3008 resultaten.
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
Geluk voor twee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 in laaiende hitte
geven dennenappels op het pad
geur in het bos
en gloeiende liefde
meer nog dan wuivend gras
in de kleurende zomer
we kijken ons rijk
jonggeliefden
in de zwoele avond
onder hemelsbrede sterren
slapen in een wereld
alleen voor twee
vroeg in de morgen
de geluiden van buiten
ver van de stad
de scharrelende egel
bij…
en ik zal
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.631 als je doodgaat
zal ik je zoeken
in elke kamer
ieder huis
elke stad
zal ik je zoeken
zal ik je zoeken
en ik zal je roepen
bij het vallen van de avond
in het duister van de nacht
bij de glorie van de morgen
zal ik je roepen
zal ik je roepen
en ik zal treuren
met je foto in mijn hand
als ik vlucht in je oude trui
voor de oorverdovende…
Impasse
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.178 en ik ging als gekwelde geest de stad in
én dacht- hoe kon ik het vergeten
dat een liefde die in dromen geankerd is
niets anders behoeft dan nachten
nachten die de sterren tegemoet bloeien
of daar achter, de eeuwigheid, of
niets, vervloekt zoek ik
waar is het?
waar is het plein van de liefde?…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 meewarige blikken temidden van de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar binnen trekken
uitwaarts inkrimpen van inwaarts uittreden
Daar tussen in ligt mijn
stad…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen
wat zou ik mij nog meer kunnen wensen
De stad…
voor m.-j.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 tot mijn voorwerp van ontferming
ligt gevouwen
in dromen onder nachtwol:
dan lach ik haastig alle grappen weer
struikel over oude omhelzingen
en probeer verwaaien
tegen te gaan van een begin
aan verstandhouding
tussen ons: twee kinderen nog
in een andere stad.…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
niets....
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.019 Feest een stad vol feest
en ik voel me zo triest
Alsof de zon bevriest
er geen warmte is geweest
Losmaken doet me pijn
ik zie je steeds gaan en komen
's nachts in mijn dromen
in een schijnsamenzijn
Verslagenheid alles kwijt
stil verlangen naar jou
Man waar ik mee leven wou
maar leegte is de realiteit
In mijn buik huist de pijn
mijn…
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
Als het heeft gesneeuwd
gedicht
3.4 met 22 stemmen
11.300 Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost
van water na een duik in de late lente;
wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Je leest de stad in fasen
Gevlochten in je bruine haar
Weerspiegeld in de glazen
van een ondoorzichtig paar.
Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Je leest de stad in fasen
Gevlochten in je bruine haar
Weerspiegeld in de glazen
van een ondoorzichtig paar.
Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.…
Onheilspellend
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
900 het gehuil is niet van de lucht
maar dringt door tot op het bot
grijze nevel nadert de grote stad
spreidt zich uit met diepe zucht
onheilspellend schijnt het dwaallicht
tikt een rijs zachtjes tegen een zerk
klinkt geritsel van bladeren dichterbij
daar gehoor het overneemt van 't zicht
penetrant de geur van vergetelheid
onder de voet gelopen…
So wiert dat landt reyn wit end klaer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Jeronimo vertelde mij vandaag hoe hij uren kon
uitkijken over de besneeuwde daken van de stad.
Een staand horloge was voor hem de toren van
de Bavokerk maar hij liet zich niet tot de orde roepen.
De toekomst was een duister gat en wegdromen
verrukkelijker dan studeren.…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 In mijn dierbare Vlissingen,
stad op de kruising van Schelde
en Noordzee
In het Lampsinshuis aldaar,
nu Zeeuws maritiem MuZEEum
Daar draaide hij ooit,
gekleed in een blauwgeruite kiel
aan het grote wiel.
Of hij dat
gezien zijn vrije geest
en sterke wil
ganse dagen heeft gedaan?…
Hoogspanning
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.994 Zij droomt elke nacht over hem
ruikt zijn geur met haar ogen dicht
hoort in het donker zijn zwoele stem
en ziet moeiteloos overal zijn gezicht
Zij is in gedachte iedere dag aan zijn zij
loopt elke middag met hem door de stad
bij elke pijnlijke traan is zij toch blij
wanneer zij een kus van hem heeft gehad
Zij praat liefdevol met haar vriendinnen…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistre hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Slotakkoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
801 Als muziek in een donkere kamer
zwerft hij door de stad,
niet denkend aan gisteren,
het leven dat hij had.
Geschopt, vernederd, geslagen.
‘t Doet ‘m allemaal geen reet.
Nu is alles beter,
gezien het leven dat hij leed.
Hij lacht zijn verdroogde lippen kapot,
denkt niet meer aan de pijn.…
Bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.067 Bezittingen verkocht de deur is afgesloten
Weg van deze plek hier is hartebloed vergoten
Bestemming onbekend ik heb geen route uitgezet
Naar waar niemand mij nog kent spontaan en onbesmet
Als zelfverklaard verliezer wandel ik mijn hazenpad
Op weg naar een huzarenstuk in een naïve nieuwe stad
Een hoed op nieuwe pleinen bezield door scoringsdrang…
Functioneel hervormd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ongeloof laat
marmeren pilaren knakken
heiligen door hun sokkels zakken
het gekleurde glas
verdrinkt weer in gesmolten lood
de dood zal geen mysterie meer bevatten
devotie gaat verdwijnen
orgel en sopranen zingen
ontroerd een laatst verschijnen
het gebouw is in snel tempo
functioneel hervormd tot
gezondheidscentrum van de stad…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistere hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 wij hebben
de duinen zien bloeien
als gift van de zon en de zee
eerst het lichtere paars
dan het zomerse geel
de wind speelde mee
verlieten de drukte
van zaken en stad kozen
de stilte van het glooiende pad
in het zand bij laagwater
tekenden sporen de lijn
een horizon verder zal het rustiger zijn
elkaar bij de hand
in een tocht…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ongelukkig uitdrukken
het is je al vergeven
jij bent een oude toon
je hebt het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen
jij wilt geen geheimen
meer verbergen
voor de herfst in Amsterdam
want het is dorstig in de stad…
Schemerrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 De lucht kleurt rood
boven de stad
en de huizen
in het mysterie
van schemer gehuld
Mysterie -
roerloze aanwezigheid
waarin elk in alles versmelt
Maar eenzaam gaan de mensen
want in hun afgescheiden zelfbeeld gestold
in een aldoor hunkeren naar een zon
die hen van hun onbehagen verlost
De lucht kleurt roder
vurige schoonheid
vlam…
Regen, een Zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Uitgestorven lijkt de stad, harde regen,
De natuur doet zijn werk, planten,
Bomen en ook mensen zij hebben het nodig.
Ook al zouden zij anders wensen...
Nog steeds kijk ik uit het raam, dan
Beginnen naargeestig de klokken te luiden
Van de kerk in Gods naam.…
nagels in huid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 wanneer vingers klauwen
rond de vleesgeworden lust voor
het oog
schuurt angst in droge kelen –letterlijk-
tot schorre kreten vroeg of laat
de straat verlaten
een land bukt
haar juk drukt zwaar door overmacht
daar hurkt een kind, het huilt
in alle hoeken van de stad; maar niemand hoort
wanneer het wacht
op huid in rauwe flarden, want…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 je zoekt me bij het kanaal
daar ben ik niet
je zoekt me in de stad
ook daar zul je me niet
vinden
kroegen misschien?
verdoe niet je zo
kostbare tijd.
wil ik wel helemaal
niet worden gevonden
ben ik er nog wel?
waarom nu? men heeft je
altijd gestimuleerd
niemand heeft je ooit tegen
gehouden…integendeel.…