2258 resultaten.
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
Bommen in Amman
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.778 een jonge man, bedroefd, met tranen op zijn wangen
hij trouwde gister, maar is nu aan rouwen toe
zijn ogen groot en zwart in onmacht zo gevangen
verward vertelt hij zijn verhaal, hij oogt hondsmoe
zijn feest werd drama; door de dood bedrogen
zag hij zijn hele wereld wreed ten onder gaan
Allah keek toe en zag daar voor zijn ogen
dit kind van…
De torenvalk
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.267 De torenvalk kijkt zeer tevreden
naar bos en beemd beneden
de velden zijn goed jachtgebied
zijn status hoog verheven
hij overziet met scherpe blik
wat daar zich tussen kruiden
gevangen in zijn ogenblik
bevindt aan lenteleven
Het erfrecht van de dood
laat jagers prooi beloeren
een haas valt hem ten deel
hij kan zijn kuikens voeren
Daar…
vastloper
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.518 Je vrijheid is je ontnomen
je kunt niet meer wegkomen
je zit gevangen in je eigen lijf
hij is gecrasht je harde schijf
je hersens zijn het spoor bijster
het is niet te helen met een pleister
ze geven een verkeerd signaal
ze zitten op een ander kanaal
lichamelijk ben je er door uitgeteld
alles moet worden bijgesteld
zowel motorisch als fysiek…
ritme van het verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 poedersuiker
muziek van Simon & Garfunkel
‘ at the zoo ’ versnellen stappen
over het strand tegen de wind
armen wijd open als een vlieger
‘ i do believe it’s true ’, je lacht
op afstand tegen de golven, we
gaan sporen voorbij, verzanden
in gejuich van voorbije jaren, er
knikken visdiefjes boven schelpen
en dan komen de cirkels die ons
gevangen…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…
Echte Liefde?
hartenkreet
3.0 met 36 stemmen
3.093 Want hoe hard ik ook probeer om de sleutel te vinden, jij zit altijd gevangen in mijn hart.
Het moet dus wel waar zijn, je eerste liefde vergeet je nooit.…
VAST IN MEZELF
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.119 muur wil maar niet om
En de ramen barsten niet
De kerker blijft bestaan
En ontaard in kwellend verdriet
Ik wil u enkel zeggen:
Mijn geest zit goed verstopt
Waardoor ik alle ellende
Diep in mijn hoofd opkrop
Een kurkentrekker hielp me niet
En ook de frees bleef steken
De beste psycholoog
Wist mijn geest niet te breken
Ik blijf dus een gevangene…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij
Die slapen met de ogen dicht
En de oren gevangen…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.617 samen met de vlinders vrij
Ik voelde mij bevrijd van al het gewicht
Ik genoot van mijn nieuwe vrijheid
Mijn nieuwe leven, mijn nieuwe jas
Toen ineens die harde waarheid
Ik besefte dat ik een eendags vlinder was
Ik werd wakker verstijfd en verstard
zonder enige beweging in mijn lijf
Verdrietig, opstandig, boos en verward
Een vlinder gevangen…
verhit
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.119 de waaier wuift aldoor naar mij
gericht op geringe verkoeling
in deze bedompte benauwdheid
weet ik niet hoe jou vergaat
maar met hitte heb ik weinig voeling
het maakt me suf of lamlendig
een soort ingedeukte zak
je blijft daar zo in hangen
opstaan kent slechts ongemak
ook het denken blijft gevangen
of gaat vertraagd van hak op de tak…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
gevangenis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.057 hij zowaar gewag
van een voorspelling lang geleden
en veel geleden ook
dat zweerde hij effenaf aangedaan
levenslang mag hij denken
en voelen wat het is
een ander stil te laten worden
slechts getekend in nagedachtenis
wat heet, een stukje minder mens
zijn dag voor vrij
komt nader, is dra daar
maar hij blijft malen
waarom hij toch gevangen…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 ik zocht wat rust
nu de spanning met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder water
waar het licht opnieuw geboren werd
de dageraad verlossend ademde
nevelsluiers flirtten
met de warme dromen van de nieuwe dag
ik kon geen gemoedsrust vinden
nu de bomen als treurige wachters
me gevangen…
Straatbeeld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
450 Voor de tijd van het jaar
was het kil en somber
het leek meer herfst dan lente
en ik droeg dan ook wat warms
omdat de kilte mij al had gevangen.…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Zo vrij als een vogel.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.756 Ik bereid me steeds voor
op vluchten en tuchten
geen vis meer te vangen
zo voel ik me gevangen
en ben vogelvrij.…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
Als late liefde
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
780 Is het zo
dat jij mijn verslaving bent
en ik tracht te minderen
maar het steeds meer wordt
dat het mijn huid naar binnentrekt
bloed doet branden
gevangen in een vreemd verlangen
als een bij rond honingraad
en is het zo
dat er geen feitelijke reden is
waarom jij mijn adem beneemt
en in alle onbekendheid
zo bekend in mijn gedachten…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 In de ruige eikenkruinen
soest zware zomer levensmoe
sluipt jong najaar strijkend rond
daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van…
Spaanse Arena
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
734 ze zit in de loge
een roos in haar hand
kijkend naar een schouwspel
van bloed en van zand
het oude ridderspel
in de Spaanse Arena
hé Maria Magdalena
lelieblank zijn haar wangen
zij zit stil en onbewogen
hij heeft haar blik gevangen
doch kogelhard zijn haar ogen
honingzoet zijn haar woorden
maar haar hart is zo koud
als het noorden…
De gouden kakkerlak
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
846 We gaan vervuilers fotograferen
we gaan de troep op de kiek zetten
om zodoende een gooi te doen
naar de gouden kakkerlak
Mensen motiveren om zodoende te leren
rommel op te ruimen, pas op:
dat je niet zelf gevangen wordt
in ’t oog van de camera!…
Chromosomen
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
694 De ruimte van geluid
vullen met gedichten,
de stilte niet bruskeren
aards moraal gevangen,
in de mens verwerkt, de
verwarring versterkt de
beelden, om die mee te
voeren in “dood tij “om me
argeloos de mond te snoeren
met onbekende woorden, om
de sterfelijkheid met zijn
handlangers te bedwingen,
zwervend voor de poorten
van de onmacht…
Rembrandtcyclus 18: anno1669: mijn ontslapen leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 nimmer zal vervagen
evenzeer wanneer uw bijzijn
andere drijfveer wenst
dan vermoeid poseren
in mijn licht en leven
al houd ik hier uw warmtestraling
liefgevangen om mij heen
beminde Saskia en kinderen,
Drickje, Titus mijn geliefde zoon
hangend sleep ik vol van overgave
tussendoor uw dodelijke liefdestred
waardoor mijn leven werd gevangen…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Zonder geweld
houdt hij hagedissen gevangen en vertelt
hun van zeker bestaan in het verlaten
halmenland. Kleine, blauwe spionnen
verbergen zich overal, maar staan overeind
en laten zich door niets verschrikken. Gentianen
laten zich niet gelden, kijken bezonnen
om zich heen.…
Lachen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
818 en dat het niet besmettelijk is
kan ik je niet beloven
Een eerste hi borrelt in mij op
en ook de ha komt er al aan
maar ook een ho, een he, een hu
zitten nu al bovenaan
En daar komt de eerste ha ha ha
en alles schudt nu mee
Het is niet meer te stoppen
deze eindeloze schaterzee
Ik lig schuddebuikend op de grond
niet langer meer gevangen…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
uitgeleefd maar niet vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
810 al die tijd
een gedacht zonder te denken
het streven naar een leugen
het werken naar een andere morgen
al dat verwijt
terwijl ik je mijn hart wou schenken
ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen
maar heb ik veilig en wel geborgen
diep diep diep zit het gevangen
niemand zal het kunnen los krijgen
niemand zal je ooit vervangen
niemand…
Zwanenzang*
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.959 Bang houdt het waarom mij in het gevang,
mijn kloppend hart is immers niet van steen.
Hetgeen door verrot merg en been verdween,
jaagt mijn gedachten rusteloos op stang.
Hoe lang duurt het om te sterven: één zucht
en het is gedaan. Na luttele strijd
verruil ik het aardse voor eeuwigheid.…
Kabul
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 Een kind met een gekromde moeder lopen
in stof gevangen uit mijn horizon.
De beelden zwellen aan en in mijn hoofd
ontwikkelt zich een zandstorm die met vlagen
mij van elk oordeel en gepeins berooft.
In deze halfdroom, zonder iets te vragen,
is mij een nieuw en ander mens beloofd
die aan de einder op zal komen dagen.…