3011 resultaten.
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.…
Ouderdom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.068 niet meer voorbereiden
en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt
buiten de regen in sneeuw is vertaald
plots wensen wij elkaar
het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar
dit alles laten wij ons ondergaan
sneller als wij de ladder langer beklimmen
en gefeliciteerd niet meer willen of kunnen verstaan
het einde altijd onverwacht
je sluit…
harmonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 het orkest speelt trombone klarinet
trompet de goedig doffende tuba een trom
behoedzaam sluiten muzikanten de mond
om het riet aandachtig verinnerlijken ze muziek
de ronde stem van het koper vermengd met een
ernstige wending van houtblaasinstrumenten
onder hun hoede groeit de melodie
de dirigent zwaait over hoofden lange
bewegingen van…
Zo kostbaar...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
933 Dan sluit ik weer het doosje,
tot aan een volgend keer.
Het verlangen van mijn hart,
vertelt me wel... wanneer.…
Bed
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.350 Doe ik mijn hand erin, de jouwe sluit zich,
neemt die van mij en legt hem op je hart,
je andere eroverheen. Wat heet
liefde.…
Zondag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
792 Dan gaat de bel… apostelen voor de deur,
ze vertellen mij in geur en kleur,
dat ik de lieve Heer moet loven,
- de zegen druipt nog steeds van boven -
Maar ik, ik stel ze zeer teleur,
met een vriendelijke groet sluit ik de deur,
zij gaan, één loopt wat zachter,
zijn voet bleef eenzaam achter.…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
De sint komt ieder jaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.355 naam
gouden en
zwarte kruisen
keurig op een rij
het leven
van afgelopen jaar
ging mij voorbij
tot een witte hand
verscheen de vinger
wijzend op het boek
een donkere stem
vertelde mij het zit
met jou wel goed
heb nu een
eigen exemplaar met
goud en zwarte kruisen
de sint komt
ieder jaar dat boekje
feestelijk met mij sluiten…
Nazomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De zon laat haar warme blik
over haveloze huizen
en verlaten land gaan
Ze zegeviert
Aan lege stranden
liggen eenzame handdoeken
felgekleurde resten
in een uitgeleefd land
Vertwijfeld roept een man
bebaard en gekleed in lang
Vrouwen schuifelen
onverstaanbaar mompelend
aan mij voorbij
Ik sluit mijn ogen
en voel de laatste zomerwarmte…
Legitiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 In herinnering van liefde
zwijgend dromend autonoom
stuur ik jou een brief in stilte
getuigenis van dat ik droom
achter deuren die gedachten sluiten
in het diepste binnen zonder buiten
schrijf ik woorden die niet dralen
door jouw afwezigheid in verhalen
waar de nachtvracht ligt begraven
groet ik woord voor woord de raven
uit jouw stilte…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?
Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn
in een simpele beweging en met het
stinkend bloemwater weggegooid?…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 een onmiskenbaar iets
niet uit te sluiten
noch te bestellen
of toch ,..…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
WW3
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
636 voorgelogen
Over lijken gaan de regenten
Die ons de oorlog hebben ingezogen
Dit conflict vanwege eigenbelang
Is een geopolitieke wedstrijd
Om toegang tot grondstoffen ben ik bang
Niet om democratie en vrijheid
En terwijl ik me hierdoor onmachtig voel
Slaan venijnig de clusterbommen toe
Treffen dronen in oorlogszones doel
Wordt vrede sluiten…
Nuit d'amour
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 Aangezien ik een nachtdier ben,
mijn Assepoester,
bestaat er voor mij geen hoger licht
dan te vrijen met jou
in de hitte van een rode vlam
ligt het wapen tegen duisternis
als bijen die naar nectar smachten
zweven mijn gouden gedachten naar
het bloemenveld van pure liefde
in jouw gezicht, je ogen blauw
je lange, zwarte haren sluiten…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Iemands stem stapt door mijn hoofd
gedicht
3.2 met 26 stemmen
13.007 Het is waar dat men hier zo nadert,
de dag sluit, het glas van tafel, mij
mijn kleren af. Wie ruikt hier zo
naar ziekenzalen, bed na bed
het lopen van de koffie, belangrijk
kleiner de resten van een sigaret, krulletjes
ergens afgevallen, o wee, rusten zacht.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Onbekenden wierpen lage wallen op
in de velden buiten de stad
dus is er een wacht ingesteld
maar er gebeurt niets
Het is om gek van te worden
Sommigen sluiten zich op in hun huis
De wachten melden zich niet meer
Af en toe staat er iemand in de poort
te schreeuwen: Lafaards, lafaards!…
vakantie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 ik ga op vakantie in mijn hoofd
langs al die kronkelige wegen
zie ik stranden en kastelen
ook is er mooi weer beloofd
geld hoef ik niet te dragen
en het vervoer is voor niets
op tijd sluit ik mijn ogen
en droom over mijn elektrofiets
de accu laadt zich op
zijn radius is beperkt
dus blijf ik in mijn stoel
het stopcontact doet zijn werk…
Parelend?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
425 niet
of er juiste woorden
bestaan die de geur van
je huid kunnen vangen,
of beelden van jouw
golvend haar in het
levendig licht van je
ogen, en mij in vervoering
raakt mijn obsessie vanuit de
vingertoppen, een strelende
gebaar van verwachting,
parelend op beide lippen
Als ik hiervoor een gevoel
kon vinden zou ik de ogen
sluiten…
Zoeken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
599 't Is steeds weer zoeken,
heel even vinden
maar niet vast te houden,
net zomin als je water
in een vuist kan sluiten.
't Is steeds weer zoeken,
even ontmoeten
maar ook weer stoten op verschillen.
Niet echt kunnen willen
maar verder gaan.…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap
eindelijk thuiskomt
in de heilige ruimte
van je ziel
waarbinnen zich
met oeroude kracht
die de cirkel rondom sluit…
kom bij me
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.234 scherven
met de barsten
van een ander z'n geluk
zijn je tranen
nog te vers
om al verdriet te zijn
kom maar
en durf verder
dan de eerste deur
geef ook als
er bijna niemand
liefde in je ogen ziet
kom want
pijn zal leven zijn
scherven zullen barsten
tranen worden warm verdriet
als er niemand liefde in je ogen ziet
kom en sluit…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Sluit hij vriendschap met alle aanlandige
winden. Rust er een passie op een vriendschap
die het zwarte paard aan zijn omgeving kunnen
verbinden.…
avondklank
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 een oogwenk in het voorbijgaan
nog net voor het sluiten van de markt
ze neemt mij mee langs een vergeten dorpsstraat
louter omringd door ruimte om ons heen
de volheid van buitenste leegte
niemand die het ziet
de aarde schijnt onhoorbaar te brommen
niemand die het hoort
slapenderwijs een serenade?…
Hoe hij nog fladdert 's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik vind het eng
en sluit de deur en
neem z'n jas maar aan.
"Bedankt Mw.
Maar ik wil graag
naar buiten."
"Straks komt de zuster van de dag",
vermeld ik vastberaden.
"Die laat je vast wel uit."
Er over schrijven is
niet moeilijk. Alleen zijn riem
bewaar ik thuis.…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 hier kleuren woorden
zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
vuurduvel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 eenmaal daar, de voeten gestrekt
tot aan het warmste gedeelte
gedachten staren slechts
de vlammen geven ze
een eigen leven
ze gaan spoorslags
op de loop voor knopen
in je buik en vaste vormen
door een oververmoeid
bestaan
eenmaal daar gegaan
sluiten ogen zonder slaap
de warmte trekt
een gapend gat tot
proportioneel verlangen
...…