2308 resultaten.
SLAPEN MET EEN BEER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 SLAPEN MET EEN BEER
Aan fantasie heeft het me nooit ontbroken
Teveel, te vaak, te fantastisch
Maar ik ken gelukkig heel goed het verschil
Tussen fantasie en werkelijkheid
Tussen fantastische warmte, omarming
En de kilste kou van de werkelijkheid, ontarming
Dan weet ik mezelf te troosten
Zelfs als grote heer, met een beer
Sommigen, zo…
Bodemde ons
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
353 ik ben
met je mee
geweest
heb gelift
op de donkere
blik in je ogen
voorbij een
nog lichtende
horizon die
in al donkere
tonen depri
weg zwom
het beklemmende
raakte mij met
vochtige kou
die zwart glimmend
schimmelende
muren bedekte
jouw vooruitziende
blik bodemde ons
voorzichtig jij kende
als geen ander
de verleidingen
van…
Het blauw van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 jij was
de goeroe
van het weer
in ogen
stemming
en emoties
de steken en
pijntjes die
jij altijd als
richtpunt had
vielen zonder
aandacht van je af
als kind kon
jij het blauw
van de hemel
uittekenen wist
feilloos de mooiste
buiten speel uren
kon van kou storm
en regen zo de bijna
exacte tijdstippen
lezen en de gevaren
van…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots naar steen
en zand voor
de recreant
in hitte en
kou…
Afrodisicacum
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 toestanden
opgelopen
contacten met
zacht en rood
weefsel in een
warmvochtige
omgeving met
een directe haard
van besmetting
en natuurlijk
zonder masker
met de geijkte
bijverschijnselen
verhoging van
temperatuur
bloeddruk
stuwing en
een nerveus
optreden in
hakkelende taal
we steunden
elkaar waar
mogelijk was
warmden waar
kou…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 Geen storm kwam binnen, geen kou kon mij breken, maar langzaam verstikte ik in eigen lucht.
De dagen kabbelden als stille rivieren, geen golf, geen sprong, geen onverwacht geluid.
Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde.…
gage
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 ik hou van liederen die zwijgen als
de koufront uit het oosten zich
wurmt door alles wat zich in
kieren en naden heeft verschanst in
de kille kou dat vonkt als een troubadour
die zich warmt aan zijn dichtkunst
wanneer hij voor de hoge bomen buigt
en zijn voordracht de woorden zijn
van het verhaal dat
eenzaamheid de tol is van elk seizoen…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
5.145 in het verschiet
Met jou wil ik de energie voelen
van jouw armen om me heen
En heerlijk met je kroelen
want zoals jij is er geen één
Bij jou kan ik mezelf zijn
en praten over verlangen en gevoel
Jij bent immers mijn eigen zonneschijn
ach je weet wel wat ik bedoel
Eric, jij bent mijn prins op het witte paard
mijn kacheltje tegen de kou…
Stukje Leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.713 Dat kleine stukje leven was ooit van mij,
zonder dat stukje sta ik in de kou....
Dat kleine stukje leven dat ben jij,
het stukje waar ik het meeste van hou!…
Het beloofde land
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.496 wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk
zag je mijn wanhoop niet
je zou terugkomen
maar zag je nimmer weer
snedige kou…
Helga van Leur
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
2.702 op jouw invloed op de isothermen,
dat je ze manipuleert en zo probeert
hen tegen de ergste kou te beschermen
en ook de grootste hitte weert.
Maar was mijn wereld jouw speeltoneel,
dan liet ik me betoveren door je wolkenmond.…
RUST
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.915 Jouw warmte verwart mijn hand
Ik voel de kou weer verdwijnen
Onze handen weer in elkander
Het is goed
Kom maar bij me
Ik maak me geen zorgen
Alles komt goed!
Sluit nu mijn ogen
Ga maar slapen....
Zonder te zeggen....tot morgen......…
bezoek
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.662 gasten binnenlaat
dan voelt ze wat afstandelijke kussen
ze speelt de vreugde, maar ze hoopt intussen
dat iedereen zo snel als kan weer gaat
het wachten is alleen nog maar op hem
van wie ze vroeger nooit iets weten wou
ze hunkert naar zijn fluisterende stem
dan hoort ze in de slaap een schuchter kraken
een windvleug doet haar rillen van de kou…
Automatische piloot
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 ik zie je stralen
bij de gedachte
een frisse neus
te gaan halen
daar buiten waar
warm en kou
zijn eigen kleur
kiest die samen
de schoonheid van
het moment bepalen
de basis een huid
die verschillend
kan reageren op
de weerssferen
en toch in staat is
een behaaglijk
gevoel te genereren
of aan de bibber
gaan om warmte
te laten ontstaan…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Winters waarin we de kou moeten verdragen.
We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden, jaren.
Herinneringen drijven mee.
We glijden door de tijd.
Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…
zondagmiddag
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.867 zondagmiddag zag ik jou
je handen in je haren
wachtend in de kou
verkild waren je ogen
versteend was je gelaat
de witte wereld om je heen
leek je te gedogen
er was geen mens op straat
behalve ik die je daar zag
zoals je stond, gebogen
sprak ik je aan
en zag de treurnis in je ogen
maar toen ik je omarmde
in een wanhopig streven
je met mijn…
Licht
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.207 Er verschijnt een licht aan de horizon
Vertrouwd en indrukwekkend als de morgenzon
Steeds krachtiger doorbreekt het de winterse kou
Het benadrukt de ontwikkeling van meisje tot vrouw
Voor mij is het licht een herkenningsteken
Een betrouwbare haven in verlaten streken
Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd
Een oase wanneer je de hitte…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 De kou krimpt
in gekist gekraak.
Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
het buurkind
gedicht
4.1 met 56 stemmen
16.657 hij was een bleek, teruggetrokken kind
je kwam hem niet op straat met vriendjes tegen
hij sprak ook nooit, soms lachte hij verlegen
z'n ogen zochten steevast naar het grind
hij doolde, niet gehinderd door de kou
de dag gevuld met eindeloos vervelen
een oude straathond kon hij peinzend strelen
het leek of hij het dier iets zeggen wou
tot…
Nooit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.164 Het is winter in mijn hoofd
Seizoenen wisselen hier snel
In mijn ogen de zon gedoofd
Uit mijn haar de bloemen Alhoewel
ze gisteren nog bloeiden voluit
en de wind zachtjes de hitte bleef plagen
is hij gekomen zonder geluid
zonder gêne en zonder vragen
liet hij vogels sterven in de kou
Klauwen in mijn geest gehaakt
vernietigen alles waar…
Danste zonder wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 ik zag het
zachte ademhalen
hoorde hoogte
wist de dalen
met in je lach het
liefste vergezicht
dat er vandaag
op aarde was
de ochtendzon
scheen licht contrast
schaduwde wat
nog slaperig was
om in het proces
van ontwaken
alles nog eens extra
mooi te maken
in je lenteachtig
lief bewegen
bloeide kleur
dauwde kou het
gras met…
KOPEREN IN MEMORIAM
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.065 De winter is uit zijn gewone doen,
heeft flink wat kou onder de leden.
De koorts loopt verontrustend op,
wordt met gebed en grog bestreden.
“’t Is zacht”, zegt de een tot de ander,
“wat is er eigenlijk aan de hand?
Hartje winter, de bollen komen boven,
egels scharrelen, klopt van geen kant.”…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen
en zich wijd uitstrekt
over mijn netvlies
in de enige waarheid
januari
je wenst mij over je zon
heen te kijken, zo bescheiden
en grievend ben ik,
van de snijdende kou…
Kerstbeleving
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.376 het hart niet in het hoofd zit de herinnering
Aan lichtjes in het duister twinkelend in de oogjes
Van kleine meisjes in zoete jurken
Ze zingen en lezen het kerstverhaal
Laten de boom schudden met de deur
En eten het jaarlijkse feestmaal
In het hart niet in het hoofd zit de gedachte
Aan de kriebels van het engelenhaar
Aan de warmte en de kou…
Vrijheid delen is een gunst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
898 Vrijheid delen is de kunst
samen onder één paraplu
schuilend tegen de regen
ik jouw jas, jij mijn trui
gewapend tegen de kou
Vrijheid delen is de kunst
elkaar duldend in voorspoed
elkaar gevend bij tegenslag
jij jouw ding, ik het mijne
samen verder zonder angst
Vrijheid delen is de kunst
ruimte te laten aan iedereen
die net als jij fijn…
een rode roos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.203 er groeit
een rode roos
op mijn graf
ik ben al vroeg
gestorven
het geloof in mijzelf
is mij niet geschonken
heb mijn ziel ook
nooit gevonden :
is in mijn ontluikende
dageraad verdronken
er groeit
een rode roos
op mijn graf
zonder dat ik
hem ooit water gaf
ik zie de zon
door het zwarte raam
voel de kou
door hete vuren…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Hoe roze huid op steenbleke kou.
Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.
Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
Jouw eerste bloesems
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 ik heb jouw
eerste bloesem gezien
in de prilste lente
van ons leven
voorzichtig ontloken
in koesterende warmte
van liefde en licht
na de lange winterdag
ik wierp sombere
schaduw en kou van me af
genoot in extase van
leven in paradijselijke pracht
jouw waterval jeugd
vitaliseerde de wereld
met ongekende speelsheid
in een zo kleurrijke…