2123 resultaten.
Onbaatzuchtig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
575 , zich
al bij de uitgang heeft gepost,
een wachter, die het koud laat,
wanneer ik mijn post verlaat, en
van het talmen wordt verlost, staat
in onbaatzuchtigheid voor ieder klaar,
zijn taak is niet te kunnen kiezen, en
voor hem slechts een bijkomstigheid,
hoe en in welke tijd mijn aansluiting
zal verliezen, wellicht kunnen we samen
het lot…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten krijgen geen vat
op het ondoordringbaar geheim
dat zich ergens
in mijn grijze cellen verstopt
er wordt niet gesproken
stilte kruipt tussen ons in
ik sluit een pact met mijn lot…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
Laatste wens
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
534 Niet eerder verlangde ik ernaar
om jou te willen zijn,
kleine mus op de vensterbank
Jij kunt gaan waarheen je wilt
Ik zit hier te wachten op mijn lot
Jij die zoveel minder kan dan ik -
niet lezen, schrijven of praten,
niet zingen behalve wat tjilpen
Zelfs smeken kun je niet zoals
de mensen in een gebed tot God
Want dat doe ik de laatste…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
een dag, zomaar zachter
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
808 begrijpen
en hoe het kan
dat ik besta
nu
wanneer het leven zich afkeert
van toeval, de ronde
van het najaar zich rijpt
tot anker
niets het tegenovergestelde
staande kan houden
en daardoor, even vreemd,
een reden geeft
tot verlangen naar
het ongekende, het onzichtbare
dat zich wil openen
als een roze
lelie van dromen
die haar onbeweeglijk lot…
Sint Maarten
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
878 Sint Maarten, een voorbeeld voor iedereen
Hij was met het lot van arme mensen begaan
Vertrouwde op God de Heer in zijn bestaan
Ging zijn eigen weg, maar was nooit alleen.…
De homofoob
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
867 laat een ander er in vallen
Voor een pleziertje naar de Wallen
want ook vinden ze vrouwen te min
Dat is zoals de homofoob seks verzint
En dan even later in de kroeg
staan ze te pochen nooit genoeg
over die homo zus en zo
die er uit zag als een beau
Nu ligt die arme man
neergeslagen onder een boom
zijn wonden te likken
Hoe wreed het lot…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 en de leegte
te omarmen, de hemel taant in
kracht als ze veroudert, vingers
wijzen naar de voortekens dat
werelds macht verkeken is voor
leken, wanneer je goed z’n
bleekheid leest, vloeien tranen
in het tanend schemerlicht als
vrijgeleide, naar een eindpunt
waar de stilte wacht, het leven
zwerft langs wegbewijzeringen
van het lot…
Je bent niet niks waard
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.109 Ik ben zo niet geboren,
maar dit lot heb ik verkoren.
Zelfrespect.
Is nodig.
Niet overbodig.
Jongen zoek hulp.
Leer jezelf kennen.
Kruip niet in je schulp.
Zit niet jezelf te jennen.
Geen benevelde gedachten.
Zelfrespect gekregen.
Je mag opstaan.
Je bent niet waardeloos.
Ieder mens heeft een hart.
Maar het leven is zo broos.…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot
te wachten staat, denk ik nu,
als een gedicht dat zich uit de knop wringt
en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel
waar ergens een parkeerplaats wacht
en gemeentewerken ongeduldig
met verdwaalde bladeren korte metten
en herfst maakt.…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst
is al uitgekeerd
met noeste
inzet aangeleerd
jouw lot…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders
als nooit
binnenste buiten gekeerd voel ik mij
de voering golvend mooi gekleurd
beweegt op een onzichtbare wind
schijnbaar doelloos maar met vaste koers
naar een verre verte
nog nooit betreden
dat wat ik ben berust
en kust het nieuwe lot…
Geen oorlog meer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
830 geen raadsels of complottheorie:
één menselijk liefdevol verbonden lot.…
Door het geloof
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Door het geloof hebben we vrede met God
Door Jezus Christus onze Heer
Laten we Hem prijzen tot Zijn eer
Hij die altijd bewogen is met ons aller lot.
Laten we God loven, dag aan dag
Voor Zijn vrede aan ons gegeven
Dat wij altijd met Hem mogen leven
Geloofd zij God, met diep ontzag.…
Rosarium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Eigenlijk deden we maar wat, protesteerden halfzacht,
lieten ons met de heideschapen in elk lot schikken.
Die tuin. Intramuraal van karakter. Zo eigen aan het
gebladerte dat deze kloostermuren wilde slechten.
Onze vergeefse dagen gingen veel te snel om samen
de nevel van onze helderheid te bevechten.…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 Onzichtbaar achter het masker van het
lot, moet het bruisend hart eerst de
tol betalen voor ik opsta uit de
barenspijn,voordat ik je weer ontmoet.…
Wanorde ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 De lippen geslagen aan een halfleeg vat
waarin onuitgesproken woorden blijven
resoneren in een betoog zo overvloedig,
de afgevulde maat had moeten nemen,
het lot wikte en doorwoog naar een nog
voller vat en dat bleef in wanorde leeg.…
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 de laatste boezemvrienden bevredigen
elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad
met tussenpozen van elkanders lijf
weer wordt de vaandel gestreken, een saluut
een schot in de roos – de tijd bezwijkt aan
leugens en bedrog is de weg die ons draagt
is deze aarde ouderloos en is de uitkomst
het geslacht van een hermafrodiet of is het lot…
GEBOORTE EN KRUIS
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 waarom moet het zo moeilijk
de zon gaat heus wel op
eerst zien en dan geloven
waarom is aannemen zo complex
en komt het misschien
alleen op voelen aan
Jezus en zijn moeder Maria
het lot van hun beider bestaan
anders kan ik het niet omschrijven
waarom vangt bij zijn geboorte
alleen hun lijden aan
‘k zal droefenis moeten aanvaarden…
De jammerende wolf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 De einder heel ver
in tijd geenszins te verbinden
Vleugellam, maar bovendien verblind
is het lot haar geenszins goed gezind
Kruist zijn vingers, kijkt omhoog
realiseert zich vrijage
het mooi liefdesavontuur dat
in een tijd met kwade dagen
allengs tot nacht verworden
zich afspeelt zonder trucage
De wolf jammerde de uren
in het licht…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn tirannie
en mij tot wanhoop drijft van stilte, een
verademing en victorie kraait in een
uitgestorven taal, de gestorvenen
wekt die ik allang niet meer versta,
het begraven lot…
Aan je graf
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.407 Met het lot en bestemming
uit mijn handen gegrist,
stel ik jou dan vragen
waar je zeker antwoorden op wist.
Soms voel ik dan niets dan de dood
om mij heen, hoor ik slechts een kille wind waaien,
het raspende gekras van de kraaien
behekst door een vallend avondrood.…
Waarom zou ik hier iets schrijven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
605 even fluister ik tegen de ober
is er iets nog te beleven in de buurt
Hij knikt heel zuinig
even hier verder op zei hij
En toen kwamen we in een tent
gezelligheid geen gezever maar plezier
tenminste mensen die leven
en niet zeuren en hacken
Om mensen het leven van andere te misgunnen
ik zou zeggen pak een neut en zeur niet
Ieder draagt zijn lot…
De hemel toont ons zijn stille tekens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
505 Ons lot wordt bepaald door nieuwe wetten.
Terwijl we de oudste wetten vergeten.
De tijd zal het ons leren, zo wordt er gezegd, wat Wijsheid is.
Er rijst twijfel omtrent de weg.
Er is honger naar een visioen dat onze dromen voedt
en onze steden bewoonbaar maakt.
Er is behoefte aan stilte, want daar rijpt wijsheid.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?
Voorwaar een trieste ondergang,
onteerd door averij,
verward geraakt in golven
van het immer kerend tij.
Wie loodste mij bij tegenwind
langs schijnbaar mooie kusten,
behoedde mij voor Lorelei
en Circe’s lage lusten?…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 't Opbeurende wit, met wazig wijnrood,
der tere grondsterren spreekt luchtig,
maakt de schuchtere lente machtig groot:
"Ik wek het bos bescheiden, maar eerzuchtig,
geef nieuw leven aan woudreus, nietige loot,
besta toverachtig sterk _ schoon vluchtig."…
Ysselsteyn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Volgend de herinnering aan geliefde komen mooie tijden terug en tegelijkertijd heeft het lot haar kwellend alleen gelaten.
Plaatsen als deze beroeren diep de emoties van vele bezoekers.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…