3400 resultaten.
"Bestendig?"
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 Verder gaan is een beleven
wat niet klaar is af te geven,
pijnlijk te zien wat ongesnoeid
bleef aan bomen, vergat de
wrange vruchten te plukken
die niet rijpten in de dromen
gedwongen afstand van het hopen.
De beloofde jeugd en kind
dat alles anders zou gaan lopen
erin te berusten als een deugd,
het moede hoofd te laten rusten,
waar het…
Vergezocht
gedicht
2.8 met 33 stemmen
7.443 Er was een huis waar weinig kon gebeuren
omdat aan bijna alles was gedacht
en iedereen een plaats had. Elke nacht
vergrendelden we ritueel de deuren.
Er kwamen brieven die ik moest verscheuren:
geen interesse voor de buitenwacht.
Wat nodig was werd achter langs gebracht.
Er waren geen contacten met de buren.
Exact het midden was de boekenkast…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Anderen knippen met hun vingers, zie:
Er valt vanzelf een wonder uit hun hand.
Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie,
Maar wat ik opdelf is wat grint en zand.
Anderen eten graag, ik kauw met pijn.
Fazant! en ik verslik me in een luis.
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.
Anderen hebben ritme,…
" Tot een schim versleten "
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
592 Het verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, diep
in dromen gezeten
zonder eb of vloed,
in dood tij en
broos duet in
afzondering gezongen
ultiem lied, baden
in weelderig blond
tot menige daden
te zijn gedwongen,
moeilijk te ervaren
wat me werkelijk
heeft verwond.
Tot welk ras ik behoor
of uit welk ruif…
Dat ik het goed bedoel
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.755 Als ik zijn geweten was had ik hem in het oor gefluisterd:
'En nu nooit weer, schobbejak!', enzovoorts.
Zachtjes, zaken die hem kwelden.
Een van z'n laatste dagen hem zijn verdiende rust gegund.
Misschien een regenbuitje om de dorst
van morgen vast te blussen.
Zijn trots ik had hem het blozen van de kaken geslagen.
Hem gelaarsd van zijn…
Je doet me aan iets denken...
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
932 Je doet me aan iets denken.
Het is niet belangrijk, maar ergens toch bijzonder.
Het is iets vreemds, iets aan je ogen.
Dat doet me herinneren, herinneren aan iets speciaals.
Misschien is het toch belangrijk?
Je doet me aan iets denken.
Het is belangrijk voor mij, het is iets aan je ogen.
Het heeft iets, iets speciaals.
Is het speciaal?…
Kwijt
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
890 Als ik
(ik?
nee
mij
of
toch
mijzelf?)
zo doorga
raak ik
mezelf
kwijt.…
Liefhebber
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
760 Nu droeve ogen
onder maanlicht schitteren
heeft U deze naam in gedachten
het is de naam uit het verhaal
de deur naar vrolijke danszalen
bruiloftflirt naast de fruitschaal
en toekomst langs een dun riviertje
verzamel alleen
de belangrijkste woorden
om bewustzijn te betoveren
in een keurig passend jasje
gemaakt met eerbied
spoedig afgestaan…
met de schrik vrij
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
844 heel even
in het voorbijgaan
zie ik in een etalage
mijn spiegelbeeld...
goddank
heeft hij haast…
Chapeau!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 - wie de schoen past
heeft maar 'n half woord nodig -
Jambo jambo jambo,
chapeau chapeau!!!
Ik hoed mij voor het plebs,
jan met de pet
Ik ben van huis uit paleontoloog
Maar speel sinds een paar jaar een jamboloog
Als figurant in een klassiek
ballet
Dus groet ik u hier allen zeer - chapeau!
Voor het canaille neem ik nooit mijn hoed…
Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet
gedicht
2.4 met 42 stemmen
9.071 Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet
en 's nachts zwemt ze in wolken
maar ze weet nog niet eens
hoe ver ze kan gaan
en in haar dagboek staan dingen
waar god te moe van wordt
en maar weinig voor de eeuwigheid
dat de wolken zo mooi zijn.
-----------------------------------
uit: 'Verdwaald ontwaken', 1990.…
Blauw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.376 Blauw,
kleur van de lucht,
kleur van de hemel,
Blauw,
kleur van je ogen,
waar ik in verdrink,
Blauw,
mijn lievelingskleur,
de kleur van mijn kamer,
Blauw,
kleur van de kou,
kleur van de winter,
Blauw,
stem van die man,
zo diep, kil en koud,
Blauw,
kleur van mijn pen,
kleur van mijn woorden,
Blauw…
Anders zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
566 terwijl de rozenblaadjes
over haar huid gleden
voelde het alsof de aarde
verschroeide
haar keel dichtgeknepen
beet ze hard op d'r lip
hopend de emotie te
kunnen onderdrukken
zijn ogen groot van
verbazing toen zij het
panisch uitschreeuwde
ze stond in brand…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 Duisternis dimt nacht tamelijk zacht
in een dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen…
Loze letters
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.027 Ik hoorde je praten,
onsamenhangende
zinnen kraamde je uit.
Het raakte kant noch wal.
Leugens en verzinsels
over anderen,.
mega roddels
gehoord of gelezen.
Loze letters
zweeg je maar, zwijg
laat je niet verleiden
tot een hoop ruis
in de woorden
die je spreekt,
het kwetst anderen.
Waar komt het vandaan
is je brein vergiftigd
door de…
CYNISCHE MENSEN
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.171 Het is gemakkelijk cynisch te zijn
en jezelf buiten deze wereld,
dit vreemde wonder, te zetten
en 'gewoon' een keihard ik te blijven.
Het is gemakkelijk cynisch te zijn
en jezelf tegen vreemden te beschermen.
Misschien is het een beetje koud en klinisch
maar het houdt je uit de gevarenzone.
Het is heerlijk je lekker te voelen
en van eenvoudige…
Zwijgplicht
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
997 Mijn leven bestaat uit zwijgen
Euforie van zwijgen
Avonturen vol waanzin
Een kooi vol leugens en oneerlijkheid
Mijn leven is maar een zwijgplicht!…
Opgraven
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
737 met lege handen graaf ik
kuilen in mijn achterland
tracht mij bloot te leggen
waar ik ben gestrand
een vrouw met eigen denken
innerlijke kracht
die zichzelf verpandde
met alles in haar macht
gedreven door hormonen
en wat er werd verwacht
wroet met gezouten vingers
in haar vertrapte hoop
vergleden zandkastelen
waaruit mijn ik weg…
ZOU'N WIJ GEEN GLAASKE MOGEN DRINKEN?
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.668 Zou'n wij geen glaaske mogen drinken?
zou'n wij daarom een zat-lap zijn?
- De droesmen van de driften stinken
nog meer dan moer van zieke wijn.
Zou'n wij geen meiske mogen kussen?
Zou'n wij daarom een vuil-baard zijn?
- Maar wèlke boezem wordt het kussen
voor deze lang-verzopen pijn?...
Als koningen kwamen we uit de Oosten
en hadden…
zij is een meisje, zij is een prinses
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.029 het licht
begint
onder haar handen
in golven (gesuikerd)
continenten in een trappelzak
die ze als letters aarzelend
naar buiten draagt
in woorden van zes-keer-drie-spreken;
de ongelijkheid van ‘tegen’
naar haar innerlijke getuige;
iemand die zij kent, wie ik ken
(kruimellief)
-aimez-moi, aimez-moi-
als geschenk
zo…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
Discipline...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.158 Voor preken is het vaak te laat,
maar dit is wat je leren moet:
Discipline is noodzakelijk kwaad,
zelfdiscipline een kostbaar goed…
Een heremiet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
807 ben ik tot
heremiet verworden
als ik zwijgend spreek
over mijn gedachten
die soms,
zo de mens eigen,
een geheim lijken
te betrachten
het zijn vaak
volkomen woorden
die reeds verdampen
eer ze mijn tong
beroeren
maar binnen
het heelal van stilte
kan ik onbeperkt
de gehele schepping
vervoeren…
Restant religie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De vrouw begon nu van zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd…
Sluimeraar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
743 Net op tijd
Mijn nederlaag herkend
Ik trek me terug in eenzaamheid
En wacht in diepe slaap tot jij weer grijpbaar bent
Een schimmenstorm met overal jouw gezicht
Ik laaf me aan vergetelheid
Alles is verlicht
Nooit meer
Spijt…
Breek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Je wil
Je doet
Je geeft;
Niks, noppes en nada
Je doet
Je vreet, je staart,
en leeft kijkend langs de tijd waarvan je aan
je spiegelbeeld ziet dat die beweegt
Koud?
Kil?
Jawel, Jazeker
Eerlijk dat ook:
- forceer, forceer, forceer, forceer, forceer, forceer -
Hopend ooit met een doorbraak te ontwaken…
Naïef meisje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
878 Je kunt me niet laten zien
dat je echt een vrouw kunt zijn
niets is wat de ander denkt
dus blijf vooral jezelf.
De wereld om je heen
wordt elke dag weer groter
wapen je tegen alles dat je ziet
en bespaar je het eigen verdriet.…
kuieren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 soms zou ik mezelf
wel eens op de voet
willen volgen...
maar dan wel
in mijn eigen tempo…
Nachtwacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Droom tenslotte,
uit jouw denkraam
verzenman van de droomdans
in het zwijgen toegeluisterd
begrijp de billen van de dames
en fluister hen een droom toe,
voor het ontwaken in de ochtend
waar enkel schoonheid
met de vraag wankelt
tussen toedienen en niet te verstaan
slapen de nachten, bloemen
aan wilde zee, vertrouwde walmen.…
peinzend wens ik dovend vuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 mijn handen hebben ver gegrepen
medespelers coryfeeën aangereikt
vastgeklampt aan boerenwagens
spruiten van bevroren akkers geplukt
nog lees ik al die namen
in het dode vel
maar spoedig zullen ze
van mij vervreemden
de geur van ’t veen
en smeulend hout…