1964 resultaten.
In de spiegel van de dood
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.026 Opgetekend in het spel van ijlende ogen
breekt de wereld haar pijlers af
als loden lasten zich om wonden wikkelen
als de ziekte zich nagelt aan het bed
en gekromde ruggen zich buigen
over de lengte van het vergankelijke
gloeit koudvuur na
waarin geen leven meer te smeden valt
en verzoent zijn laatste adem
zich met het oneindige
De…
"Aureooltjes"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 ‘ Kinderen zijn geen eigendom maar
aureooltjes van licht, waarin een
oneindige wijsheid brandt ’…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Zou ze op een dag
in dit jasje
de oneindige koude
zijn ingedoken?
Je bewaart het, bladert het door: de mouwen,
het haast onvindbare sluitinkje, de kraag;
het ding slijt, rafelt, vervaalt als een veelgelezen boek.
Je schudt met de mot de tijd eruit
en vult het op met je eigen lijf
al durf je zo de straat niet op.…
Het te volgen spoor
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
758 De rails is (lijkt het) oneindig de rails stopt nergens, net als het treinkaartje van het leven, eenmaal door een conducteur van onbestemd beroep ons gegeven.
Is ie eenmaal afgeknipt en hebben we het traject maar te volgen.…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Omringd door oneindig blauw,
alle windstreken rond.
In het ruisen van stilte
is al het lawaai hier verstomd.
Het is de lange arm
van de hemel bovendien,
die op dit afgelegen plekje
al zijn schoonheid laat zien.
Het eiland is zo klein
en de wereld zo groot.
Bezitten hoeft niet,
met kijken ben ik deelgenoot.…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat het zinken
onverwoestbaar ben je
alsof je nooit was verdwenen
zwijg niet
want water kiest altijd
de minste weerstand
zul je me onthouden
of zul je me vergeten
het sterrenlicht spat vonken
het steen is geslepen
en lijkt jouw blik weggespoeld
in de oneindigheid…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 Languit in het gras
Zag ik de blauwe hemelkoepel trillen,
De sterretjes nog steeds oneindig klein.
Een wind stak op. Het gras begon te rillen.…
De dood en het leven
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Het werd plots een gegeven,
waardoor het leven mij oneindig veel meer bood.
Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent,
dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.
Dat je geen spijt hebt en geniet en elke dag als "gift" beziet,
dat maakte dat die kille angst voorgoed verstilde.…
WOUDEN EN WIJDTE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
419 Dansend schudt hij zich, naar de zon gedraaid,
wil strijden tegen oneindig verweer,
ziet ook op de golvende bosrand neer,
die klanken van hechte geborgenheid zaait.
Woelige wensen verzwakken met de wind.…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur
Van zomerhemel rondom neergespreid -
Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid
Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur.
Wereld en mensen weg... Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.…
De inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Soms zit ik uren tegenover een wit papier
starend in het oneindige van mijn gedachten
mijmerende gedachten over leed of plezier
of over zaken die ik nog kan verwachten
Het valt niet altijd mee om iets te schrijven
gedachten zijn nu eenmaal sneller dan de pen
de prikkels van boven zijn moeilijk in te lijven
en sommige ontsnappen omdat ik ze…
Tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
859 De pijn die ik voel is oneindig.
Het voelt alsof je iets verliest elke keer een stukje meer.
Het houd niet op,
de pijn die ik heb is onvergetelijk,
En tenslotte onverklaarbaar.…
De liefde van de Heer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
586 De liefde van God onze Heer
Is oneindig groot en niet te meten
Hij zal ons dan ook nooit vergeten
En zorgt voor ons, elke dag weer.
Zijn liefde gaat ons verstand te boven
Hij heeft Zijn eigen zoon gegeven
Opdat wij met Hem zouden leven
Zijn grote liefde is haast niet te geloven.…
KRACHT EN SCHOONHEID
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 om te stijgen
naar de lichten, die hen lokken
ze zullen worden omsloten
met de nooit aflaatbare
warmte energie,
die alle kwaad heeft afgelegd,
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon gaan voeren
de aangekomenen rustten
in hun lichtcellen
communiceren met het AL
door openstelling,
waaruit handelingen ten goede
voortvloeien in oneindige…
Afdwalende gedachtes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Leunend in vensterbank staren naar oneindigheid buiten.
Regen gevangen in lamplicht op uitgestorven plein.
Afwezige blik verraadt steeds afdwalende gedachtes.
Hopend, dromend, liefde te vinden, eenzaamheid ontvluchten.
Slaap niet kunnen vatten, nacht schrijdt onverminderd voort.
Haar naam herhalend in gedachten, slaken verlangende zuchten.…
Oekraïne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed
er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe
de rooddoorlopen kasseien schreien zich in
schreden voort die de laatste sporen van vrede voorgoed
in het oneindige…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Tuinen van het heden geuren naar oneindige chorussen
één ontmoeten in eeuwige verjaardag met elkaar.…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Hoe raak je mij ,
"MIJ",
in mijn diepste ziel
waar transparant de wereld ligt,
die mijn glimlach van verdwaasd zijn
voor jullie in verborgenheid zingt
en mijn kijken zeilt langs wateren
van oneindig veel (on)wetendheid ?
Het is slechts mijn denkende wereld,
die verwarring zaait..…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 O Gij oneindigheid van zon, en zee, en strand,
En woud, en stroom, en dier, en mens, en plant,
En kleur, en zacht bewogen fijne luchten,
Hoe wilde ik scheuren, en hoe min ik U.…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Waar wildernis zich oneindig laat herhalen,
mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn.
Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen,
murw getemd, tot de kern van existentie.
Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide kaders en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.
Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.…
Begrafenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Een begrafenis, we staan stil bij de dood
Maar het gewone leven gaat daarna door
Toch blijft het verdriet zo oneindig groot
Daar zijn geen troostende woorden voor.
Maar gelukkig is de dood niet het slot
Want we komen thuis bij de HEER
We mogen zingen voor de troon van God
In de hemel, daar zien we elkaar weer.…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 De sterretjes nog steeds oneindig klein.
Een wind stak op. Het gras begon te rillen.
En ergens klonk, niet ver van waar ik was,
Het huilen van een hogesnelheidstrein.
-----------------------------------------------------------
uit: '52 Sonnetten bij het verglijden van de eeuw', 2000.…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 zijn
Zoals zij
Als een kip zonder kop
Deed je alles wat zij niet deed
Zolang je maar niet was
Zoals zij
Als een gekortwiekte struisvogel
Stak je jouw gevoelens in het zand
Want je mocht niet egoïstisch zijn
Niet jaloers of gemeen zijn
Niet zijn
Zoals zij
Dus hinkte je op één been
Een veel te zware hinkepoot
Van oneindig…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
de buigzame dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 het onthullen van het
vlaggenschip verrast mij het gevoel
dat de dood buigzamer is dan
het hart van de langst levende
razernij bestiert de arena met horens
die alles geraken wat in onwil is gelegen, morgen
ja morgen ademt de pret mij in het gezicht omwille
van de stem die mijn binnenste vertolkt
is het sterven een handeling van het oneindig…