3533 resultaten.
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 als geesten bij Dickens
is mijn kroost op pad
bij tijd en wijle,
wanneer de klok twaalf slaat
bezoeken zij mij nog eens
ondraagbare zware ketens
vergezellen hen,
de last van hun verleden
toch verlenen zij mij
een status, onaantastbaar
als mens die leeft, uniek
met bagage, maar wie heeft die niet?…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
BEWEGEN MAAKT GEZOND!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 Als je tijd voelt verstrijken
en je wordt niet meer rijker
maar armer en armer
last van je darmen
je voelt je steeds meer bang
met een afnemende stoelgang
Ga dan, ga dan, blijf, bewegen
laat je figuurlijk rondzweven
over de paden, breed en smal
over de heuvels visa versa dal
Ga met jezelf dealen, handelen
ga samen of alleen wandelen…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid kies
*
het pad…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar - ga - het is goed
Kalm blaas je de laatste adem uit.…
Sporen in de sneeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
746 Verkleumd tot in 't diepst
Van mijn gedachten zwerf ik
Doelloos over platgetreden paden
Niet wetend welke richting ik
Moet gaan - de richting die ik
Zoek lijkt zinloos en onzichtbaar
Begraven in het landschap dat wereld
Schijnt te heten, door haar was ik verslonden,
En toen kwam vandaag zo maar de ommekeer,
Heeft het voor 't eerst…
Het gevaarlijke vals plat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat zijn woorden
als je in handen reiken
respect kunt laten blijken
bij een blik die
vol vertrouwen oogt
in samen weten
in een kleine hint
die uit vergeten
weer herinnering oogst
met een lach die
doorbreekt als de zon
en warmte geeft rondom
als een kus die
liefde laat ontwaken en
steeds naar meer gaat smaken
woorden zijn een pad…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Hun rariteit zorgt dat ik mij verschuil,
een schaduw zoek en daarin vrijuit huil
om wat niet komt, de afstand en het pad
dat moeizaam gaat, met om de stap een kuil
en diep gewoel, de grip die ik niet had.…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
Beleven van het zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het landschap
is niet meer alleen
ik voel het weer langs
bast en takken strijken
hoor het koren rijpen
in het zengen van de zon
ik loop niet
want de paden voeren me
langs bos en heidegrond
waar ruizelen en ritselen
alles vertellen over groei en bloei
van verleden in heden tot nu
er is geen scheiding maar
slechts eenheid in gebeuren…
Spel van lust en pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
602 zij wordt
niet koud of heet
maar kent het
klappen van de zweep
is hier de meesteres
feilloos voelt ze
haar cliënten aan
laat ze pas gaan als
zij volledig zijn gestript
in het spel van lust en pijn
kent de paden
van de hel die
door extravaganten
nooit belopen zijn
zij draagt slechts latex wanten
totaal verdwaasd
zit naakt te…
Zijn testament
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 die hij een spiegel gaf
zijn testament
verpakt in maanden zwijgen
maskeert zijn voortdurend
hijgen in de sobere melodie
waarin woorden
eindelijk hun diepte krijgen
op de laatste tonen van een
leven vol futuristische dromen
hij heeft gebroken met
alle standaard spoken uit een
tijd die hunkerde naar vernieuwend zijn
nu alleen op pad…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
Ik hoor..en zie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
565 Ik hoor muziek
van kogels fluiten
de akoestiek
van harten sluiten
Ik zie een pad
gevormd door haat
aan 't eind een stad
waar liefde gaat
Ik hoor de toon
van geld en macht
en een patroon
van 't kwaad dat wacht
Ik zie een stad
ineengestort
het mensenhart
...'…
Denk zelf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
542 <3
voor
het jaar
dat nu komt
ga eens uit je bol
spring en zing en dans
heb grenzeloos en uitzinnig lief
<3
en ga
vaak en heel veel
onbevreesd buiten begaande paden
heb lak aan leugenachtige conventies
denk uitvoerig - veel en ver out of the box en
laat geld nooit uitgangspunt zijn voor een oplossing
<3
denk zelf
denk zelf
denk zelf…
Daden op grond van woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Op goede paden die
niet doen dwalen.
Er iets van licht schijnt
op de gratie die zij aan
een ander geven kunnen gaan.…
Vleugje romantiek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 de meeslepende muziek
van je stem gehoord
na het laatste
akkoord zijn wij
naar buiten gegaan
stilte sprak ons aan
in samen lopen
ontwarden wij knopen
die ons hinderden
in het dagelijks bestaan
streken plooien glad
die wij al niet meer zagen
in het dagelijks dragen
van dezelfde last
we hebben alles
losgelaten op het nieuwe
pad…
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
Stilstand....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
717 Tot stilstand
is ie gekomen
na begaanbare wegen
bijna onbegaanbare weggetjes
Na gebaande paden
bijna ongebaande paadjes
in de groene wildernis
......de droge steppen
Doorkruisten
waterlopen en woestijn
het mijn en dijn
van vreemde volken
Ze werden maatjes
waarover stil te zwijgen
niet te reppen
de chauffeur & het automobiel…
Jij zegt de woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Papa, jij weet waar het pijn doet
ook al was je er niet bij
Jij vraagt altijd precies
naar iets belangrijks dat
anderen niet hebben gemist
in mijn verhaal, een terzijde
van het pad, een diepte
waar ik omheen vertelde
gevoelens die ik mijd
omdat ze jeuken in mijn hoofd
en littekens die ik bedekt houd
Jij begrijpt het allemaal
al voor…
Ontvangen en geven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Ieder zijn
Eigen pad
Vinden
Ben
Steeds
Zoekende
Naar mijn
Eigen
Levensweg
Naar Vrijheid…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Zoals thuiskomen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
482 ja ik heb je
hand genomen
die witte
zacht vol dromen
die bij raken
al zo heerlijk
warm voelt
gewoon zoals
thuiskomen
we gaan
op pad niet
zomaar lopen
maar langs
de raakvlakken
van onze lach
het is ons plezier
dat wij als duurzaam
hebben gekozen
geen uitstoot
of ander nare
gnomen
speciaal de
mentale transitie
de interactie…
De aanstootsteen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
443 lief dansten
kleurtjes
in ons blikveld
naamloos droegen
noten de
kleine figuurtjes
in onze regie
waarvan het
onderscheid ook
voor een kenner
niet duidelijk was
nooit groepten
zij bijeen maar
ieder koos een
eigen pad zonder
confrontatie met
de aanstootsteen
niet wij maar zij
trokken aan de
touwtjes kozen
kleuren en melodie
om…
Boterbloem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 hij wiegde
een grote
boterbloem
tussen sprietig
gras dat schuurde
net als constante
irritatie over
ongemakkelijke buren
zij gingen voor
een eigen pad
dat voor een ander
onbegaanbaar was
omdat geel te heftig
domineerde en zij
in overleg en toegeven
nooit iets zouden leren
vriendelijke mensen
maar met rotsvaste
overtuigingen en…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien,
hun verlichte pad…
Leona
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
582 Er is een zachte bries gaan waaien,
die jouw naam draagt door de kamer.
Nog even dwarrelen de slingers
en hoor ik je lachen tussen de stilte in.
Je liep het laatste levenspad
zoals je altijd al wandelde -
met een vuurtje van lef in je ogen,
een vleug eigenzinnigheid op de wind,
en een lichtheid die het zware tartte.
Jij liet…