31786 resultaten.
Serpent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 (Het 0-nummer (II))
Zeer frugaal en
erg sober
dus spaarzaam
Bovendien
succes
Hoewel het
indigo-
blauw alle
kleuren o-
verklast
blijft ten allen
tijde, tijd het
gevaar dat
echt nooit zal
stoppen…
Driekoningen - Epifanie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
897 De opmaat van het verse jaar bespant
de grond met flinterdun wit vilt. De lucht
kneedt winterharde wolken, dicht beplant.
Een toverhazelaar pakt uit. Berucht
bericht van kale klauwen waar als vaan
een gele sjerp in hangt. Zo schel als goud
van ver. Van dichtbij zie je sterren staan,
van bloemblad, warm gekruld. Het hout blijft koud.
Kijk…
Voor even
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
604 in een wereld waarin
men gek geworden is
telt het leven van
allang niet meer mee
zij die de wapens dragen
hebben de macht
ongeacht van welke
kant ze komen
in de operatiekamer
vechten ze voor haar leven
dubbelleven, dat van haar
en het nog ongeboren kind
met dood als dagelijkse kost
laat het geluid van een pasgeboren
baby die huilt…
Er wordt gezegd
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
629 Er wordt gezegd
dat de tijd vliegt
Maar wij zijn het zelf
die langs de tijd vliegen.
De tijd blijft
wij zijn het die gaan...…
Men zegt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
558 terwijl het zo kort ...
... tot
op die dag, die tijd, dat uur
het leven stopt ...
...
niet eens voor altijd
zelfs dat
is er dan niet ...
....
nooit weer
?…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Gebaren zullen me vertellen
zoals de pagina ' s draaien
wat ook jouw mond is stil,
miskend in herinneringen
zwelt ergens oud verdriet.
De gebaren zullen me vertellen,
wellicht bij het frêle lamplicht
over bladeren in de jaargetijden,
over gezichten die verdwenen zijn,
hoe sterren spontaan zijn gewist.
Je gebaren zullen me vertellen
over…
Vandaag zijn we net als toen stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Heeft de tijd ook ons gevangen in een web,
iets gegoten door mensenhanden of een hemel.
Moet ik weer een cirkel gaan trekken, ons veilig
stellen en omtoveren in rupsen, cocoonen weven.
Je weet toch, af en toe doorboren vogels de stilte.…
zoals toen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
570 wat zouden we graag
weer even mopperen over het weer
elkaar omver lopen in drukte
irritaties over flauwekul en meer
wat zullen we straks
vriendelijk in weer en wind
belangstellend groeten
begripvol en eensgezind
toch?…
Bedrijvigheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
576 Want ik weet en het is waar,
tijd is geld en ik kost veel.
Hun werk geeft toch gezelligheid.
Het liefdewerk van vroeger,
is er al lang niet meer,
dat heb ik wel geleerd.
Maar zeur maar niet,
want ook toen ging er veel verkeerd.
Ik leef in de moderne tijd.
Kan eigenlijk niet meer mee.
Maar doe nog wat ik kan.…
Kan het nog gekker?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
602 Een vrouw in barensweeën
die schreeuwt van pijn
en daarvoor wordt aangeklaagd
omdat ze niet het voorbeeld
van perfectie voor de wereld kan zijn .…
Somber
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 van gelukkig zijn
zonder al te veel pijn
die uren tellen we driedubbel
laat voor mij dat de overhand zijn…
Stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.085 Dan doet dat toch wel pijn
Soms duren uren…
Nieuw jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Die kleine goedheid draagt ons door de uren heen
tot volgend jaar, tot twintig twintig daar.…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 werd het tijd om weg te gaan
ik vroeg de weg naar veerpont of naar brug
het antwoord klonk: 'de veerpont vaart niet meer
de brug is wel een leven hier vandaan
er is geen weg terug … geen weg terug'…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 alleen te gaan
geen ballast meer uit je verleden
ik hoor niet bij dat schuldgevoel
dat knaagt en je steeds bijt,
je angsten komen uit die andere tijd
ontken niet wat er is geweest
sluit af waar je aan hebt geleden
maar wees heel zuinig op het heden…
Drievliet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
816 ronden in het reuzenrad
hij volgt het kinderspel met lede ogen
omdat hij weet wat later komen gaat
ze zullen hem ontmoeten op hun pad
dan rest er slechts het spel van onvermogen
in ’t spookhuis waar zijn klok de uren slaat…
Alweer gaan
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
2.456 Jouw ogen, verlangend kijken ze me aan
En ik hier naast jou wil nooit meer gaan
Uren liggen we hier in jouw bed
Alle tijd hebben we uitgezet.
Ik ben er nog vandaag en morgen niet meer
en dat afscheid komt steeds weer.
Waar zijn we nu, waar gaan we naartoe
We weten het beiden niet.
Maar we zijn elkaar nog steeds niet moe.…
levensschatten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
664 ik had nooit gedacht
laat staan verwacht
dat mijn verleden
leeft in het heden
van levensschatten beroofd
was ik veel liever dood
dan zo door te moeten leven
niets meer om af te geven
alleen plicht en pijn
kan geen zingeving zijn
energie voor enkele uren
dit kon beslist niet langer duren
mijn beste tijd is voor de baas
daarna kijk…
Na al die jaren
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.333 In Doetinchem stond ik bij het station
de zon bescheen perron en mensen
en uren stond ik stil te wensen
dat jij nog steeds diezelfde blijven kon.
Er moet op dat station een spiegel hangen
want plots verscheen weerkaatsend licht
het lichtte op; jouw lief gezicht
nog steeds door blonde krul bevangen.…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 vergeten zijn
dingen die we van elkaar niet weten
met jou wil ik in glas de morgen
blazen in transparante uren van geluk
kom we gaan het aan de toekomst vragen…
Februari
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.309 Toch grijp en kleun jij mij ook mis,
want als de eerste dag vol liefde is
en ik me aan een ander wil verwarmen,
dan trekken krampen door mijn darmen,
want wat een maand zou mogen duren,
heb jij verkort met zeker zeventig uren.…
je vingers zitten nog op slot
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 je speelt met jongensdromen
ademt als een man
je handen zijn te groot
voor spelen zonder zorgen
je talent blijft zo verborgen
je lacht de dag
waarvan de zin vervliegt
vergeten maanden waarin
alleen de tijd uitdrukkingsloos
zijn waarheid liegt
je wilde weg
maar bent gebleven
proeft de uren zonder smaak
alles is je maar gegeven het…
Cocon
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
511 Met z'n poten had de morgenspin
me in de nacht besprongen
met haar tranen ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen
uren, verzonnen in krap gemeten
tijd,ongeduld bleef aan me kleven,
een keurslijf wat de toekomst bleef
verzuren waarin het bloed niet wilde
stromen om het gewicht te wegen,
verder dan de vaste pijn, verleidt
tot eerder…
Nieuw
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld
na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden
rond hun kern
stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd
vaag verweven met ooit
ik droeg mijn uren, een ander leven lang
morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden
klonk er toen een lied
als…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen uren
niet mag blijven zwijgen, ongezien,
en ongehoord is niet beluisterd,
hete as wordt grijs en het eens zo
stuwend bloed stolt tot kruiend ijs,
bewijzen in mijzelf ontluisterd.…
Sterrenstof
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
926 en bevrijdend
vloeiden de uren over onze lippen
samen in innerlijk evenwicht
maakten wij de stap vooruit
in de kamer omsloten door warmrood
alleen verlangend naar wat er was
werden onze namen
opgetekend in
sterrenstof...…
schijnbaar onbekommerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
780 schijnbaar onbekommerd
wuiven windsels van dromen
uren van de torenklok
zo ook de gulden haan
van elke tijd verlost
zich zonder vroeg gekraai
de hennen van het lijf houdt
wegen wolken schier eindeloos
elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij
de morgen komt niet zeg je
zoals de nacht niet was
of eerder voor de maan
geen avondvloed…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 De strijd van redders en drenkelingen
woedt slechts weinig harde, duistere uren.
Men zal het eeuwen lang kunnen bezingen.
Die ondergang wil korte tijd duren,
omhelst waarschijnlijk meer ervaringen
dan heel een mensenleven kan besturen.…