2054 resultaten.
Vrede
poëzie
4.0 met 30 stemmen
5.436 Opdat uw liefde daar weder wone,
Opdat uw liefde ons weer genas -
Liefde bove' onze ijdele wensen,
Liefde over alle ijdele grenzen,
Liefde alleen, van mens tot mensen,
Die eindelijk leerden wat liefde was!…
Bloempje
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.234 , ik zit stiekem, in me eentje
Tussen het hoge gras
Vanaf de grond kijk ik naar boven
Ik zie wat vogels en de zon
En een straalblauwe hemel
Wolken drijven voorbij aan de horizon
Vogels kwetteren als een stel ongeregeld
Dat is de natuur
Ook mooi van onder
Want als bloempje tussen het hoge gras
Is het toch een wonder
Om hier te mogen wonen…
S t r o o m
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 glazen libel met vliesvleugels aan -
ik duikel in je buik op jouw wenken
vooraleer de dag is dichtgegaan
grote rivier, in jouw water zwemt mijn weten
- papieren blaadje van een vlinderbloem -
jou zal ik zijn, in jou wil ik heten
een nieuwe naam nooit eerder genoemd
in mij kabbel jij je klaterend lied
- snaterend spel van klanken -
in mij woon…
Het kind in mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
2.083 kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen
vervuld van vragen
wie er op de sterren zouden wonen…
Even de weg kwijt...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.026 Durf ik de stap te nemen
Koffer pakken en 'n week
Zomaar ergens "wonen"
Of raak ik bij de gedachte
Alleen al totaal van streek ?
Doen en later pas denken
Is mijn "nare" karaktertrek
Nu is het denken en maar denken
Gewoon koffer pakken en doen !
Effen bijkomen op 'n andere stek !…
De aarde ligt in de armen van de zon
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.027 Zo ligt de aarde stil in het azuur,
en 't gouden bed waarin de zon haar won.
Zacht speelt de wind. De zoetste melodij
stijgt van het paar op dat ons allen schiep,
en dat na zoetste wellust nu weer rust.
Zacht heeft de zon nog eens zijn bruid gekust,
langs 't grote zonnig voorhoofd, zacht als zij,
en de aarde wemelde terwijl ze sliep.…
In memoriam
gedicht
2.3 met 132 stemmen
60.958 Daarna bedacht ik dat hij al weet ik hoe lang
dood is, van de weg geraakt bij regen
en dat ik geen gevolg had gegeven
aan de uitnodiging het cremeren bij te wonen.
Een kuil in de grond, daar kan ik nog inkomen,
maar in Westerveld denk ik altijd aan Ondergang.…
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Het stapelen van
stenen en het wonen, het zijn de dingen
die eendere dagen maken. Voortdurend is
het woord.
Maar zijn er woorden voor wit, en voor
het duister dan dan volgt?…
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken
poëzie
3.5 met 86 stemmen
10.539 'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken,
De grote liefden van mijn leven wonen:
Daar staan ze, veilig, stil als anemonen,
Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken.
Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken,
Het wonder van de Godheid rijker tonen,
Dan perken van bliksemende Orionen,
Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…
Het dorp is niet meer...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 Het was een boerendorp
Toen ik hier kwam wonen
Klompen en overalls en
wangen met rode konen
De melkboer en de slager
kwamen nog aan de deur
En ook de warme bakker
Met zijn opgewekt humeur
Op straat werd gegroet
Want je kende iedereen
Dat oude dorp had iets
Daar kon je niet omheen
Nu zoveel jaren later
Is het een flinke stad
En moet…
Vatbaar voor herhaling
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.584 Hij kon
na een poosje op reis,
aangezien hij als prijs
een retourtje Luilekkerland won.
Zo mocht-ie een snoepreisje maken.
De stroopwafels liet-ie zich smaken.
- Alsmede de stoot,
die de reisleiding bood
voor plezier op een tweepersoons laken.
't Was fijn om zich bij d'r te voegen.
Hij hoefde er niet voor te zwoegen.…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten.
Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.…
overdreven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.780 Mijn liefde is overdreven
ik ben komen en gaan
zoek mijn plek en stilaan
proef ik hoe mijn leven
naar me tast, als gekende hand
me mezelf doet kennen
me voorzichtig leert wennen
aan gevoel en verstand
Soms herken ik me slecht
woon in twijfel, ontkenning
niet gewend aan gewenning
van hoe mooi en hoe echt
ga ik buiten de paden
mijd de…
O liefste
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.602 In het dichte woud
de galmende grotten
van mijn geest
wonen dromen
Zij glanzen als kristal
parels uit de diepzee
Daar is het huis van mijn lief
Ik hoor haar lachen in
de branding van een schelp
haar haar gebleekt
in maan en sterrenlicht
haar gewaad geblauwd
in azuren zomerluchten
O liefste
laat mij knielen voor je gratie
Laat mij…
Ik leef in twee werelden
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.784 Ik bouwde een muurtje om me heen
maar wist dat dat geen optie was
'k heb het steen voor steen weer afgebroken
en keek weer door het helderste glas
daar waar ik weet dat de wereld leeft
en waar wij allen nog op mogen wonen
toch een wereld soms vol valse schijn
waar mensen maskers dragen en ze tonen
en of het nu een muur is of een masker…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 De zon beweegt zingend in je woorden,
Schaduwen gaan weer in de aarde wonen.
Een lach danst speels in je lijf,
Het licht weet met je vrolijkheid geen blijf.
Grijze dromen glijden van je af,
Je hebt dit lentewonder niet zelf bedacht.…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond op rotsen van fluweel
maar distels groeien, trekken strak als draden
verstikken me, 't hart klopt me in de keel
ik vouw me in je handen die me baden
het huis waarin ik woon…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen
vervuld van vragen
wie er op de sterren zouden wonen…
Gemaskerd Bal
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.225 Welke kant ik ook op kijk
overal zijn tralies en muren
En als ik ze allemaal vergelijk
zal het niet lang meer duren
Dat ik ze op me af zie komen
Durf niet eens meer te bewegen
Liever met de ogen open dromen
Met alle gevoelens verzwegen
Vooral geen emotie willen tonen
Automatische piloot staat aan
Tussen de maskers van de hel in wonen
Hoelang…
in gesprek
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
679 van de bachwan heette
- heb haar naam vergeten - zei
leven is als dansen
zie ik alleen nog vorm
je ziet mij echt niet meer
er is geen leven
ik word beleefd
de ander bleek Suzy
beauty van de Commewijne
volgens haar
was leven wel kiezen
gekozen hebben
alleen je verstand je gevoel
kunnen er vaak
niet meer bij
ik zei
mijn pa en ma wonen…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt
dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen
toen in Nazi-ovens ons licht doofde.
Weer staan Israels kinderen onder vuur,
blijft U nu weer aan de veilige kant?
Ik wil nu wel eens na zo lange duur
wat actie zien van Uw machtige hand
en bescherming waarin ik ooit geloofde.…
Tweegesprek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 Neem mij nu zeer belezen
kunstzinnig en charmant
in alle pracht herrezen
de mooiste dame van het land
Ho, Ho, dat ziet u echt verkeerd
bekijk het eens van de andere kant
ik word totaal gerenoveerd
blijf bovendien een heer van stand
En even te uwer informatie
ik krijg zelfs een nieuwe naam
wonen en werken op toplocatie
de Admirant, hoogst…
Het kleine dorp
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.637 Laat ik u schrijven, vriend, hoe zalig stil
Het dorpje is waar ik nu woon, gevlucht
Voor schrille stad en havenend gerucht,
Helend mijn ziel en mijn verwoeste wil.
't Heeft weinig huizen rond een oude toren,
Om ieder huis een mildbloeiende heg,
Geen luide straat, maar smalle zachte weg
Van zand waarin geen stappen zijn te horen.…
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 De nacht strijdt met het ochtend gloren
zonder dat ze ooit nog won,
ook dit keer heeft ze al verloren
want aan de kim is reeds de zon.
Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels, zij vermelden
dat een nieuwe dag begint.…
black inauguration day
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
701 ze zijn er klaar voor
the home of the free
the land of hope and glory
waar dromen wonen in de harten
van zij die nog vooruit durven
na jaren van opgelegd juk
vermanende vingertjes in de lucht
die stofje per stofje ongezond
de wereldburger zieker maakt
mensen op elkaar doet schieten
vanwege te grootschalig voorbeeld
nu, eindelijk het woord…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 warmte
van voeten om de haard
bij lieve drentse moeke die bewaart
de appels van de pluk
de boontjes uit de tuin
herinneringen aan één stuk
zij laat de kippen scharrelen
voert het zwijntje in het hok
en brengt de geiten bij de bok
laat de herfst weer dwarrelen
het voelt nog zo vertrouwd
voor wie mijn generatie kent
ik die in nieuwbouw woon…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 in het stokoude tempelbos wonen vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De nacht strijdt met het ochtendgloren
zonder dat zij ooit nog won,
ook dit keer heeft ze al verloren
want aan de kim is reeds de zon.
Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels,zij vermelden
dat een een nieuwe dag begint.…
Vreugdedansje
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.260 vlogen uit
en zij bewoog vernieuwde dagen
met gestreken witte lakens
die zij uitsloeg van balkon
haar wilde haren gingen op en neer
alsof het vogels waren
die zij vangen zou in stilte
op haar rode nachtjapon
Vanaf het raam zag ik haar staan
ik zeg niet dat ik er naar staarde
maar zij liet mij er geen keus
toen zwaartekracht er langzaam won…
De Grote Slag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
626 Misschien wordt dat nog eens de bron
van een heel bloed’rig feuilleton,
dat telkens weer opnieuw begon:
de Grote Slag die niemand won,
de slag om ’t Weesper carillon,
het carillon, het carillon.…