3479 resultaten.
in eigen diepte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
650 het antwoord
balt vuisten, ongelijk en nog vroeger
dan je had gedacht
misschien zal je mij vertellen
waar gemis faalt
of in dit geval liefde
maar ik ben niet sterk; nog vaker
ben ik bang
spreek mij moed in;
in dat wat leeft
in dat wat buigzaam overleeft
langer dan een dag
en de leugen van begeren
jij draait je om…
Bloedverwant
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
719 Anderen spreken van een kermis
in de hel, maar het is onze natuur,
Het is dat groen dat dan groeit,
Het is het leven dat dan bloeit.
Het is dat alles in zijn verband;
Het is...Wij zijn...Misschien wel
Bloedverwant...…
café HET RAADHUYS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 viert hoogtij
in deze gezellige ruimte
waar Drachtens verleden blijft leven
aan de wand getuigen oude trompetten
en trekharmonica's van straatmuzikanten
die hier eens speelden en verbleven
allerhande vaten en kannen
tonen de vroegere rijkdom
uit kundige handen geboren
zang en gezamenlijk vermaak
doen al deze geëerde dingen
zwijgend spreken…
Een wereld die was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 stilte wordt voelbaar
als de verre geluiden
van een wereld die was
zijn verdwenen
ineens fluistert gras
spreken struiken
hun dialoog met de wind
hoor blaadjes zacht wuiven
in deze enclave van rust
is nog plaats voor het
kreunen van oude kastanjes
behangen met donkergroen loof
kom we gaan weg uit
de kakafonie van de wereld
terug naar…
Reiziger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.364 U, pasgeboren Kind
kunt nog niet met mij spreken
maar nergens heb ik
zo’n goed luisteroor
en U van zo nabij gehoord.
Heer, laat mij U aanbidden
met mijn handen op Uw kribbe
en licht mij door de wereld voort.…
Met mijn ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.127 Tussen angst en verlegenheid
in dat kleine onzekere gebied
daar ligt mijn liefde voor jou
te wachten totdat jij het ziet
Ik ontmoet jou in prachtige dromen
mijn hart zingt als ik aan jou denk
maar ik durf jou niet aan te spreken
bang voor het allermooiste geschenk
Ik wil mijn angst overwinnen
maar weet nog niet precies hoe
met mijn ogen…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
Bedrog en eerlijkheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
799 Je bent een liegbeest, maar ik spreek
de waarheid als een koe.'
De koe vervolgde: 'Jij moet zorgen
me dat niet meer te flikken.
Beloof het mij, dan mag je morgen
weer aan m'n uier likken.'…
Licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
692 hoe klein ben je
op een avond als deze
een nietig atoompje
dat best wel geïmponeerd is
als één miljard mensen geloven
wie ben ik dan om tegen te spreken
al mijn goede argumenten
treffen geen doel
laat dat ook maar zo vanavond
deze avond geen voet tussen de deur
geen snerende opmerkingen
maar bewondering voor die goede ziel…
Het hoogste goed
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Vrijheid is het hoogste goed
Spreken zonder een blad voor de mond
Daarvoor hebben zovelen gebloed
Toen het zwaard de onderdrukking verslond
Zelf vind ik het vrij, vrijmoedig
Om te poneren
Zo koelbloedig
Dat wij niet mogen beweren
Dat er iets hogers is
Dan vrijheid
Dat is bepaald geen kattenpis
Of wanstaltigheid
Nee, het zou mooier…
Londen
gedicht
2.0 met 2 stemmen
7.364 Het plezierige van Londen
trouwens van heel Engeland is,
dat je daar mensen ontmoet die
Engels spreken en daardoor weliswaar
- een beetje moeilijk uit te leggen -
tot een, laat ik niet zeggen hogere
ja, misschien toch wel (in Nederland) hogere
in elke geval tot een andere soort behoren,
maar dat daar in Londen
mensen zijn als jij en ik,
zoals…
Dwaze dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
702 Op het Haagse Plein
voor ons parlement
post je elke maand een dag
met een roze poncho aan
Wat vrolijk dacht ik
een kleurrijke parel
die daar stevig staat
omringd door je makkers
Toen sprak ik je aan
je moeder zit al jaren vast
in een cel in Rwanda
je kunt haar niet spreken
Zij draagt er zo’n roze poncho
het vrolijke gevangeniskostuum…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
Non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 In de schaduw van jouw licht
streel ik met mijn ogen
jouw lieve gezicht
In de stilte van jouw verhaal
luister ik
aandachtig, naar jouw gesproken taal
Uit alle macht
spreek ik uit
zonder geluid, ik mis de kracht
Je kijkt me aan, onbewogen
en ik weet
er is geen woord gelogen
en jij hebt mij verstaan
In het schijnsel van het licht
raak…
Op muziek in je hoofd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
572 je ogen
spreken honderduit
over kabouters en kastelen
je stem zingt wind
in stormachtig vlagen
fluistert mythen en huilt sagen
je handen bouwen
sprookjes om je heen
waarin altijd een engel verschijnt
je voeten dansen
op de muziek in je hoofd
je lach vangt een denkbeeldige roos
ik blijf naar je kijken
heb je helaas nooit kunnen bereiken…
mijn liefste jij bent ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.324 hoe kan ik nu blijven dichten
wanneer jouw hart bevroren
mijn stem ontneemt van woorden,
woorden die jou liefhebben
liefste ik spreek niet in het verleden want
onze liefde knarst door tijd en onraad, jij
mijn deelgenoot mijn rots die nu wankel
in zwijgen is gehuld
hoe kan het toch dat de tijdsspanne doordraaft
nu ik als een verdwaalde…
voorbeeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 Hier
verplicht niemand ons
te schrijven
alsof het bloed van een mug
geplet staat op het net geschilderd stucwerk
je kent me door
en door muren spreken wij
samen een winter lange na
ieder uur van onzekerheid voorbij
Raadsels zonder enige vorm van genre
je draagt dezelfde ring als
mijn mededogen
geloven is niets anders dan
kracht vinden…
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 zonder hem te mogen zien
spreken, horen
voelen
ik lees hem
ik schrijf hem…
praten is niet nodig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 een gedicht zijn
slechts wat woorden
op een rij gezet
goed overwogen
keurig gerangschikt
of als wild bouquet
herinneringen zijn
slechts wat beelden
flarden van geweest
ze kunnen overdonderen
maar ook verwonderen
als een pakkend gedicht die je leest
een wijze les
een warm hart
besef van tijd
verzwijgen is niet nodig
spreken…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Daar trapt hij er reeds vinnig op los
en suist bij manier van spreken
over het tuinpaadje.
Tussen de seringenstruik
en de berk met het nestkastje
zwaait hij toch nog onzeker
een groet.
Nu afdrukken: knip.
Glanzende ogen.
Zijn broer staat
rechts van de wazige hand
met dromerig-jaloerse blik
naar het blauwe vehikel
te kijken.…
Gedrieën
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Het is
de kalmerende stem
van zee
die wij aanhoren
Een stem
die ons
vrouwen
doet bekoren
Wij zwijgen
soms stil
voeren
ons intiem gesprek
Ons huilen
weleens verloren
in de bariton
...van vloed
Waarin
meer
te horen
dan spreken
Voelt aan
als tweede huid
een mantel
warme deken
Aan zee
waait
bij tijd en wijle…
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem die mij kracht geeft.…
kalasjnikov
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
752 ik was Michail Kalasjnikov
maar lig nu onder de zoden
op een miserabel kerkhof
te midden van de doden
in de lente van mijn leven
dacht ik veel te hebben bereikt
dat lijkt nu wat overdreven
het is maar hoe je het bekijkt
want de doden kunnen spreken
en laten me niet met rust
die willen zich nu op mij wreken
en ik krijg ze niet gesust…
die mijn stilte plukt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
746 ik kan je slechts
de bloemen geven
die mijn stilte plukt
alleen hun kleuren
zullen spreken want de
woorden gaan steeds stuk
zinnen breken in gedachten
tong en lippen wachten
smachtend op de eerste toon
maar het geluid is weg
klinkers zijn verdwenen
betekenisloos is wat ik zeg
mag ik mijn stiltebloemen
vazen in je hart…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Stroeve droefenis, het buitenleven
verstoort te bruut die zwarte hemelpracht:
’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht.
Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog,
maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog.…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Wanneer het tijd is
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
475 Als de ochtend niet meer aarzelt
en het licht niet meer twijfelt
zal ik opstaan,
zal ik eindelijk spreken
zoals ik dat al dagen beloof.
Als mijn voeten niet meer slapen
en hun sluimer mij verlaten,
dan trek ik mijn schoenen aan.
dan volg ik het pad van mijn verlangen
echt, ik zal het doen.…
Littekens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
193 Littekens
Wanneer ik spreek in spreuken en in rijm
Dan voel ik mij fijn
Die woorden zingen kan ik niet
Komt door de littekens op mijn ziel
Van hen die heen zijn gegaan
Zie ze soms in mijn dromen staan
In het licht van de volle maan
Laat ik mij dan gaan
Pleng ik vaak een traan
Rijm er nu maar weer op los
Want dan laat ik het los…
Licht en duisternis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
393 Het licht zal zegevieren,
Het duister zal worden verlicht,
Het gefluister zal doven,
Wijl tongen zullen spreken
Van licht in het zijn in ’t hier en nu,
Dan ’t duister zal verlichten.…