1707 resultaten.
Hoi lui bolletjeknik,
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.211 zweminrichting geneigde wezen
sans doute in jou ja
vluchten kan niet meer
anders dan een naarstig pogen
haar ziel kundig te verheffen
te beuzen te pimpen en te kneffen
door mijn column te lezen
Over la Grande Haute Culture
prisonnerie in genadehokken
Paul Verlaine's voorlopersrol
aux pays-bas onze platte landen
om groen grenadine-achtig te klokken…
Gevlucht uit Zwitserland
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
835 jamais un bas en son tirebouchon
la suisse bien sur c'est un syndrome
geen gerookte aal vet op je gazon
toen op een dag vol tell&antismoke
raakte de braverd echt van de coke
Hij is kapot terug naar Mokum vertrokken
une dame raapte 'm zondag op op de Zeedijk
zette alles weer vast om de koning te rijk
met hem achter geveltjes te gaan klokken…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Steeds sterker verstoren
wij gasten het rustige leven der dingen:
de klok, die haar tijd had gevonden, moet doorgaan
en draaien, weer stroomt het geduldige water
door buizen, zojuist nog verzadigd van stilte.…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Het Antwerpse station
heeft een hel schijnende klok.
Vol gloed en leven
is Antwerpens avondlucht.
Daartussen verrijst
een eindeloos lange schim:
vage kathedraaltoren.
Regen slaat het raam,
valt al sneller en luider
in angstwekkend grauw;
verspreid zilver in de lucht
haalt me even naar buiten.…
Een liefdes affaire
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.568 Haar klok staat stil vanaf het moment van afscheid en uiterlijk
onveranderd zal ze in mijn herinnering voortleven.
De geschiedenis sterft niet, in m’n geest in leven gehouden
door herinneren. De taferelen met z’n beelden worden deel
van mijzelf.…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Ik probeer de herrie in gedachten te sussen
want al is alles om me heen dan wel stil
ik kan de onrust in mijn hoofd niet verzachten,
Klokken, straaljagers, vallende appels,
irritante vogelgeluiden, ghetto- blaster dragers,
het wil niet afnemen de herrie in mijn hoofd.
Maar die zijn alleen maar opvulling!…
Perpetuum
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
2.300 Aan geeft de klok
een twee en een drie
digitaal gezien
een elf
nog een jaar
met menig volle maan
dan ben ik daar
dan ben ik terug
terug naar mezelf
drie keer elf
dubbel drie
wie o wie
is nummer vier
aan tafel geschoven
nooit geweten
altijd bedrogen
door het toeval en het lot
hier
en daar
geen ruimte zonder tijd
geen tijd in…
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 afscheid van de tijd
waarmee je eens zo kwistig morste
want wat was, was altijd al weer snel geweest
en wat niet was kon nog steeds wat worden
zo holde je jezelf voorbij
en al die anderen die op je wachtten
je miste de kleine letters van het feest
en spijt maakte vlekken op je spreken
welaan, nu kan je eindelijk rusten
slaap nu maar
de klok…
-het EEUWIGE leven-
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.366 En, iedere dag, hoop ik op eeuwigheid
oneindigheid
een klok, zonder tikkende tijd,
God, ik wil ze echt -nooit!- kwijt.
Kan ik hun die parel weer terug geven
opdat we voor altijd....
ach...ik wens hun gewoon -het eeuwige leven-.…
Het huwelijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.388 De klokken hollen met laarzen
over het blad van deze dag
schudden de bruidssuiker
met emmers uit hun bolle buiken
het altaar is de sponde
waarin nu alles mag
de priester lipt zijn zegen,
zwaait met de witte vlag
bruid zijn is een bevalling
zo te zien
het ja-woord ligt in stuitligging
onder de witte sluier
klampt zich vast aan
de…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot…
Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
778 ligt
op het kerkhof
kofferlijk of bolletjesslikker
wat is hier het ongelijk
zij liggen daar als
oude verfrommelde juffers
met puitoogige brilglazen
hun lange tanden komen bloot
zingen zij hun eerste vesper
hun ongelovigen zijn bijzondere dames
geschapen om alles wat gevoel
wekt te bederven
kuis de kinderen met
witte handdoeken
klokken…
DOODSE DOOD
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.583 kou
de kachel gloeiend rood, heel heet
in alle rust de krant gaan lezen
de doodse dood besloop je snel
aangrijpender beeld kan ik niet schetsen
visioenen achtervolgen mij nog steeds
wankelend heb ik je lichaam neergelegd
gestreeld, daarna ben je weggedragen
we weten nooit, waar en wanneer
de doodse dood is heel vaak onverwacht
onze klok…
Einde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
641 ik zit kapot en stuk, verloren en verlaten
verbeten op een kruk de wereld zwaar te haten
de klok staat stil, de poes is dood
het huis is kil, geen kruimel brood
van het leven buiten hoor ik slechts af en toe wat flarden
het leven hier vindt ook zijn weg
de stank is niet te harden
muizen knagen aan de vloeren
luizen bijten in mijn kop
ik zie…
Ver verwijderd van het Eden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Vergezicht na vergezicht krijgen betekenis en
klokken van de kerk worden geluid.
Alsof het ergens op duidt ...
op een Hogere Macht die ons omarmt, verwarmt.
Wellicht is het de Here die zich over ons ontfermt.
Maar het is een gegeven dat velen nog ver
zijn verwijderd van het Eden.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 ik tel het op de vingers de stuurloze
klok van de haat of liefde of zijn
deze in de tijd verjaard?
ze is de energiebron van mijn
verslaving bijeen vergaard, ik
leef in het verdict van wit en zwart.
En wat heb ik ontdekt? Het zoeken naar dat
resultaat is tot eigen grondgebied verklaard.…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 Steeds sterker verstoren
wij gasten het rustige leven der dingen:
de klok, die haar tijd had gevonden, moet doorgaan
en draaien, weer stroomt het geduldige water
door buizen, zojuist verzadigd van stilte.…
Mijn oude jas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 Seconden gaan te rap om
in uren te sparen, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
een wiel met kleurloos garen
waarin we ons in vluchtigheid
ontmoeten en misschien dan
zwaaien we wel naar elkaar
van de zekerheid, dat ook in
het komend jaar de klokken
weer helder zullen klinken.…
Doucheputje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Het jagende water spoelt af
maar niet mijn herinnering
waarop mijn droom steeds loert
op de rand van mijn doucheput
De kolk etaleert haar wending
die mee draait met de klok
zo simuleert vooral het einde
met de zucht na de laatste slok.…
Superhenge
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
481 De Keltische druïde in mij
weet dat de grotere broer
van Stonehenge niet enkel
een grote klok beduidde,
maar dat er 's nachts bij
volle maan magische rituelen
werden gedaan, die de hogere
wereld met de aarde verbond,
veel wijzer dan een zonnewijzer
werd er met de goden gedanst
en werd de eeuwigheid omhelst
in oerkreten en wilde gebaren…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Wie weet?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Daverend tikt onze klok seconden,
over het landschap van de tafel.
Ik hoor geluiden in mijn oren,
die ik overdag nooit hoor.
Ik zie schimmige beelden,
die ik in het felle licht niet zie.
Gedachten die mijn geest bereiken,
zullen overdag niet meer bestaan.
Is dit wel mijn eigen huis?…
Verzetsstrijdster
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
685 Omdat je dat weigert en hun inhumane
geldgraaierij aan de grote klok hangt,
doen ze er alles aan om jou te laten
zwijgen en in te palmen.
Ze hebben jou zelfs beschuldigd van de
kwade handelingen, die zij zelf wel doen,
maar jij absoluut niet. Ze vernederden
jou in een koude cel met moordenaars en
drugshandelaars. Je krimpte niet.…
Beschenen stadje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 - Of glazen klok, gebarsten, belt
verbeven over 't vochtig veld
de broze slagen uit de toren.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder is er geen mens geen hond die ik ontdek
Zo loop ik hier diep in mijn kraag en weer en wind
Zwelgend in zelfbeklag en zwaar medelijden
Omdat ik in heel de stad nergens warmte vind
En kan alleen maar mensen bij de haard benijden
De klokken…
Je laatste pijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.002 Als mijn woorden niet meer tot je spreken
het teder aanraken je niet meer ontroert
sinds alle aardse verbondenheid werd verleden
en je hierboven door de Heiland wordt begroet
en terwijl engelen je door het paradijs gaan dragen
kleppen over de aarde de klokken van je dood...…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 hey
omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf sloeg de klok…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Als straks de klokken luiden door de stille nacht
Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten
Hij komt van ver en niemand die op hem wacht
Hij moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering…