3140 resultaten.
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 die is nog mijlenver
niet het wachten, ik tel nog ieder uur
niet de inspiratie, die is de grote afwezige
zelfs niet de wanhoop, die is nog steeds op bezoek
en toch, er is iets veranderd
waardoor al het onveranderde nieuw lijkt
ik vind zwart opeens mooi, leeg vind ik rustig
kou zuiverend, zoeken opwindend
iets is naast de wanhoop komen liggen…
Cammi
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 We zagen je liggen op de warme plavuizen
niet langer als een bolletje
maar languit als een gevelde krijger.…
Een bleek zonnetje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
486 bewegen
ik kwam je tegen
tussen de buien door
gelukkig geen regen
jij voer uit
tegen mij zonder
een bekende reden
ik liet je razen
trachtte een evaluatie
te maken van jouw averij
pas later in
rustiger vaarwater
kwamen de tranen
het mooi weer spelen
is gedaan donkere wolken
kunnen je niet meer ontgaan
de storm is gaan liggen…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Nu de wind is gaan liggen
En de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug en nies ik mij een zaligheid.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar....
Of liever nog geef me Billy
die loom van summertime zingt
Terwijl de vaart,
gulzig voor de tijd van het jaar,
Sixpacks en schoolvlees slikt.
Heeft u ook die snoek gezien?…
Moment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Het overviel me gisteren
in de winkel
ik voelde iets van
me-willen-vlijen tegen iemand aan
Plots zag ik hem staan
die me op een avond op de dijk
na het zwemmen, de picknick,
het liggen,
om de beurt
een regel citerend uit een gedicht
het verre licht uit Urk
verleiden wou
maar voor wie ik net niet zwichtte.…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Donkerte verzet zich
Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig
op elkaar doet
liggen…
Praten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 er is niemand nog die luistert
wat hij in taal heeft neergelegd
wordt inzichtelijk verduisterd
hij doet maar alles is al gedaan
zijn handelen is om niet
hij zou beter weg kunnen gaan
hij zingt vergeefs zijn lied
hij danst zij swingt niet mee
een choreografie voor een
steeds voor het grote nee
wanneer kan hij waarheen
woorden liggen…
Ik voel mijn sneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Ik leef in een fantasie
ik moet naar de dokter
ik ben moeilijk, zeggen ze
.....Sommigen mogen me niet
.....en ik mag mezelf niet
.....als dat meisje
.....dat niet in de spiegel wil kijken
.....maar graag de aandacht trekt
.....dat nooit bang is
.....om uitspraken te doen
.....om dwars te liggen, gewoon
.....om eerlijk te zijn, verlangend…
Nachtboekfragment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Wakker worden, wakker liggen ..
horen hoe de verwarming tikt.
Strompelend lopen naar het venster,
er is niemand die de fietsen pikt.
Denken nu, aan leuke dingen,
zo prent ik mezelf nu in
Dat de herfst haar favoriet seizoen was,
het kunstig weven van de spin.…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
De wandeling
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Laatst liep ik voor heel even
Langs het landschap van mijn leven
Die ik goed had opgeborgen
Achter heuvels had verborgen
Tot ik laatst achter die heuvels keek
Het landschap daar te liggen bleek
Ik was heel even in de schrik
Toen keek ik om me heen en ik
Zag hetzelfde landschap weer
Rook het voor de tweede keer
Hoorde klanken van verleden…
Kunstenaar
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
442 dansend betreed
ik de markt waar
vocalen en dissonanten
vreedzaam naast elkaar
liggen te parmanten
zwierige types
promoten hun waar
kennen de handel
slechts een enkeling is
van origine kunstenaar
zoek altijd een
muziekje dat past
bij mijn ritme op een
makkelijk refreinend
zorgeloos melodietje
veel hilariteit levert
de test van…
Stil Afscheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
838 Je lijkt een slapende prins
tussen witte zijde
opgebaard
in droefheid
staan wij
rond jou geschaard
het licht van kaarsen
valt op je gelaat
en handen
we voelen
de gebrokenheid
met d' aardse banden
lelies en rozen
liggen over je voeten
gespreid
als symbool
van een liefdevol
afscheid
in stilte
gaan we je volgen
op je laatste…
Waarschuwingen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
827 Nou heb ik geen pet, of anderszins
maar treiteren en pesten zijn not done
ook niet van hogere orde
dus stel ik voor:
Get a job, of knip je nagels
maar blijf af van mensen en hun identiteit
want als het aan mij zou liggen:
Ben je als dader die van jou echt kwijt!…
Gewone spiegels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 grote bladeren
scheren scherp
de zomerlucht
stapelen wind
die aan de grond
in luwte verdwijnt
en met een laatste
dwarrel nog heel
even verschijnt
in de vergeten
hoek liggen de
dagen met een
eigen geur door
niets te vragen
bekennen zij kleur
in hun plakkende
kreukels door
haastige scheuren
de vuilnisman
kent zijn klanten
weet…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld met zout
liggen…
Monchou Elime
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 zie
En strek mijn arm uit naar de vrouw
Die zich Monchou Elime noemt
Die ik bewonder om haar huid
Haar ogen, lippen, ja ik uit
Mijn liefde als een bij die zoemt
Rondom haar ravenzwarte haar
Met wat kastanje erdoorheen
Streel ik haar rug, haar rechterbeen
Haar borsten en haar venushaar
O liefje....ja, ik voel je bij me,
Naast me liggen…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 coronadagen met
hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid
stapeltjes
herinneringen
aan gezamenlijk
doorgebrachte
avonden liggen…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 liefdevol
de donkere vogel
van het verdriet
zijn klauwen
ingetrokken nog
zijn vleugels
nog niet uitgespreid
de kraaien blijven krassen
maar vallen hier en daar
al uit de lucht
en de nachtegalen
worden langzaam kraaien
de meidoornhagen
geuren al lang niet meer
weten wij
dat de winter
nu al komt
dat de lange winternachten
voor ons liggen…
Ergens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 mijn geluk
heb ik ergens neergelegd
en nu kan ik het nergens
meer vinden
ik ben nergens
zonder mijn geluk
en weet zeker
dat het ergens is
ik vroeg iedereen
of ze mijn geluk
ergens hadden gevonden
ze zeiden dat zij het
nergens hadden gezien
toch weet ik dat
het ergens moet liggen
ergens ben ik bang
dat mijn geluk nergens meer…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
Stil verdriet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
303 Het ligt al wel op zijn lippen,
Komt er evenwel niet overheen,
’t Blijft vooralsnog nog liggen,
Op ’t puntje van z’n tong.
In het duister van de nacht
Fluistert ’n donkre stem,
Eer niet over z'n lippen kwam,
Wat hij niet had verwacht.…
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 Volgens ongeschreven regels
gedraag ik me voorbeeldig, mag ik
mijn man niet tot last zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kamer
waar niemand op hen let
en niemand het van belang…
Utopische variaties
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
322 in de denkwereld
en ik geloof je met mijn utopische variaties
ik probeer een nieuw spiegelbeeld
een woordenboek in jouw gedachtenoceaan
is als een verloren droom in pasteltinten
mijn slaapkamer is een ongeschonden ravijn
waar een bloemenzee bloeit, nog onbetreden
terwijl jij in de diepste afgrond naar liefde verlangt
je komt op me liggen…
Druildagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
378 ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten
een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen
en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken handen liggen…
Zie je het niet meer zitten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
91 Zie je het niet meer zitten
sta op en ga liggen, rust uit
laat alle onvrede uit als een hond
en kijk naar de bomen, voel het groen
je stoplicht stond gewoon op rood
ook in de nacht, is ie een flop, sta op
drink een groen bakkie thee, rustthee
slenter wat, rommel wat met dit of dat
of lees een stukkie in een boek
dat werkt voor je gemoed…
zeg maar niets meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
19 stil
het huis houdt de adem in
alsof de muren meeluisteren
naar wat jij net nog dacht
en de lamp brandt lager
dan gisteren
niets
zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht…
Vernietigend
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
914 Misschien zal hem het lachen wel vergaan,
Omdat hij rond dat dealtje van Fred Teeven,
Geen openheid van zaken heeft gegeven,
Komt het voor Rutte er vandaag op aan.
Wie hem laat vallen is een ware redder,
Dan kan dit kabinet gauw door de shredder.…