2620 resultaten.
JOB
poëzie
2.5 met 10 stemmen
2.157 Was ‘t mij bij de eerste oogopslag beschoren
Te sterven..., waar zelfs geen gefluister is
Van leed, men vrij van elke kluster is,
Zou mij de rust van koningen behoren.
Ik rustte met wie liefde hield gebonden,
De groten die in glorierijke stonden
De dood zich mengelden met minnens wijn.…
Succes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
965 Echte vrienden, leed en vermaak.
Vergroeid vanuit verheerlijkt verleden.
Al het afwijkende nerveus gemeden,
vertrouwend op bewezen smaak.
Mijdt u zelfbeschouwende gedachten,
schept u iedere identieke dag,
opdat blinde regelmaat uw ziel beschut?
Of plaagt het verlorene uw nachten?
In droom en spijt haar herinnerde lach.…
gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 Ergens in de donkere krochten van mijn gedachten
zitten dingen waar ik niets van wil weten
maar ja, wat kun je anders verwachten
van iemand die toch al zijn leven heeft weggesmeten
Ergens in de donkere krochten van mijn gedachten
zit ook de wil om te leven
de wil die het leed doet verzachten
ook al heb ik het zelf allang opgegeven
Ergens…
DE ONOVERKOMELIJKHEID VAN DE GEBOORTE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
509 Een gedreven proces
drang van voortplanting in stress
Men beroept zich op de raad der Goden
Deze aanschouwen gniffelend zoals zij geboden
De Goddelijke tonen in deze erbarmelijkheid
ook zij beminnen opdat ze eeuwig heersend zijn
Wetende dat ook het nieuw geboren Goden kind
verdoemd is tot eeuwig aanschouwen en gruwen van
het aardse leed…
De grote leegte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.032 Ik was zozeer overtuigd van je ware liefde,
dat maakt het leed nog erger, daar ik geheel
verliefd op je ben, terwijl jij me definitief
afwijst en de grond inboort. Ik ben dood.
Je wilt me nooit meer tot leven kussen!…
Babi Yar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 het ravijn…
tot de rand gevuld met bloed
tot kadavers vergane lichamen
huizen van de ziel,
nu verlaten
ik ben er geweest
mijn verstand verliet mij
de lucht bezwaard van leed en pijn
betreden deed ik niet
uit eerbied
honderdduizend mensenzielen vermoord
wees stil
luister naar de vogels…
DIEPBLAUWE OGEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
784 Diepblauwe ogen zagen mij aan
terwijl haar mond gesloten bleef
Op haar wangen gleed een traan
waarmee ze haar leed beschreef
Beide ogen zagen mij niet staan
blijkbaar zagen ze door mij heen
Minutenlang ‘t meisje gadeslaan
reeg mijn droefheid ook aaneen
Diepblauwe ogen met hun traan
zij wachtten op een troostgebaar
Een arm om haar schouder…
Die er toe deed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Psychiater was je
Bij alles wat je deed
Als rasecht mensenkind
Wist je hoe de depressieve leed
Jij doorgrondde zijn lijden
En probeerde de pijn ervan te verzachten
Met medicatie maar zeker ook
Met je oogopslag en je stem
Wilde je sturing geven aan zijn gedachten
Opdat verder leven mogelijk moest zijn
In waardigheid en met menselijke…
Het album dat jij leven gaf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 ik kende de lach
die jij de buitenwereld gaf
hoog gehakt joyeus gekleed
schoonheid die niet
onder welbespraaktheid leed
jij droeg glamour en
wat glitters op de blote huid
wist ingetogen dat de hoge heren
bogen als een knipmes
voor jou en het kruis
maar kende ook
de lach die ik weer vond
in het album dat jij leven gaf
met een elan…
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Verdriet stroomt luid klotsend langs mij
en op de brug der zuchten
staar ik in onpeilbare dieptes
van dit onbeschrijflijk leed.
maar ongenaakbaar
met fiere tred
vervolg ik mijn weg.
Als ik mijn sleutel
in de voordeur steek,
word ik getroffen door
een simpele vraag
van een verdwaalde man
en breek in stukken.…
Recenseren
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
580 Onderscheid tijdig
algemeen en persoonlijk leed.
Veelzijdigheid zal je sieren,
onbevangen dame.
Laat je niet inpakken door woke-gedoe:
ongelijkheid is geen vloek.
Haal als het ware
alle menselijkheid over je heen,
als foto's in een dompelbad...
Grijp daarná pas naar je syllaben.…
ZOU IK?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.763 Donker was om mij en kommer
als in bos in 't zwarte lommer
bij grijze trieste bui kan zijn:
enkel leed en wee en pijn.
Nu is alles weer verdwenen!
alle grauwheid is verschenen,
stralen doet gij, zonne mijn,
en ik strale in uwe schijn.…
TRANEN: ze; ik en jullie!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
733 tranen
loop ik weg met mijn tranen
persoonlijk vocht door eigen verdriet
Dus tranen van en voor mij
en niet van en voor anderen
Ze zouden niet weten, waar ze aan toe zijn
als ze ook nog zouden dienen voor jullie
En troosten dempt vooral de put
die veel dieper reikt dan dieper
Dus laat je eigen tranen komen
snik vooral om persoonlijk leed…
Eenzaamheid.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.424 O, eenzaamheid, meedogenloze brand
Die al maar dieper, al maar breder vreet;
Liefde en geluk en eindlijk zelfs het leed
Als nutteloos uit uwe kring verbant:
Mij zijt gij een Verlossingsgod geweest;
Want uit uw as verrees bevrijd mijn geest.…
Wrang schaakspel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 Binnen een dag
Verworden tot
Een machteloze
Pion in een
Wrang schaakspel
Nadat jij je
Tweeëntwintig jaar
Als geen ander
Voor de zieke
Had ingezet,
Zieke die voor
Jou, dokter, vooral
Medemens was -
En in je ijver
Om deze zieke
Nog meer onnodig
Leed te besparen hem
Op eigen verzoek
In stervensnood
Naar de hemel…
Liefde is.... - tegeltjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 Zij wil slechts seks, maar is
zeer beslist geen nymfomaan
Zij kijkt naar hemel
terwijl zij niet
in (een) God gelooft
de bliksem slaat neer
Zij rookt nog maar eens een
sigaret, een E-Smoker
geen stank en beter
voor haar longen
die jarenlang knauw
hebben gekregen
Haar tijd ligt in het ver-
leden dat niet mede lijdt
zich niet bewust van…
Ter nagedachtenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 meer
Neergeschoten ben je
Samen met 297 andere mensen
Neergeschoten door een stel idioten
uit een ander land
Vraag is of je ooit zult worden herkend
Zodat men jouw lichaam kan begraven
in een eigen graf
Vraag is of je lichaam rust zal vinden
In dit diepe zwarte gat
Je bent niet meer
Je praat niet meer
Je lacht niet meer
Wat een leed…
madonna in Brugge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 ach oude stad, je ademt nog
er ligt een zonnevlek rond waar
de tranen van de dageraad het kwaad
wegwassen
elke straathoek lijkt te passen
in een kleine schrijn vol eer
vergeten soms, maar lief
staat links en rechts een kleine vrouw
het daglicht op te vangen
in haar haren hangen trouw
tienduizend wensen,
uitgedragen leed van mensen en…
Sluipende vijand
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
578 (Dit schreef ik voor
mensen, die dit mee
hebben gemaakt)
Sluipende vijand
Je bent heel lang samen
en je deelt lief en leed.
Niets lijkt in de weg te
staan om van elkaar te
blijven genieten.
Vol vertrouwen wordt het
leven samen onderbouwd
met geven en nemen.…
Spel en ernst.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 O wij lopen in onz' gebondenheid,
Met onze illusie van vrij-wils-bestaan,
Hoog en onkrenkbaar 't leven gadeslaan,
En hij die de gebondenheid altijd
Voelt, maar dat leed alleen zichzelf belijdt,
Speelt zijn illusie koel en wèl-berâen,
Meesterlijk, met de vreugd van 't wel-gedaan
Komedianten met zijn menslijkheid.…
VADER
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
510 kon je niet kwijt
waaruit bestond die narigheid
waar lag of ligt de eventuele spijt
jij behoort nog tot hen
die leerden te zwijgen
die sterk moesten zijn
die niet hengelden naar medelijden
die het leven aanvaarden met pijn
vader was dat het
wat je heeft belet
om te praten om te vragen
om te vertellen om niet ons
maar wel je eigen leed…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.
Ze had een missie -zij was géén scribent
om maar te zwijgen van een epigoon-
dus rijmde voort, vergat om af te remmen
en telde schaapjes in haar bed, en voeten.
Het vaste van de vorm ging haar beklemmen.
Ze schreef zich vrij van het verheven moeten.…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de kaars die ik zal ontsteken
woorden zijn naakt, ongeklede boetedoeners, ze
zeggen niets, verstillen als het zacht gekerm
als rijp aan je lippen ligt, wat vroeger was is nu
het leed…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd aan het verlangen naar warme
strelingen, strelingen die de dood verwensen
doch ook inhalig omarmen
god, ik vrees de duivel niet, doch
het lijden dat mijn ziel tracht te breken
is als angst op een akker leeg van voren
maar vol aan leed…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
De kracht van een vrouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.820 De strijd vaak zwaar, zo weinig in jouw macht,
volhard jij toch, bezorgd, de tranen echt:
een hart dat vat, een hand die leed verzacht.…
kunst en vliegwerk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
636 aan het raamkozijn
ingenieus als kantwerk zo fijn
in één nacht kwam het tot leven
daar middenin zat de spin
met geduld te wachten op haar prooi
een vlieg raakte er in verstrikt
spin pikte en weg was de vlieg
’n kraai kwam een kijkje nemen
bezag met interesse de delicatesse
vogel pikte en weg was de spin
heb het tafereel
met lede…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Het lot ver van het gevoel
gebracht in de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Verzamelt in de
levensloop
het zilt van jaren,
van het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er zit een jakhals in mijn hoofd
wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen
en naar je lijf en leden happen
gelukkig is hij nog verdoofd.
Er ligt een meisje in mijn bed,
ze zocht een schuilplaats voor de regen.
Pas als wij in elkaar bewegen
dan zijn de bakens echt verzet.…