4313 resultaten.
Vorstperiode
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
693 Ik zie de winter rond jouw lippen
voel de woorden in mij galmen
hol
als echo’s door een verlaten huis
waar onder as in de open haard
het vuur onzeker gloeit
bevreesd om op te laaien
nu gebroken vensters
kilte binnendragen
en de deur kreunt op een kier
wanneer ik zachtjes vraag
en nu?…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Dwalend is mijn hart
ik wil de verlatenheid
begraven in grotten
om op zoek te gaan
naar vaste gronden
om weer te leren leven
en lief te hebben
zo dat mijn dwaaltocht
ten einde is.…
Het warme welkom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
Bijna maandag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
769 De zondag is aan mij voorbijgegaan
Vlug ging zij zonder vaarwel
Onrustig lig ik voor het slapen
Af te wegen wat ik niet heb gedaan
Zoveel mogelijke zaken te bepraten
Alleen mijn ziel onder het deken
Geeft U mij eens wat aan
Zo is mijn bed te verlaten
Graag had ik iemand ontmoet
Op de fiets richting het niets
Een wisseling van de ware…
Tsjechië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 mijn hoofd is vol
van alles wat ik zag
vooral de mirabellen
zie ik in bomen
langs de weg
dorpjes in aardetinten
tussen lieflijke heuvels
pas als ik stop bij een kerk
zie ik verval,
het moeizaam leven
verborgen geschiedenis
wordt veelal verzwegen
een toon van mineur
zweeft over de Moldau
bij een verlaten klooster
.…
Van nu en iconen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Betrapt
Steekt de vinger op
Het ergste voorbeeld
Tijd voor wat er ook gebeurt
De kleine prins van piekeren en valleien
Sommige dingen werken
Het zijn de waarden
Een druppel op een hete plaat
Dat kan, nu ook met denken
Beschaamd en verlaten
In de put, in de open lucht
Met dank aan gewone mensen
En perverte intellectuelen
Als joker
Zonder…
GRAFSCHRIFT 4 slot.
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
697 Hier lig ik nu een echte muts
de -t- heeft mij verlaten
t...t...t...ik stotterde, en stikte dus
nu blijft alleen een dode mus
-te laat- u nog vermaken,
tjesus, nu gaat het wel, te...te...ng,
nee, ik ga hier echt niet tieren
alleen ik krijg nu wel de pest aan al die t...ng mieren.…
Stapel vallend puin
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
562 krab maar
aan de hemel
stapel vallend puin
het is geen
eeuwige schoonheid
die daarboven blinkt
je zult eerst
moeten sterven
voordat je daar begint
de weg omhoog
was gepekeld met zonden
de poort is nu gevonden
je bent lang genoeg
door het ondermaanse drek gegaan
verlaat maar snel dit tijdelijk bestaan…
Het maakt me niet uit
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
604 Het maakt me niet uit
Of ik er alleen voor sta,
'k Laat mijn geweten spreken,
Mijn laatste steun en toeverlaat
Die bij mij blijft als alles
En iedereen mij heeft verlaten -
Elk mens, hoe rechtschapen ook,
Wordt geregeerd door het vooroordeel
Dat onmerkbaar in hem geboren is,
Dat zijn denken buigt en stuurt -
Ieder mens heeft zijn…
Verjaardag (1 juni)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.541 maar kunnen je ook zomaar verlaten
ogen die zien, speuren rond en kijken om
naar het hart dat langzaam weer open bloeit,
de vele gelukkige jaren achter mij
laten meer nog in het verschiet.…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
de lente priemt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
581 wanneer de zon straalt in mijn kamer
en de vogels zingen hun mooiste lied
dan weet ik dat de winter mij verlaat
omdat lente voluit bloeien gaat
dan open ik alle ramen en deuren
en zing ik uit volle borst mijn… lied
terwijl ik volop kan genieten
van een jonge lente die priemt...
in al zijn geuren en kleuren…
Gomorra
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 onlangs heb ik de stad verlaten
ik verkeer niet langer
in alle straten
iets maakt mij banger
duizend kanten op
mijn voeten treden moe
hallo, alles in het slob
mijn god, waar gaat dit naartoe
ik deed de stad in de ban
adem weer vrij
maar maak geen chocola van
dit leven van koek en ei…
XiIi - voor Fiore della Neve - (1900-2000)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
617 eeuwwisseling
in een leunstoel de hangmat
bewust in de mist
in het winterlicht
het laatste groen klatergoud
een glazen wereld
een bloem in depot
voortuin van avondnevel
van tan twang eng
een fleurig plantje
bij de verlaten villa
bloeit niet ongezien
in rode luchten
zal het dagen in haar ogen
bloemen goud omrand…
Kroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 iedere nieuwe eenling
bobbelt een druppel
oppervlak groen
kroos dat langzaam uitdijt
het water toedekt
met een dun lakentje plant
alsof het zegt, doe maar
even niet zo vloeibaar
ik verstop je
zet je kabbels stil
probeer wat te slapen
dan houd ik de wacht
als een verlaten stukje land…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Binnenkort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
420 [Dit schreef ik voor iemand]
Binnenkort
Binnenkort zal ik de
wereld
verlaten en mag ik naar
de
hemel.
Eigenlijk is het veel te
vroeg,
om daar heen te
moeten gaan.
Als mens had ik het
reuze
naar mijn zin met lieve
mensen,
waar ik van hield.
De hemel: een nieuw
begin,
maar ik weet niet wat
me te wachten staat.…
Vijver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 De vijver ligt er nu verlaten bij,
na een lange dag van vallen en weer opstaan.
Een gekraste ziel zie ik in de laatste zonnebanen,
het was slechts één dag
dat hij onze zorgen dragen kon.
Een zware last, maar alles voor een kinderlach.
De vijver zal zich nu ter ruste leggen
en morgen tranen huilen
om vergane winterpret.…
angstdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 de trommelaars
kondigen een
opstand aan
de menigte vervaagt
bij het licht van
de toortsen
hoog in de inktzwarte
lucht suizen steen
en ijzer
het koor in het witgekalkte
kerkje zingt Houd Moed
wij zullen jullie niet verlaten
winterwolven blaffen
over de sneeuwvlakten
aan breekbare ijspegels
klemmen we ons vast…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
avond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
425 zachte zang
van een merel
opgaand in z’n
dagafsluiting
een zuchtje wind
het zachte sidderen
van een esdoornblad
de hemel open
en zo helder als
een bergkristal
en een mens
soms zo iel
aangevreten
door de hitte
soms zo krachtig
gemeten naar
de eeuwigheid
niet meer dan
een korreltje zand
achtergebleven
op een verlaten…
EERSTE KEER OP HOTEL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
160 DO NOT DISTURB hing aan de binnenkant van onze kamerdeur op de Azoren,
dus wij dachten dat we het hotelpersoneel niet mochten storen,
wij hebben het uitgebreid zitten bepraten
en durfden onze kamer pas na 2 dagen verlaten ...
Aan de receptie keek men meewarig naar dat stel hongerige senioren…
wankel evenwicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 mogelijk waren we eerder al
tegen ons weerzien aangelopen
maar het geheugen gaat vaak aan
de haal met beeltenissen
enfin, we plukten onze dag en
besloten al plukkend te vertrekken
naar een samenkomst, mochten we
alsnog ieder van ons verlaten
om onderweg mee te voelen
plaats te geven en lot te bestemmen…
Aangeschoten
snelsonnet
4.8 met 6 stemmen
572 De blauwe vogels lijken vleugellam.
Straks voor de laatste keer van Schiphols grond
vliegt er een zwaan weemoedig in het rond.
Nog één keer kijkt ze neer op Amsterdam.
Welnee de zwaan vindt altijd weer een plek
Zelfs Lelystad is nu opnieuw in trek.…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Vreemde schaduwen
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.209 Een vreemde schaduw
met verlaten gedachten.
Eenzaamheid is geen wens.…
Eenzaamheid in je hart
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.410 Vaak voel ik mij eenzaam,
alleen en verlaten.
Vinden ze mij niet lief,
of willen ze mij gewoon haten?
Maar diep in mijn hart,
ik weet het zeker.
Daar ben ik gelukkig,
daar is het beter.
Ook in die van jou,
is een plek.
Die zich eenzaam voelt,
misschien klinkt het gek.
Maar om jou heen zijn mensen,
die om jou geven.…
tijgerlief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.139 al haar rondheid nodigt uit
tot zitgemak tot blijven
en dat zij weg kan gaan
of rusten tegen mijn schouder
aan, zacht en warm
is denken achteraf
elke dag probeert zij
opnieuw mij te verlaten
vind ik haar terug soms
in het uur van de hond
gromt zij mij aan
met opgetrokken lippen
zij bijt en ik verdrink
in haar open mond…