2904 resultaten.
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden
verdrijven de lange nacht
het onheil zal verdwijnen…
Die interactie
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
399 jij stapte
op treden
die kleurden
lichter werden
naarmate jij
steeds hoger kwam
die interactie
liet jou zomaar
in het gewichtloze
verdwijnen zonder
dat jij er gekleurd
op had gestaan
zo is het ook met
je schreden gegaan
al ras nam
de snelheid toe
tot ook jij het niet
meer kon bijbenen
maar wel kon jij
uitstekend je
handen…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Vlinders verdwijnen, vogels vertrekken,
vluchten voor duisternis en kou;
zaden, noten, vruchten vallen,
vormen een overvloedig afscheidsmaal.
Het bos laat alles los,
keert zich stil naar binnen
voor een verkwikkende winterslaap
waarin wortels van sapstromen dromen,
knoppen van openknappen
en ik van bokbier.…
Reisverslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik zag een lichtcirkel
geluidloos een muur doorboren
Een gat om in te verdwalen
Alles verandert daar
De aarde staat niet stil
en de hemel jaagt voort, vlucht
van mij vandaan, ik begin
een volgend notitieboek, vlug
vlug, voor de dingen verdwijnen
en ik niet meer weet of
ze er wel geweest zijn
en dan ga dwalen
in mijn herinneringen…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 de grafieken
van opwarming
en klimaat-
verandering
verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief…
Heb omgekeken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zijn voorbij
daarvoor in
de plaats het
grote vraagteken
ook wij of
willen wij
het wel weten
of kunnen
wij er nog
niet mee leven
dat zoiets ook
ons overkomt
het is even
opmerkelijk
stil geweest zelfs
het trillen van de
fundamenten was
te voelen zonder
grote smoelen
ook het
daglicht bleek
helderder te
schijnen in
het verdwijnen…
Wereldvrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Dus dit is de wereld
Als natuurgeweld levens eist
is het nog niet genoeg
Dus dit is wat nog moet
tot de laatste snik
alsof de onschuldige burger erom vroeg
Laat de regen maar
laat de wind versteende harten
in vlagen tot gruis verdwijnen
Want als de zon tranen mag drogen
is elke wolk teveel
in ondermijnen
Dus dit is onze wereld
Waar…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen,
en vergeefs nog op wordt gewacht.
Als een vlam zou ik dan ook willen doven,
langzaam, sierlijk, met een lach.
Maar eerst nog een beetje de tijd beroven,
want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…
Elegie voor een abrikoos.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Dat gij weldra verdwijnen zult
hoeft mij niet eens te deren
ik zal u dankbaar, liefdevol
op mijn ochtendbrood gaan smeren.…
Herfststorm
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
579 wolken worden opgejaagd
alles wat beweegt
wordt geplaagd
de storm met zijn getier
zwiept alles heen en weer
met een duivels plezier
het is één en al
onrust daarbuiten
de storm beukt
tegen de ruiten
van haar gedachten
ze kent de kracht van de storm
die soms in haar woedt
en die alle verworven zielenrust
in één vlaag verdwijnen…
De wiskunde sust mij in slaap
netgedicht
4.7 met 562 stemmen
1.739 Een blinde schetst op doeken
Zoals hij leest in boeken
Mijn ogen zijn gesloten
Doch met beelden overgoten
Al liggend kan ik zweven
Langs alles in het leven
Al gekluisterd aan de grond
Vlieg ik elke avond
Uren kan ik dan verdwijnen
Dromend over lijnen
Getallen delen verhalen
Waarin je kunt verdwalen
Echter elke ochtend weer
Ontwaak…
Leiderswaan
netgedicht
1.6 met 26 stemmen
708 Voor ‘t geval u het nog niet wist
zette de trein niet zichzelf in gang
dat was toen ook de machinist
al was dat wellicht wel met dwang
rechtvaardigt het ooit doden
van waarschijnlijk miljoenen joden
het uit hun land laten verdwijnen
van veel onschuldige Palestijnen
voor ‘t geval u het niet hebt bedacht
zetten soldaten zich niet…
De vraatzuchtige vampier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
389 Ouders die hun nu zien verdwijnen in het later,
door de vraatzuchtige tijdvampier.
Tijd bestaat slechts uit een baken,
die jouw herinneringen in stukken deelt.
Daarom moet je ervoor waken,
dat deze niet de dood er plots aan kleeft.
Blijf dus vooral aandachtig luisteren,
naar de kinderen die leven in het nu.…
geduld van de aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
267 de aarde ademt langzaam
in velden van goud en stilte
waar handen kunnen nemen
wat nodig is
en niets meer
rivieren fluisteren geen bezit
zij stromen, geven, verdwijnen
zonder iets te bewaren
behalve hun weg
maar ergens groeit een honger
zonder bodem
een mond die blijft vragen
ook als de schalen breken
van overvloed
en de aarde —…
Effectualisatie (vijf principes)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
355 Als eerste solopiloot ooit
de oceanen oversteken
als eerste vrouw ook nog
maar verdwijnen in mist.…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Niet de overvloed van Gods tranen,
Noch Gods après Moi,
Maar de liefde des mensen,
Die ’s mensen verdriet
Verdwijnen doet.…
Habitat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
137 De kleur bloedrood lag
op het water,als een herinnering
die niet wilde verdwijnen
Niet het rood van gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Blauw is de hemel
Grijsgeel is het strand
De verte lijkt te verdwijnen
Zoals ikzelf en mijn pijnen
En wandel waarheen?…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 In mijn armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen…
we bloeien nu wild
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
824 ik duwde de wolken opzij
maakte de hemel weer vrij
zo dat je zon weer kon schijnen
je ploegde me om na de
oogst gaf me stilte en troost
liet me in winter verdwijnen
maar de wind droeg het zaad
van de prins van geen kwaad
naar een vruchtbare bodem
we kiemden in licht en
warmden ons nieuwe gezicht
in een zonnig lentegebeuren
we bloeien…
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Kunst zet het leven naar zijn hand,
brengt het terug tot dunne lijnen
die zich, tegen verval bestand,
tot het verstilde beeld verfijnen
van windfiguren in wit zand
waarin ik veilig kan verdwijnen.
------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…
Over Zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 Ik sterk mijn armen,
een wals,
in het zwakke zonlicht,
laat mijn gevoelens gaan,
met het gezang,
het mysterieuze gefluister,
over zee,
waarnaar ze zullen verdwijnen,
in de wilde diepte van de oceaan…
Het
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.114 ware ik ontpopt
het is het andere deel van je ziel
die nog nooit echt is benoemd
maar ook wel in gefluister
je alter ego wordt genoemd
zou het slechte zich vertonen
dan wordt het meester van de gedachten
en zal dit monster zich belonen
waar het zolang op heeft moeten wachten
en als de storm dan over zou zijn
zou de vreemde weer verdwijnen…