2594 resultaten.
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier en daar en ik kijk naar de wereld
De wereld kijkt naar mij
Even niks, even zitten, een glas…
Leegte van de dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.745 Wie zegt me waarheen ik moet gaan,
op vroeger tijden hef ik het glas.
Ik die zo in het leven kon staan,
ik huiver stil en denk 'ik pas' ...…
de sterfelijkheid houdt aan
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.455 De sterfelijkheid houdt aan, deze morgen
ontwaakte er een in mijn slaap, en vanavond
vraagt het nuchtere glas om genade, men ademt
zich uit als een inzicht, men is, ik herhaal me
spel hoe men zich weervindt in dit haast vervleesde
voortdurend kortstondige zelvige grondstuk, lijf
lijk als weefsel, ik zijnde, wijn wikkend, zeker
de nachten…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 hij had lange messen geslepen
wilde af en toe steken
heeft zichzelf opengereten
in een droom zonder eind
toen het bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met…
Of jij.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.560 De hemel is van glas in deze dagen
met een tint blauw die ik nergens vinden kan.
Ik voel het wel in de woorden - van onze stiltes
lange uren - die wij samen opvullen.
De glinsterende weerkaatsing
van mij in jouw ogen - en de tranen -
waren zuiver en puur. Al zal het zoet
nu bitter smaken. Ik blijf wel hier.…
Van water naar wijn
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
3.905 je aait het witte licht
maar raakt niet alle vlakken
krijgt het vuur niet te pakken
en vlamt alleen kortzicht
nog net niet rijp genoeg
om volledig te worden genoten
ben je al in het glas gegoten
waar je enkel leegte verjoeg
langzaam drink ik je terug naar het begin
waarbij ik doorslik wat niet smaakt
wat rest zijn druppels goede zin…
Geboeid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.900 Geboeid kijk jij
hoe ik een kasteel om jou bouw
daar hebben wij geen last van buren
met slotgracht zonder ophaalbrug
niemand zal ooit naar binnen gluren
de ramen zijn van ontsnapvrij glas
vanaf de toren tot aan de kelder
de wanden worden driedubbeldik
behang en schilderwerk blijft helder
jij houdt van licht maar ik van jou
daarom…
Alternatieve troonrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 rinkelend met bellen en schallend met cymbalen
en sprekend in alle talen
Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan
door gangen te dwalen met rouwkleren aan
kloppend op deuren met sloten van goud
trappend tegen het hardhouten hout
Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen
en woedende woorden aan zinnen te rijgen
de rede ontledend met vlijmscherp glas…
AFSCHEID
gedicht
2.9 met 120 stemmen
80.950 Van afscheid nemen hou ik niet
en van wachten nog veel minder
maar door het glas
raken mij
zijn vermoeide ogen.
En ik ben druk
ik pak een boek
doe of ik
mijn kaartje zoek
hij wuift en kijkt mij
vragend aan.
Ik mag graag in treinen zitten die op tijd vertrekken.…
Eindeloos uitzicht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.827 Een steeds verloren vergezicht
spreidt zich over torenspitsen heen
spotlights op glas in lood gericht
belichten helder het rijk alleen
vergeten gras bij morgenlicht
nestelt wild ganzenpas onder steen
het platteland vergraasd, ontwricht
verjaagt de zwaluwen uit het veen
maagdelijk baart de wintertijd
haar vorstelijke enig kind
ondergesneeuwd…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Een huwelijk
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.319 Er was alleen maar wild met deuren
slaan - kijk eens wat een woede
en gebroken glas! - geen weggaan.
Nacht. Een hand dwaalt naar haar
dijen. Slaapt ze niet? Wil ze vrijen?
Morgen aan het huis gaan werken.
Maar iedere spijker die hij op de kop
gaat slaan, zal het merken - zo woest.
Uit twijfel groeit een huis.…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
1.280 Tussenwegen een onmogelijk streven
Storm in een glas verwaterd ongeluk
Eerste provocerend brandend
tweede nonchalant ontvankelijk
Tijd voor een automatische piloot
probleemknoppen uitgeschakeld
En zie ik vlieg
en stijg tot eenzame hoogten
Ik dans ik zing
ik huppel ik spring
speel luchtgitaar of Sax
Ademnood draait zwarte vlekken…
In nirwanablauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 heb mijn mozaïek gelegd
in de kleuren van het leven
nog zit ik met een handvol glas
waaruit liefde en verlangen lacht
nog eenmaal het ultieme rood
als ster die oplicht aan het firmament
zijn staart uiteenspattend
in het mooiste buitenaards pigment
oprijzend uit het prille groen
dat seizoenenslang als
donker loof in warme zomers
koelte…
feetsdagen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.442 Er is alweer een jaar voorbij
het lijkt nog maar zo kort
geleden dat men zei
prettige feestdagen
en een gelukkig nieuwjaar
want dat wensen wij elkaar
deze woorden zijn oprecht
niet zomaar gezegd
wij heffen om 12 uur het glas
knallende kurken komen er aan te pas
vuurwerk spat uit elkaar
en wij roepen met zijn allen
een heel gelukkig nieuwjaar…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ik wist de wereld van glas
breekbaar tot de laatste scherf
heb me verwond aan het scherp
dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop…
GETIJ VERGAAT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
438 Zon in mijn glas wijn:
kleine gedrochten blinken,
zwemmen parend rond.…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot
Voor zijn beeld, en alleen
Het wordt oud, tot schrikbeeld verkild
Tegen glas…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.
De moeder knikte naar mij,
had me wel door en ik
keek met mijn droge mond
verlegen opzij.…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
Hoer van Rome
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
609 Boven zichzelf uitgestegen
zijn zij samen volledig tegemoet
een slok te veel houdt het glas rechtop
doet een vrouw haar kleine moeite
prosit!…
Zelfmoord
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.178 -agressie
Ik schiet en het sneeuwt dun glas.
In vakken gevangen vaal licht
Projecteert zich nu boven mij,
De witte buitenlantaarnagressie
Hult de kamer in valse realiteit.
Ik schiet en het ratelt scherven.…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 strand van haar huid
waar de lagune zich opent
huist het weekdier
in wier dat deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met een keel van glas…
Ergo Sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Beeldende technieken (hout, steen, glas) helpen mij weer
overeind, en gedichten zijn het bewijs van mijn bestaan - vandaar de titel Ergo Sum.…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
Hoera! De Herfst komt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.016 De roodkoperen kont van de kunst
wordt door velen gekust,
zo komen ook op de 60watts gloeilamp
vliegen en torren af bij miriaden
denkend: waar 't licht is is 't lekker
De schrik van de torren ontlaadt zich
in minuscule stippen, hun altaren
die zij bouwen op het glas van de gloeilamp
Hoera! de herfst komt!…