Alle inzendingen over uitgesponnen grijs

1824 resultaten.

Sorteren op:

Theater van de dag

netgedicht
4.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 460
de films bleven komen waarin schrijvers en regisseurs dromen gestalte hadden gegeven in andere maatschappijen dan het huidige leven ideologische ideeën zoals menselijk talent hebben ooit andere waarderingen gekend toen het bestaan nog niet was ontwricht door de graai van hebben en het immense ego ik de maatschappij is grijs van…

De ommuurde stad

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
Al wat vreugde geeft en vuur is op aarde van korte duur kijk daar; het gebaar de armen van een dansend paar met het vriendelijk gelaat van het uitverkoren zaad kwetsbaar grijs en oud in de winter koud en guur rondom Zijn Heilige natuur 't zoete klagen van Corona dagen de onontkoombare dood een gouden traan valt uit 't hemelrood…

Oud?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Ook al is ze grijs en oud. Puttend uit herinneringen, uit een lang bewogen leven, bezit ze zonder het te weten... een schatkamer vol goud.…
Antje8 augustus 2021Lees meer >

Door regendruppels ingesloten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Soms is de dag compleet grijs met alles erin brengt het mij dan van de wijs. Dan sluit ik soms vriendschap met mijn droom als een soort kind compleet synchroon. Regenwolken overschaduwen dan regelmatig de dag brengen regendruppels wat ook gewoon mag.…

namiddag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
in de namiddag waar gisteren haar glans verniste met het grijs van afschuw verviel mijn zijn in de afgrond waar zwavel en vuur elkander omarmden onwetend van mijn eigen ik bracht de macht van de duivel de uitwasemingen van de hel in het lichaam dat mij dan tóch toebehoorde?…
elze8 december 2022Lees meer >

Dagen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik voel de kou van winter, grauw en grijs de dagen. Zoek wat warmte en welbehagen. Een merel zit doodstil te kijken. Hij kent me wel misschien. Alle dagen is hij hier, fijn om hem te zien. Want als de mezen komen, vertrekt hij weer, meteen. Te druk voor hem, zij komen nooit alleen.…
Antje11 februari 2023Lees meer >

The beat goes on

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
." blikt een stem uit de transistor meer volwassenen donkere wolken, mannen in grijs grauwe maatkostuums "..two American kids grow up in the hot land.." snerpend grind de bankdirecteur start zijn Ford een vuiltje op het raam geprojecteerd op het eerste herfstblad van hoe heet zo'n boom eigenlijk de soulzanger galmt And the…

vrijgevig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
oog en oor naar jong en oud om hen heen bij wie het even niet meer gaat zijn zij de stille helden in het leven als zij ‘zomaar even’ aanwippen als goede vriend of een fijne buur zijn zij de vrijgevige toeverlaat zij schenken onverwacht de koffie naast wijze raad en ook de knuffel die met welgemeende aandacht bij wij dagen eenzaam grijs…

KLOMP KLEI

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Metafoor voor hard, grijs en kil. Vormloos, gevoelloos...ik ril. Binnenin hoor ik een kloppend hart. Wrijf de handen warm en voel me verward. Kan niet wachten om het te bewerken. Het blijft mijn vermoeden alleen maar versterken. Ik kneed, duw en streel de materie met zachte hand. Stilaan leg ik het verband.…
Amanzimtoti11 december 2024Lees meer >

Vleugels van Vandaag

netgedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 463
Op straat glimlacht de wereld – een fietser zwaait met een regenboog, een hond danst in plassen, een kind schildert dromen met stoepkrijt op het grijs. Mijn voeten worden vogels, ik vlieg over zorgen, laat gisteren los en vang een glimlach die zomaar opwaait uit het niets.…

het zwarte gapend gat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 238
licht probeert de stemming te kleuren maar de tijd die daarvoor staat is een symfonie van grijs getinte lengte van valse klanken . die vooreerst botsen tegen de binnendeuren als zwijgende voorhangels die de vooruitgang dagelijks traineren…

Sombere stad

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 196
speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud wij dwalen door betonnen stegen het zachte lied blijft onbeantwoord de eenzaamheid valt niet op ooit was er helder zonlicht oren zijn nu dichtgegaan de wereldstad is kil en grijs…

Verbeeldinge

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 65
Aldus draagt mijn grijs nog een jeught in handen, ofschoon het ademhalen minder diep van verwe gekleurd is. Nochtans zal mijne liefde in haren hemelschen schoot belanden, want het is de eeuwige droome waerinne elk waerachtigh minnaar bemint.…

De hond moet zwart zijn

gedicht
2.6 met 73 stemmen aantal keer bekeken 22.211
verstaan laat staan uitspreken kan behalve ik draag een hoed en een riem en mijn vioolsnijdersmes en als ik lach kijk niet naar het geblikker van het scherpgepunte staal in mijn mond pas op voor de tanden die ik onverbiddelijk in het lome, zelfgenoegzame vlees aan de binnenkant van je dij zetten zal en snachts zijn mijn begeleiders grijs…

Een lach vol regenbogen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Nu jij zacht jouw ogen sluit nadat je innig het daglicht hebt gekust terwijl een hard vaarwel op je lippen ligt sluit ik ook even beide ogen schilder in gedachten nogmaals de lijnen op prachtig iets doorschijnend blank linnen het potlood tekent zwart terwijl herinneringen wit schrijven met soms een wolkje grijs volg ik ademloos…
metha2 juni 2005Lees meer >

over de noodzaak van bruggen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.155
op weg naar nergens komt besef van terug het begon toch ergens misschien is er ’n brug gebouwd op het vale grijs van skeletten elke brug had zo zelf een eigen prijs geluk is bruggen zijn heden uit verleden bruggen voor heden moeten nog verleden bruggen voor nu zijn altijd te laat nieuwe skeletten…

Dochterlief

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Ik heb ze: knokig schriele knietjes En elke jongen lacht me uit Zijn blik verraadt: die heeft hooguit In haar bh twee wattentietjes Ik heb ze: tobberige dagen Want zoals ik ben is er maar één Dan ben ik vreselijk alleen Kan ik mezelf niet eens verdragen Het uiterlijk is onbelangrijk Lacht oma, grijs, gerimpeld, lief De spiegel maakt me…
Tess (12)15 augustus 2005Lees meer >

Vliegende bloem uit glanzen van opaal

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.328
En loert verstand afgunstig, dor en grijs, Dan praat ik deeglijk, gewichtig en wijs, Stil-blij verscholen in mijn mimicry. ------------------------------------- uit: Brahman, deel I (1919)…

Korte ontmoeting in Afrika

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.671
Spiegelende glazen God valt plots Ongeroepen vanuit niets Bij kleine kreun van pijn In betonnen nergensland God is hand Slanke vinger die verwijst Raakt de wond geschoond Verwaait het kwade vuil God is glimlach Verdwijnend in het licht Het verblindend lege wit Van helse nieuwe wegen God is ver Een sidderend dunne streep Zwart nee grijs…

orkaanoog

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 933
Grijs is geen kleur maar een verzinsel Wanneer vrede een vage belofte blijft. Een puinhuis verdwijnt in een rookgordijn Kruitdamp slaat diep in de maag Laat me zwijgen … grijpen naar de uiterste hoeken van het zijn. Ontelbare uren in ademnood Tot je een ankerpunt vindt, tegenpool van pijn of dood. Keurig. Minzaam. Voornaam.…
Wimper1 april 2003Lees meer >

Mijn eigen religie

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
moe gestreden door eigen religie scheidt de ziel zich van mijn wezen construeer ik zo een soort antipathie wat menig mens zal doen vrezen blik ik in mijn eigen kathedraal zie het zwarte aan de macht beeld dan een vertekend verhaal zo draai ik mijn rondje in de nacht kom vanuit de afgrond opgestegen en dans over grijs gedraaide platen…
pandorra28 januari 2003Lees meer >

Hier komt de zon

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 976
En de lucht zal open breken, grijs maakt plaats voor blauw. Liggen zal de stormende wind, en zwijgen de eeuwige regen. Alleen de vogels zullen spreken, en een lied aanheffen voor jou. Vertel ze maar wat je er van vindt, wandelend over onontdekte wegen. Weg met alle pijn, de zorgen, weg met het zeurende verdriet.…
Jos Witteman26 augustus 2004Lees meer >

Seizoen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.779
Bliksemschicht schiet door dicht getrokken gordijnen van zwaar beladen kolken wolken pakkerds treffen in`t aangezicht schokken smeltwatervallen langs haar lijnen Regenbui drijft over als een sluier prevels schuin afgeklonken aan rondingen einder verschijnt er grijs gezonden een ara in rui nevelmotjes fladderen van onder tot kruin Zon breekt…
WOLF1 september 2004Lees meer >

Niet thuis

gedicht
3.1 met 110 stemmen aantal keer bekeken 31.758
had ik je maar liever schim of wolk gelaten blauw-blauw voorgoed vanuit de verte niet telkens elkaar vragend hoe het met ons gaat ik ken geen taal waarin wij moeten praten ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op zolder van je staan tussen een lappenpop een doos vol ongeschreven brieven een snoertje krokodillentranen en gedroogde kindergrieven…

Als een meeuw

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.365
In de tijden met dreiging van regen De dagen dat de zon nooit schijnt Terwijl je snakt naar het licht Van deze dreiging het eind De eeuwen dat de tijd duurt De leegte en grauwheid van de stad Ik wil ver weg vluchten Op de wind die ik ooit had De bulderende jagende wind En de wolken zo grijs Veroorzaken bij anderen angst Maar zijn als…
Moon27 februari 2008Lees meer >

Weerzien

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 888
samen op de roltrap kwart over zeven wijde broek verhult je manke been arm in een mitella zwarte haren kleuren vele tinten grijs breekbaar, gebroken staren blikken in de verte waar zij eenzame leegte vullen met hoop al mijn vragen kennen slechts één antwoord ‘oorlog’, zeg je nauwelijks verstaanbaar snijdt ijzige wind woorden af…
Marianne29 januari 2007Lees meer >

Seizoen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.770
Bliksemschicht schiet door dicht getrokken gordijnen van zwaar beladen kolken wolken pakkerds treffen in`t aangezicht schokken smeltwatervallen langs haar lijnen Regenbui drijft over als een sluier prevels schuin afgeklonken aan rondingen einder verschijnt er grijs gezonden een ara in rui nevelmotjes fladderen van onder tot kruin Zon breekt…
WOLF28 april 2004Lees meer >

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…
wil melker26 december 2003Lees meer >

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Wolkenflarden vluchten, grijs en grauw, gejaagd door zonnelicht in nevelblauw. Wij schouwen in 't verstilde samenzijn de oermaat van 't heelal, sereen en rein. Vergeten is het schrijnen van de wonden, weggevoerd de doem van schuld en zonde. In streling, streling, mild en teer is heling, geen pijn, geen verleden meer.…
Bart27 december 2003Lees meer >

Zuidelijke gastvrouw

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 19.439
zij snijdt nog brood op de ouderwetse manier zij neemt het bijna als een baby in haar armen - zij moet een warm hart hebben - denk ik een rilling van bijna betrapte herkenning gaat door mij heen ik word weer klein en sta aan tafel met de punt van het mes maakt zij een kruis van korst tot korst het lemmet klieft het grijs van golgotha…