Alle inzendingen over oneindig

1964 resultaten.

Sorteren op:

In de spiegel van de dood

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Opgetekend in het spel van ijlende ogen breekt de wereld haar pijlers af als loden lasten zich om wonden wikkelen als de ziekte zich nagelt aan het bed en gekromde ruggen zich buigen over de lengte van het vergankelijke gloeit koudvuur na waarin geen leven meer te smeden valt en verzoent zijn laatste adem zich met het oneindige De…

"Aureooltjes"

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
‘ Kinderen zijn geen eigendom maar aureooltjes van licht, waarin een oneindige wijsheid brandt ’…
pama23 juli 2011Lees meer >

Jasje

gedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.864
Zou ze op een dag in dit jasje de oneindige koude zijn ingedoken? Je bewaart het, bladert het door: de mouwen, het haast onvindbare sluitinkje, de kraag; het ding slijt, rafelt, vervaalt als een veelgelezen boek. Je schudt met de mot de tijd eruit en vult het op met je eigen lijf al durf je zo de straat niet op.…

Het te volgen spoor

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
De rails is (lijkt het) oneindig de rails stopt nergens, net als het treinkaartje van het leven, eenmaal door een conducteur van onbestemd beroep ons gegeven. Is ie eenmaal afgeknipt en hebben we het traject maar te volgen.…
An Terlouw17 september 2011Lees meer >

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Omringd door oneindig blauw, alle windstreken rond. In het ruisen van stilte is al het lawaai hier verstomd. Het is de lange arm van de hemel bovendien, die op dit afgelegen plekje al zijn schoonheid laat zien. Het eiland is zo klein en de wereld zo groot. Bezitten hoeft niet, met kijken ben ik deelgenoot.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

Hartebreek

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
het bestaan laat het vuur zwepen over het land giet de bliksem in een ton en laat het zinken onverwoestbaar ben je alsof je nooit was verdwenen zwijg niet want water kiest altijd de minste weerstand zul je me onthouden of zul je me vergeten het sterrenlicht spat vonken het steen is geslepen en lijkt jouw blik weggespoeld in de oneindigheid…
Elinora9 november 2011Lees meer >

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
Languit in het gras Zag ik de blauwe hemelkoepel trillen, De sterretjes nog steeds oneindig klein. Een wind stak op. Het gras begon te rillen.…

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Het werd plots een gegeven, waardoor het leven mij oneindig veel meer bood. Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent, dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde. Dat je geen spijt hebt en geniet en elke dag als "gift" beziet, dat maakte dat die kille angst voorgoed verstilde.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

WOUDEN EN WIJDTE

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Dansend schudt hij zich, naar de zon gedraaid, wil strijden tegen oneindig verweer, ziet ook op de golvende bosrand neer, die klanken van hechte geborgenheid zaait. Woelige wensen verzwakken met de wind.…

Morgen op de hei

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.403
Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur Van zomerhemel rondom neergespreid - Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur. Wereld en mensen weg... Alleen natuur Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid Met glimlach ongerept: stille innigheid Van nijver leven in het morgenuur.…

De inspiratie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Soms zit ik uren tegenover een wit papier starend in het oneindige van mijn gedachten mijmerende gedachten over leed of plezier of over zaken die ik nog kan verwachten Het valt niet altijd mee om iets te schrijven gedachten zijn nu eenmaal sneller dan de pen de prikkels van boven zijn moeilijk in te lijven en sommige ontsnappen omdat ik ze…

Tranen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 859
De pijn die ik voel is oneindig. Het voelt alsof je iets verliest elke keer een stukje meer. Het houd niet op, de pijn die ik heb is onvergetelijk, En tenslotte onverklaarbaar.…
Rezy25 september 2012Lees meer >

De liefde van de Heer

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
De liefde van God onze Heer Is oneindig groot en niet te meten Hij zal ons dan ook nooit vergeten En zorgt voor ons, elke dag weer. Zijn liefde gaat ons verstand te boven Hij heeft Zijn eigen zoon gegeven Opdat wij met Hem zouden leven Zijn grote liefde is haast niet te geloven.…

KRACHT EN SCHOONHEID

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
om te stijgen naar de lichten, die hen lokken ze zullen worden omsloten met de nooit aflaatbare warmte energie, die alle kwaad heeft afgelegd, waardoor de kracht en schoonheid boventoon gaan voeren de aangekomenen rustten in hun lichtcellen communiceren met het AL door openstelling, waaruit handelingen ten goede voortvloeien in oneindige…
HANS UDING28 november 2013Lees meer >

Afdwalende gedachtes

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Leunend in vensterbank staren naar oneindigheid buiten. Regen gevangen in lamplicht op uitgestorven plein. Afwezige blik verraadt steeds afdwalende gedachtes. Hopend, dromend, liefde te vinden, eenzaamheid ontvluchten. Slaap niet kunnen vatten, nacht schrijdt onverminderd voort. Haar naam herhalend in gedachten, slaken verlangende zuchten.…

Oekraïne

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
kleven aan de restanten van mijn o zo wankele moed er is geen blazoen dat de overwinning kan spellen op mouwloze pantserwagens, het afgrijzen duikt weg achter dode struiken en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe de rooddoorlopen kasseien schreien zich in schreden voort die de laatste sporen van vrede voorgoed in het oneindige…
elze22 februari 2014Lees meer >

Mijn zusje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 956
Tuinen van het heden geuren naar oneindige chorussen één ontmoeten in eeuwige verjaardag met elkaar.…

Alzheimer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Hoe raak je mij , "MIJ", in mijn diepste ziel waar transparant de wereld ligt, die mijn glimlach van verdwaasd zijn voor jullie in verborgenheid zingt en mijn kijken zeilt langs wateren van oneindig veel (on)wetendheid ? Het is slechts mijn denkende wereld, die verwarring zaait..…

Ontembaar is in mij het wreed verlangen

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.199
O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand, En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant, En kleur, en zacht bewogen fijne luchten, Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…

Luchtballon van bewustzijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Diep van binnen komen zoveel sterke krachten uit een oneindige zee van gedachten en gevoelens in alle denkbare tonen vormen en kleuren helder en zuiver boven drijven Nimmer ongrijpbaar of gevangen verborgen of vervlogen juist intens onmiskenbaar stralend als bakens aan de oppervlakte die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Waar wildernis zich oneindig laat herhalen, mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn. Betreden wil ik, die eindigheid der dagen, het kloppend voelen, weten van de essentie. Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen, murw getemd, tot de kern van existentie. Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.…

Kranig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
jouw knuffel heb ik neergezet tegen de vallende avond je missen doe ik iedere dag terstond kijk ik naar boven weet waar jij je bevindt veilig in de kinderhemel mijn innig geliefd beeldschoon kind op de rug van een schitterende kinderengel zweef jij door het heelal oneindig ver jij koestert de warme zonnestralen…
Antonia1 december 2015Lees meer >

Afscheid van mijn lichaam

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 13.306
O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten, lucide kaders en oneindig gulle lakens. Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken. Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier, verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan en voor het eind van deze avond zakt de dood mijn longen in.…

Begrafenis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Een begrafenis, we staan stil bij de dood Maar het gewone leven gaat daarna door Toch blijft het verdriet zo oneindig groot Daar zijn geen troostende woorden voor. Maar gelukkig is de dood niet het slot Want we komen thuis bij de HEER We mogen zingen voor de troon van God In de hemel, daar zien we elkaar weer.…
Fedde Nicolai16 september 2016Lees meer >

Droom

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.211
De sterretjes nog steeds oneindig klein. Een wind stak op. Het gras begon te rillen. En ergens klonk, niet ver van waar ik was, Het huilen van een hogesnelheidstrein. ----------------------------------------------------------- uit: '52 Sonnetten bij het verglijden van de eeuw', 2000.…

Transformatie

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
zijn Zoals zij Als een kip zonder kop Deed je alles wat zij niet deed Zolang je maar niet was Zoals zij Als een gekortwiekte struisvogel Stak je jouw gevoelens in het zand Want je mocht niet egoïstisch zijn Niet jaloers of gemeen zijn Niet zijn Zoals zij Dus hinkte je op één been Een veel te zware hinkepoot Van oneindig…

gesprek over lijnen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
strakke lijnen van weleer meanderen als rivieren in een delta: huizen en gebouwen maken abrupt een slag naar rechts veranderen in duizelingwekkende spiralen waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens: samengaan van hoofd en hand laat zich voorlopig niet ontvouwen plotseling roep je dat we schilfers zijn in een oneindig universum, met…

Het tweede gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik zie het sterrenlicht voel de diepte van onbegrensde ruimte met het tweede gezicht uit zwart schitteren in contrast de vele zonnen waarmee de schepping begonnen is door wiens hand is niet relevant namen sluimeren in oneindig weten zonder vergeten ik kijk naar de hemel voel de magie van ooit zijn verdwenen en nog zichtbaar in…

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

de buigzame dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
het onthullen van het vlaggenschip verrast mij het gevoel dat de dood buigzamer is dan het hart van de langst levende razernij bestiert de arena met horens die alles geraken wat in onwil is gelegen, morgen ja morgen ademt de pret mij in het gezicht omwille van de stem die mijn binnenste vertolkt is het sterven een handeling van het oneindig…
elze17 december 2017Lees meer >