Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Mijn naam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
de zielenpijn te doorgronden mijn naam, mijn bestaan mijn fouten en mijn wonden luister ik naar je, wonderlijk zoals een vrouw bij de kassa van geluk hangt er een draadje aan jouw laatste letter en ben ik ook anderen die jouw naam verstaanbaar maken in het aanhoren als ik voorbijkom met mijn boodschappentas aanvaard ik je, zoals eenzaamheid…
Henk van Dijk12 november 2014Lees meer >

Krakende hersenen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Mijn hersenen kraken ik weet niet hoe duidelijk te maken dat jij meer was dan de zee meer dan de hele oceaan jij was mijn adem, mijn lucht meer dan mijn brood, mijn alcoholzucht ik liet alles staan voor jou, voor jou alleen en nu weet ik niet waarheen.…

vorst verlet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
vraagt zij zich af, de molensteen van morgen prijkt vandaag al op mijn graf haar eenzaamheid voelt zwaar nu najaar oppermachtig wordt en de vuilstort van de zomer heel goed weet wat er aan schort…
switi lobi8 december 2014Lees meer >

Kerstmis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
Kerstmis vieren dicht bij elkaar vreugde en weemoed de troost het welbehagen van trage gebeden en gebaren oude liederen rustig gepraat koffie brood taart genoten bij het haardvuur eenvoud die voor korte duur de eenzaamheid verjaagt…

Oude dag

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.156
ik in gedachten daar niet langer hier de oude foto's in de kast laat ik via het beeldscherm zien aan een lang verwachte gast mijn kleinzoon over de oceaan die heeft daar zijn eigen bestaan mijn kleindochter in Australië ik zie haar op het internet vandaag wandel ik gedachteloos terug maar het oude huis bestaat niet meer en de eenzaamheid…

Voor de nacht uit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
Het leven wordt allengs wat triest voor haar; ze heeft een loopneus die ze telkens snuit want elke zes seconde weer een drup dat zijn er per minuut een stuk of tien. Ja vroeger was ze wel van zessen klaar, maar langzaamaan ging toch de fut er uit. Zo nu en dan eens naar de handwerkclub of soms in ’t buurthuis een partijtje kien. Zo heel…

Overstekeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Een eenzame kat, violist in een donkere nacht en in mijn hoofd een alledaagse vreemdeling.…

ZEGENINGEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Pas op mijn sterfbed Aan het einde van mijn leven Maak ik de balans op Durf ik toe te geven Dat het vaak niet ging Als de bedoeling was Ik vaker dan mij lief was Zat in zak en as Veel dagen vulde Vol kommer en met kwel Desondanks niet spreken wil Van een leven als een hel Mijn zegeningen telde Hoe klein ook of gering Een nieuwe dag aanvaarde…
Hookie9 april 2015Lees meer >

HARTENKREET

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Kost het nou Zoveel moeite Om te schrijven Dat je leeft Aan mij denkt Zo heel ver weg Soms nog wat Om mij geeft Wat kost het meer Zo'n klein moment Als je op pad bent En geniet Als ik alleen ben Zit te piekeren Niemand mij nog ziet Het lukt mij Niet zo goed Je te zeggen Of proberen Uit te leggen Dat gewoon wat tekst Een lief bericht…
Hookie11 april 2015Lees meer >

Reiken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik reik je de hand maar je ziet het niet stuurloos dobber je rond in een moeras waar ogen elkaar niet vinden kunnen liefdevolle woorden opgaan in de mist ik kijk en aanschouw hoe jij angstvallig je hoofd boven water probeert te houden nog altijd sta ik daar met een uitgestrekte hand zachtjes fluister ik jouw naam…

Stabij

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 420
De dag druilt droef aan mij voorbij in zieligheid en triesternij, geen mens sprak er een woord met mij, wat voel ik me een kladwat. Mijn hart verzuipt in tranentreur vanwege ’t stellen in teleur. Het klopt nog wel maar in mineur; mijn God wat ben ik matplat. Dan komt er een leuk hondje aan, het beestje gaat braaf naast me staan, hij…

Naamloos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Een blauwe maan dwaalt eenzaam over nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal is het de herkenning die de projectie veroorzaakt of de projectie die de herkenning raakt over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht vrouwen met zalmneusjes mannen die lijken op Pinokkio bij de sloot zitten een paar…
mobar22 juni 2015Lees meer >

het gewicht van de uren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
toen hij de golven op het zwarte strand hoorde breken verbrandde hij met wijd open ogen om niet te verdwalen de wrakke schepen achter zich geen mens kwam in de buurt van zijn ziel niemand sprak de taal toeschouwer in het eigen nooit vertelde verhaal het langzame gif voelde hij pas later toen het gewicht van de uren hem…
J.Bakx25 juli 2015Lees meer >

Niet mijn wereld

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
Verleden jaren In herinneringen gevat De toekomst ligt open Wachtend als een donker gat Gevuld met onzekerheid en angst Vallen en weer opstaan Verdergaan om te overleven Alle dagen, ook de nachten Angstig zijn Steeds verder weg De onbevangenheid van toen De onschuld van een kind Puur en zonder zorgen Zoekend naar balans De samenleving…
Annesecond4 september 2015Lees meer >

De lange stad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Ze is zo lang, deze stad dat in de laaghangende mist het lijkt alsof de huizen verdwijnen en alleen ik hier blijf wachten Zo lang is ze, deze stad dat ik mij in de druilende regen verlaten voel, en vertrokken ben maar bij mijn terugkeer nog steeds aan de bar zit en weet hoe mooi de stad was Maar nu is ze een lange stad met neergelaten…
G. Pouchong18 september 2015Lees meer >

Nodeloos

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Onder de sterren In de regen Om het huis kom ik ze tegen Bij het ontbijt Erna, ervoor Het houdt nooit op Ze gaan maar door In de auto In de kroeg Ze stoppen niet Tis nooit genoeg En zelfs op straat In volle drukte Geen moment Dat het mij lukte Ze in te tomen Te verdringen Machteloos Ze te bedwingen Soms is het te Slaan ze op…
Hookie10 oktober 2015Lees meer >

Ik ben een sterk persoon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 737
Vol met stress en onzekerheid, ik voel me moe en zeer eenzaam. Zo raak ik langzaam mijn ‘eigen ik’ kwijt. Mijn eeuwige optimisme wordt overschaduwd door pijn, pijn van alle zorgen en verdriet. Maar de meeste mensen zien dit helemaal niet. Ik ga eeuwig door, met een tranende lach en leef mijn leven maar gewoon.…
Mya_Maria18 februari 2016Lees meer >

Onder bewust zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 691
Hoe diep ligt het zielenmeer verscholen met zijn gevoelens als opstandige golven, aangedreven door huilende wind: roedel wolven en waarop boten draaiend ronddolen. Hoe troebel het levenswater, zonder einder, zonder lichtbaken. gevoelens waaraan men niet kan raken noch bewaken: enkel rusteloos geklater. Net nu verliezen gladiolen hun frisheid…

De hermetist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Zoals boven, beneden, het universum, de ziel. Zoals we nederigheid knielend beloven; we onbezield de heelheid passeren; de geest van zijn adem beroven. Zoals een leven lang gesloten ogen, gelijk is aan blind geboren. Zo is een bestaan zonder ander, een leven verloren.…

Opklaringen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 494
Lach ook als je het gevoel hebt ziek of moe te zijn Glimlach met de tranen die je wilde verbergen Zing juist als de mensen je vertellen dat het niet mooi is Vertrouw steeds ook al smeekt je hart dat niet te doen Kijk ook wanneer je het niet echt waarnemen kunt Blijf vrolijk als je belachelijk wordt gemaakt Kus juist…

Vuurtoren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Als een vuurtoren fier en ferm zo sta je, kaarsrecht overeind zo zie ik je aan de einder licht uitstralend alle kanten op, uitdelend aan ieder om je heen wie kent het donker de leegte binnenin je eenzaamheid, het weifelend begin?…

voor Lonneke

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
zoals zij telkens iets meer uit haar lange donkere nacht tevoorschijn klimt haar monsters verslaat een voor een zoals zij zich opnieuw in verse groene bladeren kleedt die zij ontkrult een voor een zoals zij aarzelend maar reikhalzend tot bloei komt weer bloem wordt en vogel.......…

[ De lucht wordt donker ]

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
De lucht wordt donker, de tegenwind maakt me moe – was er maar een maan.…
Zywa23 mei 2020Lees meer >

Taal van verdriet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Hij ziet gordijnen fladderen door de wind stoelen staan door elkaar heen niet kleur aan kleur verdriet staat aan de deur binnen zonder kloppen of aan te bellen hij wil niemand iets vertellen hij wil niet over komen als een zeur verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe hij voelt zich alleen maar moe een wintersjaal in de zomer verdriet…

Mijn halve sponde

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
De dode wekker ratelt mij tot leven als elke morgenstonde even streelt mijn rechterhand de lege ruimte tot bedaren de andere hand zoekt tevergeefs de linkerkant daar waar mijn liefde lag ontdaan en wezenloos verlaat ik mijn halve sponde en pluk gedachteloos de nieuwe dag…

Zelfreflexie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Toen je alleen liep tussen de mensenmassa zag ik de pijn in je ogen van niet gehuilde tranen zag dat jij je eigen handen vasthield omdat er niemand was om ze te warmen die luisterde naar je verdriet jouw eenzaamheid te delen ik zag je mond glimlachen voelde dat je hart huilde en bang was voor de nieuwe nacht zoals alle andere…

Thuis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik ben thuis, thuis waar mijn computer staat, thuis waar mijn depressie toeslaat, thuis waar mijn moeder gaat thuis waar mijn boeken staan. Thuis is waar ik ben, waar ik besta, thuis is waar ik opgesloten ben en waar ik liever niet naartoe ga. Thuis is mijn gevangenis, thuis is mijn onbehagen. Thuis is waar ik keer op keer word verslagen…
Miluza Mara7 december 2016Lees meer >

met zonder jou

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
in ons huis gezeten met en toch zonder jou sneeuwt het herinneringen in grote en kleine vlokjes die mij omringen als stil of hardop ik praat met jou voel ik weer de warmte van ons verbond dat eens geringd als een warme jas aan jouw hand lopend voortgaand mij mantelt…

Woordeloos

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
wederom zijn woorden mij ontschoten, gisteren nog fietsten ze mij voorbij in grote getale nu blijft het ijzingwekkend stil daar een oprecht gesprek al langere tijd niet meer gevoerd werd was het desinteresse of bleek de winter niet koud genoeg voor een warme chocola…
LadyLove10 februari 2017Lees meer >

op dood spoor

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
ergens verblijft er op het leeg terrein nog een puntje schemerlicht, zelfs is het nog in staat een schaduw te werpen niet langwerpig, maar krom gebogen door de kou die het ondervindt in een ruimte waar de echo met een opgezette kraag tegen de wanden hangt te kleumen gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen doch vandaag lijken de…
elze11 februari 2017Lees meer >