2393 resultaten.
Sta niet huilend voor mijn graf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
5.186 Ik ben de zucht in duizend winden,
Ik ben de zachte sneeuw die valt.
Ik ben de zoete herfstregen
Ik ben de rijpe tarwe in de velden.
Ik ben de stilte van de ochtend,
Ik ben in de gracieuze vlucht
van buitelende vogels,
Ik ben de glans van de sterren in de nacht.
Ik ben in elke bloem die bloeit,
Ik ben in een rustige plaats.…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.
Maar ’t zuchten bij elkander breekt de taal,
haar naam wordt vlek, de inkt doet zeer,
het wacht op haar gebaar in dit verhaal.…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
December
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Liefde moet ons blijven dragen
doorheen een sombere tijd
van storm, sneeuw en regenvlagen
tot het licht van kerstmis ons bevrijdt.
Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Herfstmeditatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 de grafieken
van opwarming
en klimaat-
verandering
verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen zij zon
en smelt de sneeuw…
grijs gebied (voor ijsberen)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
715 met de pootjes in de fijnste sneeuw
zoals ’n leeuw in de hitte pitten kan
kan er ook gewatertrappeld worden
tussen de ijsschotsen van verlangens
’t is zo fijn om alles weg te wuiven
met de grote gevoelens te schuilen
achter metaforen
en als dat niet lukt
boos doses metamorfoses te strooien
alle fijngesneden plakjes van ’t hart
worden…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.…
De keizerspinguïn
netgedicht
4.1 met 58 stemmen
601 En als hij uiteindelijk languit
op een ijsschots ligt
dan schittert zijn buik
als sneeuw in winterlicht.…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan,
maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon;
je kijkt toch verder, waar het al begon
en weet toch ook dat droefheid nu en dan
eenieders deel is in dit korte leven
maar dat er steeds nog zoveel schoonheid is gebleven.…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 De sneeuw kraakt onder onze schoenen
vlokken dwarrelen dansend neer
natuur lijkt zich nu te verzoenen
met het plotse winterweer.
De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver weg huilt er een hond
toch schijnt de zon nu in m'n hart.…
Winters boerenland.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.183 Harde windvlagen doen
kale toppen van
bomen bewegen terwijl
laatste dorre bladeren vallen
als sneeuw voor de zon
een jogger die
zojuist een glimmende
rotsheuvel beklom
kraaien krijsen - hoog in
de kale eik - met
z'n allen in koor.…
Van het oude en het nieuwe...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.294 Zachte stappen in de verse sneeuw,
oudjaar lijkt al weer zo lang geleden.
Ik kijk door het raam en geeuw,
er is sindsdien al veel tijd vergleden.
Goede voornemens, heb ik die?
Ik zou het echt niet weten.
Ach, ik neem dat niet zo nauw, zie
ik ben nu ook tevreden.…
Ik
gedicht
2.6 met 122 stemmen
38.339 .
-----------------------------------------------------
Uit: 'Zolang er sneeuw ligt', 1975.…
elementen der liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.208 glijend door de sneeuw
op een slee van prachtige kleuren
trek jij mij voort
en ik heb het nooit zien gebeuren
ik werd ondergedompeld
in een zee van mooie vormen
windkracht nul op de schaal van liefde
maar het begint nu toch hevig te stormen
rollend van een helling
prachtig rood
ik ruik de heerlijke geuren
en bijt weer stevig in onze…
Gulliver in Amsterdam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
26.584 En nergens kon je dansen want de vloeren stonden vol
met dwergen, springend in de sneeuw die stroomde
uit hun binnenzakjes. Met wilde, wijde oogjes
vierden ze kleingeestig feest.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
Er schuilt een dichter
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.241 Er schuilt een dichter in mijn huis
Ze doet me telkens weer verbazen
Ze laat het sneeuwen met de Pasen
En kweekt pioenen in haar kluis
Huilt middenin het feestgedruis
En zweeft ongrijpbaar door de mazen
Er schuilt een dichter in mijn huis
Ze doet me telkens weer verbazen
Ze drinkt haar thee uit borrelglazen
En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…
1 december
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.819 De sneeuw is vroeg dit jaar
ik loop naar de bushalte
het is koud
daar komt de bus
he, hallo Danny!
koud he
ja!…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 ik draag je naar het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je…
Lentebloempjes
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.879 Schuchter nog, bedekt met sneeuw,
de eerste lieve lenteboden;
blaadjes rekken met een geeuw,
nieuwe knoppen reeds ontloken.
Allemaal, ze zijn met veel,
verspreiden zachte geuren,
vergeten is de winterkou.
Wit en blauw, groen en geel,
de nieuwe lentekleuren,
betoverend in d'ochtenddauw.…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 't Wordt schoorvoetend licht,
een dun laagje sneeuw:
ijl tintelgedicht
in een prille eeuw.
Een prille eeuw,
met hoop - die doet leven-
op een gouden tijd,
ook al duurt het maar even.
Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling af.
Er is niemand die loopt
in onvoorspelbare richtingen.
Elk contact is een botsing
tussen gelijkmoedige grootheden.
----------------------------
uit: 'Inzinkingen', 2005.…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
Deze keer is het echt.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
752 Jouw warme hart opent zich met tuindeuren,
versmelt decennia als sneeuw voor onze zon
Eenmaal bij jou binnen
voel ik het kloppen van je hart
je liefdesritme, je gevoel, en je ongeduld
Je eerlijkheid en je trillende mond
hebben het me net verteld,
deze keer is het echt, ik voel het oprecht
Je hebt het me gezegd, van jouw sterren,
die…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 Pennen klaar gezet,
je weet maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie…