Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Vanuit een diep dal staar ik omhoog naar alle grauwe wolken voor de zon Een traan ontsnapt dan aan mijn oog bij ‘t openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

VERLATEN HERENWONING

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Het deftige huis naast het wijde moeras kent allang geen bewoner meer heeft één scheve wandkast van molm ribbelig hout vol grijs pluizig stof gemoedelijk nodend tot behaag'lijk luieren de ingezakte trappen en vloeren met gaten bergen lome mistroostigheid 's avonds kringelt kille poeldamp door kapotte ramen binnen voert heerschappij over…
Han Messie21 januari 2011Lees meer >

Huid

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Grauw, grijs, met gaten gevuld, al die jaren voor niets over kleur geluld. Het sterft af, groeit ook weer aan. Pas na de dood zal het echt vergaan In feite niet meer dan een strak omhulsel voor bot, orgaan en ander vulsel. Van wezenlijk belang voor de tere binnenkant zoals op een wiel de buitenband aangepast aan het terrein.…
Menno28 februari 2011Lees meer >

Kleindochter

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Meisje klein, als jij straks groot zal zijn en ik al grijs en oud, lees dan dit gedichtje en weet dat Oma heel veel van je houd. Uit de bundel “Wat ik zie en voel” ISBN 978-90-484-1397-3 Paula Hagenaars.…

MIST

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist Zich vlijend om 't gebied van stad en land; De lichten schijnen met een matte brand, Gehuld in damp'ge waâ van amethyst. 't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist Gezien door dof-beslagen, glazen wand, Waarboven zich de grauwe hemel spant, In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…

Mijn ondeelbare deel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Uiteindelijk raak ik verzeild in afgesloten kamers en door zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot de geest te nauw, ritmisch in taal en woord verstijfd in een roman, de plaats verkrampt in grijs en groen, in tijd niets meer vernomen, het doen laten een constante druk van wurging als ik binnen kom.…
Pama17 februari 2014Lees meer >

Waar de horizon op rust...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
ik dichtte een wereld om je heen je kwam liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw werd grijs, daarna grauw niet in staat innerlijk te bloeien, in de winterkou wordt alles ontkend.…
Pama9 maart 2014Lees meer >

December

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
December stapt weer in het jaar De beuken kaal, het eikenhakhout bronst iets groen De vlinderstruik moet het met dorre aren doen De perken kleurloos want de herfst is er mee klaar December stapt wat vreugdeloos in ’t jaar December glijdt weer in het jaar De ochtendvorst, het struikgewas rouwt grijs berijpt De hongerige kraai die naar een vetbol…

ter plekke

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
het sobert in grijs deez morgen zowel het zwerk als geest deels door de aanslag op de ruit voorts het tij waarin gij dit leest, het denken is traag mijn vooruitzichten bewegen zich nog achteruit kortom de sfeer is in ruste en tamelijk vaag ook voel ik me ietwat belegen in brokkel of gatenkaas om en om en in laag voor laag ben gestrand…

De gele wolken werden langzaam rood...

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
- Eens voelde hij bij zijn wang 'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang, Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…

Op de oceaan.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven, Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen; Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen, In wisslend spel van schittren en verstuiven - En in de branding van dat stage schuiven, Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, - Tot indigo en brons in grijs verdwijnen, Om zilvren kuiven weer omhoog…
Jan Veth27 januari 2016Lees meer >

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
De lucht is grijs en dreigend, de storm heeft nu vrij spel. Ik schuil en denk stilzwijgend, brand dan maar in de hel!…

landschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
landschap het constant golvend blauw en grijs belijnd door steeds weer wuivend groen ruw onderbroken door puntig witte vlekken tikkende touwtjes tegen een verticaal het altijd stromend water naar het laagste punt strak overtrokken door een gebogen horizontaal stevig ondersteund door sterk betonnen palen schitterend belicht door…

In lijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
als je toch een richting op moet, blijf dan evenwijdig aan mij op armlengte afstand of een iets te dichtbij ik zal wel lineair voortgaan onafgebroken regelmatig dagen vullen met bestaan binnen de lijnen kleuren grijs of zilver, zilvergrijs standaard HB zal voor kleurpotlood doorgaan het krast en vlekt morst koffie en tranen als de houten…
Sbrina4 februari 2018Lees meer >

De laatste dag van 2018

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
Namiddag, laatste dag van het jaar, de lucht grijs, zacht weer. Al van 5 uur in de weer: zoon naar station gevoerd, twee uitvaarten bijgewoond, volle kerk, mooie koorzang, tevreden huiswaarts gekeerd. Nu dus op wandel met mijn vrouw op een smal paadje langs de Grote Gracht.…

Alles stroomt,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
blijft achter, ingebed in veren van de overwinteraars, waarvan al velen zijn vertrokken, wat achterbleef is een getekend gelaat, geeft de verbrokkelde dag een vertekend gezicht, alles stroomt wat eerder werd gezaaid en wordt opnieuw geboren als de mens zijn tanden in de aarde heeft gezet in een kort gedicht wat ergens tussen grijs…
Pama11 november 2019Lees meer >

De toekomst is nu

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Maar ook kwamen dagen van somberheid was het weer te grijs en de wind te vol vlijt. Was er veel wat leefde zonder geluid dat sprak alsof ik de zee betrad zonder zeewaardig fregat. Ja zelfs gedachten die mij niet toebehoren vloeien vaker dan eens, al wens ik echt niets te horen, vaker dan eens zacht in ook mijn oren.…

drijvende heuvels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
groene heuvels zich koesterend in wit licht zwervend tussen de heuvels zie ik hen rood – bloedloze geboorte breekt aan explosief in eigen vuur verteerd en geworden; zij, eens star geworteld, worden nu tot golven drijvend op vlammende grondzeeën – wereld in wording ontdaan van oude, getekende huid verwordt het rood tot vruchtbaar grijs…

Kluizenaar tot keizer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Jouw handen heffen het wakend grijs op, als ze me die kant op leiden, bevrijden me van het niet gehoord worden, niet gezien anders dan als tussenstap. Maar ik spreek daar ook niet, in die rol, dus hoe kan ik dan gehoord worden? Zo maak ik mezelf kluizenaar totdat ik jouw handen weer vind en me nestel, te rusten leg.…

Samen rijgen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
in zinnen zonder einde, rondingen die maar niet vierkant willen worden, in herhaling vallend zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken donkere wolken die samenpakken met een vleugje grijs…

Wim van der Horst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Het stadion dat zindert en trembleert, want Ajax komt de Hertogstad bezoeken, de Amsterdammers zullen heel hard vloeken om wat de held zo dadelijk presteert We schrijven ’t jaar des Heren drieëntachtig, beton en staal zijn grijs als bui en lucht.…

Kerstmis 2021 in Lockdown

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs Door het onverklaarbare in U gevoed Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt Tussen…

zijn

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
omhuld voel ik mij het maakt mijn wereld klein de mist, grijs is als een weerbare deken en voel me opgenomen in mijn eigen zijn dat ik niet ver kan kijken is soms een waar genot maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk de ruis van elders komt niet aan bod ik ben een met wat is afgemeten in een kleine ronde al het aards dat thans is verborgen…

herinneringen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
voor ons is samen thuis hand in hand de tuin en schuur de muur waar we altijd speelden en ik jou en jij mij verveelden met kijken naar elkaar wij waren altijd snel thuis ook in het grijs bestofte treinstel op een totaal verlaten station in de middle of nowhere ook thuis bij de slaande kerkklokken waar wij vergeten waren uren te…
wil melker7 augustus 2024Lees meer >

Het eerste contact

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
zij de route van het scherm af op school ging het scherm op zwart en in de tas hij en zijn vriend samen in de klas schermpje is bijzaak doet niet meer mee samen kunnen zij de weg wel dromen naar gezelligheid met z’n twee ze hadden van die bekkies ogen in wazig vaag blauw als voorbijgaande luchten met onderkanten donker grijs…
wil melker9 oktober 2024Lees meer >

HOE VRIJ IS VRIJ

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
een groot grijs gebouw een man staat te kijken vanachter een raam en ziet de vogels vrij aan het zwerk kijkt dan naar beneden en ziet mij staan en bedenkt was ik maar even zo vrij als die vogels en die man daar op straat vrij van verplichtingen van hypotheek gezin hond en haard en ik denk had ik in dat grijze saaie gebouw maar zijn baantje…
catrinus18 april 2025Lees meer >

GIULIA MIJN DOCHTER, IN HAAR BEPERKING ZO ONBEPERKT!

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
" ik wil vooral een zonnetje zijn voor mezelf en voor anderen met een grap en een grol want van gruwel, gruwel ik grauw en grijs zijn aan mij niet besteed ontmoet ook mensen van de regenboogfamilie ROOD is dan de kleur die in mij ontvlamt omdat het stoplicht nog meer op groen moet ROOD heet ook mijn dochters woongroep in de Marius…

WISPELTURIGE ZEE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 350
De volgende ochtend vijftig tinten grijs. Amanzimtoti Amanzimtoti…

Het eenzame wintervogeltje

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
Zijn veertjes rillen in de scherpe wind, een klein grijs bolletje tussen kale takken. Het fluit een dunne, bibberende noot die verloren gaat in het metalen geraas.…

Sterk gebroken

netgedicht
4.2 met 268 stemmen aantal keer bekeken 29.353
mokerslagen blauwe plekken tekenden haar huid kan zij die loodzware last wel dragen onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit moeizaam gaan haar beide benen slepen het gekneusde lichaam mee ineengekropen wil zij wenen toch moet zij door, vecht nu voor twee stap voor stap, het gaat steeds trager langs het pad van gestold verdriet wordt het zicht grijs…
metha23 maart 2005Lees meer >