2801 resultaten.
DE BLAREN VALLEN
poëzie
3.5 met 17 stemmen
6.776 De blaren goud, de blaren geel,
De herfstwind doet ze vallen,
Zij zinken na wat wild gespeel,
Zij zinken, zinken, allen.…
Madame Tussaud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
622 een virtuele reis
als tussenstop neemt ze
in haar fauteuil de maat op
met een grote elegantie
gipsen en accordeon trekken
op tocht tussen Zwitserland
en het mondaine Versailles
met een bijencocktail
gekruid in de blender
zit ze geheel onderuit
de pointe is haar bestaan
nat en droog blijft ze
een vlammende vrouw
haar geel…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Een man in een rode kaftan
tovert een gele paraplu tevoorschijn
en geeft zo nog meer kleur aan deze dag.…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
Reincarnatie
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.088 Kijk maar naar mijn slurf
Hij hangt wat lager dan ooit was
Omdat hij nu niet meer echt durft
Ook ben ik een keer mol geweest
Mijn holletje was zijn gat
Ben zelfs een Duitse kwal geweest
Al wordt die echt wel onderschat
Pas was ik nog een naaktslak
Je weet wel
Bloot en niet zo snel
Met op mijn hoofd een slijmerig spoor
Nu heet dat styling gel…
lentepartituur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 We hebben afscheid genomen van
crocussen en narcissen
Nu is het de beurt aan de bomen
die weelderig groen zullen kleuren
we genieten van de magnolia
die haar bloemen heerlijk laat geuren
en van het zonnige geel van de forsytia
dan gaan roze en witte bloesems
met overvloedige trossen weer bloeien
zo heeft alles in de natuur
z'n eigen tijd…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
Herdenken
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.644 De laatste gele boterbloem,
Die bloeide tussen 't dorrend gras,
Deed mij de tijd gedenken toen
Het Lente en zij nog bij mij was.
Die Lente-tijd keert nimmer weer,
O, Leven, wat is uw droefnis groot,
Al wat zo schoon is, is zo teer
Zo broos, — zo wreed de Dood.…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 mijn warme wens is
dat ik je vind
in dit lichtblauw labyrint
mijn rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen…
herfstig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 wijl één enkel vlinder
honing tracht te puren
uit een roze rode begoocheling
bloeiende munt me aanmaant
de blaadjes te plukken vooraleer
ze wegkwijnen onder de grond
mijn berk zich met gezichtsverlies
bezig is aan te kleden
in herfstig geel
talrijke geruchten uit de notenboom
verloren raken in
het hoge droge gras
speel ik helemaal…
Aduard 825 sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
673 Licht strijkt over wapperend geel
van Heereweg tot in het hart,
een slinger door heel Aduard
versiert het dorp als feesttoneel.
Het inspireert de kunstenaar,
kom in het rechthuis exposeren,
hoor Juliana musiceren,
ideeën worden scheppend waar.…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
insomnia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 aan het plafond kleven
vergeelde memo’s
kleine etters die hem
van rust beroven
vanuit de hoogte
blijven de parasieten
plakken als vileine
ongenode gasten
balancerend op het
matras trekt hij de
rovers van het plafond
smijt ze onder bed
je moet slapen
prevelt hij iedere nacht
door zijn wimpers ziet hij
dezelfde gele briefjes…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
Overpeinzing Haiku
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
536 Herinnering roept
Vele levens op een rij
Verleden voorbij
Blauw, geel, purperrood
Zwart en tinten witter grijs
Een hemelpaleis
Liefde komt, bloeit, gaat
Ze geeft en neemt als de zee
Mijn hart beweegt mee
Lucht ademt voor mij
Totdat de klok niet meer slaat
Leven mij verlaat
De eeuwige reis
Als een rups incognita
De…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij.…
De laatste penseelstreek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Een doek, verzadigd van kleuren,
geel van de middagzon, diepblauw
van de nachten waarin we wakker lagen.
De verf ligt dik, een reliëf
van rimpels, littekens, bladgoud.
De kwast rust in de pot.
Geen angst voor het witte kader:
de compositie voltooid.
De geur van lijnolie vervliegt
terwijl de avond de contouren verzacht.…
Rood blanco groen
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
1.859 Als een stoplichtspel verliep het referendum
Druk je dóór? Of stoppen? Of er tussenin?
Heeft dat voor en tegen eigenlijk wel zin?
En welk kopstuk heeft nog even een addendum?
Kan Nederland z'n status wel vergeten
Of kunnen ganzen kiezen wat ze eten?…
De ritzenritselaar
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
828 Geboren in het geld, een neus voor zaken
Heeft pand na pand half Amsterdam gekocht
Geheel legaal de mazen opgezocht
Laat zich niet kisten door dat volkse kwaken
Een ondernemend baasje, zonder franje
We noemen hem: Schavuitje van Oranje…
[ De witte vlinder ]
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
500 De witte vlinder
beweegt, om hem te redden --
doof ik vlug de kaars.…
KETTINGREACTIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 .
-----------
Toelichting:
Mede door de sombere voorspellingen over klimaatverandering wil staatssecretaris Van Geel de kerncentrale in Borssele langer openhouden,
op voorwaarde dat de centrale één van de veiligste ter wereld wordt.…
appelsiensap (droom)
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.598 lig ik niet alleen en langs
haar stroomt een gelige gracht
samen liggen we te wachten
tot die gelige citrusgracht
zou stilstaan met de tijd
ik mors wat oker over haar
doordacht oranje onderpracht,
met langs de kant een eenzaam plukje bos
sop sop servetje
water, traag, wat toch niet wacht
lekker lam lig ik vooruit
geluk is geel…
je fietste kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.046 in je ogen zag ik blauw
het heldere van de zee
het beertje op je stuur
reed gratis mee
je fietste kleuren in
mijn zwart-wit denkpatroon
het zachte groen en geel
je blonde haar paste gewoon
je leek een droom, kwam
zomaar uit een schilderij
zwaaide met een zomerlach
blij enthousiast naar mij
ik schudde heel verbaasd
mijn hoofd en…
Proost
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
1.680 Ogen groen van blauw in geel.
De waas trok je rimpels recht
en de rook bracht het verleden,
verschaalt als bier en de cologne,
waarmee je me wist te overreden.
Ik zit weer in mijn kroegje,
terwijl de ochtend van haar liefde zingt,
die ik hier ooit heb gedronken
en waar ik nog regelmatig op drink.…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Verbod en stiekeme genot
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
866 ben bij je
in de zon waar
de sering haar
laatste kleuren zingt
het geel van hazelaar
naast blauwe regen
de zomer tot een
warm ontplooien dwingt
weet met jou
de kersenboom zij
bloesemde in tal van
jaren als een droom
de eerste pitten
vaak te zuur om door
te slikken maar het
verbod en stiekeme genot
haar leven is
gestopt…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
BIZARRE VRIEND
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.343 Zijn groenig-bruine huid
die blauw wordt in de kou
bij emotie kleurt hij geel
maar ach, wat deert dát nou.
De wratten op zijn snuit
vergroeide vingers en tenen
zijn bewegingen wat traag
't maakt me allemaal niet uit.
Voor wie het níet bedenken kon
ik ben bevriend geraakt
met een...kameleon!…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…