3038 resultaten.
Loze woorden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.204 Waarin je mij de hemel op aarde beloofde,
mij van m"n zinnen beroofde.
Het heeft geen zin meer,
met jou door te gaan,
aan je zijde te staan.
Je hoeft me niets meer uit te leggen,
Ga nu maar, ik heb je niks meer te zeggen.
Het is over, uit en voorbij.
En komt wel weer een ander voor mij.…
open boek
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.432 dat ik een open boek voor je ben
wil nog niet zeggen dat je mij kunt lezen
betekent niet
dat je mij kent
want tussen de regels, in het wit
fantaseer ik een verhaal over jou, mij
maar weet ik nooit
wie jij dan bent
bepalen de regels steeds het spel
behalen de punten altijd het einde
en draai ik vaak
om hete brij
beschrijven de zinnen…
Het heelal
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.779 angsten doen het duister winnen
vallen de sterren bij nacht ter buit
schijnt de maan echt buiten zinnen
schreeuwt de zon het brandend uit
beweegt tussen de hemel en aarde
veroorzaakt springvloed in de zee
draait zo om normen en waarden
trekt iedere planeet met zich mee
de regenboog spant haar snaren
het wezen dat het nog niet bevat…
De temmer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.275 Het steekt de draak
met je gezonde zinnen,
Legt ze als breekbare vazen
in dons.
Voorwaar de begeerte
naar gemak vermoordt
de hartstocht der ziel
en loopt dan grijnzend
mee in de begrafenisstoet.…
Ik was en scheer mij glad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.093 ik was en scheer mij glad
mijn lijf geurt inspireert mijn zinnen
zweet na van het warme bad
momenten schieten mij te binnen
ik snuif de geur en daarmee beelden
van door de jaren heen
hoe wij ons minden streelden
en genoten steeds aaneen
ik scheer mij glad en was mij weer
opdat jij komt
--------------------------------------
“ik was…
Nooit eerder ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.353 Ik pel het vel van
mijn gedachten
omwikkel mijn
woorden met een
zacht stukje huid
blaas mijn adem
in jouw handen
schraap het eelt
van mijn ziel
keten het gewicht
van zinnen vast
in mijn gevoel
waar het verstand
elke letter telt
dicht mijn ogen
in de jouwe
waar verborgen
taal teder ontluikt
en omhelst wordt
door regels nooit…
Toen ik god was
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
2.561 mijn eerste zinnen
schreef ik ooit
in spijkerschrift
op natte klei
die hard werd
in het ochtendlicht
ik telde
bussels graan
de schapen en de balen wol
de tichels voor de huizen
ik schreef toen
kerf na kerf
de trage dagen van de zon
het wassen van het water
ik schreef ook
avondrood
je lieve lusten toe
de hitte van mijn oven…
strjitten/straten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
699 de strjitten binne leech
yn e stêd fan besjutting
de dei wurch yn
ûneinich begjin
de maatslach ûnwis
raffele,skuort
gefoelfol
yn griishollig ferline
oersetting/vertaling
de straten zijn leeg
in de stad van zinnen
de dag moe in
oneindig beginnen
de maatslag onzeker
gerafeld,gescheurd
fijnbesnaard
in grijshoofdig verleden…
MIST
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
962 De nevel in het hoofd
verdicht tot dikke mist
waarin ieder vervaagt
tot een wazig silhouet
zonder lichaam of geest
Woorden missen zinnen
blijven suizend steken
in de file naar het brein
waar ze stil verdwijnen
achter nevelige wolken
Ogen staren niets ziend
naar een verre horizon
eenzaam leegte tranend
weggevallen tegen grijs
zonder…
zand tussen mijn vingers
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
2.000 ik ben verdwaald en kan de weg niet vinden
- zou er nog iemand zijn die werkelijk naar me zoekt -
nog steeds laat ik me door verdriet verblinden
verbeeld ik me dat jij mijn naam nog roept
het lukt me niet, ik kan je niet uit handen geven
ik wil de sneeuw bewaren; besef dat het niet kan
mijn hart schreeuwt nog om jou, terwijl mijn zinnen beven…
voordeurbeleid
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.769 zichtbaar voorportaal
de kerk kiert open
een norse portier portretteert
mijn trekken fragieler
dan ze eigenlijk zijn
ik ken de woorden
die mij toegang kunnen verschaffen
maar ze stokken in gestamel
in zegging wil ik mooi, hard en schoon
doch mijn schalmei klinkt schamel
duidelijk, ik kom niet binnen
foutgekleurd verzet ik mijn zinnen…
Gedicht voor alle elitaire snobs in Nederland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
886 We moeten de woorden platslaan
de zinnen in stukken hakken
de wilde gedachten ketenen
de kleuren in betonijzer vlechten.…
Morgen....
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
1.468 Morgen
Morgen ga ik weer opnieuw beginnen
Morgen ben ik weer bij zinnen
Morgen wil ik niet meer huilen
Morgen niet meer achter mijn masker schuilen
Morgen begin ik weer vol goede moed
Morgen wil ik een lach op mijn snoet
Morgen ga ik het weer proberen
Morgen moet het tij weer keren
Vandaag alleen nog even niet
Vandaag heb ik nog teveel verdriet…
E-bellen
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
1.339 spreek ik je via internet
treed je even in de leegte
die de scheiding achterliet
maar zodra ik mij met schroom
even dichter bij je droom
brokkelen je verre zinnen
verbreekt alweer de stroom
ontluisterend de samenspraak
nog voor die kon beginnen
je woorden gaan in niets verloren
als een kille piep en kraak
onze nieuwe lijn verstoren…
Zonder limiet
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 liever dan dichten
wil ik openen
woorden sluizen naar zee
golven versterken
deiningen laten branden
ontdekkingen doen
zinnen verzetten
uitdijen wat leeft
direct van de lever
het hart laten spreken
in verzen ademen
penetreren spannen
wat spieren willen
moed ontbolsteren
ontkiemen groeien
liefde ontketenen
zonder limiet
liever…
Vrij spel voor de bierkaaien
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
2.041 dit gevecht is niet te winnen
steeds weer val ik op mijn snuit
elk pogen opnieuw te beginnen
vloert me keihard onderuit
bierkaaien houden zich vast
aan alle neerwaartse spiralen
voelen onverminderd nog de last
van dwars genomen hinderpalen
ze laten nooit los maar bijten
zelfs met ruggelingse zinnen
een verdraaiing in beleefde feiten
nee…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
krachtige ik
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.213 lekker zoet over ons
vrijen, kussen en de sex
daar wil ik over schrijven
al staat eenieder perplex
rozen, kaarsen en een zoen
laat mij je beminnen
hoe ik het ook in zinnen smeed
wil ik je voor me winnen
laat mij de woorden spelen
door rijm verbinden met elkaar
zij vormen speels een eenheid
en nu staan mijn woorden daar…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Vervlogen inspiratie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
892 Tot het vertederende moment
dat zinnen beginnen te zwijmelen
en woorden gebogen tuimelen,
zodat de geest weer ademt
en de deken krenkt.…
volle manen
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.432 Diep van binnen
voorbij verstand en razernij
Achter de plek waar zinnen beginnen,
waar woorden stiltes beminnen
Daar leeft mijn geluk.…
we wikken woorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar…
los van jou
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.384 los van jou lees ik als een uitgescheurde bladzijde
vol ononderbroken zinnen over vrijheid van leven
geïllustreerd met foto’s, wolkenluchten boven zee
al weet ik zeker dat ik dat ben, je weigert mij te kennen
dichtbij jou zong ik notenbalken vol eenzaamheid
toonladders van wanhoop met hoge tonen liefdevol
de partituren op de vloer - bewijzen…
liefde
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.323 Geef mij de diepte van jouw zinnen
geef mij de knipoog van jouw hart
Dan geef ik jou mijn levensritme
en alles wat mij steeds verward
Geef mij de kracht van jouw verhalen
geef mij een teken van jouw zijn
Dan geef ik jou mijn harteklanken
van honingzoet tot ambrozijn.…
Dun tochtte in uithoeken
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
794 ineens
was er de
koude wind
die scherpe
woorden sprak dun
tochtte in uithoeken
warmte uit de ronde
zinnen vrat de kleur
vervaalde van mijn doeken
waarop ik beelden
schreef en strofen hakte
hij pakte mijn gedicht
blies de sneeuw
en vorst rechtstreeks
in mijn gezicht en lachte
maar ik ontdooide in
jouw lezen jij hebt mijn…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
Dood, jij rijpt
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Mag ik jouw zinnen rijpen
zoals je schoot mij kan bevrijden
van lusten ongerijmd
met ingelijste metaforen
jou berijden nachten lang
door het woud waarheen ik ga
is het duister slechts mijn licht
en sterf ik eer ik voor je sta
maar ‘k moet de dood nog baren
in scheuten pijn vanachter
hemd en rok, toch bewaar
ik in dit leven
jouw laatste…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 ik staak vandaag mijn zinnen
en neem de bus naar de overkant
van de oceaan ook in het echte leven
bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen…
Drooggevallen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
544 had willen roepen, ze
wijzen de weg, niet wetend wat
me beweegt, roerselen die zij raken,
watergeluiden steeds met andere
smaken, kraken de spanen die ik
ontbeer, mijn schip schuurt het
land, drooggevallen in profetieën,
overvloed vlotgetrokken van de
wanen en hun klippen, geduld
spreekt uit murmelende lippen,
als melodieën van hun zinnen…
veranderd
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
726 Mijn dichtwerk verandert sterk
lange zinnen waren nooit mijn merk
maar ze zijn nu nog korter
als een schip dat plots een bootje wordt
als van haver tot gort,
als de wens langer te leven
is de wens nu een leven zo kort
als een kind de wereld bekijken.…