Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Een open hart

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 944
stal verlangend mag het hopen dat U eerstdaags komen zal één kaars is al ontstoken een brandend liefdesvuur UW licht is nog verdoken we waken uur na uur de aarde is nat en duister van bitterharde tranen achter feeërieke luister van versierde kerstramen Zijn komst zal verblijden verdrijven de lange nacht het onheil zal verdwijnen…

Die interactie

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 399
jij stapte op treden die kleurden lichter werden naarmate jij steeds hoger kwam die interactie liet jou zomaar in het gewichtloze verdwijnen zonder dat jij er gekleurd op had gestaan zo is het ook met je schreden gegaan al ras nam de snelheid toe tot ook jij het niet meer kon bijbenen maar wel kon jij uitstekend je handen…
wil melker2 december 2020Lees meer >

verboden toegang

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 523
hoort hem niet in de loopgraven onder de begane grond gestaag en ongezien druppelt het gif naar binnen om in de kinderziel de donkerte te bundelen een oorlog is nooit voorbij hij woekert en plundert door tot de dood hem doet verdwijnen…
J.Bakx4 januari 2021Lees meer >

bagage

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
sterren scheuren de hemel aan flarden ze branden gaten in mijn handen en in haar donkere ogen waar komt al die duisternis vandaan in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze maar soms verzinken ze in jou je voelt ze op de bodem van je hart ze zijn warm en koud als brandend ijs heb jij bloed aan je handen, vraagt ze dat weet ik niet, maar…

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken, vluchten voor duisternis en kou; zaden, noten, vruchten vallen, vormen een overvloedig afscheidsmaal. Het bos laat alles los, keert zich stil naar binnen voor een verkwikkende winterslaap waarin wortels van sapstromen dromen, knoppen van openknappen en ik van bokbier.…
Jack Stoop17 september 2021Lees meer >

Reisverslag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Ik zag een lichtcirkel geluidloos een muur doorboren Een gat om in te verdwalen Alles verandert daar De aarde staat niet stil en de hemel jaagt voort, vlucht van mij vandaan, ik begin een volgend notitieboek, vlug vlug, voor de dingen verdwijnen en ik niet meer weet of ze er wel geweest zijn en dan ga dwalen in mijn herinneringen…
Zywa25 november 2021Lees meer >

Herfstmaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Een herfstmaan schijnt over de velden daar aan de oevers van haar haar liefdesboek moet hij zich bezinnen over het strand en het feit dat hij geen kleren draagt hoog aan de hemel glanzend schijnt de maan over de daken het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom in seizoen en in vergankelijkheid kom we lopen naar de dikke deur verdwijnen…
mobar22 september 2022Lees meer >

Herfstmeditatie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid nu en dan eenieders deel is in dit korte leven maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Adeleyd18 november 2022Lees meer >

Het jongste ijs

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 441
de grafieken van opwarming en klimaat- verandering verdwijnen als de eerste vleugjes winter en kou verschijnen dan zijn sneeuw en vorst weer troef ook al is het jongste ijs nog stroef de garderobe wordt snel aangepast met wollen trui en dikke warme das donkere nachten somberen in weinig perspectief zo wordt de mens een dief…
wil melker20 december 2022Lees meer >

Heb omgekeken

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
zijn voorbij daarvoor in de plaats het grote vraagteken ook wij of willen wij het wel weten of kunnen wij er nog niet mee leven dat zoiets ook ons overkomt het is even opmerkelijk stil geweest zelfs het trillen van de fundamenten was te voelen zonder grote smoelen ook het daglicht bleek helderder te schijnen in het verdwijnen…
wil melker4 oktober 2023Lees meer >

Wereldvrede

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Dus dit is de wereld Als natuurgeweld levens eist is het nog niet genoeg Dus dit is wat nog moet tot de laatste snik alsof de onschuldige burger erom vroeg Laat de regen maar laat de wind versteende harten in vlagen tot gruis verdwijnen Want als de zon tranen mag drogen is elke wolk teveel in ondermijnen Dus dit is onze wereld Waar…

Vlam

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen, en vergeefs nog op wordt gewacht. Als een vlam zou ik dan ook willen doven, langzaam, sierlijk, met een lach. Maar eerst nog een beetje de tijd beroven, want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…

hels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
denkbaar zie een oneindig zwart diep dal nee dit is verre van mal daar waar nooit het licht zal schijnen luister niemand op aarde kan jou ooit bevrijden het lot is eeuwig verdwijnen Jezus waarschuwde ons al eeuwen geleden lees het allemaal maar na jij staat straks voor Zijn heilige troon ja in alle hemelse panden…
Antonia13 juli 2024Lees meer >

Elegie voor een abrikoos.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Dat gij weldra verdwijnen zult hoeft mij niet eens te deren ik zal u dankbaar, liefdevol op mijn ochtendbrood gaan smeren.…

Herfststorm

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
wolken worden opgejaagd alles wat beweegt wordt geplaagd   de storm met zijn getier zwiept alles heen en weer met een duivels plezier   het is één en al onrust daarbuiten de storm beukt tegen de ruiten van haar gedachten   ze kent de kracht van de storm die soms in haar woedt en die alle verworven zielenrust in één vlaag verdwijnen…

De wiskunde sust mij in slaap

netgedicht
4.7 met 562 stemmen aantal keer bekeken 1.739
Een blinde schetst op doeken Zoals hij leest in boeken Mijn ogen zijn gesloten Doch met beelden overgoten Al liggend kan ik zweven Langs alles in het leven Al gekluisterd aan de grond Vlieg ik elke avond Uren kan ik dan verdwijnen Dromend over lijnen Getallen delen verhalen Waarin je kunt verdwalen Echter elke ochtend weer Ontwaak…

Leiderswaan

netgedicht
1.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 708
Voor ‘t geval u het nog niet wist zette de trein niet zichzelf in gang dat was toen ook de machinist al was dat wellicht wel met dwang rechtvaardigt het ooit doden van waarschijnlijk miljoenen joden het uit hun land laten verdwijnen van veel onschuldige Palestijnen voor ‘t geval u het niet hebt bedacht zetten soldaten zich niet…

De vraatzuchtige vampier

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Ouders die hun nu zien verdwijnen in het later, door de vraatzuchtige tijdvampier. Tijd bestaat slechts uit een baken, die jouw herinneringen in stukken deelt. Daarom moet je ervoor waken, dat deze niet de dood er plots aan kleeft. Blijf dus vooral aandachtig luisteren, naar de kinderen die leven in het nu.…
Pitsikato22 september 2025Lees meer >

geduld van de aarde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 267
de aarde ademt langzaam in velden van goud en stilte waar handen kunnen nemen wat nodig is en niets meer rivieren fluisteren geen bezit zij stromen, geven, verdwijnen zonder iets te bewaren behalve hun weg maar ergens groeit een honger zonder bodem een mond die blijft vragen ook als de schalen breken van overvloed en de aarde —…

Effectualisatie (vijf principes)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 355
Als eerste solopiloot ooit de oceanen oversteken als eerste vrouw ook nog maar verdwijnen in mist.…

Doorheen de wolken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 243
Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid nu en dan eenieders deel is in dit korte leven maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Adeleyd17 april 2026Lees meer >

Liefde en verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 209
Niet de overvloed van Gods tranen, Noch Gods après Moi, Maar de liefde des mensen, Die ’s mensen verdriet Verdwijnen doet.…

Habitat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 137
De kleur bloedrood lag op het water,als een herinnering die niet wilde verdwijnen Niet het rood van gevaar maar het rood van iets dat ooit door een lichaam had gestroomd warm en noodzakelijk en nu buiten zichzelf was geraakt In de badkuip trok de bever kringen door het water, zijn vacht droeg het licht van donkere strepen mee Hij…

Verten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Blauw is de hemel Grijsgeel is het strand De verte lijkt te verdwijnen Zoals ikzelf en mijn pijnen En wandel waarheen?…
Ralameimaar16 september 2026Lees meer >

Nachtelijke wals

netgedicht
4.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 28.741
In mijn armen dansen de dagen ritmisch op gespeelde klanken, waar uren steeds sneller willen, schuifelen voeten naar de avond sierlijk bewegen zij en beroeren de snaren, licht geraakt draaien ze kleine pasjes, volgen slepend de tonen en zweven richting duister, waar zij verdwijnen voor een laatste wals, duizelig valt de nacht als een…
metha16 februari 2005Lees meer >

contouren van je schoot

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.626
en je was naakt maar zag je roze liefde sluieren ontbloot maar toch verhuld, in rood contouren van je schoot in maagdelijk geduld je wist dat ik je wilde weerstond de vingers op je huid met een blik die jaren honger stilde je ogen openen mij handen gaan het heden veel te snel voorbij laten toekomst zuchten ik ga in je verdwijnen…
wil melker28 februari 2005Lees meer >

we bloeien nu wild

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 824
ik duwde de wolken opzij maakte de hemel weer vrij zo dat je zon weer kon schijnen je ploegde me om na de oogst gaf me stilte en troost liet me in winter verdwijnen maar de wind droeg het zaad van de prins van geen kwaad naar een vruchtbare bodem we kiemden in licht en warmden ons nieuwe gezicht in een zonnig lentegebeuren we bloeien…

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen verval bestand, tot het verstilde beeld verfijnen van windfiguren in wit zand waarin ik veilig kan verdwijnen. ------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
Ik sterk mijn armen, een wals, in het zwakke zonlicht, laat mijn gevoelens gaan, met het gezang, het mysterieuze gefluister, over zee, waarnaar ze zullen verdwijnen, in de wilde diepte van de oceaan…

Het

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.114
ware ik ontpopt het is het andere deel van je ziel die nog nooit echt is benoemd maar ook wel in gefluister je alter ego wordt genoemd zou het slechte zich vertonen dan wordt het meester van de gedachten en zal dit monster zich belonen waar het zolang op heeft moeten wachten en als de storm dan over zou zijn zou de vreemde weer verdwijnen…
Ankie4 augustus 2005Lees meer >