1715 resultaten.
Wat zondagse overdenkingen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
81 Straks wandelen rond de vijver
zoals velen van mijn buren doen
en even praten over kleine dingen.
Zo dadelijk eerst naar de viering
in de kerk, waar kinderen hun boekentassen
laten zegenen bij dit nieuwe schooljaar.
Dankbaar zijn om duizend dingen
waar we soms te weinig bij stilstaan
en alles te gewoon vinden.…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 te wandelen, soms te lang
Om dan thuis komend vermoeiend doch verfrissend
Door zon, zen, regen, zegen, weer of wind
Een tukkie op de bank te doen
De genoten natuur voor een uur of langer
lief te laten inzinken in lijf en leden
Maar, maar, maar....…
Oh leven ....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.922 Oh ja... jij MIJN LEVEN,
laten we nog lang samen dansen,
samen wandelen
het ritme doet er niet meer toe ,
samen gewoon naast elkaar
elke dag het licht begroeten
elkaar ontmoeten,
samen stap voor stap
de rest van dit pad nog gaan .…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Langs een rivierbocht wandel ik.
Iets besluipt me,
Een gevleugelde draak die grolt in de schemer.
Geritsel in het riet
de lage maan die in een muil straalt.
Het verbaast me
hoe ik gezapig naar de dampende tong staar,
hoe mijn spotlach verdubbelt.
Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.…
Volwassen of toch niet?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.085 Verward beleef ik deze fase
Ik weet het niet precies
Ben ik nu jong en moet ik stappen
Of is het thuisblijven waar ik voor kies
Ga ik wandelen langs het strand
Of ga ik uit in Rotterdam
Lekker vroeg naar bed vandaag
Of zuip ik me vanavond lam
Ik weet niet wat nu bij me past
Het trekt me allebei
Soms baal ik van een doorzakavond
Dan is…
Ik vouw mijn handen .....
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.079 gedachten
zend een diepe zucht omhoog
daar vliegen hoop en stil verwachten
langs zon en getinte regenboog
in het schuim van de hoge golven
zie ik almaar jouw gezicht
onder zoute tranen bedolven
zoek ik wanhopig een straaltje licht
sluit beide ogen voor het duister
laat mijn tranen langzaam gaan
nog hoor ik het zacht gefluister
weer wandel…
vrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.381 Ooit was ik een vrouw
gewoon, aardig, saai
een huisvrouw als zovelen
gewoontjes, geen lawaai
Ik deed mijn eigen dingen
de was, het eten en de strijk
ik ging gewoon mijn gangetje
een soort wandelend lijk
de zorg voor de kinderen
de zorg voor de man
schone neuzen, schone kleren
's avonds eten in de pan
maar het werd toen spannend
want…
DOF VIOLET
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.007 Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:
Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas
Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,
Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:
'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 word je heel snel rijk
magnaat zal op mijn voorhoofd prijken
spoedig al, wandel ik over lijken.
minuutje ontspanning, wow, effe chillen
waarna ik me op het papierwerk stort
bij de fiscus doe ik vlot mijn verhaal
en gelooft die kerel dat allemaal
wel dan, mijnheer de agent, dan
kan het zijn dat ik die boete betaal…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…
Duizend kleuren groen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.741 Duizend kleuren groen
Kleuren het seizoen
Duizend geuren bloesem
Geven een nieuw begin
Aan het einde van mijn gevoel
Nog één keer die lange wandeling
Als de zon weer ondergaat
Nog één keer die laatste zoen
Mijn voetstap is alles wat ik achterlaat
Duizend kleuren blauw
Kleuren de lentehemel
Duizend heldere tranen
Voor het laatst gehuild…
roffelaar vreest vuurwerk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
736 wandelend in het bos
branden de vragen los
het is er nu redelijk stil
straks hoort men verschil
tussen den zachte roffel
van één seconde
en één harde van drie seconden
de eerste is die van de grote
de tweede van de kleine
bonte specht
die meer doet dan percussie
lacht eerst “klie-klie-klie-klie”
gaat dan aan de roffel
mekkert nog wat…
Dof violet ...
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.317 Nog wandel ‘k door het zwaar berijpte gras,
En hoor naast me op de vaart het fijn gekras
Van schaatsen over ’t hol rinkelend ijs:
Ik heb ’t gevoel, of ‘k op ’t bevroren glas
Cirklend, zwevend, zwenkend op kunst’ge wijs,
Met ’t buigend bovenlichaam daal en rijs:
’t is in mijn rug, of ‘k zelf op schaatsen was.…
Katse Fratsen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.346 uitrek… lui… ongegeneerd
dan vertrekt mens naar binnen
er moet per slot nog werk gedaan
maar ze blijft weifelend staan
bij het lokken van mijn spinnen
zelfs de deuren doet ze open
als ik mijn soepel lijfje strek
en het koninklijk verrek
om door het duwdeurtje te lopen
ik weet precies waarvoor ze zwicht
geef haar kopjes als beloning
wandel…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 Niet mee praten
Ogen dicht
Ik wandel door de straten
in de schaduw, uit het zicht
Het is goed dat ik me nu eens
op mijn eigen vragen richt
Daarom loop ik even met mijn ogen dicht
Maar ik beloof je we gaan lopen uit de schaduw
Jij en ik
Als het mag leer ik je hopen - leer je lopen...
In de straten van het licht.…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 van liefde, van gevoelens
geven emoties kleur
aan het leven
herbergt alles in zich
doorkruist de koersrichting
niets is toevallig
is geen kop of munt
loopt er een rode draad
door het leven
alles heeft zijn uur, zijn tijd
zodat je kunt ademen
in die levende bron
ligt de wereld aan je voeten
daar waar hart en ziel
elkaar raken
wandel…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
DE CEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 mijn gedachten
zo kan ik verder leven
een kleurrijk bestaan in deze vergetelheid
is nu mijn deel, ik beleef een andere dimensie
het bewijs is geleverd en de tekst nageleefd
ieders bewondering kan het niet wegdragen
verschillen in opvatting zijn mijn geluk
de stofjes dansen en een vlieg stoort mij
rust ligt op mijn ingeslagen weg
al wandelend…
- Het pad van Eden -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
605 Het verloren kind,
dwaalde eenzaam op het rozenpad van Eden
langst het zacht kabbelende water
om de bijzondere waarde te zien
van alle paden,
de belangrijkste landschappen
van de binnenkamers van het hart
zou het thuiskomen,
vullen de ongekende behoefte
bereikte wandelend het einde
van dit mooie bochtige pad
het verhaal van God die…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 toe zetten
om namen te schrappen
van hen die ik aan de dood verloor
dus zijn er altijd tranen
die weg geslikt moeten worden
voorzichtig open ik het eerste paarse boekje
gedateerd 2004
elke naam krijgt weer een gezicht
dromerig beleef ik de momenten van toen samen
kaart na kaart envelop na envelop
heeft liefde in elke pennenstreek
zo wandel…
Dag van schoonheid
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.654 Als ik de band maar los kon knopen,
nam ik u allen dubbelthope:
gij meiskens uit de stad, de stal,
gij wijs als 't boek, gij dom als oordje,
gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje,
en gij, o boom, en gras en wal,
gij witte, wandelende pater,
gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…
Dankzij Iris
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 De rust
van het langzame wandelen van deze dieren
zet onze cultuur rap in de schandpaal.
Dankzij Iris slaap ik gerust.
Alsof ik door haar ben gekust.
Diepbewust.…
Nationale feestdag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
565 Bezoekers wandelen aan
weerszijden. Schudden hun regenjassen droog. Doen hun hoed af.…
Alles liep anders
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
534 Wat ik die dag wilde, had je gevraagd
Ik noemde drie dingen
Maar de wandeling werd elders,
we deden iets provisorisch
we stonden samen in de keuken,
ik kocht een ei, die ik nooit koop
volgde jouw instructies op
‘s avonds stond er een regenboog.…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Puppy
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Thuiskomen is echt een feest
Hij heeft energie voor twee
Rent overal met je mee
En dan opeens rozig moe
Vallen zijn oogjes toe
Zo'n heerlijk puppylijf in je arm
Heeft het altijd lekker warm
Je bench is echt je eigen plek
Je slaapt 's nachts al prima op die stek
Ook het zindelijk worden gaat goed
Bluv weet al dat dat buiten moet
Wandelen…
Levenstijdlijnen en kruisverbanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 beloofd
vooral niet ziek, zwak en misselijk te worden
als ik aangesproken werd op afwijkingen
van seksualiteitsbeleving en/of morele levensovertuiging
het liefst hadden ze me op de ic opgenomen
in diepe coma gebracht voor weken
wel veel omdraaien om doorliggen te voorkomen
om me daarna als herboren te laten opstaan
en in hun geest te wandelen…
Crucifix noch Chinese Chowchow
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 COVID-19
Oorsprong is een zoönotische
Razendsnel overdraagbaar van dier
Op mens: gewervelde dieren die
Na-tuur-ge-wijs de mens effectief
Angstaanjagend en raak aan wandel
Corona is een dwaze duivel
Oorsprong dus Chinese makelij
Rigoreus, dus onverbiddelijk
Onbarmhartig en onverzoenlijk
Nauwelijks te registreren, maar
Altijd, immer toch…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen wij onszelf tegen
Dan breekt aan d’ horizon het nacht’lijk duister
De nieuwe dag brengt ons weer het helder licht
Ontdoet ons weer van angst en bange kluister
En wij, wij wandelen…