3465 resultaten.
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog'lijk
't Moet kunnen…
Thuis wacht al de wieg
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
573 nog ben je ongeboren
maar thuis wacht al de wieg
en het ouderlijk perspectief
de kleine kamer
waar jouw adem in de
grote wereld leven brengt
jij alle ruimten leert
te delen in de zorg
en koestering van velen
tot je vrijheid grenzen vindt
het kind op weg is
naar volwassenheid en
het ouderlijk perspectief ook
dan nog warmte biedt…
Aanpakken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Het sist, het schuimt, het reinigt, ruimt.
Op alle slakken leg ik zout.
Ik heb mijn straatje schoongeveegd.
Alleen die beerput staart me naar -
die riekt, die walmt, en gist, en galmt -
Zand erover. Ik ben klaar.…
café HET RAADHUYS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Gemoedelijk drinken viert hoogtij
in deze gezellige ruimte
waar Drachtens verleden blijft leven
aan de wand getuigen oude trompetten
en trekharmonica's van straatmuzikanten
die hier eens speelden en verbleven
allerhande vaten en kannen
tonen de vroegere rijkdom
uit kundige handen geboren
zang en gezamenlijk vermaak
doen al deze geëerde…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 Een geest van populisme waart rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is er de ruimte,
gedeeld en ondeelbaar,
gewoon om er te zijn,
voor allen,
als drinkbaar water,
en omdat niemand zonder kan.…
In de schemering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
729 soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant
verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen
en waar de richting
er niet meer toe doet
het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken…
Gedragen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.240 Het bracht strijd
tranen en pijn
was soms moeilijk
te begrijpen
als ik met gevoel
niet om kon gaan
verleden me in
zijn greep hield
geen uitweg vond
niet kon vergeten
wat me als kind
was overkomen
toch kende ik ook
emotie al kon ik
het moeilijk tonen
tot ik werd opgetild
gedragen over
de grens van geslotenheid
ruimte ging…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
Iedere dag opnieuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
712 Leven van wind,
van lucht en ruimte
zwerven door velden
genieten van natuur.
In wouden ontspannen,
rusten in het zachte mos
zon door de kruinen
ruisende bries door lover.
Luisteren naar vogels,
bewonderen het hert
aanschouwen kleine dieren
ergens op de stille hei.
Gewoon alledaags leven,
weten dat je bent.…
laten we
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 laten we eenmaal
achter de maan kijken
om te zien waar
het licht vandaan komt
laten we eenmaal
uit de lucht samenvallen
om het logge lichaam in tijd
en ruimte te verliezen
laten we eenmaal
het licht schijnen
op het ijzig
nog ongevormde hart
laten we eenmaal
de hemel bestormen
en opgaan in een eindeloze
sterrenregen…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
Een tintelfrisse frequentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 ineens krijgt leven de geest
uit een andere dimensie
voelt buitengewoon
op een tintelfrisse frequentie
geschoond dragen
takken en boom
hun gestalte wat grootser
vullen ruimte in ijlere lucht
wiekt een vlucht ganzen
hun v voor de wind
in het laatste rood
van de vallende avond
waar je droefgeestig
door duister verwacht
bruist de sfeer…
De blazer van het glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 omhulde
jij vulde al een ganse stad
met tal van heilige huisjes
vaak gaf ik in betreden
al mijn signalen af maar
de luiken gingen regelmatig
naar beneden in de antwoorden
die jij altijd in voorraad had
toch is nog onverwacht
je onbereikbaarheid gebroken
we hebben de scherven geraapt
van het pad dat was gekozen
onwennig maar de ruimte…
Het eerste touche
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
456 trilde al blijheid
bij het eerste touche
vormde langzaam klanken
vulde ze met volheid
door een krachtige resonans
pas later kwamen
de hoge tonen in
een esoterisch genieten
alsof in onze muziek
met zijn dialoog zonder woorden
liefde opnieuw werd geboren
wij hebben de melodie
van sterren gespeeld en het heelal
in zijn onmetelijke ruimte…
Suggestief massief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
472 verschrikt kijk je op
als er glas breekt
en schoonheid verscherft
in het raken van de grond
je ziet in een flits
transparantheid verdwijnen
voelt meteen de pijnen
van het dramatisch gemis
het was kunst
in zijn fragielste vormen
suggestief massief vulde
de ruimte met bijna niets
ook de basis is gespleten
toch vormen zij een nieuw…
Pas de deux
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 wij tellen geen passen
maar zweven
in elkaar alles geven
positie van voeten
en stijl van bewegen
kiezen wij uit samen leven
het vaste patroon
is ons te gewoon
dus schonen we grenzen
geven de pas de deux
alle ruimte en plezier
dansen onze eenheid hier
als god en godin
betreden wij andere dimensies
glijden gelukzalig de hemel in…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
Bij 'The Nursery' van John Currin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
509 Als volwassen kijker schrompel je ineen
als door een toverspreuk, terwijl er
volop ruimte is op rechts.
Beiden genieten met gesloten ogen en
je wordt als kijker uitgenodigd om
het rijpe fruit te verwennen.
Één sprong naar voren en klem je vast
aan de voedzame driedubbele rondingen
van de lekkerste vrucht op aarde.…
Door de ogen van Montaigne Filosoof 1533-1592
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 in een verkeerde tijd
toch passen onze termen
liberaal of conservatief
ook niet bij hem
had twijfels over het vermogen
van menselijk verstand
om achter de waarheid te komen
een filosofie
die onze veronderstellingen
blijvend in twijfel trekt
steeds ontdekte je
nieuwe betekenissen
in zijn denken
tussen de regels door
geeft hij ruimte…
Waar is mijn speer (1)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 Ik ben een man, waar is mijn speer
Ik mis de oude rituelen
Zie hoe de jongens zich vervelen
Ik stel me met een boek te weer
Als ik het voor het zeggen had
Dan stelde ik weer in de riten
Machines kunnen zo verdrieten
En de kantoortuin maakt zo mat
Een ruimte om te mediteren
Een plek voor zang, dans en lawaai
En elke maandagochtend zweten…
Zeeuws koolzaadveld
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
633 De ruimte hier nabij de duinen
grossiert in wolken, in duizenden beloften.
Opnieuw doordringt je
een geelwitte essence:
Anijs, Kamille? Een tikje machtig...
Duidelijk een idylle voor komende zomer
met voldoende valuta op je bankpas.
Verwonderd rijd je nog wat rond
om dit vrolijke reisbureau.…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 De ander zichzelf laten zijn,
als die daar voor kiest
en jou diezelfde ruimte geeft,
zodat er niemand verliest.
zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 de passen
waren afgemeten
alsof het gaan
structureel verbonden
was met ons bestaan
voor zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet…
Licht van Pasen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
719 Licht van Pasen, licht verrijzend
uit de nacht van haat en vrees,
dat doorheen de koude ochtend
ruimte schept voor hoop en moed.
Licht van Pasen, licht ontvlammend
uit de avond van de dood,
licht dat niet te temmen ademt
tot aan 't zachte morgenrood.…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 In de leegte van het eigen hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 positie bepalen
Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb ik zomaar geen gedachten
alsof ik helemaal in rust ben
geen iets, alleen ruimte…
het nieuwe gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 morgen
kunnen blijven zingen
om toekomst te geven
aan het nieuwe leven
door wat wij nu doen
gedragen door elkaar
bronnen wij de vindtocht
naar het nieuwe gewoon
in ruil voor het ontwijken
in de omgang met elkaar
kunnen wij samen mijden
wat ons nu vermijden doet
zo rijm en ritme vindend
op de anderhalve meter
zullen wij de ruimte…