1546 resultaten.
Spiegelbeeld van een mama
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.448 is mij te vertrouwd
Geen teken lijkt te tonen
Aan de buitenkant
Wat innerlijk is gebeurd
Vanaf ons eerste moment
Huid op huid
Zal, kan en wil ik
Nooit meer dezelfde zijn
En toch, in de spiegel
Ben ik het nog steeds
Ik zoek naar datgene
Wat iedereen vertelt
Hoezeer ik ben veranderd
Vanaf ons eerste moment
Huid op huid
Mijn onzekerheid…
tranen achter mijn masker
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.253 weer de put uit praat
terwijl ik dat lichaam in die spiegel haat
vrijen in het donker
want dan zie je niet
wat het het daglicht zo genadeloos ziet
en ja mijn lach is soms een masker
en mijn zelfsspot ongekend
is mijn babbel heel erg vlot en snel
en voert humor de boven toon
ben ik een gezellig wijf
maar diep in mij leeft die onzekerheid…
een gemoedelijk advies Excellentie,
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.857 Elke dag brengt André en ons nu nog onzekerheid.....…
onwetendheid
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.773 hebt me zo ingenomen
ik voel me steeds vaker zo alleen
Kiezen voor het onbekende
maakt me angstig en ook bang
mijn hart echter gaat steeds meer kloppen
als ik jouw blikken op me vang
In jouw armen liggen slapen
warm en veilig, dicht bij jou
doet mij iedereen vergeten
ik geloof dat ik echt veel van je hou
Maar toch, de toekomst, zo onzeker…
Marjolein
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
2.608 Ik denk nog vaak
Aan dat meisje uit mijn klas
Een meisje vol onzekerheid
Dat nergens goed in was
In de pauze zag ik haar staan
Verloren op het plein
Stille ogen in de massa
Ze maakte zich zo klein
Om de klappen te ontwijken
Die haar ziel kreeg uitgedeeld
Nederig nam ze de rol aan
Die haar door anderen werd toebedeeld
Bij…
AKKOORDEN
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
932 snaren door onze formidabele Janine, molto appassionato,
muziek vult de oneindige ruimte tussen god, die niet bestaat
en mijn ziel, die machteloos poogt zich te verankeren
in dit aards bestaan en vergeefs zoekt naar exacte wetten,
naar waarheid, naar reden, naar gekende oneindigheid,
ik stond op mijn balkon en zag hoe een satelliet
een onzekere…
- Maskermonoloog -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.431 Onzeker, intens verdrietig en bang
verschijnt met het ultra-dunne masker
een onzichtbare film op mijn gezicht.
Kwetsbaarheid die niemand doorziet,
in het vooruitzicht een tijdelijk geheel.
Pijnlijke warboeltheater in hoofd en hart,
tragische harlekijnen wenen teveel.…
Volle maansmagie – 6-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 waar ze zich begeven naar het aanbod van meestal
zo onherkenbaar mogelijke stukjes ex-dier
Tot verbijstering van het winkelend publiek
komt even later een scala van dieren
te voorschijn uit koelvakken en schappen
-Kijk mamma allemaal dieren van de kinderboerderij,
mag ik ze aaien, roept een klein meisje
-Hier blijven, zegt de moeder onzeker…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De momenten waarin we,
mensen, knielden, en
vasthielden .. vol twijfel, angst
en onzekerheid:
het waren de momenten
waarin we wegliepen met gebogen hoofd,
schouders laag en voorovergebogen, rug gekromd
het was het mooist
het waren momenten vol
lieflijk menselijke vertwijfeling ...…
Niet iedereen is slecht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
583 Het hoeft niet een heel leven te duren voordat je beseft dat je geliefd bent
Doe je blinddoek af en open je ogen en zie dat jij bijzonder bent
Wees niet onzeker, wees niet bang, geloof in jezelf, jij bent goud
Iedereen heeft een rugzak mee gekregen
We zullen allemaal met ons verleden moeten leven
Iedereen moet dingen een plaats geven
We hebben…
vijftien oudert (nog) niet - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 nu stilletjes jou de jaren
van jong naar volwassen groeien
lonkt in mistige nevel
waar jij vijftien wordt
wervelend de toekomst
die jij veroveren wil
ouder wordend
herinner jij je
de angst en onzekerheid nu
bij elk van jouw keuzes
de wens ook van vrijheid
naast de keten van beknotting
ouder wordend
herinner jij je
de verwachtingen…
Onze lieve zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Wij leven elke dag in
onzekerheid,
er is veel spanning en
het valt
zeker niet mee.
Lieve zoon, bedankt
voor al
je mooie dingen die je
ons met
liefde heeft gegeven.
Wij dragen je voor altijd
mee in
onze harten, binnen nu
en een
onbepaalde tijd zal je
met je vader
herenigd worden.
Rust zacht lieve zoon.…
Corona-tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
934 Corona-tijd Corona-tijd
Ons land is een patiënt die lijdt
Aan smetvrees maar dan wereldwijd
Een pandemie, Corona-tijd
Een pijnlijk onweerlegbaar feit
Dat is waar men nu onder lijdt
Het crisisteam heeft net besloten
Geen podium of zaal meer open
Scholen dicht, met mate open
De inkt is droog de dop gesloten
Onzekerheid Corona-tijd…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 of voeten bij de hand
tel de bomen in het bos, de eenvoud zelve
gebruik even niet je denkend verstand
met inkt of verf versier je een blad,
en een zaag helpt je door een plank
daardoor creëer je een bevrijdend gat
het is geen kunst maar je vangt een gunst
om op de grond te blijven staan
wacht af en leg voorlopig lager, die lat
het onzekere…
Mijn gebed bemint de liefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Mijn gebed bemint de liefde
Zonder liefde ben ik niets
Elke hartklop of ademtocht
Komt die liefde dichterbij
Is die liefde daar voor mij
Mijn gebed is ook mijn wapen
In de strijd tegen de haat
En het heelt de diepste wonden
Mijn gebed komt nooit te laat
Mijn gebed is als ene vlindert
Onzeker in de wind
Het is gehoord door duizend goden…
Een nieuwe morgen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
661 Zich begeven tussen verbeelding en werkelijkheid, een
wereld waarin de lucht klein begon maar alsmaar groter wordt zo-
dat ik het gevoel niet kan uitzetten en mij eveneens leer ermee om te gaan
met tegelijk komen enig onzekerheid en piekermomenten naar mij toe, een onrust nabij.…
Mist
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
443 Bovendien zijn haar slagen anders doordat
een voor een onregelmatig klopt in deze beperkt zichtbare
ruimte waar net als open, openheid en openhartigheid smaken naar enig
onzekerheid in plaats van verlangen op hetzelfde moment zoekt stukje het ultieme geluk.…
Heldere mist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Daarbij zijn slagen anders doordat ze een
voor een onregelmatig kloppen in deze beperkt zichtbare
ruimte waar net als open, openheid en openhartigheid smaken naar enig
onzekerheid in plaats van verlangen terwijl een eenzaam stukje het ultieme geluk zoekt.…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 De lucht vol
vreemde sterren,
verhalen die dansen
tussen dimensies
en onzeker zelfbeeld
in brokken uiteen.
Sporen in gesteente:
opnames, dranghekken,
vrijheid begraven
onder dwang en angst.
Medicijn-erosie,
slijtgaten in het landschap,
elke bijwerking een afdruk,
zwaar als basalt in de rugzak.…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 In de stilte van mijn onzekerheid
wordt mijn lijden zacht ontkracht.
Ik vind hier mijn opus — ontwakend, gedwee —
niet groots, niet onberoerd.
In luisterrijke velden van overvloed
waar mijn tederheid
nog altijd
ertoe doet.…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 En zelfs wanneer de nacht lang duurt
en de weg nog onzeker voelt,
komt er ergens een ochtend
die zachtjes zegt:
kijk, je bent er nog.
En elke stap die je zet,
hoe klein ook,
is een overwinning.…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.
Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Ommezwaai
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.349 Bedoelde ze de dood van de onzekerheid?
De twijfelaar, de zelf-negativiteit?…
Zaterdag & Zondag
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
1.728 warme zachtheid van jouw lippen
Hier diep in mij
Is hoop en vertrouwen voor ons allebei
In rust en ruimte om ons heen
Keer op keer opnieuw beginnen
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Hoe jouw naam zich schrijft over mij
En hoor
Jouw zachte jou in je stem
Hier diep in mij
Is een eindeloos werken aan onze nieuwe plannen
Klein en stil van onzekerheid…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Dat schoonheid,
begint met kijken,
zonder te denken aan pijnlijk verleden,
zonder dat punt aan die verre horizon,
zonder rechtlijnigheden,
geen oude opgestelde archaische wetten,
geen geschreven bloemrijke dichtregels,
geen verspilde gestilde leeftijden,
geen bazar van onzekerheden,
geen duidelijk links,
geen duidelijk rechts...…
uit de onderwereld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
740 ik denk vaak na
waarom wij bestaan
alleen maar vooruit gaan
waarom vergeet ik haar niet
het gaat toch goed zo
krijg alles kado
in dit leven valt alles op zijn plaats
rustig aan
of juist gehaast
ik doe maar wat
in het grote geheel
onbegrijpbaar gat
lief ik ben er voor je
wacht op je
jank voor je
maar alles maakt mij zo onzeker…
- Weinig woorden -
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
751 levendigheid danst tintelend
lijk kleine regenbogen,
zo onvergeten en in alle kleuren
als een kwestie van onzekerheid
van menselijk onvermogen
onze schrijversogen schitteren,
ons hart zo onverdorven en zo puur?
Gestorven vallen de pianoklanken,
die afgunst in ons hart omschrijven
als harde woorden vol fierheid achterblijven.…
een rugzak uit het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.386 Een rugzak uit het leven
Mee gekregen door ons verleden
Vol met pijn en verdriet
Beschadigd door het leven
Door de pijn en verdriet die ons is gegeven
Door het onrecht wat we beleven
Door alle ellende die we mee kregen zijn we wantrouwig en onzeker
Beschadigd door het leven
Iedereen heeft een rugtas mee gekregen
De ene is bijna leeg,…
Verbijsterd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
592 De beeltenissen, herinneringen en onzekere hoop
zijn fata morgana's en maya, zolang jij niet
daadwerkelijk met je wegvliegvleugels ook een
weg terug weet te vinden om deze wrede pesterij
een halt toe te roepen.…
Status quo?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
502 In het hoofd resoneren consequenties, wordt onzeker, gaan
met mij op de loop, ik word een theatrale toeschouwer van
mijn eigen komisch gedrag van onvermogen. Ik heb het
masker opgezet van de Commedia del Arte, in de hoop
alle overtollige vragen in deze statuur te verdoezelen.…