2163 resultaten.
gedicht in elf: koolmees
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
952 koolmees
komt kijken
inspecteert het vogelhuisje
ga ik hier nestelen?
hopelijk!…
ogen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
777 ogen
twee stuks
kijken me aan
zie je me staan?
opvallend(d)…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
594 Vleugels rijzen
van de imposante spanwijdte
adelaars,
roven mij het beeld
dragen heldere vluchten
naar het firmament ter wereld.
Geruisloos gekleurd
zweven voornamelijk
lichtblauwe tinten als "een".
Laatste sprankel leven trekken voorbij
een vallen in bergachtige gebieden
leefde temidden van verdrinken.
Stijgend en dalend
als…
Koper
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.597 Zoals bloed en munt naar koper geurt
breken golven schuimend rood gekleurd
tegen vinnen op moeder en baby's rug.
Sluiten betraande ogen met een laatste knip.
Verdriet en medeleven klinken van mijlenver
hoog gehuil echoët in ons bezwaard geweten.
Snijden door ijskoud water en pijnlijk vlees
wijze antwoorden die nooit meer zijn.…
Honden aan de lijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.147 Ze laat twee pekineesjes uit
in 't parkje aan de Zaan,
maar kijkt er danig op d'r snuit:
een diender houdt 'r aan.
Hij zegt: 'Al zijn uw hondjes klein,
er moet toch orde wezen.
Ze moeten beide aan de lijn.
Dat heeft u kunnen lezen!
Uw hondjes lopen echter los.
Hoe krijgt u dat verzonnen!'
Bij deze is de vrouw de klos:
ze krijgt van hem…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
665 In het noorden een stille tocht
de rook trekt als nevel voorbij
de zon breekt door
en kan best samengaan
met hoogwaardige magische natuur
en alles wordt weer licht.
overwinteraars
door de grote diepte
uitgeput
de wintergasten moeten kunnen rusten
ongestoord
word gewandeld, gefietst
tevens in het winterparadijs
waar voetstappen in…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
985 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
- Blik op het noorden -
netgedicht
4.3 met 58 stemmen
990 Een koud gevoel in de winter
de ijzige zee vriest dicht
troostloos smelt niet
waar het ijskoud water bedreigt
de toekomst van de noordpool.
Blik op het noorden
volledig uit het evenwicht.
IJsberen
de grootste zoogdieren ter wereld
schuilen
ingegraven in het pakijs,
hier en daar verloren gravend
wild en vrij en onafhankelijk
zijn zij…
red de zeehond
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
682 koude mistnevels
ademen
de bomen wit
de winter
trekt
een bontjas aan
ik ook
maar dan nep!…
Wat gaat er in haar om vandaag?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
619 Wat gaat er in
haar om vandaag?
haar ogen
onbegrijpelijk traag
haar pose
uitgestrekt en loom
ze glanst zowaar
oogstrelend mooi
ze heeft geen doel
gaat op gevoel
ze eet, ze slaapt,
ze rekt en gaapt
in trage tred
gaat zij van huis
sluipt in de nacht
is ’s ochtends thuis
wrijft langs je been
je moet dan…
Goor
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
570 De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten,
hij ligt op de bank, lui uitgestrekt,
zijn tong gaat even rond zij bek,
in gedachten gaat mijn blik naar buiten.
De koffie wordt op tafel gezet,
ik wacht even, het is nog heet,
de slagroom maakt ‘t compleet,
helaas, de hond heeft opgelet.
Met betraande ogen kijkt hij me aan,
ik denk met bezwaard…
Over een vink
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.474 OVER EEN VINK
Een vink begon het te vervelen
om met een reebok bridge te spelen,
omdat die dominante bok
het leiderschap steeds tot zich trok.
Maar al te vaak werd hij “de blinde”,
hetgeen hem op den duur niet zinde.
Niet graag lig ik, zo sprak hij flink,
Op tafel als een blinde vink.…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
14.801 Twee paarden stonden tegenover elkaar.
Het was lente en zomer tegelijk.
Tegenover en naast elkaar
lente en zomer tegelijk.
Twee paarden met het hoofd
tegen de hals van de ander.
Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Torero
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 De zwarte stier wendt zich
als een stuurloze bulldozer
in de arena, zijn nieuwe weiland,
waar de boer een killer is,
die achter zijn rode lap de dood verbergt.
Het wrede publiek waant zichzelf kunstkenner bij uitstek,
terwijl het in feite toeziet hoe een dier misleid wordt
door een gelikte macho in een cryptisch ballet,
waar het bloed hen…
'n Schone witte
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
754 'n schone witte gaat
voorbij aan de schoonheid
van haar spiegelbeeld
het oppervlak rimpelig
zo golft ze zachtjes
haar toekomst
tegemoet…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
700 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Meisje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.271 Ze was gekleed als courtisane
en zij gleed op een stuk karton
over het ijzel naar beneden, zulke
ontdekkingstochten waarin alles mag.
Haar vriendinnen slaakten hoge kreten
en ik stond op de brug spiedend
van een zwaan naar haar en van haar
schuldig naar de zwaan. Ik benijdde
zijn gedaante, waarmee hij onbezwaard
mijn Leda kon begluren. Ik zag…
Onthuld in geborgenheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
687 Verontrustend en gelijkend
op een kale implantaat
stroomt het leven weg
het is alsof de nageboorte
nog schreeuwt met de stem van het kind
doch de genade is eindeloos
en het bloed dat van voren en
van achteren de rijmelaars laat dichten
hecht zich nu aan mijn handen
al vond de nacht niet wat ik zocht
en zie ik in de spiegel
van jouw…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
944 Zilvereigers zweven boven liefde,
trekken cirkels, herinneren mij,
maken liefde eenklank, een nestje,
brengen tot leven, al die vele jaren
nieuwsgierig verovert hij het hart.
Het valt zo moeilijk om op te vangen,
de pijnlijke levenskringen te zien,
zelfvertrouwen waagt zich behoorlijk
deze wanhoop in mij verder te dragen,
angst voor opoffering…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.683 dons houdt zijn warmte vast
een jas van spek, streep boven het oog
zwarte rug, witte buik
de schutkleuren van zee en lucht
kleine, platte veren als dakpannen over elkaar
ingesmeerd met waterafstotend vet uit klieren
verwant aan zeeduiker en albatros
snelle zwemvogel van het verre zuiden
met vleugelvinnen roeit en vliegt hij onder water…
Omgekeerde Sint Franciscus
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.420 De heilige Man in zijn pij keek door het raam naar de ganzen,
Lachte: wat snaatren die beesten! kon ik ze maar verstaan!
Zij zeiden: kijk, de heilige Man ging onder de mensen,
Werd lichtvaardig als zij en nam hun manieren aan.…
Schaap
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
854 OVER EEN SCHAAP
Een schaap, een pas volwassen ooi,
was fijn van wol en ook zeer mooi.
Dus stonden er veel jonge rammen
voor haar meteen in vuur en vlammen.
Die vroegen zich voortdurend af
wat haar toch wel die schoonheid gaf.
Mijn afkomst, sprak ze tot die knapen:
mijn ouders waren welgeschapen.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.626 Ach Snow mijn lieve witte poes!
Je was doof aan beide roze slappe oren.
Als ik doordraaide liep je rondjes achter je staart.
En bij de dierenarts kreeg je een tube
met witte pasta voor je bloemkooloor.
Nu die dierenarts liet mij
door een deftige zwarte Microscoop je nare diertje zien
die je oor zoveel pijn deed.
Maar de tube met smeersel…
Max
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.200 Max maakte van blijdschap de koddigste sprongen
hij kwispelde, blafte en draaide in 't rond
zijn baas nam de halsband en zei, komaan jongen
en fluisterde toen iets dat hij niet verstond.
- Ik neem een lang touw mee om hem vast te binden
- ergens halverwege riskeer ik het wel
- en morgen zal iemand hem zeker wel vinden
- dan zijn wij reeds lang…
Vlinder
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.198 Het gewicht van de vleugels
lijkt enorm
en toch is het een peulenschil
om in de lucht te blijven,
majestueus klapwiekt
ze omhoog,
een vlinderslag achterlatend.
Oh jij mooie vlinder,
ondervindt
totaal geen hinder, van al
wat zich op aarde afspeelt…
- Lieve grijsbruine kleine huismus -
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
1.258 Al die kleine grijze mussen in de tuin,
hoe ze dapper gravend vechten en naar eten blijven zoeken.
Op geoogste boerenvelden en in edele puinen van arduin
nemen zij met alles hun genoegen.
Naar waarde weten zij te schatten
volle halmen met gele rijpe granen
verloren en achtergebleven op het veld.
Als je wat langer naar hen kijkt..
op wijde…
Schildpad
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
968 OVER EEN SCHILDPAD
Een schildpad acht het ongezond
te slapen op de koude grond.
Zijn schild wordt bovendien dan vuil.
Veel liever pakt hij een fauteuil.
Zeer passend is naar zijn gevoel
daarvoor de naam schildpaddestoel.…
jong geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 De meerkoet drijvend
op het water achtervolgd
door roodkoppig kroost…
Reiger
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
626 OVER EEN REIGER
Een reiger zag eens, op zijn vlucht,
een vijvertje vanuit de lucht,
en had een vaag vermoeden dat,
zoals het hoort, er vis in zat.
Dit liet hij weten aan een maat.
Die sprak tot hem, na kort beraad:
ik laat je niet in ’t ongewisse,
zal het wel even uit gaan vissen.…
OVER EEN KIKKER
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.334 Na een maandenlange training
kwam een kikker tot de mening
dat hij in de verspringsport
kwaliteiten kwam tekort.
Daarentegen in het water
kom ik, zei hij, nu of later
met de schoolslag aan de top,
en daar kikker ik van op.…