5142 resultaten.
Geschreven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
694 Ik denk soms
al weet ik het niet zeker
dat zij die zich het minst vaak
schrijver noemen, meer
te vertellen hebben
de weemoedige vreemdelingen
die geen tijd hebben om te schrijven
ze beleven pure poëzie en ademen
het leven, waarover schrijvers schrijven
en het zal mijn eigen pen niet zijn
die woorden herhaalt, van wat ik hen
niet heb…
Winter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
496 Houden tijd en klank voor heel
even...hun bevroren adem in.…
Stel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 dat je
op een moment
vervuld van alles
uit dat verre land
maar ook in
tintelend verlangen
naar straks
naar thuis
naar jou
in die geruststellend
zoemende
soezerige
warme buik
en dat je
een adem later
elkaar
in gruwelijk besef
nog een keer
aanstaart
vastgrijpt
klauwt
die laatste
rauwe…
Laat me niet alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.267 Jij maakt mij en ik maak jou, Ademen doe ik door jou mond, doe me dit niet aan, gooi dit niet weg, liefde bestond op de dag dat jij en ik ontstond.
Ver van mij vandaan of niet, vergeet deze woorden niet..
Ik Hou Van Je…
Jij vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Jij
een vrouw
om de hoek
uit het internet
Ik
een man
andere hoek
in het verlangen
Je raakt me
Ik verzacht
ik zwem
in mijn tranen
Van mijn hart
Zak in mijn voeten
In Moeder Aarde
Adem in de wind
Van de Zee
Avond frisheid
Zang van de vogel
trilt in mijn oren
Vrede in rust
in mezelf
in haar Aarde
in verbinding…
Bij jou
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.124 Mezelf warmen in je armen
is alles wat ik wil
Gewoon samen zijn
het is goed wees maar stil
Alleen het horen van je adem
en het kloppen van je hart
Dan kan ik eindelijk slapen
ik ben zo moe en vol smart
Ik voel liefde pure liefde
mijn buik doet zoveel pijn
Ik wil enkel en alleen
heel dicht bij je zijn…
druppelen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
730 onder de bomen is het droger
daar buigt het gras niet, naast de regen
wordt maar weinig nat
en loopt de hond niet zo te trekken
even staan, even nog
ademen
zuiverend verlaat de avond
thans de dag
tot ver in schemeruren leeft de herfst
hij laat het water langzaam rijpen
op het laatst
dat zomerblad…
vederlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 tijd
vereeuwigd
in het oneindig
verbonden
zijn
aan een lijn
van sterren
beelden
die verschijnen
in vergeten flitsen
van liefde
bliksem
donder
bewegen
je gezicht
in je slaap
een zucht
ik voel de lucht
je adem
warm me
tussen
sterke armen
en draai
mijn hoofd
naar het licht
van de sterren
die zweven
om ons kussen…
Machteloosheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
848 De machteloosheid de ik voel,
wanneer je de ambulance ingeschoven wordt,
is zo enorm, dat woorden te kort schieten,
me de adem beneemt.
Het uit handen geven, van je verzorging,
zo mogelijk nog meer.
De mens is geboren om te sterven, echter,
omdat ik de verzorging van jou,
tijdelijk uit handen gaf,
stellen we dat wel uit toch?…
Hoe kun je in vredesnaam?!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
780 Hoe kun je doorleven,
na de hand geslagen te hebben
aan een ander,
hoe kun je nog aan slapen toekomen,
als je iemand iets
onherstelbaars aandoet,
hoe kun je in vredesnaam nog
eten naar binnen krijgen,
als je een moord op je geweten hebt,
hoe kun je dan nog slapen, eten en leven,
ademen of anderszins.…
het is wat het is
netgedicht
4.4 met 31 stemmen
1.435 hij zou begrijpen
dat door je vingers glipt
wat je handen niet vast kunnen houden
wanneer alles om je heen lijkt te zwijgen
hij zou je toefluisteren
dat het een wordt met de wolken
dat lied - dat van verlangen zingt
en bladeren van bomen schudt
ik ben daar ook - zou hij je zeggen
zo beroerd door de adem van de wind
roept alles jouw…
Met een ruiker
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.156 De bloemen op haar haastige adem beven.
Waarom die vrees?...want ze is mij teer verwant
En heeft mij daarom argeloos gegeven
Dit warme speelgoed, haar verliefde hand.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
760 Ze is als een gebed
voor je adem, luisterend
naar een teken van stilte.…
Volmaakte passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Mijn hart is
over bergen heen gevlogen
mijn gedachten
hebben rivieren doorwaad
mijn gevoel
zweefde tussen wolken
mijn liefde
heeft zeeën doorkruist
mijn ogen
zagen je van ver
mijn armen
strekten zich naar jou
mijn benen
ijlden over het veld
mijn adem
stokte van verlangen.
En aan het eind
zakte ik
voor je voeten
in elkaar.…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Zwijgzaam
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
697 Loop niet weg nu
blijf staan en hoor de stilte in mijn woorden
die ik neervlij op de deining van jouw adem
even gaat gevoel aan klank voorbij
zoals de schoonheid van een vlinder
aan zijn vleugelslagen
zwijg met mij de zilte pijn
van leegte die geen ander ziet
achter een glimlach
vlinders huilen niet…
de zachte vleugels van een klaproos
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
989 nu en alles
ligt ginds
de ik- en de jij-vorm
wij als afscheid in het geluid
van klaprozen
ik weet niet meer
of wij waren
en de gebaren die ik losmaakte
uit jouw haren
keerden zich naar binnen
nog voor de nacht brak en wolken legde
in onze adem
ik voelde hoe jij wilde vliegen
verder dan wij hadden verwacht…
Belichaming
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.361 een bed van rozenvlees
doortrekt mijn aderen
krimpend van begeerte
naar water in de woestijn
alle luchten wuiven weg
terwijl onze genen zich
stempelen in spiegels
gelijk van adem en bloed
omtrek ik jouw middellijn
drink jij mijn zielswater
met omarmen van huid
en inlijven van schaamte…
Bij de kladden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Toen ik eindelijk besloot
te gaan genieten van de zomer
bleek deze over datum
dus nam ik me voor herfst
bij de kladden te grijpen
maar waar zaten die eigenlijk
winter waaide aan mij voorbij
daar 't leek of ik bevroren was
gelijk 'n ijskristal
nu hou ik mijn adem in
onverhoopt wachtend
tot lente haar entree doet…
Voorjaar.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.095 Hem lieve en loov' wat adem heeft,
En zoek' hem in zijn noden!…
In onbevlekt ontvangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
691 zacht wuift geluid
de stilte toe
wiegt een refrein
van eeuwig rustig zijn
tonen smelten samen
ritmes zonder adem
in kleuren die vervagen tot
wit leven weer gaat dragen
in onbevlekt ontvangen
klinkt de melodie die ik
nu voor je kleur geef geluid
aan ons gezamenlijk verlangen…
Zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
558 Zij kan niet meer zingen,
dansen
genieten
van het leven
kan niet zuchten,
ademen,
bijten,
kauwen.
Ze is alleen nog daar,
een flauwe verschijning,
van iets dat ooit had moeten ZIJN.…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
verder in liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 met zachte weemoed
betasten we de lagen
waaruit we bestaan
het hart laat zich vaker
raken dan het hoofd
we ademen overgave
het strijkend licht
maakt onze jaarringen
voor even zichtbaar
in liefde verder leven
geen tranen te verbijten
in het woud van genade…
Lente revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 toen hield de regen op met bloeden
maar schuurde de droogte
een front van geblakerde wolken trok voorbij
over bos met bomen van alleen hout
en louter dichtbij
dan weer bleef adem stijgen
naar te ijle hoogten
vluchtten zwaluwen naar een vroege dood
totdat, alsnog
ik vast kon houden…
Vleugjes poëzie
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
769 je schijnt
als altijd licht
straalt in het duister
van mijn woorden
licht de donkere
kant van letters op
die in samen denken
zijn geboren
ik adem het gedicht
maar zwicht voor
vleugjes poëzie van jou
verander het dan gauw
ja ik erken jouw kracht
van ongeschreven regels
het wit heeft blijvend
liefde tussen ons gebracht…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
huid en haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 in een lange teug grijpt de adem
bij de keel, het slikken van honger
lijkt tot gewoonte te strekken en
zelfs het avondlicht schuift bij
de gedachte aan nacht en zoet
als wederkeren tot zij aan zij
geef vingertoppen nog een kans
in zachte streling gedompeld
schuimt met stille golven langs
draden onder stroom het tij…
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....languit en wijd geopend
.....glijd ik de wereld in…
Evaluatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Je zou de korrels in de woestijn tellen
Tot je adem geel kleurt
Er is nog een gedeelte te gaan
Dat als ‘leeg’ te boek staat
Daarna zouden we gaan reizen
Naar het uiteinde van stofwolken
Het schijnt dat daar nieuwe sterren
Ontstaan als dichtheid compact genoeg is
Niemand die ons zou opmerken want
Afstand is geduldiger dan vlees…