1972 resultaten.
Arnhem.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Ik slenterde wat door de stad
het is in mijn hoofd ook altijd
wat, eeuwig en altijd die vragen
die je doof maken voor indruk-
ken buiten jezelf,
de prachtige Eusebius- en
Koepelkerk, de verlichte
Korenmarkt, de herenhuizen,
en de stadskelders, het
aangename van de geluiden
van een stad, de geur 's ochtends
uit de bakkerij om de…
WIE, WAT is hij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
498 Ik sta anders in de wereld,
toleranter, minder ergernis
halfleeg blijkt plots halfvol
gevolg van m’n verlichting.…
Knijpen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
679 Tijdens de kerstborrel kneep de directeur bij het binnenkomen van de slechts met kaarslicht verlichte recreatiezaal de werknemer in zijn billen.
De Raad was ervan overtuigd dat het gedrag van de directeur als grap bedoeld was.…
Saxo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
587 bijna
die bladzijde
sla ´k om
dertig plus één
zomaar een jaar
omgeslagen bladzijde
in mijn leven
mijn verhaal
moet nog veel leren
´k ben namelijk pas begonnen
dus voorlopig nog niet klaar
bijna vergeet ´k jou
mijn anker in een zee vol van tranen
mijn veld in de ochtend mistig met dauw
bijna dacht ik te kunnen dichten
de wereld wat verlichten…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 de gekregen kledij,
deze rustigere laag,
wij dragen ze allemaal
ze is onze etherische
herinnering aan verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed…
- Zonder gedachten -
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
867 Een zuivere gedachtewereld specifiek
van verborgen stukjes om zich heen,
momenten is men dus "verlicht".. vergeten,
kan beter luisteren naar het spotten van de denkerslucht
het tegenovergestelde te ervaren kan onderworpen worden,
aan wat men gelooft dat daadwerkelijk is.…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude psalm
Het Onse Lieve Heer op Solder
Bezoek ik weer en hoe jij keek
Vier keer zo oud ben ik nu kalm
En voel ik wat mij steeds verlicht…
Kijkdagen veiling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
838 Schilderijen tonen
beelden van verlichting.
Kroonluchters
beschijnen Jugendstil
en Art Deco.
Het veilinghuis
herbergt juwelen
en meubelstukken
van niveau.
Beneden hoor je
het gestommel
van al die voeten
boven het plafond.…
Ik ging eens om een broodje
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.401 Ik ging naar alle deuren,
waar ’t venster was verlicht,
zo hard kon ik niet kloppen,
of elke deur bleef dicht.
Ik ging eens naar een kamer,
waar ik me welkom wist,
de deur bleef afgesloten,
ik had me dus vergist.…
Monday Bloody Monday
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 willen we toch nog zo graag
volk van God blijven heten
hoe lang nog mogen we teren op uw Naam
zolang er nog grootmachten
en hemelfietsers achter ons staan
we veroorzaken zoveel leed en pijn
bij onschuldige en bij ons zelf
omdat we onze eigen vijand zijn
onschuldig bloed kleeft aan onze handen
U was daar onderweg met menselijkheid
verlicht…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
terugkeer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 De liefde die is weer terug gehuppeld
als een eekhoorn die over takken springt,
zachtjes zijn pootjes in het verlichte bos.
En wij krijgen weer terug wat was maar
sterker nog dan ervoor trekken wij sporen
in elkaars leven, gaan we door de werke-
lijkheid die soms te langzaam maar vaak
ook te snel gaat, en we lachen en praten.…
Aan Marinus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
713 Nu ik hier loop,
de treden op, omhoog
langs de randen
van de koepel van
Verlichting,
met de herinneringen diep
beneden aan wat jij
verhinderen wou,
kan ik slechts
buigen, en diep,
Marinus van der Lubbe,
voor wat jij
beoogde en
hebt gedaan en
met jouw leven
betalen zou.…
*Volle maansmagie* -1
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 inmiddels
geschroeid door de zon
Zij bereidt een geurend brouwsel
van een eeuwenoud recept
al generaties als geheim bekend
voor middernacht moet alles klaar
Hij bereidt de spreuken voor
die nodig zijn voor het ritueel
elk woord vraagt om zorgvuldigheid
De zoete geur
van rondom rozen
dringt bedwelmend door
tot ieder maanvol hart
Verlicht…
Mijn illusie
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
510 Ik sta in de schaduw van jouw schaduw en kijk naar je gezicht,
deels helder, deels duister, maar van binnenuit verlicht.
In mijn droom, droom jij van mij, toch ontwaak ik steeds alleen.
Alleen, maar niet eenzaam met toch jouw warmte om me heen.
Is jouw zijn, bij mij zijn of slechts zijn in de puurste zin?…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"
Het reddende schip, bij 't ochtendgloren,
schept krachtig, gehaast een eeuwig ogenblik:
geschiedenis, die ieder blijft bekoren.…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Hij wil onze smart verlichten
God blijft met ons allen begaan
Hij laat nooit een bidder staan
Laten wij ons op Hem richten,
Dan wordt ons kruis niet te zwaar
En onze pijn niet te groot
Hij helpt ons in alle nood
Gods liefde is groot en wonderbaar.…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van de sterren woon
is er geen schaduw en
geluid meer nodig om de
leegte te verwarmen,
daar binnen heerst
geen kilte, alleen een
zon en maan in harmonie…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Bede voor deze tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 Verlicht ons lot!
Want morgen wacht ons weer een uittocht...…
Ontzag voor de kracht van liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
807 Onthechting voelt aan als vrijheid en verlichting ineen.
Meer en groter als mijn persoonlijkheid in heelheid ben ik al-één.
Helderzien van gewaarzijn in deze volmaakte zorgeloosheid.
Niveau van de geest waarop het antwoord op iedere vraag bekend is.
Sereen mogen voelen in kracht van de goddelijke schepper zonder gemis.…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 het veranderlijke
en ervaar de sfeer
van het vergankelijke
in hedendaags zijn
zal ik opnieuw opstaan
in de ouderdom, maar
als immer in aanvang
kinderlijk klein
of is de lucht open
mijn dracht verlopen
en slijtage niet meer telt
natuurlijk is het zo
dat allengs mijn rug
naar dichterbij helt,
waar het aangezicht eeuwig
wordt verlicht…
O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
828 Speel de lachjes om mijn lippen
zoet en vrolijk kijk ik uit
naar een glimp van jouw verlichte
blikveld die mij immer liever zag
krul jouw vingers door mijn haren
rood of blauw en zeg mij snel
wil jij mij in ‘t hart bewaren
of denk jij ik weet het wel….…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Het biezen hart heeft
ongetelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting
de waarheidssleutels
liggen onder de mat van alle
kaal gelopen verkenningen,
het glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die…
Opgestoken haar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Vrouwen met opgestoken haar
door speld of lint
bijeengehouden
Losse haren
vibreren in bries
in stralen van de zon
die haar mooi' huid verlichten
door opperhuid gerezen
bovenuit opgestoken
Ook met elastiekjes
weten vrouwen te bekoren
In allerlei kleuren
diverse smaken bijeen
met staartjes die inspireren
in kleuren van de regenboog…
Sorry, maar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
606 of noemt men dit verlichting, godlof,
dan hoef ik niet zozeer meer.
Sorry, maar als er geen terugweg is
en mijn falen alsmaar wordt uitgelicht,
vergeef mij dan mijn psychische droefenis
en mijn totaal uitzichtloze uitzicht.…
zwijgen is zilver
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
670 Soms tegen beter weten
in
nog even die ène zin
om af te ronden
te doorgronden
je gedachten
niets verzachten
verklaren, zoeken
bijna een tasten
verlichten soms
van lasten
dat alles kunnen woorden
doen
woorden, zinnen
waar te beginnen?…
Romania in sepia
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Zwartgekleurde zilverdeeltjes
omgezet in sepia
Een ruïne onder wolkendek
op ruige, vormeloze grond
Hoewel amorf, glooit soms gesteente
heel bescheiden als jonge buste
koersend op 't mooi gewelf
Sepia qua kleur maakt herfstig
zon verlicht opeens veel minder
waar contouren zich scherpen
De binnenplaats wordt streng bewaakt
door een gebeeldhouwde…