat statig te pronken
mij met haar roze bloem te lonken
ze kriebelt lachend stijf op stand
ze frunnikt spelend lijf haar hand
maar ben ik dan een bij of vlieg
ik soms naar honing druppels toe…
duivels rijmwoord
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.476 De dichter verwondert zich zichtbaar met woorden
hoe woorden verworden van wonder en dromen
tot klanken die klinken als koele akkoorden
en wensen van mensen om eens uit te komen.…
De doden schreeuwen niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.418 schelle klanken kruipen
uit gebarsten bronzen
onweerstaanbaar duiken
myriaden vliegen gonzen
uit bleke doden die verstard
de maden voeden met hun hart
dat ooit de wereld heeft bemind
nu achteloos verstrooid
berooid door westenwind
verstorven stilte breekt de pijn
in gruizel stukken pulver zijn
de doodsangst schrijdt nu laag na laag
tot…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…