4932 resultaten.
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
Alsnog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
402 Tragisch heb ik toch gekozen,
alsof ik wist, ik zal verliezen.
Vijf keer stond ik voor dat kiezen,
vijf keer moest ik bevriezen.
Niets bleef over van dat kiezen,
behalve wat mij krom deed staan.
Ik heb het winnen overleefd,
maar ben gebogen vergaan.
Ik kwam terecht in wat er niet is,
in het stille, zonder stem.…
Inkijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
304 De wereld beschrijven
zoals ik haar begrijp
misschien zoals ik wil
dat ze zou zijn
De wereld en de mensen
die zich onderling handhaven
bekijken, ook mijzelf, zo intens
dat ik het onthoud
en kan doorvertellen alsof
de lezers bij hen, bij mij
en bij zichzelf naar binnen kijken
en zien hoe weinig het voorstelt
het werk, de prestaties…
De kant die verdween
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 één zin
het maakt niet uit
en iets ouds
laat los
niet alleen zij
maar alles wat
aan haar vastzat
neefjes
nichtjes
tantes
ooms
zonder afscheid
een hele kant
trok zich terug
alsof zij er
nooit was,
zij blijft bij
wat gebleven is
maar niets
blijft terug
verlies
is niet het gaan
maar het verdwijnen
terwijl je kijkt…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 Als ik je zag het was
alsof de golven van de zee
zich diep in mij beroerden
en bij jouw oogopslag
de zon mij koesterde
hoe jij in mij als weelde omging
mij zo kon noemen bij mijn naam
dat ik van waarde voelde
totdat de tijd geruisloos
onze wegen splitste en wij te laat
beseften wat onomkeerbaar werd
maar ik draag je mee
zoals de…
De lege stoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
125 Alsof herinneringen
een plek nodig hebben.
Soms kijk ik ernaar
en glimlach ik.
Soms kijk ik ernaar
en doet het pijn.
Maar beide betekenen hetzelfde:
Dat iemand
zo belangrijk was,
dat zelfs een lege stoel
nog altijd
een verhaal vertelt.…
Ik ben meer dan de woorden die ontbreken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
64 Ze verliezen hun betekenis,
alsof zelfs mijn eigen stem
me niet meer herkent.
Ook in stilte
ben ik aanwezig.
Ik ben meer
dan de de woorden die ontbreken,
meer dan de zinnen
die ik niet kan afmaken.
Ik ben ook de blik,
de beweging,
de stilte tussen twee ademhalingen,
het kleine teken
dat zegt: ik ben hier.…
Zonder bewijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
14 Het is net alsof de waarheid
blijft bewegen met zijn handen
nu de broze woorden wegvallen
in vileine dubbelzinnigheden.
En ik denk ook niet dat hij liegt
over wat hij voelt
of denkt te voelen.
Het is voor mij
net zo wezenlijk aanwezig
als de toekomst
en de dood.…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.
Tussen ons was niets dan
een aanzienlijke afstand.
---------------------------------------
uit: 'De gedichten 1991-2000'.…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
Vader
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.782 Hij durft me niet echt aan te kijken,
doet alsof hij slaapt,
ik heb van hem gehouden,
kocht hem snoepgoed,
warme sokken en een dasspeld,
later kon hij daar met ongeloof naar staren
nu geef ik hem gelijk,
wat valt er meer te geven,
maar 'k zou nog één keer
door zijn haren willen strijken.…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
…Dood spoor…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
891 Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte
Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit
Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Diep in mij...rust,
berusting...,
alsof de zee
zijn golven inhoudt
rimpelloos
aanvaarden
dat er geen rotsen zijn.
Zou een Vlinder kunnen zwemmen?
Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
foolish games
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
3.024 Je staat daar maar te staren
Alsof je niets te zeggen hebt
Liefde is een staat van zijn
Een manier van er wezen
Je houd van kunst
Muziek die je drijft
Beethoven die je aanbidt
Dan ga ik op mijn knieën
En bloedt mijn hart
Een rode vloed van onzekerheid
Maar het maakt niet uit
Want de klank waarmee jij de woorden
ik hou van jou uitspreekt…
Bommen en Granaten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.076 Duizend bommen en Granaten
Vliegen door de lucht
Vallen op bepaalde doelen
Mensen op de vlucht
Arme "soldiers in the Dessert"
zandstormen, zelfs ik krijg het benauwd
In hun tanks een schuilplaats zoekend
Thuis familie die nu rouwt
Nu nog Bagdad gaan veroveren
alsof dat zo makkelijk gaat
Het zal je kind maar wezen
met in zijn hand een…
Nieuw leven
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.449 Ik heb een ieder doen verbazen
dat ik niet mezelf vergat
alsof ik nieuw leven kreeg ingeblazen
was dit blijkbaar wat ik nodig had:
Opnieuw heb ik gekozen
voor een ervaring zonder grens
waar binnen gevoel en verstand verpozen
als in ieder medemens
Ik ben volop aan het genieten
en in redelijke balans
beleef ik de mooiste dingen
geef dit…
Lekker leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.119 Kom, ga met me mee,
doe alsof je vliegen kan,
over landen en de rode zee,
daar word je vrolijk van!
Kom, doe eens gek,
laat je lekker gaan,
ren over het ruwe wegdek,
hier ver vandaan!
Kom, en loop zo hard je kan,
kijk eens, je zweeft!
We maken er een wedstrijd van,
laat zien dat je leeft!…
What’s in a name?
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.090 Alsof je iets heel erg verkeerd had gedaan.
Een ontzettende flater, iets vreselijk stom.
Nu ben je weg en begrijp ik perfect
waarom die schok en die angstige blik.
Nu weet ik wat mij die nacht heeft genekt.
Hij heette ook Peter. Net zoals ik.…
Sinds jij mij hebt verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Mijn hart is stuk getrapt
ik weet niets meer te zeggen
er is niemand die het snapt
omdat ik het niet uit kan leggen
Mijn ziel is bijna bevroren
de zin van het leven is weggenomen
ik heb een deel van mezelf verloren
en dat overspoelt nu al mijn dromen
Als ik ’s ochtends opsta
kan ik het daglicht intens haten
het gevoel alsof ik langzaam…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
Natuurlijk verloop
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.273 als de krijsende zagen zijn stilgelegd
rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan
overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos
gevoel alsof het eind der tijden is genaderd
maar nu ik aan de gehavende restanten
weer nieuwe levenskracht ontwaar
is mijn somberheid al snel verwaterd
hoor ik overal weer vogels fluiten
zelfs al fluiten ze niet…
Rood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.319 Wanneer zij de trap opgaat
vangt vroeg morgenlicht
haar spaans rode haren
voorzichtig
maar verbeten neemt
zij de laatste trede
alsof de zolder
gevuld met haar
stralende lach
alles kan wissen
dozen, gestapeld
met vergeten jaren
verbergen niet
maar weten
muren verdwijnen
uit het zicht
alleen haar diploma
hangt nog aan de muur…
Zondagsrijder
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
996 Langs een lange bomenlaan
Een bomenlaan vol bomen
Statig naast elkaar geplant
Om wind wat in te tomen
Rij ik vol gedachten
Boom voor boom voorbij
Rustig zonder jachten
Alsof ik langzaam glij
Ik denk aan hoe het vroeger was
En hoe ik hier kon komen
Vandaag op deze zomerdag
Rijdend op een bomenlaan
Een bomenlaan vol bomen…
Nagalm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.282 Je antwoordt net alsof we alle dagen....
Maar dit is een hoogst ongewone dag,
en voor ik 't weet heb ik al opgehangen.
Mijn koude lijf
verwarmt zich met verlangen;
Mijn lichaam trilt
als nagalm van
jouw lach....…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.029 liefdesverdriet zo pijnlijk
Wat is de reden dat het bestaat
Mijn hart is op van al die tranen
Ik wil zo graag dat het over gaat
En als ik dan weer denk aan toen
Dat wij samen zo gelukkig waren
En dat dát juist verdwenen is
Dat is met geen woord te verklaren
Waarom is liefdesverdriet zo pijnlijk
Waarom krijgt mijn hart geen rust
Het lijkt alsof…
Masker
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.107 ."
Doordringend kijkt ze me aan,
alsof ze zeggen wil: "Kijk mij!"
M'n spiegelbeeld zet haar masker af,
draait zich om en is voorbij...…
glijdt slechts naar lege huizen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.068 mijn voeten zijn
aan het ontsporen
het rechte pad
is te gebaand
ze doen alsof ze
niet meer bij me horen
hun stappen zijn
niet meer meegaand
ze aarden in
verschillende tijden
één loopt achter
de ander voor
heden wringt
zich tussen beiden
maar dan gaat de
snelheid weer teloor
ik wil vooruit
laat ze niet schuiven
hun scheve…
Haar ogen spiegelen zich in mij
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.123 zij kijkt alsof ik lucht ben
ik laat haar in een verte staren
die enkel leegte biedt
ze veegt haar tranen langs mijn huid
ik zie er soms zo mistig uit
dat zij geen toekomst ziet
die brengt haar niet waarnaar ze smacht
ze mist de vent waar zij op wacht
steeds vaker droef van blik
zie ik haar ogen wanhoop baren…