Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

Volmaakte passie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Mijn hart is over bergen heen gevlogen mijn gedachten hebben rivieren doorwaad mijn gevoel zweefde tussen wolken mijn liefde heeft zeeën doorkruist mijn ogen zagen je van ver mijn armen strekten zich naar jou mijn benen ijlden over het veld mijn adem stokte van verlangen. En aan het eind zakte ik voor je voeten in elkaar.…

lichturen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
in het maagdelijk ontwaken van de laatste herfstdag schijnt zijn rode gloed van enkel zon te komen buiten dromen om -een zachte lach de eenentwintigste dag begint als windloos verder stromen op jouw adem, binnenin een eiland in de zee verplaatst het water eindeloos hoe broos is dit begin…
switi lobi24 december 2013Lees meer >

Zwijgzaam

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
Loop niet weg nu blijf staan en hoor de stilte in mijn woorden die ik neervlij op de deining van jouw adem even gaat gevoel aan klank voorbij zoals de schoonheid van een vlinder aan zijn vleugelslagen zwijg met mij de zilte pijn van leegte die geen ander ziet achter een glimlach vlinders huilen niet…

de zachte vleugels van een klaproos

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 989
nu en alles ligt ginds de ik- en de jij-vorm wij als afscheid in het geluid van klaprozen ik weet niet meer of wij waren en de gebaren die ik losmaakte uit jouw haren keerden zich naar binnen nog voor de nacht brak en wolken legde in onze adem ik voelde hoe jij wilde vliegen verder dan wij hadden verwacht…

Belichaming

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.361
een bed van rozenvlees doortrekt mijn aderen krimpend van begeerte naar water in de woestijn alle luchten wuiven weg terwijl onze genen zich stempelen in spiegels gelijk van adem en bloed omtrek ik jouw middellijn drink jij mijn zielswater met omarmen van huid en inlijven van schaamte…
Iniduo20 juli 2014Lees meer >

Machteloosheid

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
De machteloosheid de ik voel, wanneer je de ambulance ingeschoven wordt, is zo enorm, dat woorden te kort schieten, me de adem beneemt. Het uit handen geven, van je verzorging, zo mogelijk nog meer. De mens is geboren om te sterven, echter, omdat ik de verzorging van jou, tijdelijk uit handen gaf, stellen we dat wel uit toch?…
An Terlouw11 augustus 2014Lees meer >

Bij de kladden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Toen ik eindelijk besloot te gaan genieten van de zomer bleek deze over datum dus nam ik me voor herfst bij de kladden te grijpen maar waar zaten die eigenlijk winter waaide aan mij voorbij daar 't leek of ik bevroren was gelijk 'n ijskristal nu hou ik mijn adem in onverhoopt wachtend tot lente haar entree doet…
LadyLove21 augustus 2014Lees meer >

Zijn

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Zij kan niet meer zingen, dansen genieten van het leven kan niet zuchten, ademen, bijten, kauwen. Ze is alleen nog daar, een flauwe verschijning, van iets dat ooit had moeten ZIJN.…

En je vloog......

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Gisteren was je vleugellam bewegingloos en zwaar moe gestreden blik naar beneden tot je eigen reflectie je de adem benam je keek jezelf recht in de ogen en sprak tegen jezelf waarom niet weg gevlogen? zoek de beweging die vleugels zijn er om te zweven zoek de ruimte en ga leven en je vloog.....…

verder in liefde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
met zachte weemoed betasten we de lagen waaruit we bestaan het hart laat zich vaker raken dan het hoofd we ademen overgave het strijkend licht maakt onze jaarringen voor even zichtbaar in liefde verder leven geen tranen te verbijten in het woud van genade…
J.Bakx1 maart 2016Lees meer >

Lente revisited

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
toen hield de regen op met bloeden maar schuurde de droogte een front van geblakerde wolken trok voorbij over bos met bomen van alleen hout en louter dichtbij dan weer bleef adem stijgen naar te ijle hoogten vluchtten zwaluwen naar een vroege dood totdat, alsnog ik vast kon houden…
Iniduo10 april 2016Lees meer >

wolkenzwemster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
wat zij onder ogen denkt, blijft nog ongezien. ze snijdt uit littekens het ijs in rechte banen. met stukken bouwt ze wat bewegen kan. ergens ademen kieren in haar plaats. ze scheiden ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak zoekt ze kleuren, danst ze zonder as. zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag zwemt ze naar de wolken.…

huid en haar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
in een lange teug grijpt de adem bij de keel, het slikken van honger lijkt tot gewoonte te strekken en zelfs het avondlicht schuift bij de gedachte aan nacht en zoet als wederkeren tot zij aan zij geef vingertoppen nog een kans in zachte streling gedompeld schuimt met stille golven langs draden onder stroom het tij…
Iniduo17 april 2017Lees meer >

Evaluatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Je zou de korrels in de woestijn tellen Tot je adem geel kleurt Er is nog een gedeelte te gaan Dat als ‘leeg’ te boek staat Daarna zouden we gaan reizen Naar het uiteinde van stofwolken Het schijnt dat daar nieuwe sterren Ontstaan als dichtheid compact genoeg is Niemand die ons zou opmerken want Afstand is geduldiger dan vlees…
Iniduo17 januari 2018Lees meer >

Moet je doen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
niet opzij Blijf ook adem halen diep ademhalen bij elke pas of stap Door tunnels van groen lopen...... moet-je-doen.…

Ook ik . . .

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
als het ademen stopt het bewustzijn verdwijnt dan begint de laatste reis door het universum in een tijdloze staat misschien is de ziel overal en nergens zowel gelijktijdig als apart oneindigheid is eeuwig en ze kent geen grens kosmische ruis voelt als weldadige stilte geen irritatie, geen zoeken en ook geen verlangen naar . . .…

Wieg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 368
Langs het gordijn de streling van de wind die mij omarmt midden in het zonneraam op de vloer van de kamer mijn voeten op het tapijt reiken diep in de aarde mijn warmte groet de warmte mijn adem kust de wind .....Ik trek het bed in de zon .....en wieg mij in welbehagen .....languit en wijd geopend .....glijd ik de wereld in…
Zywa5 april 2020Lees meer >

Welkom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 373
met de vreugde van kinderen die spelend hun dag beginnen zo zijn ze hier gekomen reizigers als wij van zover weg en ons nabij met de adem die draagt wees welkom onder ons stem die ons aanspreekt tot leven gericht op ons hart weet van verborgen pijn in donkere nachten als duisternis de aarde dekt in morgenlicht verlaat…

net genoeg

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
net genoeg adem om de stilte te dragen net boven de grond net genoeg gewicht om niet te blijven hangen aan lange armen net genoeg liefde om het leven te laten gaan zoals het is net genoeg handen om al het waardevolle te delen met jou en met jou en jou…
J.Bakx17 december 2020Lees meer >

Kamer in de hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
Zonder de lasten ervan willen leven in de stad, boven de schoorstenen, schoon schommelen in oma's stoel voor het erkerraam de sluimerende monden van de pokdalige daken te zien ontwaken zonder hun gif te hoeven ruiken en het dan ook nog eens in te ademen uit solidariteit met ieder die snel moet leven in de stenen wereld waar alles…
Zywa20 november 2021Lees meer >

wij kunnen niet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
wij kunnen niet ademen de lucht zit onder het water het water draait in de soep de soep stroomt over de stoep en komt aan de koekjes en de koekjes zijn wak van het water. wij zuigen en zuigen wij zuigen ons vol denken wij maar wij worden gezogen wij dat is al want niets kunnen wij niets van dat al.…

het woord

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 534
het woord bezig van deze wereld te verdwijnen schijnbaar dood in winterslaap hapt in duisternis naar adem verbinding verbroken het woord valt in stukken uiteen in scherven gebroken op onverlichte plek in hoofden betekenis verloren het woord opgesloten bijna vergeten vrede! rammelt aan de poorten…

Zijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 409
‘k Gil de longen uit mijn lijf zolang ik niet weet voor wie ze ademen Mijn geluid weerkaatst van berg naar berg steeds dichter bij de stilte Het schoolbord is weer leeg De hele geschiedenis is een tel lang Soms vraag ik me af of ik besta ‘k Hoor dan een echo “Besta, besta...”…

beenruimte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 116
het is hier weids maar niet wijdvallend binnen grenzen kleurt deze achtergrond anders dan voorheen een toebehoren, onvervreemdbaar maar niet ondeelbaar kijk, daar loopt een wandelaar nog net binnen zichtruimte zolang gebroken adem binnen alle perken blijft is het hier goed toeven zelfs met gestrekt been, warempel…
Iniduo29 juli 2026Lees meer >

vertrek

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 132
toen het geluid van de weidevogels verstomde stroomde ergens anders de bijenboom bijna over van de nectar toen de bloeiende weilanden verdwenen reciteerde iemand een gedicht in zingende ritmische woorden toen de adem van het leven jou verliet bleef alleen de stilte als zes silent letters over in het witte broze licht…
J.Bakx21 september 2026Lees meer >

enkel blijft

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
grenzen vervagen zoals de ruimte om ons, enkel blijft als ogen harten ontmoeten: het versmelten tot één gedachte één gevoel één adem.…

Tijd

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.153
de tijd lijkt tot staan gekomen ze houdt haar adem in ver weg ligt het verleden als een brok oud zeer vastgezogen in haar gemoed ze koestert de stilte het nieuwe seizoen laat stormen razen en rivieren kolken brokstukken schieten los niet meer tegen te houden de eindeloze stilte voorbij…
Hennie van Ee7 september 2003Lees meer >

Mijn kind laat mij met buitenlucht alleen

gedicht
3.4 met 56 stemmen aantal keer bekeken 28.987
Plastic steekt uit haar afgewend profiel, met apparaten woont zij achter glas die haar weerspannig ademen bewaken. Als ik tot bloedens toe mijn handen was mag ik een ogenblik haar vel aanraken. Hoe steel ik haar, hoe krijg ik haar ontvreemd. ------------------------ uit: 'Dochter', 1984.…
Eva Gerlach10 december 2003Lees meer >

Rokersruimte

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
Ik voel de toortsen branden, aangewakkerd door de adem van een ongezellig woord. Een lopend vuur, dat me doet hoesten, mijn lege longen uit mijn lijf.…
Deho25 februari 2003Lees meer >