4280 resultaten.
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Misschien heeft ze je eindelijk
en voorgoed verlaten.
Herfst. Het heeft lang geduurd
er naar te verlangen. Eens daar:
was de herfst maar de zomer, de lente
of de winter desnoods.…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…
XLIV - sint nicolaasga - 1931
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 verlaten zielen
dwalen door het rietland -
woorden ontregeld
de wandelende
tijd gemeten in jaren
drank en geschriften
ook bredero dood
voorbij voorbij voorgoed voorbij
een spook in zijn hemd
het hof van fado
een sluier over verdriet
portugese wijn
dennen in het bos
ongemerkt gaat de herfst
in winter over…
4#4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Oktober
De avondlucht zuigt
een vogel verlaat zijn nest
om thuis te komen.
Blues
Als geluk pijn doet
en hoop hangt uit het lood
dan huilt mijn gitaar.
Haiku
Vijf lettergrepen
gevolgd door zeven en vijf
dat is een haiku.…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
afwatering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 onafwendbaar rusteloos
wachtend op het oneindige
moedig zoekend naar woorden
naar het ongerijmde van tegenstrijd
bij aflopende tijd van toekomst
tot verlaten van gedaante
aangesproken op het verleden
waar iedereen tegenwoordig was
het water, de meerval, een brug
de kat uit de boom, bewolking
regen die eigenlijk wel meeviel
en van…
Ongenode gasten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in mijn
gedachten bereik
jij niet
met jouw
zelfonderstreepte bijbelteksten
het beloofde
land
daar ontmoet
jij dan
de geliefde
ware Schepper
regelt alles
naar Zijn
hand
de broodnodige
soldaat moest
zijn prachtige
strepen inleveren
anders geaarden
niet geliefd
bij het
verlaten zelfs
gekweld
deze gekte
een sekte
hieraan u…
VOORJAAR
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 het voorjaar klopt op
de deur van jonge lente
ik ben er klaar voor
de lente kriebelt
op de rug van het voorjaar
want daar zit de jeuk
behoedzaam schuiven
sneeuwklokjes en krokussen
winter voor zich uit
dappere kopjes
tarten de verlate vorst
maak dat je wegkomt
vliegjes vragen in
het nog prille voorjaarslicht
elkaar weer ten dans…
geluiden van de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.058 verslagen mededragers
van de onmogelijkheden
bedrogen door ’t leven
bedrogen door ’t leven
over de nachten en plichtdagen
door de onverbiddelijkste
levensvragen gedaagd
voor de onverzoenlijkheden
bedoeld om door te leven
bedoeld om door te leven
over te korte versnelde tijd
en de onverbeterlijke
hellende kwellingen
tot ’t verlaten…
Mijn oneindigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
768 Ik zweef door talloze zwerken
Mijn geluidsloze vlerken
Brengen mij verder dan enige kim
Ik ben mijn eigen schim
Opblauwend in nakende dageraad
Moment, dat ik sterfelijkheid verlaat
Parelend gedroppel aan menige halm
Reden voor mijn stervensgetalm
Mooie woorden bij het graf
Omgeven door kattenstaart en hondsdraf
Afscheid van de goegemeente…
Inbraak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.394 Ik denk nog steeds aan jou
al heb jij mijn hart verlaten
de muur waaraan ik bouw
vertoont denkbeeldige gaten
Jij breekt soms zomaar in
en bespeelt mijn gedachten
mijn gevoel leeft dan in onmin
hier zit ik niet op te wachten
Ik zou jou willen verbieden
om zomaar binnen te dringen
om mijn ziel te bespieden
en mij met twijfel te omringen…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
Samen
hartenkreet
3.7 met 60 stemmen
4.615 bruine ogen
warrig haar
een lieve lach
waren we maar bij elkaar
jij in mijn dromen
samen hand in hand
verliefd en heel gelukkig
op het verlaten strand
vluchtige blikken
een rood hoofd
jij en ik samen
wie had dat ooit geloofd
een traan in mijn ogen
een traan om jou
een traan vol liefde
omdat ik van je hou!…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Missen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.528 Het verdriet dat je iemand kwijt bent doet pijn
Dat is niet fijn
De pijn van het missen wat je dierbaar is
Dat ben je kwijt, niet voor even maar voor altijd
Je hebt het gevoel dat je door de grond zakt
Steeds verder ga je van je pijn af
Je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld staat
Maar onthoud dat een echte vriend je niet verlaat…
mag ik jouw hart zijn
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.472 mag ik de kus zijn
die eens gegeven
vol passie laat denken
aan die vele momenten
waar ik de droom ben
die jou nooit zal verlaten
laat voelen te zweven
op wolken te leven
zal ik de liefste zijn
in verlangen naar die armen
hunkerend naar een kus
die wondermooie lach
laat mij het hart zijn
gekoesterd door liefde
in ritme verbonden…
Het gemis
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.929 Het gemis, dat nooit mijn hart verlaat.…
lieve maan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 wachter
van intieme dromen
gedachten
als drijvers van poëzie
glijden heen
op zoek naar jou
in eb en vloed
tranen wil ik kussen
op je wang
angstzweet laten rusten
op 't verlaten strand
waar ik zal stromen
als je op me wacht
laat me bruisen
smelten tot rivieren
streel me zacht
als ik één ben
met de golven
van de zee…
Altijd met jou
hartenkreet
1.6 met 10 stemmen
1.979 Nooit verlaat ik jou,
Of jij mij.
Dat is meer dan liefde,
Meer dan vriendschap.
Het is anders dan slavernij.
Als ik loop, word jij mijn schaduw,
Als ik naast het meer zit,
Kijk jij mij aan.
Wij zijn voor eeuwig verbonden.
De meesten noemen jou mijn spiegelbeeld.
Maar misschien ben jij het oorspronkelijke beeld
En ik de weerspiegeling?……
Om u !
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.176 Die 't Al kan weten, weet - wanneer Hij 't weten wil -
Dat om mijzelve niet mijn tranen branden;
Dat ik bij dagen en bij nachten stil
Mijn pijnen zou verduren en mijn banden -
Verlatenheid van mens en boek en licht
Mij niet zou horen kreunen -
Verzwaarde niet mijn lot de last daar ge onder zwicht,
Mijn lieve!…
Stilte voor de storm
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.046 Het is letterlijk stilte
voor de storm
spookachtige straten
bijna verlaten
op een enkeling na
optimist of niet in staat
vastgelopen
in meters file
motoren oververhit
vingers trommelen
chaos en paniek
wachtend op het oog
angst zweet
voor de monsterlijke kracht
deuren en ramen
dicht gespijkerd
lijdelijk wachtend
tot de tornado losbarst…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Incontinente ogen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
819 ~~~
meer dan een nachtelijk regenbuitje was het niet
een verfrissend heldere vervaging van het stof dat
al dwarrelend tot breinstorm was aangewakkerd
een herkristallisatie van verlaten omwegen
in- en overzichtelijk in dauw gedrenkt vol
wonderlijk snel opgeloste vertrouwde visies
de verlossende kijk van het incontinente oog
tekent met…
Draagster
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
585 op drift langs paden
van een verlaten stadsplantsoen
doorprikt zij kil het zwervend gillen
van resten consumentenleven
in gedrukte schetterwoorden
met halfgeschoeide vuile handen
vouwt zij scherpe kerven
als sporen van berouw
voor kassabanden vol bederf
in zwaar gevulde plasticzakken
draagt zij ons nog vragend na
de lasten en de stank…
Kleurt rood
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.376 Ik wil je beminnen
liefde laten groeien
Gevoelens koesteren
vechten en stoeien
Ik wil in je kruipen
in jouw warmte leven
Je huid zacht strelen
steeds blijven zweven
Ik wil jou verlaten
om terug te komen
Warm in je armen
samen wegdromen
Ik wil enkel nog jou
mijn liefde is zo groot
Meer kan er niet zijn
mijn hart kleurt rood…
Genadeloos gelukkig
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
956 het was als een droom
die doorheen de slaap
komt duiden
waar verlangen
en onderbewuste
je brengen
naar momenten
waar je nooit dacht te komen
die je geluk doen ervaren
diep in een verlaten hart
signalen uit je jeugd
zo innig te worden omarmd
door een vergeten liefde
zo plotseling gekend
en toen dat een feit was
je toch los moest…
Tussen het dwalende stof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
687 Ik loop
door verlaten land
op zoek naar een
tastbaar gebaar
maar vind slechts
fluistering
tussen dwalend stof
stilte verzwijgt
hier vele jaren
geduldig
in dozen van karton
nacht verraadt
een kinderstem
lachend, huilend
wachtend tussen muren
in deze laatste uren
raap ik herinnering
van duizend kinderdromen…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…