2304 resultaten.
COENACULUM (1) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 Wat heb ik hier eigenlijk nog te zoeken
Ik kan het met de anderen niet vinden
Mijn liefsten ligt allen te ontbinden
In graven, andere armen of in boeken
Of zijn gewikkeld weer in bakerdoeken
Mijn oogleden zijn als gesloten blinden
Waarachter vraagtekens ’t waarom verslinden
En uitroeptekens het gemis vervloeken
Ik zag je en je wou geen…
- 'Festina Lente' -
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
749 De ogen gesloten,
nieuwe lente wezen proeven
hoor, het valt een heldere parodie
een geheel eigen sfeer
deelgenoot van het enthousiasme
een irritante, vliegensvlugge en praatzieke
aandrang uit de heldere hemel
waar origineelste meningen gegeven,
en haast, geboden in overvloed,
als de vluchtige ongebondenheid,
in een echo doet weerklinken…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Zo gesloten, niet gastvrij.
Met hun ruggen naar je toe
lijken ze hun lezers moe.
Sla ze open, ga ze lezen.
Want van binnen moet je wezen.
Verdwaal er in, raak van de wijs.
Woord voor woord naar ’t paradijs.…
RADIOBERICHT
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.455 .'
O God, hoe kon het gebeuren -
gesloten het venster, de deuren,
gebannen uit liefde en huis.
- Grave beneden de sluis.
'Wij geven de waterstand.'
Grave, dat is groen land
en water, dat draagt mij thuis.…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Het venster was gesloten.
Met een hand voor ogen tuurde ze.
Ze was sowieso naar boven georiënteerd
de laatste tijd.
Toch onverwachts
is zij vredig klapwiekend
weggevlogen.
Het raam stond op een kier.
Een pijnlijke constatering
dat door menselijk onvermogen
zij alsnog
voor een ruimer speelvlak heeft gekozen.…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 welke ons hart hebben geraakt
zij droegen hun eigen kleuren
over ruwe weidse velden
die niet door hen was overzien
zij hebben hun eigen blaadjes
niet zelf gesloten in het licht
dat scherper was dan de bliksem
waar de donder altijd hoorbaar blijft
tranen zijn er niet voor niets
en voeren emoties af
zolang ze af te voeren zijn
uit het…
de Woensdagmens (V)
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
411 Invloed sijpelt langs gesloten wanden.
Wie zal vernemen wat het lichaam
gecamoufleerd heeft willen bedoelen?
Expressie verkorrelt in de daagse molen.
Wie handelt als een mogelijkheid
zal naar zijn eigen ogen staren:
het leven wordt een boot,
vervaardigd om te varen!…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
identiteit
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.321 gesloten ogen in de volle zon
de zoektocht naar binnen is al gestart
identiteit, wat maakt mij zo apart
terug naar geboorte, waar het begon
onscherpe foto's op een stuk karton
ouders uit de verre door kamp gehard
persoonlijkheid, hoe kom ik zo verward
bedrukt als oogappel, in een cocon
mijn identiteit als veranderaar
fraaie woorden in…
Een stukje vleugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 ik ben geen engel
het ook nooit geweest
toch leek het er soms op als
er een stukje vleugel verscheen
klopte op wat schouders
was redder in hun nood
opende vaak gesloten deuren
luisterde naar wat bestaan hen bood
ik koesterde dat image
voelde de hemel al nabij
deze zogenaamde goede werken
maakten mij en anderen heel blij
was het echt…
SOMS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
605 Soms reis ik wel eens af
Soms blijf ik waar ik ben
Soms openlijk, soms gesloten
Soms dichtend naar een opening
Soms schetsend met geluid
Soms swingend zonder woorden
Soms stijgend in mystiek
Soms dalend naar wat leegte
Soms zwevend door het Al
Soms stoned in vrije val
Soms reis ik wel eens af
Soms blijf ik waar ik ben
Soms reis ik wel…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
Muziek, hier wil ik wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
735 Tussen de noten op de balk
klopt een hart een tango
zonder gezwalk; zwieren
benen open en gesloten tonen;
worden kwartsmaten dansend
meegenomen.…
lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 De kunstenaar doorbreekt de regels,
net een gesloten omslag met zegels.
Je breekt die toch ook om te zien wat erin zit
wie de regels doorbreekt heeft pit.
Je uit je met hart en ziel.
Jij besluit wat kunst is.
Laat de anderen maar bezinnen
Het is de kunstenaar die zijn borstel hanteert.
Hij is het die deze techniek waardeert.…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Met gesloten ogen ervaar ik de rust
door rookpluimen van sandelhout via mijn neus
die mij stimuleren om de balans te ontdekken met elkaar
haar kern is kenmerkend
door haar chique bagage die als een rode loper mij leidt
vanaf het haardvuur naar het betoverende lichaam van haar.…
Traan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 een traan rolt langzaam
langzaam maar zeker naar beneden
de andere tranen zijn volgzaam
er is verdriet geleden
een zout spoor achterlatend
zachtjes wenend
de emotie gehavend
niet redegevend
de mond gesloten
lippen die trillen
de trots ruw omgestoten
op zoek naar troost om te stillen
het verdriet heeft de overhand
treurend over dat…
De reden is er één van raadsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Relaties worden vaak impulsief
gesloten. Niet altijd doorzien
zij de raadsels van die andere
geest. Waarvan dan in aanvang
veel wordt gehouden, totdat wat
er opdoemt geen vriendschap
meer leest.
Raadsels verrassend en broos
tegelijkertijd. Risico's door
het mysterie omsloten zonder
gronden van zekerheid.…
Daar
gedicht
4.2 met 4 stemmen
7.654 Zaten daar gretig te willen ontvangen
aan lange ontsplinterde tafels waarop,
nog gesloten, schenkbaar te tillen getink.
Kregen te lezen wat eetbaar kon, drinkbaar kon,
alles beschreven. Keken soms over de regels heen,
zagen daar groeisel, verschiet en bedoening.
Iemand riep: Drinkt u maar, drink maar, ik
kom dalijk bij u!…
klare taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 spreekt hij klare taal
als hij roept voor
gesloten vensters
mompelend morrelt
aan dichte deuren
is hij een vreemde eend
tussen de klare taal als
hij in bijtende woorden
krast tegen iemand
niemand in het bijzonder
ochtendblauwe woorden
oker-oranje klanken
kleuren het najaar
zijn taal hult de winter
in roze-grijze tinten…
Droomwinkeltje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
500 ik heb mijn
droomwinkeltje gesloten
alle snuisterijen weggehaald
van de kleine toonbank
vol tovers heb ik met
veel moeite afstand gedaan
de chique balie met
gebakken lucht nam
al nooit een grote vlucht
glimmers en glanzers
waren niet aan te slepen maar
werden ook snel weer vergeten
een paar kleine knuffels
waren mijn stille vennoten…
Boekrol
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 Als de boekrol
wordt geopend
en de
poort gesloten
de genadetijd voorbij
satans list
die met God twist
staat voor God
te beven
beschaamd wordt
hij terug gedreven
door de
Waarheid en het Leven
naar 't krot der duisternis
zijn boze gramschap
ontvlamt
voor wie
Gods Heilige Naam belijden
onze Vader God
van Israël
Messias Jeshua…
Geestrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Tien jaar beleefde ik donkerte
Geliefden wilden helpen
Vrienden stonden klaar
Om de gapende wond te stelpen
Natuurlijk
Het lag voor het oprapen
Maar het voelde kwaadaardig
Met mijn gesloten geest
Ik ontwaar nu weer een geest
Niet als een spook uit het verleden
Nee, een die mij over de drempel tilt
Ik betreed een schone ruimte
Niet als leeg…
Waar verliefdheid kan wonen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
450 Tussen de noten op de balk
klopt een hart een tango
zonder gezwalk; zwieren
benen open en gesloten tonen;
worden kwartsmaten dansend
meegenomen.
In een innige verstrengeling
kloppen harten een tango metronoom,
sleutelt de liefde aan hekjes van
een melancholisch vertoon.…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 Ik bouwde aan een droom,
het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie…
passie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 hoe zijn handen het
orkest meenemen
naar bergen ravijnen
wolken en water
gesloten ogen
de plooien in zijn
gezicht de diepste
lagen voelbaar maken
hoe hij de smalle
handen op het hart legt
het koor smeekt om
elk woord te bezielen
de lange armen langs
het schrale lijf hangen
terwijl zijn hoofd zachtjes
wiegt heen en weer
hoe…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar het pianospel, de berichten
en het ritselen
van de bestemmingsborden
die me geen richting wijzen
voor een reis
naar een betere wereld
verbeterbaar met mensen
zoals ik, vreemden
Thuis houd ik de gordijnen gesloten…
Wrijvingsloos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 met zacht
en rond had
jouw lach een
levenslang
verbond gesloten
zonder duwen
en stoten samen
naar de deal die
is afgesproken
in alle openheid
zo hebben ook
jouw ogen in
alle harmonie hun
eigen keuze voor
bepaalde kleuren
zij dragen in
weerkaatsen dezelfde
gloedvolle woorden
in alle emoties die
zij in contact laten zien…