21822 resultaten.
Bloemen in de wind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
907 van de nacht
vlij zachtjes neer…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 De donder sloeg een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart…
Niemandsland
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
699 Keer niet terug naar 't niemandsland
waar niemand op je wacht
in de door God vergeten stilte
van alweer een hopeloze nacht
wend je niet af van de horizon
en de dromen die niet reizen
bedenk opnieuw waarom 't begon
je hoeft niets meer te bewijzen
het poppenspel gaat niet om goud
schrijf het maar van je af, ik luister
zonder dromen word…
Jij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.022 ach ik ben oud
niet alle wonden
kunnen nog helen
al meer littekens
heb ik nu dan huid
maar jij blijft jong
althans in mijn ogen
ook al evenaar je
bijna al mijn jaren
je zonnestraalt me
door de donkere nacht
bedekt rauwe wonden
met een fluwelen korst
je lach stilt de pijn
van botte messen
die het lange leven
almeer in me stak…
Als meren van verdriet
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
727 Je handpalm zacht gevederd
verlangt het broze licht
te schrijven in de stilte
tot een strelend gedicht
De naaktheid van je woorden
ontsnappend aan de nacht
waarin de droom verloren
naar zilversterren lacht
Jouw letters dansen sierlijk
de wereld aan elkaar
verstrengeld in een warmte
van innigheid waarnaar
jouw ogen mij doen tranen…
Na de operatie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.206 In de stilte van de nacht
noem ik mijn dappere vriendin,
een zonnestraal in menig mensenleven,
omgeven door een cirkel
van gebeden om Zijn kracht!…
Jouw naam
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
777 In de stilte
van mijn slaapvertrek
met Wie ons schiep
in diep gesprek
noem ik jouw naam
Hij kent je en
weet als geen ander
wat je hebt
Niets hoef ik
uit te leggen
alleen je naam
en alles is gezegd.…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,
die zich afsluit,
troost zoek
in vergetelheid.…
De laatste penseelstreek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Een slotakkoord is geen stilte,
maar galm—
bewijs dat er muziek was.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik herken zinsneden uit hun beelden
zelfs die over de golven en branding
het mulle zand en voel hun genegenheid
in elke korrel en minuut van de nachten.…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Kom nu slapen,
maak een eind aan dat gedaas
De dag is rond,
wat valt er nog te rapen ?
Vlij je naast me,
staak je innerlijk geraas.
De maan beschijnt de kamer
dus mag het licht nu uit ?
Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.
En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die…
[ De hete zomer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 De hete zomer
kleedt de meisjes uit, zo mooi --
al die giraffes.…
Oma
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
4.659 In de stilte,
doodse stilte
met m'n ogen dicht
In de stilte,
vredige stilte
zo heel dichtbij
jouw lieve gezicht.…
IN DE ECHO VAN DIE STILTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 die stilte…
God doet nooit zomaar iets ( E. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Jij, op mijn pad
naast me
zolang of zo kort:
het is bedoeld,
het was nodig
we leerden elkaar
onze eigen regels, ervaring en wetten.
Jij, op mijn pad,
het zat al langer in onze groei,
jij naast me
was noodzakelijk voor onze bloei,
apart en afzonderlijk,
uiteindelijk ook samen.
God doet nooit zomaar iets,
bracht ons bijeen.…
Poort van stilte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
449 Hier daagt ons geboorteland
dat ons in diepe stilte wenkt.
Wanneer het water stijgt
tot onze lippen.…
Golvend meegenomen
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
567 Golvend meegenomen in de stroming van de zee,
stromen mijn gedachten golvend met mij mee
En vogels vliegen door mijn hoofd gestoken in de lucht
Zij stelen mijn gedachten maar de vissen geven ze terug
Zo zal ik blijven zwemmen met gedachten om mij heen
Totdat ze weer bezinken en laten mij alleen
Als ik duik in de diepte tot de bodem van…
Ik vertel, zeg wat, maar vraag je niets!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Als ik iets of wat zeg
of vertel, voordraag
vraag ik niets
ook niet als
ik emotioneel wordt
of heftig, of boos
of verontwaardigd
verongelijkt
of zelfs te geestig
zelfs ook niet bij verdriet
als tranen me ontschieten
en ik hevig moet trillen
dan vraag ik niets
kom dan niet direct
met suggesties, oplossingen, verwijzingen
en zeker…
Ovcharka mastiff
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
288 Men neme voor de lijn een rottweiler
en aan de lijn een zwarte deense dog
men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd
wel duizend penningen aan de gemeente
per jaar, wel te verstaan, en dat alleen
omdat een doberman of sennenhond
nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers
een leonberg mastiff of pyreneese
berghond die zich meet met een…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Een enkele schreeuw doorboort
de nacht waar de trek
z’n vlucht herbergt. Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende stilte
door de straten stroomt mijn adem
benemend.…
kalenderschaduw
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
731 wel vaker
kom ik jou tegen
in terugkerende nachten
en in volgevreten vaders
de doders van hun dochters
niemand hoeft me te vertellen
hoe zwaar
mijn mond was
vol zwarte letters
die het gehuil naar stilte
droegen
en naar mijn gezicht
dat uit jouw ogen viel, samen
met het tellen van de stappen
die je woordelijk vertrappelde…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de witte maan
mij haast strelend omarmt
met een vleugje stilte
in een verzonnen droom,
dan zoek ik jouw naam.
Wanneer de diepe geur van
de nacht mijn heimwee omhelst
met een warme dans
in kleine druppels,
dan roep ik jouw naam.…
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.
Dag licht, vaarwel aan het dagevuur
dat aan mijn voeten ligt.…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
De overname
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
721 De overname
En ‘s avonds
toen het reeds donkerde
de mist zich uitspreidde
voelde ik mij verstikken
in wanhoop
die mijn keel deed kroppen
omdat Alzheimer
de regie overnam
en ‘s nachts
toen onrust
en machteloosheid
jouw mistig hoofd
bleef kwellen
namen verstikkende
gedachten de vrije loop
zonder ze uit te spreken
in die stilte…
Het smelt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.062 die sneeuw noch stilte breken zal.…