Alle inzendingen over echo van zee

35278 resultaten.

Sorteren op:

GEVANGENIS AAN ZEE

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.049
Wat is de tijd, waarop wij hunkrend teren, voor 't eeuwig beeld van strand en zee en lucht, waarin de vogel op zijn wieken vlucht en arme mensen steeds hetzelfde leren? Ik wacht in de gevangenis aan zee op 't uur, dat een mijn deur zal openlaten. Maar dan? Wat moet ik in die volle straten en al die tijd... Wat moet ik daar dan mee?…

DE WERELD IS EEN ZEE

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.302
Beminde echtgenoten De wereld is een zee vol wilde en woeste baren, daarop eenieder zal te schepe gaan en varen. Daar zijnder die alleen die zee bevaren moeten; daar zijnder die de vaart door meegezelschap zoeten. Gij lieden zijt, getweên in ‘t Sacrament gebonden; zij heeft de bruidegom en gij de bruid gevonden.…

Zee van liefde

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
van alles Zelfs de stormen Mijn leven gedeeld met jou Nooit meer anders willen Als een devotie waarheid geworden Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt Het geloof in het lot Ook al zouden anderen het anders willen zien Maar zij tellen niet Wanneer gevoelens beginnen te stromen En een beek een rivier wordt Om te eindigen in een zee…
aqua6 oktober 2014Lees meer >

Zandvoort bij de Zee

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.015
Ze plast en tilt met brede zwier haar baaien rok omhoog, Maar plots geeft z'een gil en schreeuwt: ‘De zee zit in mijn oog!’ Zandvoort bij de Zee! We gaan naar Zandvoort bij de Zee!…

halloween aan zee

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
zo ook het water ligt vol afgeworpen schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom geven met een gulle hand dwaalzicht loopt nog mijmerend langs vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop - de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven altijd wel dat volle ogenblik meeuwen kijven dat het allengs later wordt terug op schreden…
switi lobi31 oktober 2014Lees meer >

Winter aan zee

gedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 15.790
Lucht jaagt haar grijzen voorbij,alle. Kan hier een vlucht meeuwen doortrekken alstublieft om de wind te bevliegen en er af en toe af te vallen? En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door- gevlogen, aan groot gefladder opgestegen om hemelhoog te gaan lallen en te vallen zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen? Nacht valt…

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Ik zoek naar woorden in de zee maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet. De vloedlijn wordt alsmaar verlegd en 't strand blijft spiegelend geveegd. Wat bracht de zee wat nam de tijd te worden tot wat nimmer was. Een ander lichaam voor een tijd gerijpt door de omstandigheid?…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Dichter aan zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
en als de oude dichter staart naar het apostolisch blauw strelen woorden heel bedaard de rimpels van een oude vrouw en uit haar bloeien rouwviolen droevig, feeëriek en zacht terwijl het maanlicht wordt gestolen uit de geopende crypte nacht en nog steeds zal zijn pen zingen van alle triviale dingen in crescendo en herhaling in symfonische…

ik wil de zee alleen voor mij

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 793
Ik wil de zee - zei je alleen alleen voor mij niet voor het kind met emmertje en schepje niet voor zonnebadende barbie meisjes niet voor glimmende sixpack jongens of anti zonnebrand inwrijf senioren stijf van de olie ook niet voor uitgelaten opstuifhonden die gecultiveerde - in zand en water losgeslagen - kamerolifanten niet…

Zijn we de zee

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
liefde vindt een weg als water in snelle beken verlangen valt doorlopend op het dak met iedere tik, takken, bladeren alles druipt van dikke druppen regen roept ritmisch, neem me mee, naar waar we onderkennen wat boven water niet kan bestaan geven we ons over, spoelen aan we golven, we komen, we gaan we stromen, samen, als één zijn we de zee…
Sophie9 april 2024Lees meer >

onstuimig is de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
voorzien anderen varen een motorboot die host en klotst op de golven alsof er geen grote zorgen zijn bij en voor de gewone mensen sommigen bestrijden eindeloos de vijand die zo onzichtbaar is omdat het steeds weer mis gaat in het meedogenloos gevecht anderen kruipen biddend weg angstig in hun reddingsboten hopend op een kalmere zee…

Het zee-geruis

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.313
Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat, als lichten mild mijn ogen niet meer drenken, als zonder woon mijn ijle wezen staat. Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen als naar het liefst wat mij de wereld deê. Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen, de op zandig veld neerdonderende zee.…

Wijk aan Zee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
ik sloot me op in het strandhuis met alles wat ik wist over eb en vloed tekende ik je ogen op de muur schilderde je armen over ons bed mijn kussen vol gedichten en een deken van liefdesbrieven door mijn tranen langs het raam boetseerde je zandtorens reeg je schelpen tot een ketting kleurde je met je ogen touw blauw en oranje langs mijn…

Zee van eeuwigheid

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
ze murmelen hun verhalen rollen om verdwalen maar komen terug schuim op de kam wind in de rug in eb en vloed doet deze monoloog het eindeloos goed ik luister naar hun samenzang fluister mee in samenhang deel in wereldwijd herinneringen uit de zee van eeuwigheid…

zee van leven

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.578
jaren telt steeds vaker scharniert het nu je lezen en schrijven kunt tussen al puberen willen terwijl je kind nog mag zijn het voortdurend stoeien waarmee jij jouw kunnen bewijst jezelf metend met en aan anderen levert en kost jou soms het podium waarop zo graag jij schittert de rekening van het rijpen wisselt als het getij van de zee…

Schelpen van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
Schelpen zoeken op het strand is niet meer zo gezellig als het vroeger was. Je kunt zomaar een verdronken kindje vinden die uit zijn grote veilige schelp gevallen is, uit de veilige boot, uit het veilige gezin, naar het onbarmhartige woeste water dat de adem sluit. Oorlog aan de andere kant van de wereld die zijn dode vruchten…

Zee van Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
Zwemmen in zeeën van tijd, in water dat eeuwig vloeit. Waar geen te laat bestaat, daar is het nooit te vroeg. Oceanen zonder nieuw begin, kennen ook geen eindigheid. Waar water lijkt stil te staan, maar door de tijd verglijdt. Zwemmen naar verre horizonnen, waar momenten ons leven leren, waar wolken eeuwig verder drijven, waar zandlopers…

Hoor je de zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Al jaren ligt die schelp nu hier, in mijn kast, hoewel wat stoffig, immer ruist daar nog opa en zijn zee.…
Marije Geerts22 november 2015Lees meer >

een zee aan liefde

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.148
liefde is als eb en vloed een nimmer aflatend getij dat geeft en neemt lejo…

[ De zee bij Kijkduin ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 377
De zee bij Kijkduin kleedt zich in duizend kleuren – duizend humeuren.…
Zywa11 juli 2020Lees meer >

Zee in mijn hoofd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
De golven in mijn hoofd slaan tegen de kust in een verwoed trachten alles weg te spoelen Maar mijn hart laat niets gaan ondanks dat het beter zou zijn om even niets te zijn om te overstromen De golven in mijn hoofd overspoelen slechts de verlangens die ik niet wil vergeten die ik vast probeer te houden Maar alles wat ik kwijt wil…

Ebbe aan zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Als de zee stil ligt en de waters wandelen dan is het ebbe.…

Ruist de zee?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Vandaag opnieuw beluisterd wat gisteren opgenomen is, woorden zinnen van jou en mij, en zelfs hele gedichten, jouw aura gevangen en die van mij, zit nu in ons bot Geprobeerd om de vlekken op jouw huid te hertalen in hoe toekomstvoorspelling zich vervullen laat, de symmetrie van links en rechts uitgedrukt in evenveel, want het hart maakt het…

snapshot aan zee

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
de zon strooit spiegeltjes van 't zuiverste licht op het lachende water snoepjeskleurenmeisjes vangen mijn blik alsof het eindeloos zondag is…

zee van schuld

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
je hemelsblauw of grijs en grauw je zilte lucht je witte onschuld je voorspelbaar af en aan je aantrekking stoot af wat was je laf zo even verderop in metershoog je schoonheid loog waar uitgeput ten onder je genadeloos levens nam om reddend streven te oefenen nog even je aanblik is kalm je bent zo helder bijna troostend…

Zee (1)

gedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.647
Ze is zo groot. En, hoewel grijs in middels, Zo mooi in haar groenblauwe jurk nog. We mogen met z'n allen aan haar zitten, nog steeds. Vindt ze niet erg. We mogen er zelfs in, helemaal. Merkt ze niet eens. Ze is zo groot. Haar kou gooit ons terug als een visje. --------------------------- uit: 'Al fluitend', 2001.…

Ballade van de zee

gedicht
4.1 met 565 stemmen aantal keer bekeken 10.601
De doden in zee, ook zij worden een lied. Het zingt niet, het huilt. En toch hoort men het niet. ------------------------------------------ uit: 'Bewoond door iets groters', 2015.…
Charles Ducal21 september 2016Lees meer >

Overweldigt me met zee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
ik kijk je weg in golven donder je zout water krachteloos tot slierten wit je trekt het zand onder me uit ziedend wenk je fluistert overgave ik groet de wind het kale zand een vage duinenrij met meeuwen op het strand was een voetstap die door vloed werd afgeschuimd mijn sporen ben ik kwijt je overweldigt me met zee verwatert…
wil melker26 december 2006Lees meer >

Overwintering aan zee

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.642
De elzen lopen uit. De weg van alle vlees gegaan, dagelijks in godvergeten grijs. De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven, vliegend schuim. Het leek mij, versteende vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos terras te blijven. De vrees voor strop en gas joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn maar vogels sterven ook.…