2744 resultaten.
DOODSANGSTEN.....
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
752 Vroeger toen ik jong was
Was de dood ver verwijderd
Nu en na
Meer dan een halve eeuw
Verschijnen beelden
Van de vele
gevallen geliefden
-Zij die mij vormden
Troostten inspireerden
Onvoorwaardelijk liefhadden
Om mij
Het kind
-Nu ouder
Word ik bang
Twijfel aan mijn goedheid
Aan een Hogere macht
Ik wens niet te geloven
In een Hogere…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er toch weer
om dit wonder
voorzichtig in een aarzeling
begint de wind te fluisteren
over troost…
Moederdag voor eeuwig
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.019 In onze diepste pijn
was zij met ons verbonden
bij onze grootste vreugde
ontsprong haar lieve lach,
deelden we verdriet
zij troostte als geen ander
met haar als moeder
was het altijd moederdag.
Nog eenmaal klinkt op aarde
mijn bewonderend hoera
o, dat zij eeuwig moeder is
nu in Gods Gloria.…
de kans om iets te vinden wat echt is is klein
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.048 echte vrienden zijn moeilijk te vinden
maar als je ze hebt kan je je niet meer ontbinden
echte liefde is niet groot
maar wel sterk en zo lang tot de dood
echte woorden spreken niet,
ze doen je zwijgen of troosten verdriet
wat is echt en wat is schijn?
de kans om iets te vinden wat echt is, is klein.…
VANDAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.350 Nu stiekum naar het park, de vogeltjes voeren
De prille zuurstof inhaleren, dan draai ik op volle toeren
Dan Liesje even troosten, problemen in haar leven
Hoe vaak werd ik liefdevol opgevangen, ik ga alles geven!
Ik denk aan jullie allen, ieder is vergezeld
Fijne dag nog, jullie missen, voor géén geld!…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 mij nu maar in stilte sterven
heel ver van alles en van iedereen
Ik wil niet langer lopen zwerven
laat mij maar sterven, heel alleen
Breng mij nu maar geen kransen
die hebben alle waarde verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat troost…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Het is fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
O God, wees Heverlee en Lommel zeer nabij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 dood klinkt door de dagen
van tere jonge kinderstemmen,
het leven comprimeert in tunnelvisie,
wrakstukken spreken woordenloze taal,
bloemen verbeelden wat in harten leeft,
die achterblijven hergroeperen zich
in lotsverbondenheid en niet begrijpen,
de lucht is zwanger van de dood,
één datum ligt verankerd in de tijd,
een monument na troosten…
Mevrouw Verkuijl: bedankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 met als troost: háár huis ongeschonden?
Mevrouw Verkuyl, bedankt!…
"MAAR DE GROOTSTE IS DE LIEFDE"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
802 Herman bracht geen rouw
maar bezinning, bezieling, bemoediging en troost
voor de oermomenten, kruispunten, overgangen
van het leven en van de dood
maar vooral de verzoening
"midden in het leven staan we in de dood"
daar is niets mis mee
dat is goed
dat is het allergrootste
dat is ook liefde!…
Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
874 Woorden van rust en ontroering
waaien weg, verjaagd door de wind,
woorden van liefde en troost
verwaaien als bladeren in de herfst.
En na de wind wacht ons slechts
leegte, en hoop zonder doel.…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem weg vegen
Maar mijn vinger
Komt tegen een verbeelding aan
Ik wil je troosten…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of bruidegom van mijn werk
hoe triest ik nu alweer ben
jouw sympathie niet zal kunnen beleven
en vooral niet mag voelen
als jij knielt bij mijn graf?…
GEBORGENHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Knus bij elkaar en samen bouwen
Lief en leed, blijheid en troost, vertrouwen.
Jouw hand pakt zachtjes de mijne
Een droom maar dan een zeer, zeer fijne.
We huilen zachtjes en lachen uitbundig
Alles delen spontaan of stuntelig, niet vakkundig.
Geduldig wacht ik en blijf toch dagelijks blij
De dag komt... dan sta je voor mij.…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 houd me in je armen
troost me sus me
wieg me in je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
Na verloop van tijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 ja, er is nog ruimte
tussen vloedlijnen en
wassende maan
nog tijd te gaan, stranden
te struinen, te verstuiven
als duinen, totdat we
verliezen in verdwalen
het lichaam mank gaat
we grond en ogen met
sterfhout behangen
wennen aan vocht uit
verse wonden, wennen
aan de bres in de haag
troosten met snoep
dankwoorden spuien…
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen
Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen:
wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-mens zelfs!…
Slapeloosheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 Van de nacht naar de morgen
Is onmetelijk lang voor de
Mens die de slaap niet vatten
Kan. de nachtelijke doler zoekt
Troost bij de fles. Een slaapmutsje
Voor een onverwerkt levensles.
Het malen van de molen duurt
Maar voort van een stem in je
Hoofd die je rust verstoort.…
Alleen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
753 Als dat eens even kon
De wind gaat nu wild tekeer
Alsof je me troosten wil
Is het een teken?
Ik weet het niet meer
Ik leg mijn hand op jouw steen
Jouw steen, zo kil en grijs
De vogeltjes luisteren mee
Maar blijf verdrietig en alleen…
De kruisafneming
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
567 moederhart gekwetst
die haar liefhebbende zoon had verloren
stil kon men haar kreunen en klagen horen
hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt
toen Jezus van het kruis werd afgenomen
en op de schoot van Zijn moeder gelegd
ook andere vrouwen die erbij waren gekomen
schrokken hoe gruwelijk zij hem hadden bewerkt
had Hij woorden van troost…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 tijd van vóór het rijpen
De kindertijd, zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar hele leven
Een gat van binnen en haar empathie
Was groot, maar woonde haar volledig uit
Het troostte…
Enveloppe
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
614 en het is de merel die mij
met het begin van een klaaglied
heel even al zingend troosten wil
en laat mij dan alleen met mijn verdriet
en toen werd het rondom mij
kil en koud en doodstil…
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik troost me met de gedachte,
dat we artistieke deeltjes zijn,
die mysterieus verbonden blijven,
met al wat sterft en leeft.…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Wij zijn koninginnen-
categorie, voorbeeldig
kunnen wij in het midden staan
onze vleugels spreiden en
vuur naar vijanden briesen
Ik troost de treurenden, sterk
de dapperen, en kleur de ballonnen
van het samen gewonnen geluk
want ik ben een draakgeboren zwaan…
Kinderleed
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
701 kindlief jij
hebt geleden
maar nu
veilig in
het hemels
eeuwig kinderhuis
op aarde
is enorm
verdriet moge
de engelen
hen troosten
thuis
zegen voor
de veteranen
de begeleidende
agent moest
maar
die vreselijke
tocht gaan
naast de
eventuele dader
het arme
slachtoffertje lag
daar
lieve kinderen
blijf bij
het buitenspelen…
Handen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
3.787 en truitjes gebreid,
engeltjes gehaakt en beelden gekleid
landschappen en bloemen gepenseeld
korte verhalen en gedichten geschreven,
vier bundels uitgegeven, kon er emoties in kwijt
ze zijn nu krom gegroeid en moe door al dat gedoe
door reuma en het sleetse door de tijd
kan ze ootmoedig samenvouwen tot een stil gebed
als woordeloze troost…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Maar ik hang aan de maan
bedrijf vitaal moderne kunst
en val op een dag omlaag
om je te troosten in breedte
van alles wat verlangen is
in dat hemelbed beneden
waar jij vol van verlangen
met een glimlach op mij wacht.
Ben jij nog wakker
nu het leven begint met aanvaarden.…
Oude jenever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Verdwaald zoek je naar troost
in een kroeg in Amsterdam Oost
eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn
je bent ver heen en nog niet terug
je vindt geluk bij plastic bloemen
en toch ben je waar je bent gebleven
waar geen kleur het grijs verbreekt
altijd vrolijk, je heft het glas
loze woorden, je blijft een gast
leeft jouw leven in een liefdesplan…