4052 resultaten.
De stille overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Zijn bedoelingen verdrongen,
bekneld onder een steen,
onderdrukt door een daad,
die plots verscheen.
Dus herhaalde hij
zijn laatste woorden
nogmaals, in de hoop
dat mensen hem hoorden.
Zijn intenties te zwaar,
dus liet hij ze gaan,
in de hoop dat de rust
voor hem zou bestaan.…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
doorgaan
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
859 Doorgaan niet stoppen dat heeft geen zin
Praat wat harder dan denk je niet zoveel
Het is nu eenmaal tegenwoordig zo min
En ja dat grijpt een ieder wel eens naar de keel
Kom op en zet je er overheen
kop op het goede dat komt vast heel snel
en al lijkt alles om je heen van steen
De grotere macht trekt binnenkort heus wel aan de bel…
sporen van vilein venijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 plotseling was er de beroering
als bij die steen in de vijver
maar toen de onrust
van rimpelingen was weggeëbt
en het wateroppervlak weer
als vanouds gelijk een
spiegel was geworden
leek de rust weergekeerd
maar wij weten beter
juist onder het ogenschijnlijk vlakke
van een verraderlijke waterspiegel
huist het moeilijk te bestrijden…
BREDA 'S NOLENSPLEIN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 Hoog en wijd platanenloof
overhuift luchtig
stenen en tegels
van de vierkante plaats
schenkt Zuid-Europese adem
aan winkels der zelfbesturing
en warm geurende spijshuisjes
zonder vrees voor warenhuizen
al dit leven en werken
wordt bemoedigd
door gastvrij buurthuis de Vlieren
dat waakzaam schouwt en denkt
ziel en wezen vol opwekking…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…
Rozenschrift
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
657 hoe mijn jurk versmalde
samen met het uitzicht van
een zwart omrande boord
ik keek naar rood gekraste ogen
kleedde me met schaduwen en
verborg zo mijn magere lijf
bloemen waren er in overvloed
die dag dat ik mijn mond bedekte
met een marmeren rozenblad
jij hebt me begraven gezien
toen alles zwijgend werd en
ik het liefhebben op stenen…
Stil water
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
988 Zie hoe elke steen ook
jouw gelaat veranderd.
Laten we zwijgen,
laten we zwijgen liefste
en het stille water van dit leven
met zachte vingers strelen.…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Er is iets niet in orde met het geluid
dat uit de stenen komt.
Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.…
appartementsterras
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
635 blaadjes op het terras
liggen daar gevallen
de bovenbuur weet het
zegt de glimlach
die daar altijd op-staat
hij veegt onderaan
de stenen rondom en
laat wat kleur brengt
zijn leven sieren
tot later de herfst
alles heeft verdord
hij geniet ook en
lacht zijn zorgen weg
de wereld op straat
ziet er vaak anders uit
maar hier is hij thuis…
Handwerkman
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
804 Stapel opnieuw met mij die stenen
de ondersten bovenal
en kijk hoe ik blijf graven, pa
zolang er aarde is in mij;
draag me als ik val.…
ritme
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.059 in een eeuwige beweging
verpulvert mars de lente
slaat de slinger van de tijd
in hersens en weke lijven
stille velden beplant met witte kruisen
verschijnen na gas en massale dood
stenen doodsbloemen met namen
de hete tranen van hun geliefden
druipen langs koud kil marmer
in de beschaamde aarde…
Soms laat een dichter zich kennen
gedicht
2.3 met 95 stemmen
24.883 Soms laat een dichter zich kennen,
weegt verlangen een steen, behelst
hem te gooien een booglijn van lucht
in een kamer met niets dan een gletsjer
van lakens en lijven en meer dan hem
lief is de spieren in ogen, ze beide
horen rollen, ondraaglijk glanzend
en groot, de antieke daad nog wat
nat van de doodverf.
-----------------------------…
kindsoldaat
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
940 Kleine soldaat met je hartje van steen,
Het is niet jouw schuld, ze lieten je alleen.
Is er nog hoop, een pleister voor je pijn,
Of zal je dood de enige troost voor je zijn.…
Niet tegendraads, wel buiten mijn wil
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.422 Of ben ik mij
kwijt geraakt aan de landtong
waar ik me in stilte bekwaamde
en wolken telde van achter naar voor
Een helse vuistenregen
maakte me murw en legde
hete stenen in mijn gelaat
toch regent het zijdeglans
en ken ik geen haat
Mijn kleding draagt
geen namen meer
zoals het geschrift mij
eens beval om de letter van de tijd
te gaan…
kinderkoppen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
622 het is warm de fontein spuit
haar zilveren stadse sappen
uit over de kinderkoppen
een kind huilt in een wagen
een fanfare sproeit noten
platanen verwachten lente
een bruiloft verandert levens
het gemeentehuis uit roze
bakstenen opgetrokken
waakt over dit bruisend plein
als een stenen mensenwaker
een kind huilt in een wagen
het weet…
Verjaardagschristen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
710 Hollands gedoog, ik begraaf in
Ontwikkelde waarheid
Op wetenschaps klaarheid
Heerlijke stenen verslaving
Poëzie is wat ik wil
Wie geeft ontvangt
Energie ontspant
En ik ben stil.
Zowaar, ik laat mij niks kisten
Weg met de verjaardagschristen.…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…
Uiterste grens
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
522 Is het enige wat gebeurde
wat bedacht, werd geschapen
kwam uit missen en beloven,
maar als stenen gaan ontdooien,
schrijft de wereld geschiedenis,
zal het gebeuren, dat as zich
baant een weg naar boven,het
warme zaad de harten breekt
van lang versteende graven,
wie zal daaruit opstaan, tot de
uiterste grens te durven gaan
tot het pad…
Gebed van een vader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
Dagmenu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 klauwen grauwen in het denken
katrollen worden aangetrokken
hersenspinsels rafelen uiteen
wilde spinazie wordt geserveerd
met dwarsgebakken frietknispers
het vuur brandt eeuwenlang
in het zwartgeblakerd fornuis
knekels en schedels glanzen
op het vierkante aanrechtkastje
de tijd verpulvert mensenlevens
perst heldere woorden uit een steen…
Klaaglied der Julia Telezjko
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Keer op keer
Laag op laag
As tot as keert
Aard tot aard
Gouden licht
Luistert
In de hemel
En
Donker op aarde
Dood
Erft
Rijkdommen
Jezus,
Uwer
Lam
Is
Aanstoots steen der
Tehuis sancti spiritus
Echter
Looflied
Zijner wijsheid
Jezus
Kon ik maar…
O God….…
in mijn huisje lag een kluisje
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.547 in mijn huisje lag een kluisje
groot maar toch weer klein
in mijn huisje lag een kleisje
nu gestolen uit mijn domein
zo ging het ook
met mijn hartje eerst van steen
tot die jongen kwam
en vroeg,, hey meis , waar ga je heen?
mijn antwoord was snel
natuurlijk erg verrast
een jongen praat tegen me
jij bent mijn eregast…
Een dag van nood en vis
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
745 paardenhoeven kletteren op de stenen
water valt met bakken
op de aangespoelde lading
bijeengesjord met lijkentouw
onder zeil in jute zakken
ergens wordt een klok geluid
uit nooddruft slaat hij zijn slag
de jutter, hij fluit
zet een zuidwester op, voor hem
is het zo’n dag van brood en vis
zijn bedreven oog
zeeft de vloedlijn op bot en…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 het zal zo niet blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…
Beschuitkruimels (voor Jeannet)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.057 Als een mooi beschuitje, besmeerd met boter, plakje kaas,
plots van tafel valt - net misgegrepen- dat al verkruimelend
wordt platgetrapt op de stenen vloer, oneetbaar verandert,
zo verpulveren vele levens, ongekend, stil en onbegrepen,
vervuild, besmeurd, gevallen, vastgeplakt en kapot getrapt,
in duizenden onbekende, intelligente kruimeltjes…
Cocktailparty
gedicht
3.6 met 23 stemmen
26.388 En al die echte stenen zijn
de schuldgevoelens van haar man,
allemaal stukjes schuldgevoel
heeft zij an.
En als hij thuiskomt krijgt ze weer
een bloedrobijn, of iets van bont,
nog meer briljanten om haar hals
meer verdriet om haar mond.
---------------------
uit: Tot hier toe…