3148 resultaten.
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 Mijn hart weet van geen ophouden
het slaat zich overal doorheen
in de drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens…
Bezetting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 Geen fiets meer:
met de tram
Geen tram meer:
op rolschaatsen
tot ze kapot gaan
Op klompen
tot razzia's alles sluiten
Geen stroom meer
Geen kaarsen meer
Geen gestolen olie meer
Geen houtskool meer
Geen bomen meer
Geen boeken meer
alleen het vege lijf
Geen brood meer:
tarwe malen
in de koffiemolen
Geen tarwe meer:
roggekorrels koken…
Prinsesje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen.
Naar de bron die alle leven kent.
Om te achterhalen of je werkelijk een prinsesje bent!…
Komt ooit weer goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Tranen stromen,
een onzekere toekomst tegemoet,
Maar zolang de geest blijft dromen,
komt het zeker ooit weer goed!…
Happy End
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
278 met iets nieuws
een volgende fase of stap
Voor een blijvend Happy End is het
hiernamaals uitgevonden
en de troost
die je ontleent aan nakomelingen
met de bijgedachte dat later, ooit
alles goed zal komen
Zo gaat het
zonder een reëel zicht
op algemeen geluk
en leer je misschien
zonder de roes van een illusie
mee te gaan in de stroom…
geduld van de aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
267 de aarde ademt langzaam
in velden van goud en stilte
waar handen kunnen nemen
wat nodig is
en niets meer
rivieren fluisteren geen bezit
zij stromen, geven, verdwijnen
zonder iets te bewaren
behalve hun weg
maar ergens groeit een honger
zonder bodem
een mond die blijft vragen
ook als de schalen breken
van overvloed
en de aarde —…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat de muziek maar stromen…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
De eerste kogel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.239 Diens bloed zal stromen door 't groene gras.
Of staan ze, in een lege wereld zonder grenzen,
tegenover elkaar, als de allerlaatste mensen,
die noch de geit zullen sparen, noch de kool.
En beiden trekken tegelijkertijd hun pistool.…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Hoe woelt de poëzij
In mij,
En haakt aan ’t licht te komen;
Als in ’t gebergte een volle bron,
Begerig naar de glans der zon,
Begerig uit te stromen!
Hoe voel ik mij omringd,
Omkringd,
Door beelden, geesten, schimmen
Van schoonheid, liefde, waarheld, kracht,
Me omzwevende in een halve nacht,
Waaruit een dag wil klimmen!…
Jongleren ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 Op eenvoudig en louter gestelde
vragen kan ik niet de juiste waarheid
vinden, woorden werden holle vaten,
tot hun resonantie mij de les weer leest,
om gaten te dichten door een lome
stroom van zinnen zichzelf geneest.…
Zingende stemmen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.824 En de beken aller harten glijden
Samen tot één fonkelende stroom,
Stroom van schoonheid onder 's levens lijden,
Aller stemmen dragend naar dien wijde
Zee-gelijke en oneindige droom.…
Mijn hart heeft soms tranen om het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 Ik heb mijn verleden allang geaccepteerd en een plaats gegeven
Maar soms komt alles even naar boven en de tranen stromen uit mijn ogen
Alle ellende die ik vroeger hebt meegemaakt geen mens zal dat ooit moeten beleven
Alle valse beloftes die mensen hebben gemaakt en niet na zijn gekomen in het leven
Alle liefdes die ik mijn hart had gegeven die uiteindelijk…
Droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ooit zag ik in mijn mooiste droom
van de zee tot aan de stroom
een vruchtbaar en bloeiend land
gevuld met dorpen en steden
met wegen in een veilig verband
zo veelvormig door zijn leden
toch een natie een staat een droom
In mijn droom zag ik dit land
bewoond door veelkleurige mensen
met hun historisch gedeelde band
in dialogen vol van…
Het hart van de natuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 Dat alles hier aangenaam en volgzaam is
kan ik helemaal niet onder stoelen of banken steken daar ik
rustgevend water hoor stromen die zich ook een weg baant langs glooiend
landschap en me ook nog eens aanzet tot schrijven van woorden over, o zo echt en waar.…
Gaia (3)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 De oceanen
zijn niet alleen de baarmoeder
van Moeder Aarde
waar alle leven geboren wordt
maar ook
de buik
in ieder van ons
waar onze aderen
als rivieren
onze vitale organen voeden
in verbinding met
ons hart
dat als een regenwoud
het ritme van ons leven regelt
aangestuurd door
ons brein
dat als de korstlagen van…
Prangende vraag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
706 Het meisje met haar
hondje in haar tas,
dat vastberaden uit haar tent
op het trottoir kruipt,
langs flats in nieuwbouwwijken loopt,
en langzaam doorweekt wordt
van de regen die al uren
blijft stromen,
verdwijnt om de bocht,
achter de kraam waar
op donderdag
een moddervette man
probeert zijn vis te verkopen
voor hij ze zelf allen verslonden…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen
36.965 Zijn schip trotseert koppige golven
die hem schuimbekkend vervoeren
naar gapende muilen die verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle…
SOLIPSISME
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 ik ging naar bed, omarmde mijn symptomen
met bonzend hart lag ik op de matras
gedachten klonterden tot een moeras
ik hoopte dat het bloed in mij bleef stromen
ik draaide om, maar slapen deed ik pas
nadat ik tot het inzicht was gekomen
dat 'werkelijk' zich afspeelt in mijn dromen
en 'leven' slechts een schertsvertoning was
die ogenblikkelijk…
Uitbarsting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.095 Hoe bedrieglijk kalm de atmosfeer vóór de storm
lieflijk doorzichtig tot de rotsbodem van de stroom
schurend banen woorden zich ingehouden een pad
nog halverwege strandend op hun weg naar uiting
Woede nog op een kier
als een gericht projectiel
tot de laatste druppel
wachtend op ontlading
Dan spatten zinnen staccato repeterend rond
borend…
gloed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.941 cellen vuren in het centrum
hartkleppen kloppen
rode stroom vertakt
in blauwe vaten
in fijne haren
intieme plaatsen
wat zou het
wie houdt het voor mogelijk
dit wensen te stuiten
zijn handen met kracht
op haar huid die begeeft
en het warm
en het nat
en het ineens
ineen zijn
stilte
beweeg niet
laat eeuwig het dubbelen duren
hou…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
omdat ik bloed vergiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
714 ik heb je
voor vandaag
van huid en haar ontdaan
alleen je strottenhoofd
spreekt mij nog tegen
spieren pezen nog
in laatste contraheren
maar ik ontleed je toch
mijn zoektocht is
een allerlaatst proberen
te vinden wat
geraamte draagt
organen zijn genomen
hormonen stromen niet
omdat ik bloed vergiet
je toont structuur
van korte…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava
strelen magma uit het hart
de stromen…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…
wie deelt het leven met de dood
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
989 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht, stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt levend…
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 laat me maar drijven
op mijn gedachten
met de stroom mee
liefst nergens heen
laat me daar blijven
niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven…
Thee
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.019 Een biscuittje bij de thee
korrel blijft in stil verlangen
aan d`r volle lippen hangen
lispelt dorsten met haar mee
lepel wordt afwezig roer
in de goudgelige stromen
die warm in het kopje dromen
zilver wervelt parelmoer
Porselein ginnegapt breekbaar
terug met vlaag melancholiek
tuimelt zwervend in bouquet
Kruimel zandt in het verzet…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude nachten
ik zal de grond
besproeien met verdriet
die oceaan van tranen die
opgehouden werd laat ik
nu stromen…