8622 resultaten.
alleen zijn schoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 de man in de straat
over de steen in die straat
ongepoetste schoenen
de man die gaat
in zo maar een straat
ik zie alleen zijn schoenen…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Eindeloos grote zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Ik zwem in de zee
In de eindeloos grote zee
Geen vissen om me gezelschap te houden
Alleen het water om me heen
Mijn gedachten houden me bezig
Maar ik kan ze niet aan
Ik verander ze in vissen
En ik schrik ze weg
Ik wil met rust gelaten worden
Of toch niet
Ik wil aandacht
Heel veel zelfs
Maar dan van echte vissen
Zij geven me kracht…
roerloos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 door vochtige muren
van rusteloos huis
gorgelgiert de wind
geraaskal voorbij
om en om en om
terwijl vernederingen
door kieren striemen
kruipt zij in foetus
onder drie dekens
en een loden jas
woest jaagt wind
golven naar de kust
smijt ze uiteen en brrrult
geen weerwoord
wordt gedulden…
Missen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
804 Ga je me missen
Als je weg bent
Een beetje missen
Iets meer misschien
Ik vind dat prettig om te weten
Misschien omdat ik dat ook wel verdien
Voorlopig loop ik in te vullen
Zacht te mijmeren
Dom te lullen
Op een schaal van 1 tot 10
Niets staat vast
En niets is zeker
Ach, we zullen het wel zien…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Bestemming onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Grillige paadjes
pas ontdekt
bij het bewandelen
klimmen via
onbestemdheid
opwaarts.
Ogen aanschouwen
luchtledig.
Het hart wordt
als water
dat alsmaar naar
het laagste punt sijpelt.…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
Monddood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De woorden worden woest teruggeslagen;
gewond, monddood blijven ze liggen
weggemoffeld als de natte bladeren
tegen het troittoirband
De tong beweegt om een enkele
naar ademsnakkende
buiten te brengen
Raakt dan verstrikt in het net
van de innerlijke criticus…
Zo alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 het gewonde kind
huilt diep in mij
klampt zich vast
aan de donkerte
van de nacht
alleen
verdrietig
verscheurd
zonder koestering
vader
moeder
geliefde
waar zijn jullie
ik ben zo alleen
zo alleen
zo alleen
zo alleen…
Gefluister
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
555 De kamer krioelt van herinneringen
ooit was er hier een druk verkeer
van op en af, van heen en weer
en telkenmale boven alles uit
jouw stem die zelfs fluisterend hoorbaar was
een mooier geluid heeft er nooit geklonken
nu heerst er een luide stilte tussen ons beiden in
alles is van jou.…
Stille verwondering
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
805 Stille verwondering
Er is een stilte
dieper nog dan diep
ontstaan uit de leegte
waarvan de volheid vervlogen is
en hoewel er niemand is die hoort
componeerde je een verheven lied
over de liefde,
blijven houden van het onvergetelijke
welke je uitbundig zingen zult
alle stille valleien vult
tonen spelen met echo’s van de wind
tot…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een troostend gebaar, een hand door mijn haar, een heerlijk woord, mar neen,
ik ben eenzaam en dit bange moment beleef ik heel alleen.…
in Nagoro
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 goedgemutst
samen op
een bankje
stil leven
in Nagoro
haar ogen
verdiepen
zich in de
verte van
de vallei
beide handen
rusten open
op haar schoot
zijn peinzend
hoofd gebogen
als hij haar hand
licht beroert
twee mensen
roerloos
zij aan zij
op het bankje
welgemoed
in dialoog
in Nagoro
een bergdorp
stillevens…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Hyppolite kan beter een ander strijdtoneel zoeken,
want er zijn gladiatoren, die geradbraakt worden
afgevoerd. De wrede verlatenheid die vermorzelt,
voelt zich net als God ook afgescheiden, zal ik
maar denken om wat troost te putten uit mijn zo
goed als verdwenen roomse roomsoezeninborst.
De schone schijn vervluchtigt als ether en de
machtige…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
506 mijn moeder was afwezig
mijn vader was er evenmin
alleen ik was aanwezig
ik was er niettemin
ik had een boek
een boek met sprookjes in
zo begon mijn leven
een sprookje met een gat erin
een gat van duizend dromen
‘t leek goed te gaan alleen
alleen op eigen benen
alleen, ik was alleen
toen kwam die breuk
die breuk die alles brak
mijn…
MEER VERWONDERING
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Zeggen, dat je eenzaam bent
is een verwijt aan de ander
Eerst van jezelf leren houden
We gaan nu de diepte in
Jij wordt geregeerd door algoritmen en angst
Nu afstand nemen om naar jezelf te kijken
Bij deze een levensveranderend inzichtje
Mijn hersenen hebben je geparkeerd bij de?…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 In stilte van het alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in…
Alleenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 hij kan zijn warmte niet meer kwijt
en wordt daardoor steeds killer
trekt zich in zichzelf terug
zijn wereld wordt steeds stiller
hij was gewend te commanderen
met humoristische fragmenten
nu is er niemand meer die luistert
naar zijn toonaangevende accenten
zij zien de leegte in zijn ogen
proberen deze te compenseren
door teruggespoelde…
[ De man die ik hoor ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 De man die ik hoor,
spreekt met mijn stem tegen mij –
zo alleen ben ik.…
Haiku
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Vrienden vallen weg.
Mijn habitat wordt schraler.
Ik tob maar verder.…
Één van duizend nachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Schrijven van mijn hand
zoekt bevend de lijnen
die ik zou lopen door schaduw
van lommerrijke lanen
beschenen door maanlicht
omfloerst door kransen
van kleuren besprenkeld
met sterrenlicht
fonkelend door tere lover
inspirerend tot gedicht
en in heldere beken
sprankelende weerschijn
van nachtelijke romantiek
spiegel uit “Duizend en één…
De piano
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 De piano stond in een nis
in een kamer vol snuisterijen waar
een laagje stof op lag.
Geen snaar werd geraakt.
Geen hart werd geroerd.
Zelfs de piano raakte ontstemd
van zoveel stilte en
bouwde een spanning op die
alleen maar kon eindigen met
een valse noot.
...tenzij snel
een lichte toets gevonden werd.…
Geloof hoop en liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Och dat ik ook in deze droeve dagen
mag zingen van het blijde
feest
in de eenzaamheid van dagen
als ‘t verdriet
blijft knagen
vervult mag worden
met de adem van het licht
geloof hoop en liefde
weerspiegelt
op mijn gezicht…
[ Vanuit de diepte ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Vanuit de diepte
roep ik om te geloven --
dat jij van me houdt.…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
de straat als lijkwade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 de bochtige straat verwachtte
ons al, wij beiden stalden onze
onzekerheid in het vertrouwen
van de stilte van het kerkhof
het ritueel van de vroege morgen, wij
zeggen niets maar spreken
met de taal van onze gedachten, naar
elkaar terwijl onze ogen de schemer
afromen naar elk waarneembaar tafereel
het schelpenpad knarst onder jouw
blote…
Zacht verdriet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Ik spreek de woorden niet,
het zingt in mij,
een weemoedig lied
als het ruisen van regen.
Ik hoor de klanken niet,
het zucht in mij,
als wuivend riet
langs diepe waterwegen.
Ik zie de kleuren niet,
grijs stroomt uit mijn ogen,
als zacht vedriet
in stil bewegen.…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Stil. Donker. Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als…