3092 resultaten.
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart
zich ook heeft bezeerd
ondanks verzet en opstand
mag hij op een plek…
Wanneer je gaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.080 Als er
Nog wat komt
Hierna,
Waarna
Jij gegaan bent
Kom je dan terug
Gedragen
Door de dagen
En de niet bestaande tijd
Wanneer het zonlicht
Door de takken breekt
En de zere plek
Op je huid verbleekt
Mag ik dan
Weer van je houden
Om je geven
En we lopen samen opnieuw en telkens
Over jouw levenspad
En wanneer…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 over de jaren heen
groeit in mij
een verlangen
naar huis
niet dat mijn gevoel in
oude dromen blijft hangen
mijn hart gaat naar daar
waar ik nimmer ben geweest
plekken die mij
van verre raken,
het is mijn ziel, zo denk ik
die nog dieper zoekt
naar wat reeds in mij is
of toch wel
naar verwachtingen
die op mijn weg…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Op het moment dat de zon zich duistert
achter een regenachtig wolkendek;
en mijn inspiratie weer hart vindt op
een juiste plek, dan voelt de opklaring
in mij vrij; landt als een zwaluw blij
aan mijn zij.…
Loot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Onwetend of de tak
nog levend, dood,
dan bultje
op plek die niet verwacht
zwelt zomaar in de nacht
door bast
eerst als kast gesloten,
opgeruimd, dicht,
kiert plots, wil uiten
laat, laat me naar buiten
ik ben een nieuwe loot,
wij wisten niets van je komst
wilt nu ontspruiten
zo heel langzaamaan tot leven
daar kijk ik tegenaan.…
Wandelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Een paar dagen wandelen op een godvergeten plek,
altijd weer dezelfde.
Geen wifi, geen internet.
De wereld dendert verder
en alles staat stil.
Of toch niet. Wat een mens niet ziet
in de gehaaste blindheid van elke dag,
is het bescheiden leven van dieren en planten.
Bescheiden, maar daarom niet minder wreed.…
Schaduwwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Tevoorschijn zijn ze weer gekomen
als insluipers in een donkere nacht
zoekend naar alle zwakke plekken
in kostbaarheden van het vertrouwde
o machteloos de naderende stormen
onheilbrengend in een lange nacht
duistere denksels over de dood
die almaar dichterbij lijkt te komen
langer dan de dag duurt deze nacht
bekende wegen allen doodgelopen…
Liefde is.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
656 Liefde is er om te ontdekken
en is er dan op onbekende plekken
Is er ook om situaties te helen
en deze met anderen te delen
Liefde kan je niet grijpen
maar kan je wel laten rijpen
Ook is het er om je in te verbergen
zelfs als je je aan iets loopt te ergen
Liefde is vergeven
en om het weer opnieuw te beleven
Ook is het liefde waar…
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met…
Fontein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 Uit de dichtbundel Alles op z'n plek van Jeroen den Harder…
Glinsterden zielenpijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 druppels stroomden
droomden vroeger in
hun grijze ijle vlucht
glinsterden
de zielenpijn uit een
hoog bezwangerde lucht
de sluizen van
hemel stonden open
om alle zielen te dopen
voor even
weer helemaal alleen
in menselijk herkennen
zij gleden langzaam
versnellend er heen
de bekende plek
in koesterend contact…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 ik heb gehuild
ik heb gejankt
ik heb je alleen
eigenhandig in de tuin begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en…
Niemands
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 en niemandsland
Het bed is koningin-
nebreed, plaats genoeg
voor een koning als hij
goed is voor meer
dan slapen, dan vrijen
voor meer dan een keer
In de lege hotelkamer
is het raam een gebod
om naar buiten te kijken
Smalle siergordijnen
altijd uitzicht, altijd
gezien kunnen worden
Gek dat er niemand woont
op deze prachtige plek…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 uitzicht schommelt richting zee
vandaag en verleden
schoongemaakt als glas
klinkt de helderheid als schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand op een plek…
De dode rat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Langs de begraafplaats, daar, op het fietspad
lag ie, de dode rat,
een vreemde plek om heen te gaan,
maar ja je zul maar oversteken, daar:
op dat fietspad.…
Het zingen dat niet overgaat.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Hij is toen naar een plek gevlucht waar men hen niet kon slaan.
Zijn koffer vol met deernis liet hij in het halletje staan,
hij sloeg de voordeur keihard dicht en is toen weg gegaan.
Toen kwam hij bij een ijskoud meer, hoorde sirenen zingen,
ze vroegen hem heel lieflijk om in het diep te springen..…
Luister naar de stem van je lichaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 Ogenschijnlijk lijkt hij een kletsmajoor
Zoals die van Paul van Vliet (MajoorKees)
Maar met nauwkeurige militaire precisie
Schiet de fysiotherapeut z’n pijlen doelgericht
naar de pijnlijke plekken van mijn lichaam
Met als doel te verzachten, los te maken
Een soort medische vredesmissie
Waarbij geen stilte mag vallen
En de dialoog bedoeld…
Sallandse sparren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek
de wereld becommentariëren:
beduidend, wuivend onze kruinen bewegen...
Steeds meer bosaanbidders roepen dan ook
'Milieudefensie, bereik uw idealen
via sensitieve sonarsignalen -
Zo ontlopen Sallandse sparren CO2!'…
Begraven schat
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
415 Een kist vol munten, ontelbaar
teveel om er iets mee te doen
We gooien ze netjes weg
door ze voor later te bewaren
op een veilige plek, begraven
onder de es midden in onze stad
We hebben genoeg aan het vee
de pannen en de vrouwen
die we buitmaken over de grens
De mannen ruilen we
voor sieraden en zilver
dan zijn we van hen af
zonder…
Rauwe rouw
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
534 Soms is die doos
Vol verdriet
Gewoon te zwaar
Te zwaar
Om te openen
Te zwaar
Om op te ruimen
Te zwaar zelfs
Om te verplaatsen
Een plek geven
Alsof het dan weg is
Verdriet
Gaat alleen weg
Door te huilen
Blijven huilen
En als de tranen op zijn
Nog eens huilen
Een rivier vol tranen
Stroomt naar de zee
Neemt…
Reis door de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 We zijn nog maar net vertrokken
of ik verlang alweer terug te keren
Mijn leven is een onvoorspelbare reis
over steeds dezelfde wegen
De vertrouwde halteplaatsen glanzen
op een afstand, zuiverder dan ter plekke:
valleien van liefde, verwondering en kennis
die ik graag bezoek, en…
Lichtzinnig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 bekoor me en verwoord me
en beschrijf me je gedachten
(als mijn woorden kunnen wachten)
laten we beneveld en beschonken
van de liefdesbron gedronken
naar een mooie plek gaan, schatje
waar we sprakeloos en oeverloos
alleen in nevelen gehuld zijn, schatje
op de betastzin in het donker
spraakwaterval ik in je armen
raken we samen buiten…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Voor Marius & Lucas
We fietsten door een donker bos
met open plekken. En plots stond daar
een breekbaar jong met lichte vlekken.
We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.…
Onderweg Naar ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 hou ze tegen
ontfutsel hun geheim
want het moet daar
wel fantastisch zijn
neem me desnoods mee
laat het me zien
daar aan de overkant
van die eindeloze zee
laat me opgaan in een
van jullie zwermen
over het hoe en waarom
zal ik niet uitweiden
maar in mijn dromen zullen
jullie je over mij ontfermen
en landen en komen bij
de plek…
Herfstgezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ik zag je in
een fladderend
openwaaiende jas
de hoek omgaan
het leek alsof
je schaduw als
een lichte plek
op het trottoir
bleef staan
nog hoorde ik
het tikken van
je hakken in een
geluid dat aan
de muren van
huizen leek te
blijven plakken
jij die frank en vrij
in het jeugdig fris
met lange doel
gerichte passen
straten vulden…
Puzzel Haiku
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
568 valt alles
Uit elkaar en opeens valt
Alles op zijn plaats
We leggen steeds weer
De puzzel van het leven
Steeds een hoofdstuk klaar
Steeds gaat een deur dicht
Steeds gaat er een deur open
Een puzzel die wacht
We weten nog niet
Hoeveel stukjes we leggen
Voor het weer klaar is
Kleur bij kleur vallen
Kleine stukjes op hun plek…
MET EEN KNIPOOG NAAR CONFUCIUS
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 ( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE
EEN RONDREIS IN ZICHZELF
HEEFT WETEN TE MAKEN )
ook reizen in je hoofd kan
soms erg vermoeiend zijn
met de tred van een reiziger
die door de seizoenen reist
kom je straks vanzelf op
de plaats van bestemming
een plek waarvan je thans
nog absoluut geen weet hebt
maar had je die wetenschap dan
wel…