2670 resultaten.
ik ben je..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.591 Ik ben jouw gevallen-speelgoedbeestje-drager
Ik ben je niet te volgen babyhumorgrap
Ik ben je goeiemorgenkusje
Ik ben je broertje en je zusje
Ik ben het looprek bij je eerste stap
Ik ben de wieg waarin je uren ligt te soezen
Ik ben het liedje dat je zoetjes slapen doet
Ik ben de vinger in je handje
Ik ben de bijtringvoor je tandje
Ik ben…
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
Over morgen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.746 als ik vandaag kon voelen over morgen
en dan terug naar een jaar geleden
zou ik eerst aftasten naar jouw liefde
die ik gisteren niet heb gevonden
na uren zou ik verlegen strelen
tot jouw haren overeind staan
en ik niet meer kan wachten
hoe ons warmte spreekt
vervolgens zou ik je geur pakken
als het daglicht jou laat gaan
waarna de nachten…
Geen twijfel
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.729 waar ik ook was
zag ik jouw mooie ogen
dromen hervonden krachten
met een vonkenhart
waar ik niet aan twijfel
en zo, mijn lief
mijn gevoelens gaan diep
heb geen uren verslapen
aan het gehemelte
van down onder
nee, in het land van gisteren
arriveerde een koolwitje
laverend in de wind
op wolkjes licht nabij
geheel onverwachts
kwam…
Ineens is er die aria
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind
de dagen zijn uniek
in hun uren…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
Dromerige nacht
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
938 Die dromerige nacht
hield ik mijn werkelijkheid
dicht bij de lantaarn, mijn licht
een blonde zangeres, een gedicht
dat zij vloeiend vertolkte
tussen spelonken van liefdesdicht
wist niet meer over de liefde
dan tijdens avonturen, trillende sprieten
onwennige uren, getuigenis van zangkunst
in ontuchtige schuren, met burgers die gluren
ik kuste…
Poort van tijd
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.095 De seconden gaan te rap om
de uren te vergaren, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
de brug van de oude, - en de
nieuwe jaren, als we elkaar
ontmoeten dan zwaaien we
naar elkaar en misschien wel
terug, al moeten we bekennen
dat we elkaar nog steeds niet
leren kennen, wat mensen scheidt,
is gezaaid door angst om samen
door één humane…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Heerlijke maanden, fijne dagen.
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
935 Maar al wat voor eeuwig en altijd
in mijn geheugen gegrift is
blijft, en dat is zeker,
in ons herinneringenkastje staan
Smakend naar meer, nog veel meer
dient zich hier voor ons,
we hebben hem zomaar voor het grijpen,
onze nieuwe toekomst al weer aan
Daarom vraag ik jou schat,
in deze, nu nog besneeuwde uren:
Ga verder met mij en…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Als ik daar een klank
voor vond, als bede uit te
preken op een zonnetrede
van de lentestond, die te
beschrijven op lelieblank
perkament voor alle uren
als je mij niet kent, als ik
dat woord mocht vinden,
vraag ik jou dit verlangen
te verwoorden, wat eerst
niet over de lippen kwam,
te spreken uit jouw mond.…
Morgen is een nieuw verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
583 jij ruimde op
wat overbodig was
vergat de uren van de dag
sprak woorden
uit een andere tijd waar
jij steeds langer in verblijft
een gesprek is
nauwelijks meer te volgen
en morgen is een nieuw verhaal
nog komen beelden terug
uit lang vervlogen jaren en
vertel jij lachend van je wilde haren
je dwaalt in
kleine cirkels rond…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Ik moest mijn lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 allang was vertrokken
jouw geur mij nog omhelsde
Voeten vinden zonder aarzelen hun weg
Met jouw armen nog om mij heen
komt de nacht mij halen
warmte om mij heen
Ik moest mijn lief
Met mijn ogen dicht droom ik over morgen
jouw geur, jouw armen, jouw warmte
Met ogen open in het eenzame duister
luister ik hoe de minuten zich verbinden
tot uren…
Bezig met de dood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.682 Zij die twee gezonde
Kind'ren het levenslicht
Liet zien en ze in liefde
Heeft grootgebracht moet
Nu de dood haar langzaam
In bezit neemt constateren
Dat alleen de dochter nog
Om haar geeft - haar zoon
Heeft al vijf jaar niet
Meer van zich laten horen
En hoe dierbaar de kind'ren
Voor haar zijn blijkt wel
Als ze na uren diepe…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De laatste uren van Jacques Rigaut.
De ongelezen pagina's in bibliotheken.
De nagels van schooljuffrouwen
De aberraties van de Nederlandse spelling.
Elke speling van het lot.
Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina.
Het uitschuiven van glimlachjes.
De warmte van het wisselgeld in de hand.…
VADER EN KINDERHANDEN, snel gevuld!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.636 Uren hebben we gewandeld
dochter en vader
vader en dochter
Haar hand in de mijne
de mijne in de hare
hand in hand, kameraatjes
Wat hield je m’n hand teder vast
je liet m’n hand niet meer los
stevig en vastbesloten lopen
Samen de VAART er in
elkaar niet meer loslaten
"de HEMEL op aarde"
En Midon je 'hondenbroertje'
trouwe eerlijke…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Ze dreunen Metal, zweten Pop
of Hippen hier en daar wat Hop
tot in de kleine uren.
De oude leden, grijs of kaal,
ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal.
De embouchure slonk fataal,
daartegen zijn geen kuren.
De dirigent, hij slaat zich voort
gestadig naar het slotakkoord.
Totdat er niets meer wordt gehoord . . .…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei
in de laatste uren…
Devon: The Big Easy Tour
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Waar wij in het stomend treintje
op Woody Bay Station te Lynton
binnen vier minuten op ons retour
het heen en weer kregen
after that little tjoeketjoek
holderdebolderman in de touringcar
met de klok mee welke uren slabakkend
rondtoerde around the middle of nowhere
see you in Exmoor
waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte
en wij nimmer…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Buurvrouw heeft last van occupatie
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden…